Uitgelicht

Publiek debat in Amstelveen, 2016-3. Archief van mijn bijdragen van september t/m oktober 2016.

Reacties RvW e.a. op de volgende artikelen en columns op Amstelveen.blog.
(
Gebruik Ctrl+ F om de reacties te vinden.):

Amstelveen niet bij schoonste winkelgebieden
Maandag info A9 in Oude Dorp
Stadshart wordt winterdorp
Vereniging tegen bunker telt nu 70 leden
Voormalige PMA: ‘Nieuwe AV-pas gemiste kans’
Cama-voorganger promoveert op rol van Bijbellezer, door Johan Bos, 6 oktober 2016
Amsteleiland: miljoenen in het water, Door Johan Bos, 25 september 2016
Raadsleden naar afval, Door Johan Bos op 26 september 2016.
Metropool, Door Johan Bos op 17 september 2016.
Metropool Amsterdam: ‘ondemocratisch broddelwerk’, Door Johan Bos op 16 september 2016.
Opgeheven PMA gaat door als raad voor minima, Door Johan Bos op 16 september 2016.
‘B&W vertrappen burgerrecht minima’, Door Johan Bos op 15 september 2016.
Joods gevaar kwam van binnenuit…, Door Johan Bos op 10 september 2016.
Bijeenkomst GroenLinks over basisinkomen, Door Johan Bos op 9 september 2016.
Model Máxima was in Amstelveen, Door Johan Bos op 13 september 2016.
FNV: ‘AV-beleid huishoudelijke hulp juridisch juist’, Door Johan Bos op 9 september 2016.
Gemeente bespaart miljoen rente op A9, Door Johan Bos op 7 september 2016.
Gert Jan Slump in fractie GroenLinks, Door Johan Bos op 5 september 2016.
Raat, Door Johan Bos op 1 september 2016.
Winkels langer op op zondag, Door Johan Bos op 5 september 2016.

Lees verder “Publiek debat in Amstelveen, 2016-3. Archief van mijn bijdragen van september t/m oktober 2016.”

Uitgelicht

Publiek debat in Amstelveen, 2016-2. Archief van mijn bijdragen van Mei 2016 t/m Augustus 2016.

Reacties RvW e.a. op de volgende artikelen en columns op Amstelveen.blog. (Gebruik Ctrl+ F om de reacties te vinden.):

Raat: ‘Overlast tijdens aanleg bredere A9′, Door Johan Bos op 30 augustus 2016.
GroenLinks: ‘Schiphol misleidt omwonenden’, Door Johan Bos op 30 augustus 2016.
Raat: Amstelveen ontkomen aan Turkse onderwijsstrijd, Door Johan Bos op 20 augustus 2016.
VVD: Blijft horeca bereikbaar tijdens ‘brugwerk’?, Door Johan Bos op 31 augustus 2016.
Boekje over 400 jaar begraafplaats Beth Haim, Door Johan Bos op 25 augustus 2016.
Wethouder met kinderen naar HP, Door Johan Bos op 19 augustus 2016.
Ook raadsleden geschokt door festivallawaai, Door Johan Bos op 10 augustus 2016
Topje, Door Johan Bos op 10 augustus 2016.
Vorig jaar 20 overtredingen milieu bij bedrijven, Door Johan Bos op 9 augustus 2016.
Winkels, Door Johan Bos op 6 augustus 2016.
Joodse club vraagt strafrecht-vervolging Raat, Door Johan Bos op 4 augustus 2016.

 

Lees verder “Publiek debat in Amstelveen, 2016-2. Archief van mijn bijdragen van Mei 2016 t/m Augustus 2016.”

‘Sluierwolken’ of vliegtuigsmog? Wees eens eerlijk, WeerPlaza.. (3 Nov 2016)

 

Robert van Waning heeft geretweet

noemt ‘. Onwelgevallige werkelijkheid wordt dus versluierd.     


Mededeling van Twitter:

“Deze Tweet is niet beschikbaar.”

vergelijkt met tractorroet en vermeldt het ‘dus’ niet..

E-mail van Weerplaza aan Robert van Waning, 9 Nov 2016, 09:53uur:

@RobertvanWaning Wat wil je toch duidelijk maken? Mijn kinderen van 3 en 5 weten dat er vliegtuigen zijn en die maken strepen.

E-mail van Weerplaza aan Robert van Waning, 9 Nov 2016, 09:53uur:

@RobertvanWaning Iedereen weet dat. Blijft een contrail langer dan 30min zichtbaar, dan is het een wolk geworden.

E-mail van Weerplaza aan Robert van Waning, 9 Nov 2016, 09:55uur:

@RobertvanWaning Dat heb ik niet bedacht, wel de WMO. Doen we dus in de hele wereld zo. 0% leugens

  8 u8 uur geleden

is de meest energieverspillende, luchtvervuilende, klimaatopwarmende, lawaaiige en minst manier van .

Deze bewolking in de ochtend van 3 november 2016 werd door Weerplaza ‘sluierwolken’ genoemd:

Meteorologen noemen die bewolking in een eerlijke bui wel ‘contrails’ (een samentrekking van condensation en trails). Ik noem het liever ‘vliegtuigsmog’, ‘luchtvaartsmog’ of ‘aviationsmog’. Dat is meer in overeenstemming met de werkelijkheid en dus eerlijker.

Sinds 1995 maak ik foto’s van de bewolking die voor vliegverkeer is veroorzaakt. Die foto’s heb ik vele jaren geplaatst op mijn website Contrails.nl. Ik ben daar echter mee gestopt, omdat het niet veel zin had.

Ik heb ook een website Meteologica.nl waarop ik laat zien dat weermannen en -vrouwen vliegtuigsmog consequent versluieren. Mensen mogen kennelijk niet weten wat o.a. de gevolgen zijn van hun vlieggedrag en van het steeds intensievere wereldwijde vliegverkeer.

Zie mijn websites Contrails.nl en Meteologica.nl


 

 

Publiek debat in Amstelveen, 2016-4. Archief van mijn bijdragen vanaf November 2016.

Reacties RvW e.a. op de volgende artikelen en columns op Amstelveen.blog.
(
Gebruik Ctrl+ F om de reacties te vinden.):

D66: ‘Kerstmarkt ook ‘s avonds open’, Door Johan Bos op 2 december 2016
Weekmarkt moet wijken voor Kerstmarkt, Door Johan Bos op 24 november 2016.
‘Getint gezin’ zou uit bus zijn gezet, Door Johan Bos op 26 november 2016.
Route naar Amstelveen drukste in fietstelweek, Door Johan Bos op 22 november 2016.
UR wil meer horeca in Stadshart, Door Johan Bos op 19 november 2016.
‘Kerst met André Rieu’ in Cinema Amstelveen, Door Johan Bos op 14 november 2016.
Trump, Wilders en Amstelveen, Door Johan Bos op 12 november 2016.
Sint komt met echte zwarte Pieten, Door Johan Bos op 8 november 2016.
‘Kasteel-etalages’ bij Bijenkorf, Door Johan Bos op 4 november 2016.
Winnaars prijzen ‘duurzame’ luchtvaart, Door Johan Bos op 1 november 2016.

Lees verder “Publiek debat in Amstelveen, 2016-4. Archief van mijn bijdragen vanaf November 2016.”

‘ROEKELOOS MULTICULTURALISME’ (Het Parool, 3 september 1999)

Op 3 september 1999 plaatst Het Parool deze brief:



ROEKELOOS MULTICULTURALISME

“De ‘multiculturele samenleving’, een stokpaardje van politiek en media, is daarom ook nooit onderwerp geweest van democratische procedures, zelfs niet van inspraakavonden, dat alibi-ritueel waarmee impopulaire bestuurlijke maatregelen gewoonlijk worden doorgedrukt.[..]

“Cultuur is iets wat mensen bindt. Multicultuur kan alleen leiden tot ontbinding van de sociale cohesie. Daarvoor is immers een zekere mate van culturele homogeniteit en gemeenschappelijkheid nodig. Iemand die twijfelt aan de stabiliteit van een multiculturele samenleving, wordt nog steeds als racist gestigmatiseerd.

Er is ongeveer een diploma en een vergunning voor nodig om hier iets over te mogen zeggen of schrijven. Nederlanders zijn van oudsher nauwelijks een etnisch of raciaal te bepalen groep mensen. Zij hebben met z’n allen echter wel een cultuur en een taal ontwikkeld die hen onderscheidde van inwoners van andere landen. […] Zo’n heersende cultuur dreigt nu dus te verdwijnen met het badwater van het ondoordachte en roekeloze multiculturalisme.”

Robert van Waning,
Amstelveen, 3 september 1999.

Soms heb ik wel eens gedacht dat Paul Scheffer míj napraatte. (Geintje) Ik heb op allerlei manieren geprobeerd om publicisten te wijzen op de mogelijkheid dat fundamentele kritiek op het multiculturalisme niet per definitie een uiting van xenofobie en racisme was.

‘Is multiculturalisme een overgangsfase?’ (Het Parool, 25 maart 1995)

Op 25 maart 1995 stond de volgende brief prominent over twee kolommen in Het Parool:



IS MULTICULTURALISME EEN OVERGANGSFASE?

Later, toen onafhankelijk van de situatie op onze arbeidsmarkt de immigratie eenmaal een onafwendbaar feit was geworden, heeft men bewust vermeden deze kwestie onderwerp van verkiezingen te maken. Veel van wat nu als onvermijdelijk wordt gepresenteerd, is het gevolg van bewust doen en laten. [..]

Is multiculturalisme op zichzelf een cultuur of een overgangsfase tussen een bestaande en een nieuwe cultuur? Was die oude cultuur dan zo slecht en moest zij daarom schielijk en vrijwel zonder overleg en voorbereiding worden vervangen? De woorden van burgemeester Patijn suggereren dat Amsterdam nog niet multicultureel was, anders had hij wel gezegd dat Amsterdam multicultureel wil blíjven. Er staat ons dus iets te wachten wat wij nog niet kennen. Die indruk hadden velen al en zij werden daar niet vrolijk van. Zal de overhaaste nieuwe cultuur van Amsterdam tolerant zijn jegens de langzaam gegroeide oude cultuur?

Hoe je het ook bekijkt, erg bewust, verstandig, noodzakelijk en onvermijdelijk kan het immigratiebeleid van de afgelopen jaren niet worden genoemd. Onze stad is er heus niet alleen maar leuker door geworden. Als iemand zelfs dát niet mag zeggen, is de democratie niet zo veel waard. Als het dan te laat is voor een publiek debat over multiculturalisme en immigratiebeleid, mogen wij dan tenminste nog even napraten? Bijvoorbeeld over hoe prettig en gemengd het allemaal al was en misschien ook nog heel even over hoe onnodig deze geforceerde ingreep in onze stabiele en zelfs harmonieuze samenleving was. Na deze rouwverwerking zijn wij, Inshallah, klaar voor de nieuwe tijd.

Robert van Waning
Amsterdam De Baarsjes, 25 maart 1995

Paul Scheffer zou pas vijf jaar later het debat over het multiculturele drama ‘starten’.

 

‘Het nut van grenzen’ (NRC 5 mei 1995)

Onderstaande ‘ingezonden brief’ stond op 9 mei 1995 in NRC Handelsblad.


Het nut van grenzen

Twee Europarlementariërs die schrijven dat de Tweede Kamer heeft zitten slapen (NRC Handelsblad, 25 april), dat deed me wel wat. Bij ons nationaal parlement is het verschil tussen waken en slapen kennelijk te merken en ik kan mij voorstellen dat zij daar jaloers op zijn.

Vanaf mijn zevende jaar, nu meer dan vijfenveertig jaar lang, heb ik in Europa gereisd. Daarbij heb ik de grenscontroles nooit als een belemmering ervaren. Integendeel, het had altijd wel wat, vooral als je te veel koffie (heen) of drank (terug) bij je had. De vele nuttige functies van grenzen zijn onderschat en hun belemmeringen overschat. De elders verdwijnende grenzen lopen nu langs onze voordeuren. Daar zitten inmiddels drie sloten op, en tralies voor het raampje. Het touwtje hangt al lang niet meer uit de brievenbus.

Volgens de twee Europarlementariërs is de burger gebaat bij een loyale uitvoering van het Verdrag van Schengen. Velen hebben hierover hun twijfel geuit toen zij daartoe de gelegenheid kregen. Controles zijn nooit populair, maar daarom nog niet overbodig. Het zijn niet de brave burgers die profiteren van het wegvallen van controles.

Europa is (net als het Regionaal Orgaan Amsterdam, trouwens) niet het produkt van de wens tot samenwerking, maar juist van het onvermogen daartoe. Als die grenzen inderdaad de handel en het reizigersverkeer in Europa dan zo belemmerden (nooit onoverkomelijke last van gehad) dan hadden de regeringen, als zij daartoe bereid waren geweest, hun ambtenaren opdracht kunnen geven om een einde te maken aan overbodige bureaucratie. De nuttige controle- en filterfunctie van nationale grenzen had dan behouden kunnen blijven. We zullen ze nog missen. Nu de tramconducteur na veel ellende weer op de tram zit, moeten wij de terugkeer van de douaniers maar gaan voorbereiden.

Wiebenga en Wijsenbeek zeggen dat doorgaande reizigers Schiphol nu zullen gaan mijden. Dat was het goede nieuws.

Robert van Waning

‘Onvrede over onbeheerste groei geen xenofobie’ (NRC, 30 sept 1991).

Onderstaande ‘ingezonden brief’ stond op 30 september 1991 in NRC Handelsblad. Ik kreeg er twee reacties op. Eén van een verre nicht die het leuk vond om op deze manier weer eens van mij te horen, en één van Frits Bolkestein, destijds fractievoorzitter van de VVD in de Tweede Kamer. 


Onvrede over onbeheerste groei geen xenofobie

Het kost kennelijk moeite om een afwijzende houding jegens “de snelheid van de toename’ van het aantal buitenlanders in een gemeenschap niet te verwarren met xenofobie. Ook minister d’Ancona had het vorige week in Luxemburg weer over “extreem-rechtse sentimenten” in haar verwijzing naar de gevoelens die in de Amsterdamse stadswijk Bos en Lommer bestaan over vooral deze onvoldoende beheerste groei.

Wie geen moeite heeft met (bijvoorbeeld) vijftien procent allochtonen met een sterk afwijkende culturele achtergrond in zijn directe omgeving maar wel met (veel) meer is niet zonder meer een vreemdelingenhater. De jaarlijkse toestroom van alleen al veertigduizend gezinsherenigers is meer dan hun nieuwe woonbuurten op een beetje leuke manier kunnen verwerken. Voordat men daar aan welke vorm en mate van hun integratie kan toekomen, zal toch eerst de groei van hun aantal tot inpasbare proporties moeten worden beperkt.

Minister d’Ancona vindt dat het minderhedenbeleid in Nederland wat betreft intentie en inzet deugt. Dat mag op het oog zo lijken maar wat betreft volume deugt het in het geheel niet. Dit prangt des te meer nu uit de recente discussie naar voren komt dat men het zelfs niet eens is over zoiets essentieels als het doel van dit beleid. Niet alleen over de gewenste mate van integratie maar zelfs over de inhoud van dat begrip zelf voert men een bittere discussie over de hoofden van de direct-betrokkenen.

Het automatisme van de gezinshereniging maakt een bewust en menswaardig toelatingsbeleid voor de werkelijk ernstige gevallen, de politieke vluchtelingen, veel lastiger. De haast en de onmatigheid bij het nastreven van de multiculturele en multi-etnische samenleving leiden in de concentratiegebieden tot het tegendeel van het beleden ideaal. De manier waarop de politiek zogeheten xenofobe (extreem-rechtse) gevoelens wil uitroeien, kan erger zijn dan de kwaal. Onbehagen kruipt waar het niet gaan kan.

De “ruimhartigheid’ van het uitnodigingsbeleid van Dales en d’Ancona is een sigaar uit andermans doos. Het zijn de bewoners van bepaalde stadswijken, meestal niet de meest kansrijken, die belast zijn met de impliciete opdracht om steeds meer binnenkomers, met behoud van hun culturele identiteit (taal, geloof en gewoonten), daadwerkelijk in hun gemeenschap te integreren. Wat zich in die wijken nu voordoet, is een vorm van kolonialisme die gevoelens van verzet oproept. Niet alleen Turken en Marokkanen maar ook autochtone Nederlanders hebben behoefte aan behoud van culturele identiteit en van een zeker nestgevoel in de eigen woonomgeving.

Stadswijken met een laag percentage politici worden geofferd op het altaar van het multi-etnische ideaal, een restant van het maakbaarheidsgeloof. Deze woonbuurten verliezen hun tegelijk bindende en controlerende functie en dat is te merken. Er zijn genoeg voorbeelden in de wereld van de problemen die uit ontworteling van de samenleving voortkomen.

Door de hogere geboortecijfers en het vestigingsoverschot van allochtonen zullen op veel plaatsen de autochtonen (niet-allochtone Nederlanders noemt men ze ook wel) de minderheid gaan vormen, zonder ooit bewust voor die situatie te hebben gekozen maar gewoon door niet te verhuizen en af te wachten wat er met hun wijk gebeurt. Het is toch te gek dat ieder vertrek van een “wit’ gezin uit zo’n wijk positief moet worden beoordeeld omdat het een verlies van een potentiële stem voor de partij van Janmaat betekent.

De waarde die gemeenschappen hechten aan het behoud van de herkenbaarheid van de eigen cultuur is universeel. De zorgen die zij zich maken over de sociale, maatschappelijke, economische en politieke consequenties van uit de hand lopende demografische ontwikkelingen kan men niet zonder meer als extreem-rechtse sentimenten en xenofobie terzijde schuiven en verder negeren.

Robert van Waning
30 september 1991