Verbannen door de Volkskrant vanwege meningsuiting.


Shortlink:
http://wp.me/p1mUd8-1ERt

Van: Robert van Waning
Verzonden: woensdag 20 april 2011 12:13
Aan: Philippe Remarque; VK Ombudsman; Henk Müller; Paul Brill; Arie Elshout
Onderwerp:
Al anderhalf jaar uitgesloten van het publieke debat vanwege een vrije meningsuiting

Geachte heren,

Wilt u alstublieft eens uitleggen waarom ik nu al bijna anderhalf jaar(!) niet mag (en door uw ip-ban ook niet kán) deelnemen aan de publieke discussies op het openbare forum van uw website? Iedereen mag meediscussiëren over allerlei maatschappelijk- en politiek-relevante onderwerpen die mij interesseren, maar ik niet.

Is dit echt alleen om wat ik op 27 november 2009 had geschreven in mijn kritische, inhoudelijke, licht-ironische maar verder uiterst correcte reactie op Paul Brills column  ‘Obama’s lakmoesproef’ (VK 27-11-2009), waarin hij had geschreven:

“Kunnen bepaalde problemen in de wereld worden omzeild of verlicht door ze domweg anders te definiëren? Het lijkt er wel eens op dat sommigen menen dat dit inderdaad mogelijk is. Vorig weekeinde woonde ik een grote internationale veiligheidsconferentie bij in de Canadese havenstad Halifax. Alle hot issues kwamen aan bod: de toekomst van de NAVO, Afghanistan, Pakistan, Iran, het Midden-Oosten, zeepiraterij, nucleaire ontwapening.”

Op 27// schreef ik hierop een reactie in de daartoe bestemde ruimte op de website van de Volkskrant:

“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar ‘het Midden-Oosten’ het noemen van Israël als ‘hot issue’ zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd ‘the hottest issue of them all’ met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen).”

Deze reactie bleek zonder mededeling (laat staan deugdelijke motivatie) te zijn verwijderd door moderator Henk Müller.

Wilt u die reactie alstublieft nog eens een keer rustig en goed doorlezen en mij eens eerlijk vertellen wat daarin nu zó onfatsoenlijk en onaanvaardbaar is dat daardoor een verbanning-op-staande-voet voor onbepaalde tijd gerechtvaardigd was?

Iedere keer werd door u en Henk Müller achteraf een nieuwe reden verzonnen voor mijn verbanning en uitsluiting van het publieke debat op het openbare forum van mijn keuze:

Eerst (1) heette het dat mijn reactie ‘off-topic’ was geweest. Dit is aantoonbaar onjuist, want ik had zowel gereageerd op iets wat Paul Brill in zijn column had geschreven als op iets wat hij opvallend juist onbenoemd had gelaten. Hij had het namelijk over ‘Iran en het Midden-Oosten’ (terwijl Iran ín het Midden-Oosten ligt) maar hij had Israël kennelijk bewust niet genoemd als één van de ‘hot issues’ op het gebied van internationale stabiliteit en veiligheid, terwijl het dat ontegenzeggelijk is.

Daarna (2) schreef u dat ‘de toon’ van mij reactie niet de juiste zou zijn geweest. Deze aanklacht kan alleen gebaseerd zijn op de lichtelijk ironische toon van de twee woordjes “Knap hè”.

Vervolgens (3) heette het dat ik ‘steeds dezelfde plaat afdraaide’. Zelfs als dit waar zou zijn, dan is dit natuurlijk geen reden om iemand te verbannen van het discussieplatform.

Het verwijt van zichzelf voortdurend herhalen en steeds maar over hetzelfde onderwerp blijven doorzeuren, is overigens wél van toepassing op Paul Brill. Hij voert immers onder het mom van onafhankelijk en belangeloos journalistiek commentaar een hetze tegen Iran en begint daar dan ook iedere keer weer over. Zoek maar in het VK-archief op “Brill + Iran”. Tegelijk verdoezelt hij stelselmatig de Israëlische schendingen van de fundamentele mensen-, burger–, volken- en burgerrechten van de oorspronkelijke Arabische bevolking van Palestina en ook het gevaar dat Israël vormt voor de internationale stabiliteit en vrede . Daarop mag iedereen telkens minstens één keer reageren, en ik dus ook. Zelfs dat minimale gemiddelde haal ik echter niet. Kijk al die reactieruimten maar na.

De vierde rechtvaardiging (4) van mijn verbanning was dat ik actie zou voeren tegen Paul Brill en dat Henk Müller daarvan met recht en reden niet gediend zou zijn. Deze sanctie zou op deze grond alleen gerechtvaardigd zijn als ik Paul Brill hinderlijk zou stalken en/of hem voortdurend zou bestoken met persoonlijke aanvallen of bedreigingen.     Ook het bewust en voortdurend verhinderen van discussies naar aanleiding van zijn columns zou ook een gegronde reden zijn om iemand een IP-ban op te leggen. Niets van dit alles is echter waar, hetgeen gemakkelijk te controleren is door de discussies over Brills columns na te pluizen. Dan zal blijken dat ook deze vierde grond voor mijn verbanning dus nergens op slaat.

Arie Elshout schreef dat ik Henk Müller kennelijk diep had beledigd. Dit was de vijfde ‘rechtvaardiging’ van mijn verbanning. Ook als dat waar is, dan is dat niet openlijk en publiekelijk gebeurd, maar hoogstens in onze correspondentie per e-mail naar aanleiding van mijn onverdiende, onterechte en onrechtmatige verbanning. Daarin heb ik Müller geschreven dat hij in mijn ogen de verkeerde man op de verkeerde plaats is. Ik heb de moderator echter niet openlijk en publiekelijk ernstig persoonlijk beledigd of bedreigd en mijn verbanning kan toch niet gebaseerd zijn op mijn mening over het (dis)functioneren van Henk Müller als moderator van de website van de Volkskrant. Ik ben ook lang niet de enige die zo over hem denkt.

Dit is hoe dan ook geen geldige en rechtmatige reden om mij voor onbepaalde tijd uit te sluiten van het publieke debat op het forum van zijn keuze waarop ik al ettelijke jaren op kritische maar fatsoenlijke wijze actief ben.

Het discussieforum is niet Müllers particuliere speelruimte. Als moderator is hij ook niet de baas over andermans meningen. Ik heb dan ook geen enkele behoefte aan een ‘goed gesprek’ met Henk Müller. Hij is conciërge, opzichter, toezichthouder, ordebewaarder en soms, waar nodig politie-agent van een openbaar forum waarop het publieke debat plaatsvindt. Naast de (grond)wettelijke regels gelden daar bepaalde huisregels. Die mogen echter niet in strijd zijn met de wet en dus ook niet met fundamentele mensen- en burgerrechten. Dit is volgens mij wel het geval.
Een moderator die uit pure eigenwaan, willekeur, machtsmisbruik de rechten en vrijheden van deelnemers schendt, handelt in strijd met wet, recht en fatsoen. Ik heb Henk Müller alleen ‘beledigd’ door hem daarop te wijzen.

Ik heb als burger en ook als Volkskrantlezer bij de uiting van mijn oprechte, gegronde en beredeneerde meningen niets te maken met wat Henk Müller of wie dan ook wel of niet welgevallig is. Laat dat iedereen bij de Volkskrant nu eindelijk eens duidelijk worden.

Mijn verbanning is onverdiend, onterecht, onbehoorlijk, ongerechtvaardigd en onrechtmatig, en dient terstond ongedaan te worden gemaakt als de Volkskrant niet haar geloofwaardigheid wil verliezen als als onafhankelijk journalistiek medium, als steunpilaar van onze democratische rechtsstaat en als hoeder van onze fundamentele mensen- en burgerrechten.

Vriendelijke groet,
Robert C. van Waning

________________________________________________

Wat hieraan voorafging:

Op 27-11-2009 15:14 schreef ik de volgende reactie op een column van Paul Brill:

“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar ‘het Midden-Oosten’ het noemen van Israël als ‘hot issue’ zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus.
Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd ‘the hottest issue of them all’ met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen).

Deze reactie werd niet alleen verwijderd, maar ik bleek ook zonder enige waarschuwing of mededeling en dus ook zonder motivatie en zonder mogelijkheid van verweer te zijn verbannen van de website van de Volkskrant.

In Nederland schenden de anonieme censoren van de media de regels van democratie en rechtsstaat door onwelgevallige meningsuitingen op openbare platforms voor publiek debat te weigeren of te verwijderen.

Columnisten als Paul Brill worden beter beschermd tegen kritiek en tegenspraak dan enige politicus, bestuurder of lid van ons Koninklijk Huis.

_________________________________________________

Van: Müller, Henk [mailto:h.muller@volkskrant.nl]
Verzonden: woensdag 9 september 2009 16:21
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: Re: Prima, die real-time discussies! (RE: Over off-topic gesproken .. RE: Selectiviteit, partijdigheid, willekeur. (RE: verwijdering))

Geachte heer Van Waning,

Mijn vakantie was heerlijk, zonder reageerders blijkt er ook een leven te zijn

Korte reactie

  1. Dat ze met hun vingers knippen en weg reactie, onzin. Zouden ze wel willen, maar wij verwijderen volgens onze eigen maatstaven. Hoeveel oproepen er ook komen om u te bannen, dat bepalen we zelf
  2. U wordt niet extra in de gaten gehouden hoewel u zeer prominent aanwezig bent op het forum.
  3.  U heeft tegenstanders, maar naar mijn smaak moet u wel een beetje de proporties in het oog houden. Brandstapel, aanslagen. We leven niet in het Midden-Oosten
  4. Volgens de regels hoeven we geen waarschuwing, reden of wat dan ook te geven voor verwijdering. Laat staan dat we de verwijderde teksten (die zijn verwijderd omdat ze niet aan de regels voldoen) zouden terugsturen. Dat is niet onfatsoenlijk of oneerlijk. U zet de zaken op zijn kop.
  5.  Kritiek op discriminatoire aspecten is vanzelfsprekend toegestaan

_____________________________________________________

Van: Robert van Waning [mailto:post@wanhan.nl]
Verzonden: zondag 29 november 2009 18:12
Aan: ‘VK Ombudsman’ <ombudsman@volkskrant.nl>; h.muller@volkskrant.nl; internet@volkskrant.nl
Onderwerp: Misschien toch weer eens stiekem verbannen? (FW: Het lukt maar niet om een reactie te versturen.)

Geachte Ombudsman,

Vandaag (zondag 29/11) wilde het mij maar niet lukken om een bijdrage te leveren aan de discussie over ‘ClimateGate’. Ik kreeg steeds een foutmelding dat er geen verbinding mogelijk was.

De eerste keer dat dit gebeurde, was ook mijn hele tekst verdwenen. Die heb ik opnieuw geschreven en weer verstuurd. Wéér een foutmelding, maar gelukkig had ik nu eerst een afschrift van mijn tekst gemaakt. Later heb ik het nog een paar keer geprobeerd, maar ik kreeg steeds geen verbinding.

Zojuist bemerkte ik dat een reactie van mij op de laatste column van Paul Brill was verwijderd. Brill had weer eens Iran en het Midden-Oosten op een selectieve manier ter sprake bracht, en daar wil ik dan natuurlijk graag mijn commentaar op geven. U weet immers dat ik een voorstander ben van ongebonden, afhankelijke en onpartijdige journalistieke opinievorming en van een open publiek debat op kwesties die ons allemaal aangaan. In een democratische rechtsstaat zou dat allemaal een normale zaak zijn.

Ik heb nu toch wel het sterke vermoeden dat mijn  mening de internetredactie onwelgevallig was en dat ik weer eens stiekem ben verbannen, zonder enige waarschuwing, zonder mogelijkheid van (eventuele) aanpassing en verweer en ook zonder dat ik een afschrift heb van hetgeen ik had geschreven. Ik kan dus zelfs geen behoorlijke klacht indienen tegen deze inbreuk op  mijn  recht op vrije meningsuiting.

Dit zijn Sovjet- en Stasi-methoden.

Ik hoop dat u die mensen wilt wijzen op geldende regels van recht, fatsoen en behoorlijke, onafhankelijke journalistiek,

Vriendelijke groet,
Robert van Waning,
___________________________________________________

Van: Robert van Waning [mailto:post@wanhan.nl]
Verzonden: zondag 29 november 2009 17:48
Aan: ‘internet@volkskrant.nl’
Onderwerp: Het lukt maar niet om een reactie te versturen.

Geachte Internetredactie,

Het lukt mij al de gehele zondagmiddag niet om een reactie te plaatsen op het discussieforum “’Climategate’ zaait twijfel’ (http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/4642 ).

Heeft u mij weer eens verbannen, of zo, of is dit gewoon een technisch mankement? In dat geval is het wel raar dat bijdragen van anderen ondertussen wel gewoon worden geplaatst.

Vriendelijke groet,
Robert van Waning.

_______________________________________________

Van: Henk Müller, Henk [mailto:h.muller@volkskrant.nl]
Verzonden: woensdag 9 september 2009 16:21
Aan: Robert van Waning
Onderwerp:  RE: Selectiviteit, partijdigheid, willekeur. (RE: verwijdering))

Geachte heer Van Waning,

Mijn vakantie was heerlijk, zonder reageerders blijkt er ook een leven te zijn. Korte reactie:

Dat ze met hun vingers knippen en weg reactie, onzin. Zouden ze wel willen, maar wij verwijderen volgens onze eigen maatstaven. Hoeveel oproepen er ook komen om u te bannen, dat bepalen we zelf

U wordt niet extra in de gaten gehouden hoewel u zeer prominent aanwezig bent op het forum.

U heeft tegenstanders, maar naar mijn smaak moet u wel een beetje de proporties in het oog houden. Brandstapel, aanslagen

We leven niet in het Midden-Oosten

Volgens de regels hoeven we geen waarschuwing, reden of wat dan ook te geven voor verwijdering. Laat staan dat we de verwijderde teksten (die zijn verwijderd omdat ze niet aan de regels voldoen) zouden terugsturen. Dat is niet onfatsoenlijk of oneerlijk. U zet de zaken op zijn kop.

Kritiek op discriminatoire aspecten is vanzelfsprekend toegestaan

___________________________________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: maandag 30 november 2009 15:42
Aan: ‘VK Ombudsman’ <ombudsman@volkskrant.nl>; h.muller@volkskrant.nl;
Onderwerp: Achterbakse verbanning blijkt inmiddels weer even stiekem te zijn opgeheven. Wat een raar gedoe.

Geachte Ombudsman,

Tot mijn verrassing (en vreugde) blijkt mijn verbanning inmiddels weer te zijn opgeheven. Ondertussen weet ik nog steeds niet waarom die mij werd opgelegd! Wat een raar gedoe, en dat allemaal om Paul Brill te beschermen tegen welverdiende kritiek op zijn hetze tegen Iran en behartiging van Israëlische belangen die verantwoordelijk zijn voor systematische schendingen van het internationale recht in het algemeen en van mensen- en burgerrechten van Palestijnen in het bijzonder.

Mijn eerste (terechte uiterst correcte) reactie op de column van Paul Brill is echter nog steeds weg. Ik heb die zojuist weer (ongeveer) geschreven en verstuurd. Laat ik niet merken dat die wéér wordt verwijderd. Als dit wel gebeurt, ga ik toch elders (Joop.nl, Jaap.nl, GeenStijl.nl, etc.) eens polsen hoe over dit soort praktijken wordt gedacht. Misschien is men zelfs bij de RvdJ inmiddels hierover anders is gaan denken, want het gaat tenslotte om het openbare publieke en politieke debat waartoe de Volkskrant niet alleen oproept maar ook een openbare mogelijkheid biedt waar de regels van onze Grondwet en van internatonale verdragen en verklaringen onverkort van kracht zijn.

Als Nederlandse burger ben ik toch (hoop ik) niet helemaal rechteloos?! Deze praktijken moeten openlijk aan de kaak worden gesteld, net zolang men zich ook bij de VK ordentelijk gaat gedragen.
_________________________________________________

Van: Müller, Henk [mailto:h.muller@volkskrant.nl]
Verzonden: maandag 30 november 2009 15:59
Aan: 1burger@solcon.nl
Onderwerp: waarschuwing

U bent weer off topic. Brill schreef over Iran en Afghanistan en niet over Israel, zie mijn vorige mail. Uw opmerking over Israël Lobby is voor uw rekening. Als u deze reactie nog een keer plaatst, bannen we u. Als u naar GeenStijl of Joop wilt gaan, ga uw gang, ook de raad voor journalistiek wat mij persoonlijk betreft. Ook de opmerkingen aan adres Brill zijn off topic, het gaat om de column niet om de schrijver

Henk Müller

__________________________________________________

Van: Robert van Waning [mailto:post@wanhan.nl]
Verzonden: maandag 30 november 2009 17:42
Aan: ‘Müller, Henk’ <h.muller@volkskrant.nl>; ‘VK Ombudsman’ <ombudsman@volkskrant.nl>
Onderwerp: Insgelijks (RE: waarschuwing)

Paul Brill schreef WÉL over Israël, tenzij dat land opeens niet meer in het Midden-Oosten ligt of daar niet meer voor grote problemen en spanningen zorgt.

Hij wilde alleen dat land niet als een ‘hot issue’ bestempelen, terwijl het dat natuurlijk wel is, al vele jaren lang.  Daarom vermeed hij dus zorgvuldig het noemen van de naam van die agressieve, kolonialistische,  bezettende, onderdrukkende en discriminerende kernwapenmacht als ‘hot issue’, maar benoemde natuurlijk wel weer Iran als zodanig omdat hij een voortdurende hetze tegen dat land voert.

Zolang Paul Brill dat blijft doen, mag ik  daarover iedere keer mijn mening geven. Our’s is a free country.

Onder uw bewind regeert de willekeur op de internetsite van de Volkskrant.

________________________________________________

Van: Müller, Henk [mailto:h.muller@volkskrant.nl]
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 11:52
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: RE: Insgelijks (RE: waarschuwing)

In ieder geval sta ik u keurig te woord, dat is weer geen willekeur 🙂

________________________________________________
Van:
Robert van Waning [mailto:post@wanhan.nl]
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 12:26
Aan: ‘Müller, Henk’ <h.muller@volkskrant.nl>
Onderwerp: RE: Insgelijks (RE: waarschuwing)

Wat kletst u nu weer. Die achterbakse verwijdering van mijn reactie en mijn al even stiekeme, onaangekondigde, ongemotiveerde en onterechte verbanning, waren helemaal niet zo ‘keurig’ van u.

Over willekeur gesproken: Mijn reactie op de belangenbehartigende praatjes van Paul Brill mag nu opeens (natuurlijk) wél blijven staan.

Zelfs journalisten moeten zich houden aan regels van fatsoen, democratie en (internationaal) recht. Ook u, dus.
_________________________________________________

Van: Müller, Henk [mailto:h.muller@volkskrant.nl]
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 11:49
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: RE: Insgelijks (RE: waarschuwing)

U gaat uw gang maar
________________________________________________

Van: Robert van Waning [mailto:post@wanhan.nl]
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 12:34
Aan: ‘Müller, Henk’ <h.muller@volkskrant.nl>
Onderwerp: RE: Insgelijks (RE: waarschuwing)

Reken maar.

Ik zal mij niet door u laten weerhouden om mijn mening te uiten over lobbyisme en belangenbehartiging onder de valse vlag van ongebonden en onafhankelijke journalistiek.

Eerlijkheid en recht kosten vaak tijd, maar duren uiteindelijk toch het langst. U voert een verloren strijd tegen een waarheid die u kennelijk onwelgevallig is.

U zit op een totaal verkeerd spoor. Ik wens u sterkte in uw dwaling, maar geen succes met uw pogingen om de vrijheid van meningsuiting te beperken.
_________________________________________________

Van: Müller, Henk [mailto:h.muller@volkskrant.nl]
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 12:35
Aan: Robert van Waning <post@wanhan.nl>
Onderwerp: RE: Insgelijks (RE: waarschuwing)

Ach laat ook maar. ik stop er geen energie meer in. u bent geen redelijk mens.
________________________________________________

Van: Robert van Waning [mailto:post@wanhan.nl]
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 12:44
Aan: ‘Müller, Henk’ <h.muller@volkskrant.nl>; ‘VK Ombudsman’ <ombudsman@volkskrant.nl>
Onderwerp: ‘Redelijk’? Look who’s talking! (RE: Insgelijks (RE: waarschuwing))

Wat is er dan zo ‘redelijk’ aan de stiekeme verwijdering van een reactie die de volgende dag gewoon ‘mag’ blijven staan?

En wat is er ‘redelijk’ aan een onaangekondigde en ongemotiveerde verbanning die de volgende dag ook weer zomaar blijkt te zijn opgeheven zonder één woord van verklaring, laat staan met een verontschuldiging voor alle tijd, moeite en ergernis die mij dit weer heeft gekost?!

U bent echt de verkeerde man op de verkeerde plaats.
________________________________________________

Van: Müller, Henk [mailto:h.muller@volkskrant.nl]
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 12:49
Aan: Robert van Waning <post@wanhan.nl>
Onderwerp: RE: ‘Redelijk’? Look who’s talking! (RE: Insgelijks (RE: waarschuwing))

nta rajul majnun kathir, zouden ze in het Arabisch zeggen
shoma goftid zaman-e majnun, zouden ze in het Perzisch zeggen
_________________________________________________

Van: Müller, Henk [mailto:h.muller@volkskrant.nl]
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 12:52
Aan: Robert van Waning <post@wanhan.nl>
Onderwerp: RE: Insgelijks (RE: waarschuwing)

Overigens bent u geband want ondanks de waarschuwing heeft u weer die tekst over Brill on line gezet, zelfs twee keer
________________________________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 13:03
Aan: ombudsman@volkskrant.nl; ‘Müller, Henk’ <h.muller@volkskrant.nl>
Onderwerp: Ben ik nu alwéér verbannen? Waarom nú wee?!

Ben ik nu alwéér verbannen? Waarom nú weer?!
_________________________________________________

Van: Henk Müller
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 13:09
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: RE: Ben ik nu alwéér verbannen? Waarom nú wee?!

U bent geband omdat u ondanks een waarschuwing gisteren toch tot twee keer toe een off-topic reactie over de column van Brill had geplaatst, waarvan u zich vanmorgen zelf afvroeg waarom die er wel stond en een eerdere soortgelijk eraf was gehaald. Na dit geconstateerd te hebben (ik heb de teksten opgeslagen) constateerden we verder dat u een expliciete waarschuwing negeerde
________________________________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 18:57
Aan: ombudsman@volkskrant.nl; ‘Müller, Henk’; internet@volkskrant.nl
Onderwerp: Onverdiende, onterechte, onbehoorlijke en onrechtmatige verwijderingen en verbanning.

Geachte Ombudsman,

Henk Müller heeft mij weer eens verbannen, en alweer ten onrechte.

Paul Brill had in zijn column ‘Obama’s lakmoesproef’ (VK 27-11-2009, http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/4648/Obama%27s_lakmoesproef ) namelijk o.a. geschreven:

[Zie boven.]

Mijn broer jjanwillemvanwaning (oud-onderzeebootcommandant, deskundige op het gebied van geostrategische zaken en oud-Tweede Kamerlid (D66)) schreef op 30-11-2009 23:54 o.a.

“Maar Obama kan niet anders – daarvoor heeft hij zichzelf teveel gecommitteerd aan deze ‘noodzakelijke’ oorlog. Wat de consequenties zullen zijn in deze gewelddadige regio valt moeilijk te voorspellen. Hierbij zou ook de mogelijkheid van een Israelische aanval op Iran moeten worden verdisconteerd.” 

In mijn laatste bijdrage van 01-12-2009 09:51 reageerde ik zowel op die bijdrage van mijn broer als op de opmerking van Paul Brill dat ook nucleaire ontwapening ter sprake was gekomen in de bijeenkomst in de door hem bezochte (en in zijn column becommentarieerde) bijeenkomst in Halifax:

“Zelfs de steeds grotere kans van een Israëlische aanval op Iran geldt voor de buitenlandcommentator van de Volkskrant kennelijk niet als een ‘hot issue’.

‘Red de vrede, maak een atoombom’, schreef Martin van Crefeld, hoogleraar militaire geschiedenis aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem, op 12 december 2006 in NRC Handelsblad. Volgens hem heeft de overdracht van nucleaire technologie (de Russische aan China, de Franse aan Israël, de Israëlische aan Zuid-Afrika, de Nederlandse aan Pakistan en de Noord-Koreaanse aan Iran) er in de afgelopen jaren in aanzienlijke mate toe bijgedragen dat grootscheepse oorlogen tussen landen zijn uitgebleven.

Van Crefeld noemt het hele debat ‘gebakken lucht’: “Lang geleden hebben de Amerikanen besloten dat alleen zíj goed genoeg, democratisch genoeg en verantwoordelijk genoeg zijn om kernwapens te bezitten – wat misschien verband houdt met het feit dat zij als enigen die wapens gebruikt hebben. In de ogen van veel andereen, vrienden zowel als vijanden, lijkt dit bespottelijk.”

Israël en de buitenlandcommentator van de Volkskrant wachten het gereedkomen van het Iraanse tegenwicht tegen de Israëlische kernwapens toch maar liever niet af en zouden dat land dus liever vandaag dan morgen platgebombardeerd willen zien. Dat mag toch wel een ‘hot issue’ worden genoemd, lijkt me. “

Het is dus pertinent ONJUIST dat mijn reacties en bijdragen off-topic zouden zijn geweest. Toch werd ook deze reactie verwijderd door moderator Henk Müller.

Ik verzoek u derhalve zowel de onterechte verwijderingen als mijn onverdiende en onrechtmatige verbanning ongedaan te maken.
________________________________________________

Van: Thom Meens, Thom [VK Ombudsman]
Verzonden: woensdag 2 december 2009 9:23
Aan: Robert van Waning
CC: Müller, Henk
Onderwerp: RE: Onverdiende, onterechte, onbehoorlijke en onrechtmatige verwijderingen en verbanning.

Geachte heer Van Waning,

Ik kan wel een beetje meevoelen met de moderator. Het lijkt toch echt op een persoonlijke aanval op Paul Bril. Daar is de opiniesectie niet voor bedoeld. Het zou helpen als u het wat zakelijker opschrijft. Volgens mij is er niets tegen in te brengen als u vragen stelt waarom de VK dit aspect niet noemt, maar ligt het vooral aan de toon.

Met vriendelijke groet,
Thom Meens
|Ombudsman redactie de Volkskrant
_________________________________________________

Van: Robert van Waning [mailto:post@wanhan.nl]
Verzonden: woensdag 2 december 2009 15:38
Aan: ‘VK Ombudsman’ <ombudsman@volkskrant.nl>
Onderwerp: Eerst een sanctie toepassen, en daarna pas een reden verzinnen, dat kan natuurlijk niet. (Re: Onverdiende en onterechte verbanning)

Geachte Ombudsman,

Volgens u ’lijkt’ mijn reactie op die column(!) een persoonlijke aanval op Paul Bril. En dat rechtvaardigt volgens u dus mijn totale uitsluiting van het publieke debat op de openbare forum van mijn keuze? Mooi is dat. Ik kan mij nog herinneren wat u ooit schreef over columnisten die anderen ook nooit spaarden en dus zelf ook niet al te gevoelige lange tenen moesten hebben. Maar het ergste is dat het allemaal nergens op slaat, want het was wel degelijk een inhoudelijke en uiterst beschaafde reactie op wat Brill had geschreven.

Uit uw bericht maak ik op dat u niet alleen instemt met de verwijdering van mijn reacties op de column van Paul Brill maar ook dat u bewilligt in mijn uitsluiting van het openbare, publieke en politieke debat op het forum van mijn keuze.

Zonder dit nader toe te lichten, noemt u ‘de toon’ van mijn reactie als grond voor deze ingrijpende maatregelen die neerkomen op een schending van zowel mijn recht als mijn mogelijkheid om mijn mening te uiten over een column (een opiniestuk, dus) met een overduidelijk vooringenomen en partijdige inhoud en strekking.  Dit is echter niet de oorspronkelijke reden waarom mijn reactie was verwijderd en waarom ik ben verbannen uit de discussiefora op de internetsite van de Volkskrant.

Moderator/censor/commentator Henk Müller had namelijk als reden voor mijn verbanning opgegeven dat mijn (door hem verwijderde) reactie ‘off-topic’ (geen betrekking hebbend op het onderwerp) zou zijn geweest.

U schrijft: “Volgens mij is er niets tegen in te brengen als u vragen stelt waarom de VK dit aspect niet noemt, [..]

Hiermee ondergraaft u Müllers motivering van de strenge straf die hij mij zonder enige waarschuwing (laat staan met enige mogelijkheid van verweer) had opgelegd. De mij opgelegde straf mist dus iedere rechtsgrond. Niettemin wordt die gehandhaafd, alleen nu om een andere reden.

Nu gaat het opeens om ‘de toon’ van mijn terechte kritiek op hetgeen Paul Brill had geschreven en daarmee juist bewust niet had geschreven.

Iedereen met een beetje moreel en juridisch besef, weet dat het ontoelaatbaar is om achteraf een nieuwe grond te schuiven onder een reeds ten uitvoer gebrachte sanctie.

Ook het tweede verwijt dat er nu door u met de haren bij wordt gesleept, treft geen doel Ik had in mijn reactie immers niets geschreven wat ook maar enigszins kan worden beschouwd als een onjuiste, grove, beledigende of ook maar enigszins scherpe aantijging aan het adres van Paul Brill persoonlijk.

Als de toon van het openbare, publieke en politieke debat in alle vrije democratische landen even gematigd en beschaafd zou zijn aan die van mijn reactie op de column(!) van Paul Brill, dan zouden politici, journalisten en burgers in een coma van verveling geraken en zou het democratisch proces tot stilstand komen door gebrek aan inspiratie en motivatie.

Paul Brill schreef in zijn column dat volgens sommige mensen bepaalde problemen in de wereld kunnen worden omzeild of verlicht door ze domweg anders te definiëren. Hij gaf daarvan zelf een markant voorbeeld door te schrijven dat tijdens de internationale veiligheidsconferentie in Halifax*)  alle hot issues aan bod waren gekomen: de toekomst van de NAVO, Afghanistan, Pakistan, Iran, het Midden-Oosten, zeepiraterij, nucleaire ontwapening.”

In mijn reacties ging ik allereerst in op het feit dat Paul Brill Iran en het Midden-Oosten apart vermeldde, terwijl Iran óók in het Midden-Oosten ligt! Paul Brill kon met het Midden-Oosten dus niets anders dan Israël bedoelen, ten eerste omdat vrijwel alles waarover Brill schrijft direct of indirect met Israël verband houdt, en ten tweede omdat Israël immers met zijn systematische daden van agressie en expansie, bezetting, onderdrukking, mensenrechtenschendingen en voortgaande landroof ten koste van de Arabische Palestijnen verantwoordelijk is voor de meeste en grootste problemen, spanningen, conflicten en risico’s in het Midden-Oosten, en dus een permanente ‘hot issue’ is.

In mijn tweede (eveneens ten onrechte door Henk Müller verwijderde) reactie ging ik inhoudelijk in op de laatste ‘hot issue’ die Paul Brill noemde, namelijk de nucleaire ontwapening. Zoals iedere regelmatige lezer van de Volkskrant weet, is Paul Brill in de afgelopen jaren vele malen dermate hard te keer gegaan tegen Iran in het algemeen en tegen de nucleaire ontwikkelingen aldaar in het bijzonder, dat er sprake is van een politieke en zelfs persoonlijke haatcampagne tegen dat land. In mijn reactie zette ik daar het oordeel van de Israëlische polemoloog Martin van Crefeld tegenover. Een inhoudelijker (‘on-topic’) reactie is nauwelijks denkbaar.

M.b.t. het verwijt van de ‘persoonlijke aanval op Paul Brill’, merk ik het volgende op: Sommige publicisten betrekken hun achtergrond en daarmee samenhangende bindingen en loyaliteiten zo sterk in al hun uitingen, dat kritiek daarop bijna altijd zijn persoon zal raken, zelfs als die daar niet in de eerste plaats op gericht is. Paul Brill is daarvan wel een heel sterk voorbeeld. Welbeschouwd schrijft hij eigenlijk altijd (direct of indirect) over Israël. Ook zijn hetze tegen Iran kan alleen in dat licht worden gezien. Hetzelfde geldt voor zijn vele stukken over de buitenlandse politiek van de VS, die (zoals algemeen bekend, lees bijvoorbeeld ‘The Israel Lobby’ en ‘Een schreeuw om recht’) onder sterk pro-Israëlische invloed staat.

Op maandag 30 november 2009 17:42 schreef ik aan Henk Müller:

“Paul Brill schreef WÉL over Israël, tenzij dat land opeens niet meer in het Midden-Oosten ligt of daar niet meer voor grote problemen en spanningen zorgt.  Hij wilde alleen dat land niet als een ‘hot issue’ bestempelen, terwijl het dat natuurlijk wel is, al vele jaren lang.  Daarom vermeed hij dus zorgvuldig het noemen van de naam van die agressieve, kolonialistische,  bezettende, onderdrukkende en discriminerende kernwapenmacht als ‘hot issue’, maar benoemde natuurlijk wel weer Iran als zodanig omdat hij een voortdurende hetze tegen dat land voert.  Zolang Paul Brill dat blijft doen, mag ik  daarover iedere keer mijn mening geven. Our’s is a free country. Onder uw bewind regeert de willekeur op de internetsite van de Volkskrant.”

Henk Müller reageerde hier op dinsdag 1 december 2009 11:49 met:
“U gaat uw gang maar.”

Let wel: Op dat moment was mijn (eerste) verbanning inmiddels opgeheven en ik had hiermee dus van Henk Müller himself toestemming gekregen om kritiek te uiten op Paul Brill als ik daar een reden toe zag. En toch werd ik kort daarop alsnog wéér verbannen!

Wij hebben het hier over een ernstige, onterechte en niet gerechtvaardigde inbreuk op het grondrecht van vrije meningsuiting en over een vorm van machtsmisbruik door journalisten die op alle mogelijke manieren het openbare, publieke en politieke debat en opinievorming in een door hen gewenste richting, c.q de aandacht proberen af te leiden van feiten en opinies die die door hen behartigde belangen in gevaar zouden kunnen brengen.

Een voortdurend levendig en soms zelfs fel publiek debat vormt een levensvoorwaarde voor het voortbestaan van ons land als vrije, verlichte, beschaafde en democratische rechtsstaat. Iedere poging om hier een sturende greep op te krijgen, verdient ondubbelzinnige kritiek, krachtig weerwerk en beredeneerde tegenspraak.
_________________________________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: zaterdag 5 december 2009 12:45
Aan: ombudsman@volkskrant.nl
CC: ‘henk müller’
Onderwerp: Uitgesloten van het publieke debat vanwege (correcte en terechte) kritiek op een columnist. Kan het gekker?

Geachte Ombudsman,

“Er zijn offers gebracht, zowel in materieel opzicht als in termen van doden en gewonden,” schrijft de Volkskrant in het commentaar ‘Weg, maar niet te snel’ van 14/12 jl. Op deze wat ongelukkige formulering had ik graag willen en kunnen reageren met de opmerking dat het verlies van mensenlevens een offer is, maar het verlies van materieel slechts een kostenpost.

Ik blijk echter nog steeds verbannen te zijn omdat ik op een correcte manier terechte kritiek had geuit op wat een journalist/columnist had geschreven. Kan het nog gekker? Journalisten mogen en kunnen wél kritiek uiten op alles en iedereen maar dat zij daarvan zelf worden gevrijwaard?

“Grote Geert is ongewenste latere import,” schrijft VK-columnist Thomas von der Dunk over een gekozen lid van de Tweede Kamer, en Henk Müller citeert deze grove belediging met kennelijke instemming in ‘Ondertussen op VK/Opinie’ (waarin geen woord wordt gewijd aan de interessante dingen die reageerders en discussieerders hebben geschreven!). Waarom mogen burgers niet minstens schrijven wat journalisten en columnisten mogen schrijven?

In de Volkskrant van vandaag (5/12) schrijft Paul Brill in zijn column
‘De week van Obama’s strategische ongemak’ (VK 5/12):

“Nu is dit geenszins een complete opsomming .. Logisch dat Obama het hield op een kleine selectie. Maar het blijft opvallend dat hij niet de naam noemde van .. De reden laat zich raden. .. Dus om geen kwaaie honden wakker te maken wordt discreet gezwegen over ..”

Dit is precies wat ik had geschreven in de door Henk Müller verwijderde reactie die heeft geleid tot mijn verbanning (op staande voet en voor onbepaalde tijd) uit het discussieforum van mijn keuze. Ik had immers ook opgemerkt dat Paul Brill een bepaalde naam bewust niet had genoemd terwijl die wel in het rijtje paste. Ik had ook geraden naar de reden daarvan.

Dat hoort nu eenmaal bij het spel van ‘checks and balances’ dat onze democratie transparant, evenwichtig, eerlijk en rechtvaardig moet houden.

“Uiteraard gaat deze mentaliteit [van ‘de islamitische wereld’] gepaard met een flinke dosis antisemitisme,” schrijft Paul Brill, die het ook hier weer niet kan nalaten om zijn stokpaard er met de haren bij te slepen. Wie het waagt om daarvan iets te zeggen, wordt verwijderd uit het publieke discours.

Op dit moment kan ik dus niet meer deelnemen aan het openbare, publieke en politieke debat op het platform waarop ik dit al vele jaren doe. U heeft herhaaldelijk bevestigd dat ik mij daarbij correct gedrag en dat mijn bijdragen altijd ergens over gaan, ook al bent u het daar vaak niet mee eens.

Olaf Tempelman schreef vandaag in de bijlage Kunst & Boeken van de Volkskrant over ‘de specifieke combinatie van tegenwerking, surveillance, intimidatie, negeren en treiteren’ waarmee de Sovjetautoriteiten het leven van de Russische dichter Vladimir Majakovski vergalden en praktisch onmogelijk maakten.

Dit soort dingen konden niet alleen gebeuren in een ver en vreemd buitenland waar onbeschaafde mensen onbegrijpelijke dingen deden. Zij gebeuren namelijk nog steeds, hier en nu, en niet door een oppermachtige overheid maar door onze eigen krant, onder de valse vlag van onafhankelijke journalistiek.

_________________________________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: maandag 7 december 2009 12:16
Aan: Arie Elshout
Onderwerp: Stuur uw column ‘Die godverdomse hypocrieten’ (VK 6/12) als een interne memo rond binnen uw redactie

Geachte heer Elshout,

Omdat ik weer eens verbannen ben uit de discussiefora op de website van de Volkskrant omdat ik weer eens correcte maar wel rake kritiek had geuit op een columnist (kan het gekker?) kan ik alleen per e-mail reageren op uw column ‘Die godverdomse hypocrieten’ (VK 6/12)

Wat u daarin schreef, houdt mij al heel lang met een mengeling van onbegrip en verontwaardiging bezig. De Volkskrant heeft vele jaren lang brieven geweigerd waarin dingen stonden die u nu schrijft.

Op 30 september 1991 plaatste NRC handelsblad een brief van mij af onder de kop ‘Onvrede over onbeheerste groei is geen xenofobie’. Daarin stond vrijwel exact wat vandaag in uw column staat. Mijn brief was destijds door de Volkskrant geweigerd, waarna ik hem naar de NRC heb gestuurd die hem tot mijn verbazing en opluchting wél afdrukte.

Net als in de klimaatdiscussie zou ik graag zien dat de journalistiek veel vaker de hand in eigen boezem zou steken en ook wat ruimhartiger zou omgaan met kritiek. Het is natuurlijk heel erg dat opposanten en critici in landen als China en Turkije (zie VK van vandaag, 6/12) geen vrijheid van meningsuiting hebben en worden verbannen als zij het wagen om zich kritisch te uiten over de machthebbers,  maar in Nederland gebeurt dit niet door de overheid of door een geheime dienst, maar door onze eigen ‘onafhankelijke’ krant’.. Dat is nog erger dan verdomd hypocriet..

_________________________________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: maandag 7 december 2009 14:40
Aan: ombudsman@volkskrant.nl
Onderwerp: Wat een trieste vertoning. Dit is erger dan ‘godverdomse hypocrisie’.

Geachte Ombudsman,

Ik stel vast dat u zich beperkt tot de opmerking dat mijn reactie op de column van  Paul Brill léék op een persoonlijke aanval, en dat u mij verder zonder enige mogelijkheid van verweer voor onbepaalde tijd laat barsten in mijn verbanningsoord.

Hieronder geef ik u een overzicht van de reacties op de laatste column van Paul Brill, getiteld ‘Obama’s strategisch ongemak’, van 04-12-2009: http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/4701/Obama%27s_strategisch_ongemak
(Sleutelwoorden bij dit artikel: afghanistan, paul brill, vs, india, Pakistan.)

jvanderplas schreef op 05-12-2009 18:01   [VERWIJDERD]
Grappig dat geen mens iets aan het epistel van de heer Brill toe te voegen heeft, dat zou je als opiniemaker toch te denken moeten geven :-).
Ojee passe , wat te doen tot uw 67ste levensjaar

RobertvanWaning schreef: [GEWEIGERD IVM VERBANNING]
@jvanderplas, Kritische reacties worden verwijderd en hun auteurs worden op staande voet voor onbepaalde tijd verbannen naar de Goelag van VK Opinie.

Ahainhetspaans schreef op 05-12-2009 19:37 [VERWIJDERD]
jvanderplas: waarschijnlijk omdat geen mens zijn columns nog leest

OlivierTavernier schreef op 06-12-2009 08:30 [VERWIJDERD]
Wat ik schreef is gecensureerd.
Je weet natuurlijk nooit hoeveel reacties weggecensureerd zijn.

Rowy schreef op 06-12-2009 22:20
Nuchter en zo waar. Paul Brill is een van de weinige columnisten die zich niet voor het lapje laten houden.

Wat een trieste vertoning. Is dit wat de Volkskrant bedoelt, als zij schrijft dat zij een openbaar debat wil aanmoedigen? Heeft u het artikel gelezen van Arjen van der Ziel, correspondent in Turkije, getiteld ‘Meesters in ontduiken van censuur’ (VK 7/12/2009)?

Erg hè, wat de machthebbers in China, Zimbabwe en Turkije doen met critici, opposanten en gewone burgers die moedig hun mening uiten?
________________________________________________

Van: Meens, Thom [mailto:t.meens@volkskrant.nl] Namens VK Ombudsman
Verzonden: dinsdag 8 december 2009 8:51
Aan: Robert van Waning <post@wanhan.nl>
Onderwerp: RE: Wat een trieste vertoning. Dit is erger dan ‘godverdomse hypocrisie’.

Geachte heer van Waning,

Ik laat u niet barsten, maar ik kan verder niets voor u betekenen. U hebt het aan de stok met de moderator en die heeft een eigen mening. De constatering wat dit is, laat ik graag aan u.

Met vriendelijke groet,
Thom Meens
Ombudsman redactie de Volkskrant
________________________________________________

Van: Robert van Waning [mailto:post@wanhan.nl]
Verzonden: dinsdag 8 december 2009 13:47
Aan: ‘VK Ombudsman’ <ombudsman@volkskrant.nl>
CC: ‘Müller, Henk’ <h.muller@volkskrant.nl>
Onderwerp: De regels moeten worden toegepast op een manioer die geen ruimte laat voor willekeur en machtsmisbruik.

Geachte Ombudsman,

U had wat voor mij kunnen betekenen door erop toe te zien dat de moderator de regels van het internetforum op een zodanige wijze toepast dat er geen sprake kan zijn van willekeur,  machtsmisbruik en belangenbehartiging. Door naar aanleiding van mijn klacht- en verweerschrift achteraf na te gaan of dit ook daadwerkelijk is gebeurd, kunt u alsnog iets betekenen, niet alleen voor mij maar ook voor de geloofwaardigheid van uw krant die immers voorwendt het recht, onze democratie en het publieke debat te willen respecteren en dienen.

In een rechtsstaat heeft iedere verdachte en zeker iedere aangeklaagde een recht op verweer, en heeft iedere veroordeelde het recht op een laatste woord. Niettemin gaat u geheel voorbij aan mijn uitgebreid beargumenteerde verweer- en klachtschriften van 1/12, 2/12. 5/12 en 7/12 jl  naar aanleiding van de verwijdering van mijn reacties op de column van Paul Brill en van mijn onaangekondigde en niet gerechtvaardigde verbanning voor onbepaalde termijn vanwege die reacties.

Mijn reactie had duidelijk betrekking op de inhoud en strekking van de column van Paul Brill, en wel op iets wat hij had geschreven (namelijk dat álle hot issues op het gebied van internationale (on)veiligheid aan bod waren gekomen op de door hem bezochte veiligheidsconferentie in Halifax ) als op iets wat juist heel opvallend door hem of door de organisatoren van die conferentie onbenoemd was gebleven, namelijk dat Israël op alle mogelijke manieren de allergrootste bedreiging vormt voor stabiliteit en veiligheid in de wereld. Mijn tweede reactie had betrekking op de door Brill genoemde nucleaire ontwapening. Telkens als Brill daarover schrijft, gaat het louter om de Iraanse plannen en ontwikkelingen op nucleair gebied. Tegenover diens herhaaldelijk uitgedragen mening daarover plaatste ik die van de bekende Nederlands-Israëlische hoogleraar Martin Crefeld.

Zowel de verwijdering van mijn reacties als mijn verbanning was dus niet gebaseerd op de Spelregels voor het plaatsen van reacties, want zij hadden wel degelijk betrekking op het betreffende artikel, en zij waren niet discriminerend, beledigend, bedreigend of schendend voor de persoonlijke levenssfeer van de auteur of de belangen van de Volkskrant, noch waren zij nodeloos lang of in strijd met de wet.

Volgens de Spelregels kan een reageerder alleen worden geband als hij een waarschuwing heeft gekregen en die heeft genegeerd. Zoals blijkt uit mijn e-mail van zondag van 29/11 aan u was ik op dat moment al verbannen zonder dat ik wist waarom. Ook dit is niet alleen in strijd met de eigen Spelregels van de krant maar ook met die van fatsoen en van onze democratische rechtsstaat.

Omdat de reden die in eerste instantie (maar wel achteraf) door Henk Müller op 30/11 werd aangedragen voor de verwijdering van mijn reactie en van mijn verbanning (namelijk dat mijn reactie ‘off-topic’ zou zijn geweest, big deal) kwam u alsnog wat zwakjes op de proppen met een tweede reden voor mijn verbanning, namelijk dat de toon van mijn reactie misschien niet helemaal de juiste was geweest en dat zij daardoor léék op een aanval op de persoon van de columnist.

Ten eerste slaat de door u aangedragen ‘rechtvaardiging’ van mijn uitsluiting voor onbepaalde tijd van het publieke debat op het platform waarop ik daaraan al vele jaren deelneem nergens op. Ten tweede is een lichtelijk smalende reactie (“knap hè?”) niet per se verboden door de Spelregels. Ten derde is die rechtsgrond volkomen irrelevant omdat tenslotte iedere columnist opinieert vanuit zijn persoon en zijn achtergronden, bindingen, motivaties en doelstellingen. Dit laatste geldt onmiskenbaar al helemaal voor Paul Brill.

Andere reageerders hadden dingen geschreven als:

  • “Grappig dat geen mens iets aan het epistel van de heer Brill toe te voegen heeft, dat zou je als opiniemaker toch te denken moeten geven :-). Ojee passe , wat te doen tot uw 67ste levensjaar”,
  • “Waarschijnlijk omdat geen mens zijn columns nog leest”,
  • “Wat ik schreef is gecensureerd. [wat dat was, weet ik helaas niet want het was al verwijderd, rvw] Je weet natuurlijk nooit hoeveel reacties weggecensureerd zijn.”
  • “Dan is dit commentaar toch overbodig?”

Deze reacties werden door Henk Müller verwijderd, maar werden de auteurs ook verbannen?! Zo ja, dan is dat een schande, zo niet dan is het willekeur.

De Volkskrant schreef op 18/11 verontwaardigd in haar hoofdredactioneel Commentaar dat president Obama’s oproep tot het respecteren van universele mensenrechten uit de media was weggefilterd. In Nederland zijn de media zelf die onwelgevallige uitingen van burgers wegfilteren. Zij hebben daarvoor de overheid niet nodig. Dit is pijnlijk en zorgelijk.

Ik verzoek u hierbij om alsnog mijn verweer en mijn klacht tegen onverdiende, onterechte en onrechtmatige verbanning alsnog serieus te willen nemen en als zodanig in behandeling te nemen en er dus inhoudelijk (feit-voor-feit, argument-voor-argument) op in te willen gaan.

Spelregels voor het Reactie- en Discussieforum van VK Opinie:

U kunt reacties plaatsen onder een artikel.

Deze reacties moeten echter betrekking hebben op het betreffende artikel. Reacties bij het Volkskrant-commentaar en de brievenrubriek moeten bovendien zijn voorzien van een voornaam (of initiaal) plus achternaam, woonplaats en telefoonnummer.

Verder zijn alle reacties toegestaan, behalve :
[..]
Reacties die aan deze criteria niet voldoen kunnen zonder opgaaf van redenen worden verwijderd. Reageerders die de spelregels blijven overtreden krijgen in principe een waarschuwing. Na een waarschuwing kan een reageerder worden geband indien hij/zij de waarschuwing niet in acht neemt. De ban kan tijdelijk of permanent zijn.”

De complete gebruiksvoorwaarden vindt u hier.
________________________________________________

Van: Meens, Thom
Verzonden: dinsdag 8 december 2009 14:11
Aan: Robert van Waning
CC: Müller, Henk
Onderwerp: De regels moeten worden toegepast op een manier die geen ruimte laat voor willekeur en machtsmisbruik.

Geachte heer Van Waning,

Het spijt me, u draait steeds dezelfde plaat. Het wordt langzaamaan eentoning. Alleen al om die reden begrijp ik dat de moderator ingrijpt. U hebt uw punt meer dan eens gemaakt. Discussieer wat mij betreft volop mee, maar kies eens een andere invalshoek. Echt, het komt over als een persoonlijke kruistocht tegen Paul B. Wie doet u daarmee een plezier, anders dan u zelf. Ik ben er onderhand aan toe om op te houden het allemaal te lezen. Het vreet tijd en het is altijd dezelfde melodie.

_________________________________________________

Van: Robert van Waning [mailto:post@wanhan.nl]
Verzonden: dinsdag 8 december 2009 16:32
Aan: ‘VK Ombudsman’ <ombudsman@volkskrant.nl>
Onderwerp: RE: De regels moeten worden toegepast op een manioer die geen ruimte laat voor willekeur en machtsmisbruik.

Gewoon niet onterecht censureren en verbannen ogv onwelgevalligheid, en u heeft geen kind aan mij.

Uitsluiting van het publieke debat is niet niks.

Dat u mijn bezwaar- en verweerschriften niet leest, is ronduit onbehoorlijk.

_________________________________________________

Na anderhalf jaar van vergeefse pogingen om mijn verbanning te laten opheffen schreef Henk Müller:

Van: Müller, Henk
Verzonden: woensdag 20 april 2011 13:01
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: Al anderhalf jaar uitgesloten van het publieke debat vanwege een meningsuiting

Geachte heer Van Waning

Ik heb uw noodkreet in goede orde ontvangen. Wat vliegt de tijd! Misschien heeft u gezien dat we vanaf half maart vooraf zijn gaan modereren. Niet om censuur te plegen (want burgers hebben vrijheid van meningsuiting zoals u niet nalaat te melden) maar om schelden en anderszins onheuse bejegening en off topic reacties te voorkomen. Dat lijkt me een mooi moment om u voor te stellen weer mee te doen aan het debat. U kent de spelregels.

U heeft de afgelopen tijd af en toe de ban weten te ontduiken middels een ander IP-adres, maar als u me uw IP stuurt, zullen we u ontbannen.

Veel plezier

Overigens is het een misverstand te menen dat ik als enige modereer. Minstens vijf mensen modereren.

Vr gr
Henk Müller

_________________________________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 6 januari 2011 10:52
Aan: ombudsman@volkskrant.nl; p.remarque@volkskrant.nl; h.muller@volkskrant.nl; moderator@volkskrant.nl; a.elshout@volkskrant.nl; opklaringen@nrc.nl
Onderwerp:
Wanneer houdt die pesterij eindelijk op? Censuurbeleid VK is volkomen willekeurig.

Geachte (hoofd)redactie, moderator en (hopelijk) geïnteresseerden,

Zojuist probeerde ik een reactie en discussiebijdrage*) te plaatsen in de daarvoor bedoelde ruimte onder het opiniestuk van Carl Stellweg (‘Het Westen heeft niemand te vrezen’, Carl Stellweg, VK 06-01-2011, http://opinie.volkskrant.nl/artikel/show/id/7550/Het_Westen_heeft_niemand_te_vrezen# )

Het versturen ervan werd echter geblokkeerd door de volgende mededeling:

“Je bent ingelogd onder de naam RobertVanWaning   Uw reactie is niet geldig. Uw gebruiker is mogelijk geband of uw IP-adres is geblokt.”

Gisteren kreeg ik die melding ook al een keer, terwijl ik juist al een paar dagen vrijwel ongecensureerd heb kunnen deelnemen aan de openbare discussies op uw website. Een paar van mijn reacties en bijdragen bleken willekeurig te zijn verwijderd, terwijl andere gelukkig gewoon bleven staan. Met inhoud en strekking hadden die verwijderingen niets te maken.

Willekeur regeert..

Nadat ik mij onder een gewijzigde versie van mijn eigen naam en met een ander e-mail adres (ik mag er 110 aanmaken van mijn provider)  had geregistreerd, kon ik weer even vooruit op de website van mijn ochtendkrant. Zoals altijd beledigde ik daarbij niemand persoonlijk (zoals veel andere reageerders wel vaak doen) net zomin als mij reactie van ruim een jaar geleden(!) op de column van Paul Brill ‘ad hominen” was. Toch volhardt u in mijn uitsluiting van het openbare forum van mijn keuze.

Wilt  u mij dwingen tot het gebruik van schuilnamen? Ik laat mij namelijk heus niet door u het zwijgen opleggen zolang u daarvoor geen andere reden heeft dan om een criticus en dissident dwars te zitten.

En, nee, ik ga ook niet beloven dat ik geen kritiek meer zal uiten op opiniestukken in uw krant of op uw redactionele beleid, zoals de hoofdredacteur als voorwaarde had gesteld aan mijn toelating tot de reactie- en discussieruimten op uw website

Dit is de tekst van mijn (door u geweigerde) reactie op het opiniestuk van Carl Stellweg:

“Dit westers geïnspireerde succes moet echter niet worden benadrukt door de eigen superioriteit te proclameren, want dan treedt onherroepelijk het verval in,” schrijft Carl Stellweg.

Helemaal mee eens, vooral met Stellwegs onderbouwing van deze waarschuwing, namelijk dat een zich superieur wanende cultuur minder geneigd is tot zelfonderzoek en zelfkritiek en zodoende zal gaan stagneren.

Het is echter merkwaardig dat Carl Stellweg dan toch de Westerse cultuur consequent ‘superieur’ blijft noemen. Daarmee wekt men weerstanden op die bij gebrek aan wederzijds respect en begrip kunnen escaleren.

Stellweg houdt niet van de term ‘multikul’ omdat die zou duiden op een proviciaals en onkosmopolitisch gebrek aan cultuurrelativisme.

Het vermaledijde multiculturalisme legde echter zo veel nadruk op de eigenheid van de verschillende culturen dat het behoud en waar nodig (her)ontwikkeling van een overkoepelende samenlevingscultuur daardoor minder belangrijk en zelfs ongepast werd gevonden.

Een samenlevingscultuur is de beschaving die ten grondslag ligt aan alles wat van een verzameling van bevolkingsgroepen een echte samenleving maakt, van taal via omgangsvormen tot en met (grond)wetgeving. Een democratische en beschaafde samenlevingscultuur wordt door de burgers – ongeacht hun afkomst – als gemeenschappelijk erkend én ervaren en zodoende gezamenlijk onderhouden en verder ontwikkeld.

Alleen zo’n beschaafde samenlevingscultuur kan en wil onderdak en bescherming bieden aan kleine en zwakkere culturen. Bij het ontbreken ervan worden die gemangeld in de rivaliteitsstrijd tussen sterke cultuurgroeperingen om dominantie over het publieke domein van het land (en daarmee over alles en iedereen).

Te veel cultuurrelativisme (‘multikul’) kan het ontstaan en versterken van burgerzin op nationaal en supranationaal niveau juist tegenwerken.”

PS
Deze opvatting heb ik voor het eerst verwoord in een brief die NRC Handelsblad op 29 september 1991 heeft afgedrukt onder de titel ‘Onvrede over onbeheerste groei is geen xenofobie”.

_________________________________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 31 oktober 2013 17:19
Aan: Folkert Jensma
Onderwerp:  Reageerders en discussieerders zijn rechteloos op openbare fora.

Geachte heer Jensma,

Wilt u alstublieft eens aandacht besteden aan de functie en juridische (grondwettelijke, mensen- en burgerrechtelijke) status van reactie- en discussieplatforms op de websites van journalistieke media?

Mijn – op persoonlijke ervaring gebaseerde – indruk is dat burgers daar tamelijk rechteloos zijn als zij proberen om daar opvattingen en meningen te uiten die de redactie of de (anonieme) dienstdoende moderator kennelijk niet welgevallig is zonder dat daarin enige regel van fatsoen, moraal, wet of gebruiksvoorwaarden is geschonden.

Volkskrant-columniste Sheila Sitalsing zei onlangs in een interview tgv de aan haar (terecht) uitgereikte Heldringprijs dat zij graag heel dicht op het nieuws zit en dat zij het wel stoer vindt om het gesprek van de dag (en daarmee de publieke opinie) te kunnen sturen. Veel mensen delen deze behoefte met haar. Zij hebben echter niet de zelfde talenten en (mede daarom) niet de zelfde mogelijkheden als een columnist. Toch willen zij graag actief deelnemen aan wat wel het ‘publiek debat’ wordt genoemd en natuurlijk willen zij de maatschappelijke ontwikkelingen ook graag een beetje meesturen in een door hen wenselijk geachte richting.

In de praktijk hebben ‘gewone mensen’ niet alleen minder mogelijkheden maar minder vrijheid van meningsuiting dan ‘gecertificeerde’ opiniemakers. Mijn vraag is hoe die certificatie tot stand komt, welke democratische en juridische legitimatie die heeft? En is het eigenlijk wel geoorloofd om sommige uitverkorenen op grond daarvan  meer grondwettelijke vrijheden toe te kennen dan aan alle andere mensen? Mag een blogger niet wat Blokker wél mocht als het gaat om meningsuiting?

De Volkskrant heeft mij eens gedurende anderhalf jaar verbannen van de reactie- en discussierubriek op haar website vanwege een kritische opmerking over een column(!). Dit betekende dat ik gedurende al die tijd niet heb kunnen deelnemen aan het openbare politieke debat op het forum van (voorheen) mijn eigen vrije keuze.

Daar kwam nog bij dat die sanctie mij zonder deugdelijke motivatie werd opgelegd. Ik wist dus niet welke regel van wet, fatsoen en/of gebruiksvoorwaarden ik had geschonden. (Hoezo ‘Nulla poena sine lege’ zoals mij in Leiden is geleerd?) Ik wist ook niet hoe lang de verbanning zou gaan duren. Na anderhalf jaar bedelen en smeken en argumenteren heeft VK’s opiniechef Henk Müller zijn hand over zijn hart gestreken en uit goedertierenheid mijn verbanning even plotseling en willekeurig beëindigd als die was opgelegd.

Marc Chavannes (oud-studie- en huisgenoot van mij uit Leiden) schreef in zijn rubriek ‘Opklaringen’ over de noodzaak om de chaos van het internettijdperk teneinde de democratie te helpen. Ik heb hem aangeraden om daarmee eens dicht bij huis te beginnen, namelijk in de redactielokalen van de landelijke kranten. Daar is het namelijk ook niet pluis als het om het belangrijkste mensen- en burgerrecht gaat. De pers pretendeert namens de burgers de democratie en de rechtsstaat te dienen, maar zij schendt zelf de meest basale principes en regels daarvan.
De rechteloosheid van gewone burgers in hun hoedanigheid van brievenschrijvers, reageerders en discussieerders is  een onderwerp waaraan opinieleiders liever niet hun vingers branden. Zij vrezen niet alleen de concurrentie van gewone burgers die vaak net zo goed en raak kunnen schrijven als zij, maar zij hebben ook een begrijpelijke hekel gekregen aan al scheldpartijen en beledigingen op openbare internetfora.
Die afkeer wordt echter door opinieredacties en moderatoren vaak misbruikt om ongemakkelijke en onwelgevallige meningen van hun lezers en reageerders te onderdrukken.

NRC-correspondent Oscar Garschagen schreef in zijn artikel ‘Blogger, autocoureur, idool van jong China’ (NRC Handelsblad, 2/4 jl) dat de blogs van Han Han over corruptie etc. regelmatig worden verwijderd en dat zijn magazine uit de circulatie is gehaald omdat hij op een voor Chinese begrippen tamelijk directe wijze zijn mening geeft. ‘De censor leest altijd mee,’ schreef Garschagen. Dat is natuurlijk vreselijk, vooral omdat dit niet alleen in China, Birma, Zimbabwe etc. gebeurt, maar ook in Nederland.

Mijn kritische weblogs en met onwelgevallige reacties en commentaren op opiniestukken in de Volkskrant zijn herhaaldelijk zonder opgave van een deugdelijke reden verwijderd zonder dat daar ooit een onvertogen woord of persoonlijke aanval in heeft gestaan. Met het stopzetten van het VK Weblog bleken de teksten en discussies van mijn VK weblog ‘Donqui’ van 2006-2011 te zijn verdonkeremaand.

Als een kritische reactie of commentaar gericht is tegen de (hoofd)redactie, een columnist of een andere opiniemaker in de krant, dan wordt die meestal niet geplaatst. Daar kraait verder geen haan naar. Ook in ons eigen land gebeuren op het gebied van vrije meningsuiting dus dingen die niet stroken met de waarden, opvattingen en regels van onze democratische rechtsstaat.

Het mensen- en burgerrecht van vrije meningsuiting wordt in Nederland niet door de staat geschonden d.m.v. restrictieve wetten en maatregelen, maar ‘gewoon’ door willekeur en machtsmisbruik van anonieme redacteuren en moderatoren van openbare reactierubrieken en discussieplatforms op de websites van media, inclusief onze kwaliteitskranten.

U neemt misschien voetstoots aan dat ik mijn langdurige verbanning door een opiniechef van Volkskrant wel zal hebben verdiend omdat het daar naar had gemaakt. Misschien vindt u zelfs dat redactionele vrijheid nu eenmaal boven alle rechtsstatelijke rechten en vrijheden staat.

In dat geval bent u een deel van het probleem dat veel kritische (maar fatsoenlijke) reageerders, discussieerders en bloggers hebben bij het uitoefenen van hun recht op vrije meningsuiting. Hun mogelijkheid daartoe wordt namelijk willekeurig beperkt door moderatoren en redacteuren als de inhoud van een bijdrage hun om welke reden dan ook niet bevalt.

Dat kan niet zijn wat Marc Chavannes in zijn ‘Opklaringen’ van 3 april jl. bedoelde met ‘heruitvinding van de waarheid als omgangsvorm’ en ook niet met ‘herstel van moreel besef en gezond verstand’, tenzij dat allemaal niet bedoeld is voor gewone burgers zoals ik. Journalisten en politici vergissen zich wel eens in het grote belang dat daaraan toch in het algemeen wordt gehecht.

Wat blijft er dan in praktijk nog over van het recht op vrije meningsuiting en van het publieke debat? En van de democratie en rechtsstaat? Ik kan u in ieder geval verzekeren dat deze vorm van willekeur en machtsmisbruik knaagt aan het vertrouwen in de democratische pers. Ook zij lijden mede hierdoor aan het ‘democratische legitimiteitstekort’ waarvan volgens Chavannes alleen de democratische politiek last zou hebben.

De kern van het probleem is dat kritiek op de pers ‘not done’ is. Politici en bestuurders mógen geen kritiek leveren op de pers (‘belemmering van de persvrijheid’), journalisten wíllen het niet (i.v.m. collegialiteit, loyaliteit en/of angst voor collegiale represailles) en burgers kúnnen het niet, want hun kritische commentaren worden domweg niet geplaatst of uitgezonden door degenen die de knoppen van de drukpersen en van de omroep bedienen. Rechters zijn er ook niet dol op en de Raad voor de Journalistiek is een beschamende vertoning die de rechten van burgers meer kwaad doet dan goed. Dit alles heeft geleid tot een scheefgroei in de democratische verhoudingen en tot een structurele beperking van het belangrijkste grondrecht van burgers.

Iemand wiens rechten door een journalistieke instantie worden geschonden, is dus tamelijk kans- en rechteloos.

Oscar Garschagen schreef in zijn artikel van 2 april jl:

Justitiële repressie [is] één van de ‘drie kernproblemen’ op het gebied van mensenrechten in Rusland’.

Volgens de Raad van Europa zijn fundamentele burgerrechten in Rusland niet gegarandeerd.

Ik zou graag willen weten hoe die Raad denkt over journalistieke repressie, het het willekeurig weigeren cq verwijderen van onwelgevallige meningsuitingen van burgers door journalistieke redacties in Nederland.  Hier is weliswaar geen sprake van willekeurige detentie, maar wel van willekeurige maatschappelijke verbanning en uitsluiting.

Ook in Nederland blijven de verantwoordelijken ongestraft, want de Raad voor de Journalistiek oordeelde dat het willekeurig weigeren en verwijderen van kritische reacties tot de redactionele vrijheid behoort. De man die mij verbande, Henk Müller, is nu opiniechef van de Volkskrant en schrijft schijnheilige stukjes over vrijheid van meningsuiting.

Marc Chavannes schreef in zijn ‘Opklaringen’ dat het moment nooit gunstig is als men een stelsel binnen de geldende logica wil veranderen.

Journalisten die geloven in het waarde en het belang van eerlijkheid, waarheid, betrouwbaarheid en vrijheid zouden zich daardoor niet moeten laten afschrikken.

Ik hoop dat u de willekeurige beperking in ons eigen land van de uitingsvrijheid van reageerders en bloggers eens aan de orde wilt stellen. Het gaat immers om de vraag of de vrijheid van meningsuiting wel enige betekenis heeft als die zonder geldige reden, zonder mogelijkheid van verweer en zonder opgave van strafduur kan worden ontnomen? Het feit dat mijn verbanning een jaar geleden even plotseling en willekeurig werd opgeheven als die was opgelegd, maakt deze kwestie niet minder actueel. Het kan namelijk op ieder moment zomaar wéér gebeuren.

De meeste redacties (ook die van NRC Handelsblad) modereren inmiddels vooraf. Onwelgevallige reacties en discussiebijdragen worden zodoende zonder opgave van reden niet geplaatst. Daarover is geen discussie mogelijk. Behalve m.i. onrechtmatig (want in strijd met de gewekte indruk en met gebruiksvoorwaarden) is dat ook heel vervelend want het kost vaak best veel tijd en moeite om in 500 tekens een inhoudelijke bijdrage aan het publieke debat te leveren.

Het is hoog tijd dat eens goed wordt omschreven welke plaats de openbare reactie- en discussieruimten op websites van journalistieke media innemen bij het publieke debat waaraan zo veel lippendienst wordt bewezen. Een columnist die ik om zijn mening had gevraagd, schreef dat de website van een krant (en dus ook de reactie- en discussieruimte) geen publieke pleinen zijn. Hij vergeleek die met zaaltjes van particuliere instellingen waar lezers worden uitgenodigd mee te doen aan discussies.
Mijn kritiek op die opvatting is dat die reactie- en discussiefora niet (zoals de papieren brievenrubriek) tot het journalistieke product van de krant behoren.

Er is ook geen sprake van het ruimtegebrek waar kranten mee te maken hebben. Die ruimten zijn ook behoorlijk openbaar, want de deuren staan er dag en nacht open en iedereen mag er komen om in vrijheid (dat is althans de pretentie) zijn meningen te uiten. De enige voorwaarde die wordt vermeld, is dat daarbij geen regels van wet, fatsoen en gebruiksvoorwaarden worden geschonden.

Kan – om bij de vergelijking met een particulier zaaltje te blijven – een reactie- en discussieforum van een krant vergeleken worden met (bij voorbeeld) de Balie? Zou Joeri Albrecht mij inderdaad bij de microfoon vandaan hebben gerukt en mij voor onbepaalde tijd uit De Balie hebben verbannen nadat ik had gezegd wat ik in mijn kritiek op een column(!) aan VK Opinie had geschreven? Ik weet wel zeker van niet. Let wel: Het gaat niet om schelden en beledigen, maar over het op fatsoenlijke wijze uiten van gefundeerde en beredeneerde meningen.

Titia Ketelaar schreef op 14/10 jl in de NRC:

“Je hebt een vrije pers of je hebt geen vrije pers.”

Precies, en je hebt vrijheid van meningsuiting of je hebt het niet. Persvrijheid is trouwens een afgeleide van het universele en onvervreemdbare mensen- en burgerrecht van vrije meningsuiting. En niet andersom.

“Dit blijft een handvest dat is opgelegd door politici, wordt opgelegd door politici en wordt beheerd door politici,” schreven de hoofdredacteuren en uitgevers van de Britse kranten in een gezamenlijke verklaring. Het zelfde geldt voor het regime dat door de journalistieke redacties wordt opgelegd aan reageerders en discussieerders zonder dat daarvoor duidelijke regels bestaan, laat staan dat bezwaar kan worden gemaakt tegen misbruik daarvan.

Ondertussen heb ik na al die jaren nog vrijwel dagelijks last van mijn verbanning door de Volkskrant. Mensen die mijn (echte) naam googelen, schrijven dan dingen waartegen ik mij alleen kan verdedigen met de opmerking dat ik niet verbannen ben omdat ik enige regel van wet, moraal, fatsoen of gebruiksvoorwaarden had geschonden. Niet alleen publicisten en BN-ers maar ook ‘gewone mensen’ staan in openbare discussies bloot aan de vreselijkste beschuldigingen door anonieme trollen.

In mijn geval zijn die nog steeds gebaseerd op mijn onterechte en ongemotiveerde verbanning door de Volkskrantredactie. Die heeft echter voor dat onrecht nooit haar verontschuldigingen aangeboden.
Er is wel degelijk sprake van rechteloosheid als een beredeneerde meningsuiting willekeurig door anonieme redacteuren en moderatoren kan en ‘mag’ worden onderdrukt

  • zonder dat de reageerder enige regel van wet, moraal, fatsoen en gebruiksvoorwaarden had geschonden (nulla poena sine lege),
  • zonder dat de discussie door zijn bijdrage werd verstoord,
  • zonder dat inhoud en presentatie in strijd waren met het doel van het forum, namelijk een open en eerlijk publiek debat,
  • zonder dat de redactie zich zelf hoeft te houden houdt aan de regels van haar eigen gebruiksvoorwaarden,
  • zonder dat de sanctie wordt gemotiveerd, en
  • zonder dat de duur van de straf wordt medegedeeld.

Vriendelijke groet,

Robert van Waning (jur.drs., New Orleans, 1942),
Amstelveen.

PS
Hopelijk wilt u dan toch weten wat ik had geschreven in die ongepaste reactie die zou leiden tot mijn verbanning uit het enige forum waarop ik actief deelnam aan het publieke politieke debat. Hier komt-ie:
“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar ‘het Midden-Oosten’ het noemen van Israël als ‘hot issue’ zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd ‘the hottest issue of them all’ met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen).“
   Dat was alles. Het was gewoon een mild-kritisch commentaar op wat Paul Brill had geschreven in zijn column ‘Obama’s lakmoesproef’ (VK 27-11-2009):
“Kunnen bepaalde problemen in de wereld worden omzeild of verlicht door ze domweg anders te definiëren? Het lijkt er wel eens op dat sommigen menen dat dit inderdaad mogelijk is. Vorig weekeinde woonde ik een grote internationale veiligheidsconferentie bij in de Canadese havenstad Halifax. Alle hot issues kwamen aan bod: de toekomst van de NAVO, Afghanistan, Pakistan, Iran, het Midden-Oosten, zeepiraterij, nucleaire ontwapening.
Het ging mij er alleen om dat die column zoveelste aflevering was van Paul Brills jarenlange agitprop tegen Iran, waarbij hij Israël telkens zorgvuldig uit de wind houdt. Dit is onaanvaardbaar van een krant die zichzelf als ongebonden, onafhankelijk, algemeen-journalistiek en dus betrouwbaar afficheert.
Ik heb de verbanning (nogmaals: zónder deugdelijke grond en motivatie, zónder mogelijkheid van verweer en zónder opgave van strafduur) voor mijn gefundeerde en beredeneerde kritiek niet alleen als een onverdraaglijk onrecht ervaren maar ook als een sociale uitsluiting. Gedurende al die tijd kon ik namelijk niet reageren op commentaren, columns en andere opiniestukken in mijn nationale ochtendkrant. Ik kon ook niet meer van gedachten wisselen met de andere leden van die community.

Toevoegingen en bijlagen:

In zijn ‘Opklaringen’ van 10/12/2011 schreef Marc Chavannes:

“Wie de democratie buitenspel zet, riskeert een fikse boete.”

Ik vroeg hem toen per e-mail of dat ook gold voor het dwarsbomen, blokkeren, censureren en zelfs verbannen van kritische bloggers en reageerders vanwege hun blogs, reacties, commentaren en andere meningsuitingen die de dienstdoende redacteuren kennelijk niet bevallen.

Let wel: dit gebeurt ook al wordt daarin geen enkele regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden geschonden. De sanctie wordt zonder enige toelichting opgelegd, laat staan met een deugdelijke motivatie, zonder mogelijkheid van verweer en ook zonder opgave van de strafduur. Dit gebeurt niet in China, Noord_Korea of Zimbabwe maar ‘gewoon’ in Nederland, onze eigen democratische rechtsstaat. Marc Chavannes (oud-huisgenoot in Leiden) antwoordde dat ik maar moest proberen om mijn meningen elders te uiten.

Volkskrant-columnist (en oud-adjunct-hoofdredacteur) Arie Elshout schreef op 4 maart 2011 over het thema Vrije Meningsuiting onder de titel
‘Schrijnender  kan een principe niet voelen’ over leden van de Westboro Baptist Church  die bij de begrafenis van in Irak gesneuvelde Amerikaanse soldaten  demonstreerden met leuzen als ‘Thank God for dead soldiers’. De  vader van een gesneuvelde marinier was hierdoor zo gekwetst dat hij naar  de rechter stapte. Hij verloor zijn zaak echter uiteindelijk doordat  het Hooggerechtshof besliste dat de vrijheid van meningsuiting van hoger  belang is dan de gekwetste gevoelens van de naasten. Elshout schreef hierover:

“Het is de zoveelste uitspraak waarin het Hof het First Amendment  van de grondwet over de vrijheid van meningsuiting het zwaarst laat wegen. Alleen voor uitspraken die de nationale veiligheid bedreigen, wordt een uitzondering gemaakt.Opperrechter John G. Roberts legt uit hoe belangrijk de vrijheid van meningsuiting is:‘Debat over publieke vraagstukken moet krachtig, ongeremd en volstrekt open zijn.’  En hoewel de spandoeken van de kerk bepaald niet fijnzinnig zijn, raken  zij aan kwesties van ‘publiek belang’, zoals ‘het politieke en morele  gedrag van de Verenigde Staten en hun burgers, het lot van onze natie,  homoseksualiteit in de strijdkrachten en schandalen in de katholieke  geestelijkheid’. Elke mening daarover moet worden verdedigd als bijdrage  aan de democratische discussie. Dus ook als die mening grof is en komt van een kerkje uit Topeka, Kansas, [..]

Het hooggerechtshof staat niet alleen in zijn maximalistische uitleg  van het recht op vrije meningsuiting. Eenentwintig nieuwsorganisaties,  waaronder The New York Times, stelden een brief op waarin zij de kerk  steunen.

“Een marginale boodschapper het zwijgen opleggen vanwege het  onsmakelijke van de boodschap, staat haaks op de meest fundamentele  bepalingen van het First Amendment. [..]
Als je eenmaal begint de vrije meningsuiting in te perken, waar eindig je dan? Dat is de angst. Het is een verschil met Europa.Daar raakte het begrip  Verlichtingsfundamentalisme in zwang. Als iemand zo’n term gebruikt, weet je dat het beiteltje waarmee bepaalde democratische principes worden uitgehold, dichtbij is. In Amerika proberen ze weg te blijven van dat hellend vlak. Ook al doet dat soms pijn.”
(Bron: Arie Elshout, column ‘Schrijnender kan een principe niet voelen’, (VK 4 maart 2011.)

De Volkskrant deelt deze consequente opvatting van democratie en rechtsstaat kennelijk niet. De redactie weigert cq verwijdert niet alleen stelselmatig onwelgevallige reacties op commentaren, columns en andere opiniestukken en sluit kritische reageerders permanent uit van deelname aan maatschappelijk en politiek debat op haar eigen website, maar samen met de directie hebben zij bovendien het succesvolle VK Weblog stopgezet het complete archief van weblogs en discussies verdonkeremaand door deze over te dragen aan Sanoma B.V. dat er verder niets mee heeft gedaan. Dat die blogs en bijbehorende discussies eigendom waren van de bloggers en niet van de krant, speelde geen enkele rol.

Naar zulke toestanden kraait geen journalistieke haan en ook verder is er geen sprake van een ‘fikse boete’ voor dit buitenspel zetten van kritische burgers door hun één van hun weinige effectieve middelen van publieke meningsuiting te blokkeren.

_________________________________________________
Van:
Robert van Waning
Verzonden: maandag 27 januari 2014 16:05
Aan: VK Ombudsvrouw
CC: Philippe Remarque; Henk Muller
Onderwerp: Gaarne duidelijke en voor iedereen gelijke spelregels voor VK Opinie.

Betreft: Reacties op:
‘Juist haviken als Sharon hebben belangrijke stappen naar vrede gezet’  [Een gotspe. RvW] OPINIE – Paul Brill − 18/01/14.

Geachte Ombudsvrouw,

Op 24/01/14 20:34 schreef ‘Wjager’ (anoniem reageren zou niet toegestaan mogen worden) in een aan mij gerichte reactie:

“@Robert van Waning: Hoewel ik van mening ben dat de Palestijnen, net zoals alle andere volkeren, recht hebben op zelfbestuur, vraag ik mij af waarom dit zo laat pas een issue is geworden? In 1948 hebben Egypte en Jordanië de door de VN aan de Arabische inwoners van het mandaatgebied Palestina toegewezen gebieden bezet. Met name Jordanië heeft Palestijns zelfbestuur in dit gebied vervolgens voorkomen. Toch is de verontwaardiging pas ontstaan nadat Jordanië dit gebied in oorlogen heeft verloren.”

Ik antwoordde (of probeerde dat althans) daarop als volgt:

“@WJager, zelfbestuur was voor Joden ook pas na bijna 2.000 jaar een issue toen zij wanhopig waren geworden over de leefomstandigheden, menselijke waardigheid, vrijheid, veiligheid, levensgeluk en toekomst van henzelf en van hun kinderen. Dat geldt nu al 66 jr voor de Palestijnen. U noemt wel de bezetting door Egypte en Jordanië van [de restanten van] Palestina in 1948, maar niet de daaraan vooraf gaande bezetting, etnische zuivering, landroof en onderdrukking door de Zionistische Joden. “

Mijn reactie werd echter niet geplaatst. Geweigerd, dus. 

Daarna heb ik dezelfde reactie in een periode van 24 uur herhaaldelijk ingestuurd, in de hoop een moderator te treffen die mij wél de mogelijkheid gunde om mijn mening in vrijheid te uiten. Sinds ik gedurende anderhalf jaar verbannen ben geweest vanwege een oprecht, terecht en correct commentaar op een column van Paul Brill blijkt de willekeur nog steeds te reageren op de website van VK Opinie.

In arren moede heb ik de tekst van mijn reactie op één klein punt aangepast opdat niet al mijn moeite tevergeefs zou zijn en om enigszins de illusie in stand te houden dat ik in Nederland vrij was om mijn oprechte meningen in vrijheid te uiten. En jawel hoor, dit keer achtte de censor mijn bijdrage kennelijk minder ongepast en hij/zij was dit keer bereid om mijn reactie te plaatsen:

“@WJager, zelfbestuur werd voor Joden na bijna 2.000 jaar een issue toen zij wanhopig waren geworden over de leefomstandigheden, menselijke waardigheid, vrijheid, veiligheid, levensgeluk en toekomst van henzelf en van hun kinderen. Dat geldt nu al 66 jr voor de Palestijnen, een volk zonder land. U noemt wel de bezetting door Egypte en Jordanië van [de restanten van] Palestina in 1948, maar niet de daaraan vooraf gaande bezetting, etnische zuivering, landroof en onderdrukking door Israël.”

Men (of althans ik) mag kennelijk wel schrijven dat de Palestijnen werden aangevallen, beroofd, etnisch gezuiverd en bezet door Israël, maar niet dat dit was gebeurd door Zionistische Joden. Wat is het verschil? Is het dan niet waar wat ik schreef? Is er iets wat mensen niet mogen weten? Mag de waarheid omtrent de Naqba ook in Nederland niet worden geschreven?

Ik verzoek u vriendelijk om te willen bevorderen dat de redacteuren en anonieme moderatoren eindelijk eens duidelijke en eerlijke (en dus voor iedereen gelijke) spelregels en criteria willen hanteren bij de beoordelen van de toelaatbaarheid van reacties en discussiebijdragen van lezers, ook als die het om goede redenen vaak niet eens zijn met Paul Brill met zijn hetzes tegen Iran en zijn belangenbehartiging van Israël. (Dat laatste zal ik niet in een reactie niet schrijven, want dat wordt zeer zeker niet geplaatst en ik zou weer een verbanning riskeren.)

Vriendelijke groet,
Robert van Waning.

PS
Het bericht dat het Israëlische leger met bulldozers een tiental Palestijnse huizen met de grond gelijk had gemaakt, heeft u destijds niet geplaatst omdat het volgens de correspondent van de VK in Israël ‘dagelijkse kost’ was. Had u dan niet op zijn minst kunnen schrijven dát het dagelijkse kost was? U had het dan gemakkelijker gemaakt om er kritiek op te hebben. Verdedigers van de Israëlische bezetting, beroving, etc. van Palestijnen kunnen dit soort nare dingen ontkennen, omdat het anders wel in de kranten had gestaan.

______________________________________________
Van:
Margreet Vermeulen [VK Ombudsvrouw]
Verzonden: donderdag 30 januari 2014 14:22
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: RE: Gaarne duidelijke en voor iedereen gelijke spelregels voor VK Opinie.

Geachte mijnheer Van Waning,

Dit is mijn laatste dag als ombudsvrouw. Ik ga terug naar de redactie, nadat ik drie jaar ombudsvrouw ben geweest. Ik heb in die drie jaar ongeveer vijf tot zes klachten gekregen over de (werkwijze van) moderatoren. Dat zijn overigens geen redacteuren van de krant of de site.    Dat werk heeft de persgroep uitbesteed aan een buitenstaander. Ik ben er niet in geslaagd deze klacht te behandelen, en weet eerlijk gezegd niet of dat op de weg van de ombudsvrouw van de redactie ligt  – juist omdat het buitenstaanders zijn die dat werk doen.

Ik stuur een kopie van deze mail aan mijn opvolgster. Zij treedt pas op 1 maart aan als ombudsvrouw, maar dan weet zij dat dit speelt.

Vriendelijke groet,
Margreet Vermeulen
Ombudsvrouw redactie de Volkskrant

[De nieuwe Ombudsvrouw van de Volkskrant, Annieke Kranenberg, heeft mijn brief nooit beantwoord.]


Geachte Jonathan van ’t Reve,

Zojuist schreef ik onderstaande reactie op uw column ‘Verbod van Hamasvlag is misplaatste censuur’ (VK, 6/8/2014):

“Goed en noodzakelijk verhaal. De eis dat beperking van meningsuiting ‘geen betrekking [kan] hebben op de inhoud van hetgeen wordt beleden, [of] van de te openbaren gedachten of gevoelens’ moet letterlijk worden overgenomen in de gebruiksvoorwaarden van dit forum. De moderatoren ‘mogen’ nu namelijk nog steeds reacties weigeren omdat de inhoud hun niet welgevallig is. Ik ben hier zelfs anderhalf jaar verbannen geweest vanwege een keurige en gefundeerde kritiek op een column van een pro-Israëltrol *).”

Ik stuur u dit rechtstreeks want het is altijd maar afwachten of een reactie de censuur passeert, getuige onderstaande correspondentie met de ombudsvrouw van de Volkskrant.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning,

*)
De VK-ombudsvrouw schreef haar column over ‘pro-Kremlintrollen’ die actief zouden zijn op het VK Forum. Pro-Israëltrollen zijn zelfs actief in columns in de papieren krant, maar dat wordt kennelijk normaal gevonden.


Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 5 augustus 2014 19:17
Aan: ‘VK Ombudsvrouw’
CC: ‘Müller, Henk’; ‘P. Brill (p.brill@volkskrant.nl)’; ‘Philippe Remarque’
Onderwerp: Paul Brill mag schrijven wat hij wil. Hij wel.

Geachte Ombudsvrouw,

VK-columnist (tevens commentaarschrijver en recensent) Paul Brill schrijft in zijn laatste column ‘Hamas heeft nog maar weinig echte vrienden over‘ (VK 02/08/14):

‘.. de Gretta Duisenbergs en Dries van Agten, die de liquidatiezucht van Hamas in wezen bagatelliseren’.

Dit is kwaadaardige nonsens. Zo’n laag-bij-de-grondse en ongefundeerde aantijging past niet in het buitenlandcommentaar van een kwaliteitskrant.

Hier past een excuus, zowel aan Duisenberg en Van Agt als aan allen die hen hoog achten vanwege hun moed om zich openlijk uit te spreken tegen de inhumane behandeling van de oorspronkelijke Arabische bevolking van Palestina.

Een reageerder die iets dergelijks over Paul Brill schrijft, wordt gecensureerd en bovendien verbannen uit het reactie- en discussieforum van VK Opinie. Ik kan dat weten, want ik ben vanwege een oprecht en gefundeerd commentaar*) op een column van Paul Brill gedurende anderhalf jaar(!) verbannen uit VK opinie. Al die tijd heb ik dus geen reacties mogen schrijven op opiniestukken in mijn ochtendkrant en ook niet mogen deelnemen aan het publieke debat daarover. Hoezo ‘vrijheid van meningsuiting’? Met hoeveel maten wordt hier gemeten?

Het is tekenend voor de maling die de Volkskrant heeft aan ons belangrijkste grondrecht dat Henk Müller – de man die onwelgevallige meningsuitingen willekeurig afstraft met ongrondwettelijke censuur en verbanning – thans de leiding heeft over de opinie, meningen- en/of brievenredactie van uw krant.

Paul Brill mag schrijven wat hij wil, want voor hem gelden geen regels van wet, fatsoen, journalistiek en gebruiksvoorwaarden.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning,

*)
Op 27/11/2009 schreef ik hierop een reactie in de daartoe bestemde ruimte op de website van de Volkskrant:

“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar ‘het Midden-Oosten’ het noemen van Israël als ‘hot issue’ zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd ‘the hottest issue of them all’ met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen). “

Deze reactie bleek zonder mededeling (laat staan deugdelijke motivatie) te zijn verwijderd door moderator Henk Müller.

Wilt u die reactie alstublieft nog eens een keer rustig en goed doorlezen en mij eens eerlijk vertellen wat daarin nu zó onfatsoenlijk en onaanvaardbaar is dat daardoor een verbanning-op-staande-voet voor onbepaalde tijd gerechtvaardigd was?

________________________________________________

Van: Robert van Waning [mailto:post@wanhan.nl]
Verzonden: zaterdag 3 mei 2014 14:44
Aan: VK Ombudsvrouw
Onderwerp: Waarom worden columnisten nog beter beschermd dan minderjarigen?

Geachte ombudsvrouw,

“De redactie heeft mijns inziens een bijzondere verantwoordelijkheid ten aanzien van minderjarigen,” schrijft u in uw column van 3/5 jl. Daar ben ik het mee eens en zou daaraan willen topevoegen een verantwoordelijkheid jegens slachtoffers, hun familieleden en andere mensen die zich niet kunnen verweren tegen een `slechte pers` en daardoor worden beschadigd.

Ik vraag mij echter af waarom redacteuren, columnisten en commentaarschrijvers zo nodig moeten worden beschermd tegen kritische reacties op hun uitingen terwijl die toch van invloed zijn op publieke meningsvorming en zelfs op politieke besluitvorming. Zij kunnen – itt minderjarigen – toch heel goed voor zichzelf opkomen
Kritische commentaren op een column of commentaar (voorzover überhaupt mogelijk) worden echter vaak niet afgedrukt of naderhand zomaar verwijderd. Bij een tweede of volgende poging riskeert de reageerder een verbanning.

Ons belangrijkste mensen-, burger- en grondrecht blijkt ons willekeurig ontnomen te kunnen worden door anonieme redacteuren en moderatoren. Dit gebeurt vrijwel altijd zonder opgave van een deugdeljke reden, zonder mogelijkheid van bezwaar en verweer, zonder opgave van strafduur en zonder dat de censor cq verbanner verantwoording hoeft af te leggen.
Willekeur en rechteloosheid regeren op de openbare reactie- en discussiefora, zelfs op die van publieke en particuliere kwaliteitsmedia. Misschien lijkt u dit wat overdreven, maar als mensen willekeurig kunnen worden buitengesloten van publieke discussies, dan geeft dit u toch denken, hoop ik.

Op die manier blijft er namelijk weinig over van de democratische rechten, vrijheden en mogelijkheden van gewone burgers. Zonder een open en eerlijk publiek debat is er van democratie eigenlijk geen sprake.
Heeft u zich wel eens afgevraagd waar en hoe het ‘publieke debat’ eigenlijk plaatsvindt? Ik heb zelf altijd gedacht dat dit begrip betrekking had op de gedachtewisselingen buiten de formele democratische instituties zoals parlement, provinciale staten, gemeenteraden en de hoofdredactionele en columnistische commentaren daarop in de journalistieke media. Niet alleen op straat, in de kroeg, de familiekring, de club of op het werk, maar ook op de talrijke reactie- en discussiefora op het internet.

Internetplatforms zijn door misbruik en wangedrag zó berucht geworden, dat iedere zichzelf respecterende journalist en columnist daar grote afstand van neemt: Reageerders en discussieerders worden steevast denigrerend als ‘reaguurders’ aangeduid. Zij hoeven niet serieus te worden genomen en hun rechten en vrijheden dus ook niet. Zij moeten in toom – en het liefst helemaal koest – worden gehouden.

Onder dit voorwendsel wordt echter veel serieuze, gefundeerde en beredeneerde  maatschappij- en politieke kritiek onderdrukt om redenen die met wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden niets te maken hebben. Het duurt even voor je dat dóór hebt dat er een systeem met een bedoeling achter zit.

Media en journalisten, columnisten en commentatoren willen namelijk wel kunnen genieten van de privileges,vrijheden en andere voordelen die in een democratische rechtsstaat verbonden zijn aan hun journalistieke status, maar zij willen zich niet onderwerpen aan regels en verplichtingen die eigenlijk voor iedereen (inclusief de vrije pers in al har vormen) gelden. Zoals – bij voorbeeld – aan morele, democratische, juridische en journalistieke beginselen als ‘nullum crimen sine lege’, publieke verantwoording, wederhoor en proportionaliteit van sancties.

Jarenlang heb ik gedacht dat ik door inhoudelijke bijdragen te leveren aan reactie- en discussierubrieken op websites van media als de publieke omroep en landelijke kranten, actief meedeed aan wat ik als ‘het publieke debat’ beschouwde. Dat bleek een vergissing. Niet omdat veel mensen op die fora graag misbruik maken van hun anonimiteit om de domste en vreselijkste dingen te schrijven, maar omdat (even anonieme) redacteuren en moderatoren dit als voorwendsel gebruiken om fatsoenlijke meningsuitingen te onderdrukken omdat die hun om één of andere reden van (vriendjes)politieke of commerciële reden niet welgevallig zijn.

Lang geleden werd ik verbannen van het forum van Standpunt NL, omdat ik had geschreven: “Alle bivakmutsen af! Alleen bijdragen onder eigen naam zouden moeten worden toegestaan.” Kennelijk was dat tegen het zere been van de redactie van het forum en ik werd `dus` zonder opgave van reden verbannen. Protest tegen deze maatregel was onmogelijk. Dat was voor mij de eerste waarschuwing voor het feit dat deelnemers aan het publieke debat op het internet geen rechten hebben tegenover anonieme redacteuren en moderatoren die feitelijk boven de wet staan.

Op 27 november 2009 werd ik voor onbepaalde tijd verbannen uit het reactie- en discussieforum van VK Opinie omdat ik in een reactie in de daartoe bestemde ruimte op de website van de Volkskrant had geschreven:
[Zie boven.]

Deze reactie bleek zonder mededeling (laat staan deugdelijke motivatie) te zijn verwijderd door moderator (thans chef Opinie van de Volkskrant) Henk Müller. Hij hief die ban pas anderhalf jaar later op met de verzuchting ‘Wat gaat de tijd toch snel.” Ik mocht het van hem weer eens proberen, mits ik mij zou gedragen. In de praktijk betekende dit dat ik het niet wéér moest wagen om iets te schrijven wat hem niet beviel.

Columnisten en commentaarschrijvers worden om onbekende reden beschermd tegen kritiek en tegenspraak. Dit betekent dat zij over méér vrijheid van meningsuiting beschikken dan gewone mensen. Volgens heeft onze Grondwet dat zo niet bedoeld.

Mijn adagium is altijd geweest:

‘Wat Jan Blokker mag, mag een blogger ook.’

Omdat ik sinds de beëindiging van mijn verbanning de adem van opiniechef Müller in mijn nek voel, reageer ik bijna nooit meer op opiniestukken in mijn ochtendkrant. Henk Müller en hoofdredacteur Remarque vinden dat prima.

Vandaag ga ik het echter toch maar weer eens proberen, want volgens Paul Brill vinden alleen de Palestijnen dat zij een `catastrofe` hebben ondergaan door de stichting van de Staat Israel. (VK Buitenland, 3/5/2014.) Ik ben ook wel eens verbannen omdat ik Paul Brill een belangenbehartiger had genoemd. Waarom mag ik dat niet vinden en die mening niet uiten?

`Voor elk belang een club` staat vandaag (3/5) in een artikel over Journalistiek (VK Vonk, 3/5/2014) Precies, en Paul Brill behoort tot de club die voor Israel opkomt. Dat is zijn goed recht, mist hij het maar niet ontkent.

Noodgedwongen heb ik mijn terrein verlegd naar de lokale politiek van Amstelveen. Als betrokken burger met uitingsdrang moet je tenslotte wát.
Onlangs ben ik echter voor onbepaalde tijd verbannen van het reactie- en discussieforum van het Amstelveens Nieuwsblad. Ja heus. Voor details, zie hieronder: **)

Ik hoop dat u niet meteen toegeeft aan gebruikelijke reflexen ‘Daar zal je het dan wel naar hebben gemaakt’, ‘Dat doet een redactie niet zomaar’ en ‘Redacties hebben die vrijheid nu eenmaal’. Er is namelijk wel degelijk iets verontrustends aan de hand. Kranten (ook de lokale ‘Stadhuis Pravda’s’) zijn behalve journalistieke media en particuliere ondernemingen met winstoogmerk ook instituten met een wezenlijke democratische functie. Zij mogen niet willekeurig en zonder publieke verantwoording het belangrijkste grondrecht van burgers schenden. Of wel, dan?

Als maatschappelijk en politiek betrokken burger blijk ik – ondanks internet etc. – maar in zeer beperkte mate de vrijheid én de mogelijkheid te hebben om een mening te uiten die een redactie onwelgevallig is, hoe oprecht, gefundeerd, beredeneerd en terecht die ook is en hoe fatsoenlijk die ook is geuit. Wat blijft er dan nog over van mijn democratische rechten, vrijheden en mogelijkheden?

Redactionele vrijheid blijkt vaak te worden misbruikt zonder dat er één journalistieke haan naar wil of durft te kraaien. Dat is ernstig, want schending van het belangrijkste grondrecht van burgers leidt niet alleen tot verlies van hun eigenwaarde. Het ondergraaft namelijk het voornaamste fundament van onze democratische rechtstaat. Dit proces wordt niet gecorrigeerd door een adequate werking van de ‘checks and balances’ die onze maatschappij evenwichtig, transparant, eerlijk en rechtvaardig moeten houden. Journalistiek en media kunnen zich daaraan namelijk met een vals beroep op hun persvrijheid onttrekken.

Burgers kúnnen geen kritiek leveren op journalistiek en media, want die wordt domweg niet afgedrukt of uitgezonden. Bestuurders en politici mógen zulke kritiek niet leveren, want dat is het land te klein en acuut in gevaar: ‘Schending van de persvrijheid!’ Journalisten wíllen of dúrven het niet, uit loyaliteit of uit angst voor collegiale represailles.

Ik ben benieuwd of bovenstaande feiten en ervaringen stroken met uw opvatting van democratie en rechtsstaat.

Met vriendelijke groet,
Robert C. van Waning (jur.drs., New Orleans, 1942),
Amstelveen.

________________________________________________

Van: VK Ombudsvrouw [mailto:ombudsvrouw@volkskrant.nl]
Verzonden: woensdag 21 mei 2014 13:16
Aan: Robert van Waning <post@wanhan.nl>
Onderwerp: RE: Waarom worden columnisten nog beter beschermd dan minderjarigen?

Geachte meneer Van Waning,

Ik ben voornemens een column te schrijven over het moderaten van discussies op de Volkskrantsite. Het moderaten is uitbesteedt aan een extern bureau, waar ik over enkele weken op bezoek wil gaan.
Ik hoop dat ik u dan meer kan uitleggen.

Met vriendelijke groet,
Annieke Kranenberg
Ombudsvrouw de Volkskrant
_____________________________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 8 januari 2015 12:23
Aan: thomas.vanvugt@amsadvocaten.nl
Onderwerp: Staan journalisten boven de (Grond)wet als het gaat om beperking van de vrijheid van meningsuiting van burgers?

Geachte Thomas van Vugt,

Naar aanleiding van uw artikel ‘Hoge Raad: bronbescherming journalist gaat voor recht op eerlijk proces’ in Mediarecht op 8 maart 2013 wil ik graag uw aandacht vragen voor onderdrukking van vrije meningsuiting door journalistieke redacties.

Zihni Özdil schreef in zijn gastcolumn in de NRC van 6/9/2014:

“Vrijheid van meningsuiting is OK, behalve als je mening onwelgevallig is en je die in het openbaar uit.”

Dat is precies wat ik als reageerder en discussieerder ervaar op de drie internetplatforms (twee lokale en Volkskrant Opinie) waarop ik deelneem aan publieke discussies over onderwerpen. (Het gaat dus niet om de rubriek Ingezonden Brieven, waarvan de ruimte inderdaad veel te beperkt is om alle brieven af te drukken.)

Als ik u vertel dat ik wel eens gedurende anderhalf jaar verbannen ben uit het reactie- en discussieforum van VK Opinie en dat ik op dit moment al zes maanden verbannen ben uit dat van ‘Dichtbij’, dan denkt u misschien dat dat ik het daarnaar dan ook wel zal hebben gemaakt. Een querulant, dus. Maar stel dat dat niet zo is? Niet alleen rechters maken immers fouten en redacteuren zijn ook maar mensen met te veel macht.
Wilt u zich – met het oog op het functioneren van ‘checks and balances’ in onze ‘democratische rechtsstaat’ – niet eens wat verder verdiepen in de vraag of grondrechten en democratische mogelijkheden van burgers niet op grote schaal geschonden worden door webredacties van journalistieke media? Dit gebeurt zogenaamd omdat de reageerder/discussieerder de gebruiksvoorwaarden had geschonden. In werkelijkheid gaat het vaak om uitingen die een (meestal anoniem blijvende) redacteur of moderator kennelijk onwelgevallig is.

Als ik hier opmerkingen over maak, krijg ik te horen dat ik maar de rechter moet stappen als het mij niet bevalt. Men weet dat een normale burger zo’n procedure niet kan betalen en men maakt daar dankbaar misbruik van.

Door mijn machteloosheid tegen mijn uitsluiting begrijp ik hoe klokkenluider Arthur Gotlieb zich moet hebben gevoeld. Gelukkig ben ik niet zo wanhopig als hij. Niemand wil echter zijn vingers branden aan de beperking van de vrijheid van meningsuiting van gewone fatsoenlijke reageerders en discussieerders op openbare fora voor publiek debat. De kwestie raakt namelijk niet alleen aan de vrijheid van meningsuiting van alle burgers, maar ook aan de redactionele vrijheid van journalistieke media en aan de beheersbaarheid, de leesbaarheid en de commerciële functie van hun publieke platforms. Dat hierbij fundamentele – zogenaamd ‘onvervreemdbare’ – mensen- en burgerrechten worden geschonden, is kennelijk niet relevant.

Met vriendelijke groet,
Robert C. van Waning.

_______________________________________________

Van: Robert van Waning
Aan: Philippe Remarque
Datum: zaterdag 4 apr. 2015 om 14:37
Onderwerp: “De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet.” (P. Remarque.) Een gotspe.

Beste Philippe,

In de Volkskrant van vanochtend (4/4/2015) las ik dat jij tegenspraak toejuicht en dat je graag scherpe opinie brengt in de krant die de gemoederen beroert.

‘Adding insult to injury’ schrijf je dat jij de neiging om andersdenken te willen verbannen niet begrijpt:

“Ik vind een open debat bij uitstek passen bij de Volkskrant, een krant voor mensen met een vrije geest. [..] Argumenten zijn immers welkom en een journalist praat met iedereen.”

Vroeger had ik je graag geloofd. Sinds jij echter hebt toegestaan dat ik gedurende anderhalf jaar(!) zonder opgave van deugdelijke motivatie verbannen ben geweest vanwege een correcte en terechte reactie*) op een column van Paul Brill, weet ik helaas wel beter. Mijn verbanning werd even plotseling en even willekeurig beëindigd als zij werd opgelegd. Dat is de werkelijkheid achter jouw mooie woorden.

Sindsdien heb ik nauwelijks meer reacties op opiniestukken in de VK gereageerd. Jullie hebben de moderatie daarvan namelijk uitbesteed aan een extern bedrijf dat zich niet hoeft te houden aan journalistieke spelregels en dat zich ook niet hoeft te verantwoorden voor willekeur en misbruik.

Ik doe nog altijd graag mee aan discussies op openbare fora voor publieke debat op websites van media. Daarbij ervaar ik een grote mate van onvrijheid bij het uiten van meningen die redacties niet welgevallig zijn. Om die reden werd ik nu precies één jaar geleden door Dichtbij/Amstelland. Vraag me niet waarom, want dat weet ik nog steeds niet. Op www.amstelveenkanbeter.nl kan je lezen dat die permanente verbanning mij was opgelegd omdat ik bezwaar had gemaakt tegen een m.i. onterechte schorsing van 1 week..  Zo gaan die dingen in onze democratische rechtsstaat: De willekeur regeert in medialand.

Het VK Weblog werd opgeheven om tegenspraak praktisch onmogelijk te maken. Blogs, reacties en discussiebijdragen (die note bene niet jullie eigendom waren) werden verkwanseld aan een commercieel bedrijf en zijn sindsdien niet meer opvraagbaar. Verdonkeremaand, dus.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning.

____________________________________________________

Van: Philippe Remarque [mailto:p.remarque@volkskrant.nl]
Verzonden: zaterdag 4 april 2015 15:11
Aan: Robert van Waning
CC: VK Ombudsvrouw <ombudsvrouw@volkskrant.nl>
Onderwerp: Re: “De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet.” (P. Remarque.) Een gotspe.

Ha Robert,

Je leeft wel erg lang op die anderhalf jaar blokkade van destijds. Je lijkt ons nu zelfs kwalijk te nemen dat we hem hebben opgeheven. Elders heb je ook zo je conflicten. Zou dat misschien ook wel eens verband kunnen houden met jouw manier van discussiëren ? Of hebben alle media het gedaan en heeft van Waning altijd gelijk?  bv met zijn bespottelijke bewering over onze beweegredenen om het VK blog op te heffen? Zou fijn zijn als je daar eens met een open geest over nadacht.

Groet, Philippe

_____________________________________________
Van: “Robert van Waning” <robertvanwaning@outlook.com>
Verzonden: zaterdag 30 mei 2015 12:25
Onderwerp: Aan Bart-Jan Spruyt (Wie goed nadenkt, kan toch worden verbannen wegens zijn meningsuiting.)

Geachte heer Spruyt,

Wat hebben burgers aan hun zogenaamd fundamentele, absolute en zelfs zogenaamd onvervreemdbare recht van vrije meningsuiting als zelfs inhoudelijke en fatsoenlijke uitingen willekeurig kunnen ( en volgens de RvdJ zelfs mogen) worden gecensureerd, geweigerd en zelfs bestraft worden door veelal anonieme moderatoren en redacteuren van de reactie- en discussiefora van journalistieke kwaliteitskranten, de voeders en hoeders van het openbare politieke debat?

Het is wel toegestaan om op straat of het internet ‘Fuck de Koning’ te roepen, maar inhoudelijke kritiek op een column of commentaar wordt niet geplaatst en bij herhaling zelfs bestraft met een verbanning voor onbepaalde tijd, zonder opgave van reden en zonder mogelijkheid van verdediging of bezwaar.

Ik heb uw stuk ‘Denk eerst eens even na voordat je je mening geeft’ (VK, 30/5/2015) met veel belangstelling gelezen. Ik heb mij daarbij weer verbaasd over de hypocrisie van de krant die het publiceerde. De redactie daarvan onderdrukt namelijk zelf voortdurend de vrijheid van meningsuiting van haar eigen lezers.  Inhoudelijke kritiek op artikelen, columns en commentaren worden niet geplaatst in de daarvoor bedoelde ruimte op haar website. En kritische lezers lopen dus een goede kans om permanent te worden verbannen.

Zelf ben ik gedurende anderhalf jaar(!) verbannen geweest uit de reactie- en discussieruimte van VK Opinie vanwege een rake (maar fatsoenlijke) opmerking over iets wat een voortdurend tegen Iran agerende pro-Israëlische columnist had geschreven. Mijn verbanning werd even willekeurig opgeheven als zij was opgelegd. Het kan echter zomaar weer gebeuren, want ik word in de gaten gehouden, schreef de betreffende opinieredacteur die nog steeds in functie is.

Die verbanning betekende uitsluiting van deelname aan het openbare politieke debat op het forum van mijn keuze. In verband met de voortdurende censuur reageer en discussieer ik nauwelijks meer op de website van de Volkskrant. Dat was precies de bedoeling.

Dat is de ware aard van de krant waarin uw stuk stond afgedrukt. Dat is de feitelijke stand van zaken in onze democratie: Onze vrijheid van expressie wordt niet onderdrukt door de overheid of door religieuze of politieke groeperingen maar door anonieme medewerkers van zogenaamd ongebonden algemeen-journalistieke media die hun redactionele vrijheid misbruiken om bepaalde belangen te behartigen.

Op die manier wordt de meningsvorming en de publieke opinie gemanipuleerd zonder dat er een haan naar kan kraaien.

Burgers kunnen geen kritiek uiten op dit misbruik van journalistieke en redactionele vrijheid, want die wordt domweg niet geplaatst. Poltici en bestuurders mogen zulke kritiek niet uiten want dat wordt beschouwd als een aantasting van de persvrijheid. Journalisten en columnisten willen of durven deze kritiek niet uiten, uit angst voor verlies van hun geprivilegieerde positie en/of voor collegiale represailles.

Ook wie eerst goed nadenkt en alle regels van wet en fatsoen respecteert, mag  dus toch zijn mening vaak niet geven. Laten wij het daar eens over hebben, of dat althans proberen als de redactie het goed vindt.

________________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: maandag 4 mei 2015 11:05
Aan: ‘Philippe Remarque’
CC: Janny Groen, opinieredactie.
Onderwerp:
“De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet.” (P. Remarque.)
Een gotspe.
(Niet voor publicatie.)

Beste Philippe, geachte Janny Groen,

Als het om de cartoons van Kurt Westergaard gaat, is tien jaar kennelijk niet te lang om mensen eraan te herinneren dat zijn vrijheid van meningsuiting werd beperkt door mensen die zich door zijn uitingen gekwetst voelden.

Janny Groen schreef er vandaag zelfs drie artikelen over in de Volkskrant. Zoals gewoonlijk druipt de hypocrisie ervan af. Zelf gaat zij immers ook niet in discussie met een kritische lezer die op goede gronden kritiek uit op discriminatoire (en zelfs racistische) elementen in de Joodse en Israëlische religie, cultuur, journalistiek en politiek. Paul Brill mag in de Volkskrant jarenlang een oorlogshetze tegen Iran voeren, zonder dat hij de openlijke tegenspraak krijgt die bij met zijn pro-Israëlische agitprop verdient.

Mijn opvattingen en meningsuitingen zijn niet verdacht of verwerpelijk. Integendeel, zelfs, want zij zijn gebaseerd op universele waarden en normen die zijn vastgelegd in internationale verklaringen en verdragen en in veel grondwetten (zoals de Nederlandse, maar niet de Israëlische).

Jij vindt dat ik destijds terecht gedurende anderhalf jaar(!) door de Volkskrant verbannen ben. Dit baseer jij niet op hetgeen ik had geschreven, maar op het feit dat ik herhaaldelijk in conflict ben gekomen met redacties die mijn meningsuitingen weigerden. Dat mijn reacties on-topic, inhoudelijk, gefundeerd, beredeneerd, raak en fatsoenlijk waren en daarom niet in strijd met regels van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden waren, doet kennelijk niet ter zake.

De Raad voor de Journalistiek was ook van oordeel dat het weigeren en verwijderen van onwelgevallige meningsuitingen behoort tot de redactionele vrijheid van een krant. Iemand zou zich hierin eens moeten verdiepen, want het klopt natuurlijk van geen kanten. Maar welke krant zal een kritisch artikel hierover afdrukken? De jouwe in ieder geval niet.
Een lezer dient zich dus te onderwerpen aan de willekeur van een (anonieme) redacteur of moderator. Hij/zij kan en mag geen aanspraak maken op zijn belangrijkste mensen- en burgerrecht. Na zes jaar mag hij niet meer zeuren over een onterechte uitsluiting van het discussieplatform waarop hij al lange tijd actief was geweest.

Door het ‘bei Nacht und Nebel’ verdonkeremanen van het VK Weblog en alle blogs en commentaren is het vrijwel onmogelijk geworden om kritiek te uiten op meningsuitingen van de Volkskrant. Citeren uit de Volkskrant is vrijwel onmogelijk omdat kopiëren van teksten niet mogelijk is. Reageren op artikelen en columns is vaak niet mogelijk en kritische reacties worden domweg niet geplaatst.

Het democratische speelveld ligt niet gelijk.
Denk daar toch maar eens wat meer over na.

Vriendelijke groet,
Robert van Waning,
Amstelveen.

_______________________________________________

Van: “Robert van Waning”
Verzonden: zaterdag 30 mei 2015 11:26
Onderwerp: Aan Zineb El Rhazoui en Nadia Ezzeroili (In NL censureert en verbant de pers, niet de overheid.)

(Niet voor publicatie. Gaarne doorsturen naar Zineb El Rhazoui  en naar Nadia Ezzeroili.)

Geachte mevrouw Zineb El Rhazoui,

(Ik hoop dat ik uw naam goed heb onthouden. Het is namelijk niet mogelijk om dmv knippen en plakken letterlijk uit de Volkskrant te citeren. Het is een bange krant.)

Ik heb uw verhaal met veel belangstelling gelezen en ik heb mij daarbij weer verbaasd over de hypocrisie van de krant die het publiceerde. De redactie daarvan onderdrukt namelijk zelf voortdurend de vrijheid van meningsuiting van haar eigen lezers.  Inhoudelijke kritiek op artikelen, columns en commentaren worden niet geplaatst in de daarvoor bedoelde ruimte op haar website. Kritische lezers worden verbannen.

Zelf ben ik gedurende anderhalf jaar verbannen geweest uit de reactie- en discussieruimte van VK Opinie vanwege een rake (maar fatsoenlijke) opmerking over iets wat een voortdurend tegen Iran agerende pro-Israëlische columnist had geschreven. Mijn verbanning werd even willekeurig opgeheven als zij was opgelegd. Het kan echter zomaar weer gebeuren, want ik word in de gaten gehouden, schreef de opinieredacteur.
Die verbanning betekende uitsluiting van deelname aan het openbare politieke debat op het forum van mijn keuze. In verband met de voortdurende censuur reageer en discussieer ik nauwelijks meer op de website van de Volkskrant. Dat was precies de bedoeling.

Dat is de ware aard van de krant waarin uw interview stond afgedrukt. Dat is de feitelijke aard van onze democratie: Onze vrijheid van expressie wordt niet onderdrukt door de overheid of door religieuze of politieke groeperingen maar door zogenaamd ongebonden algemeen-journalistieke media die hun redactionele vrijheid misbruiken om bepaalde belangen te behartigen. U heeft zich onbewust voor een anti-islamitisch karretje laten spannen.
__________________________________________________

Van: Philippe Remarque [mailto:p.remarque@volkskrant.nl]
Verzonden: dinsdag 22 december 2015 21:45
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: Critici worden buiten de discussie geplaatst, niet alleen in Israël.

Ha Robert,

Het trauma wil maar niet genezen. Volgens mij zijn er erger zaken in het leven dan tien jaar geleden even [! rvw] uitgesloten te zijn geweest van een of ander internetforum [! rvw]. Ik mis ook de introspectie. Jij was perfect, de krant volstrekt onredelijk. Zo liggen de zaken zelden, Robert, ieder verstandig mens beseft dat. Tijd voor mildheid en nuance!

Groet, Philippe.
____________________________________________________

Van: Robert van Waning
Aan: Philippe Remarque, hoofdredacteur van de Volkskrant
Datum: 22 december 2015.

Beste Philippe,

“Ze gaan niet meer met ons en an­de­re men­sen­rech­ten­or­ga­ni­sa­ties in dis­cus­sie, ze pro­be­ren ons zo te de­le­gi­ti­mi­se­ren dat we bui­ten de dis­cus­sie wor­den ge­plaatst.”

Bij het lezen van deze passage moest ik denken aan de onterechte en willekeurige verbanning die jouw krant mij had opgelegd nadat ik gefundeerde en beredeneerde kritiek had geuit op wat een pro-Israëlische columnist (ik schreef bijna  ‘kolonist’)  in het kader van zijn anti-Iran hetze had geschreven.

Daarna heb ik gedurende anderhalf jaar niet kunnen deelnemen aan het publieke debat op het forum van mijn keuze. Je beseft niet wat dat betekent voor een betrokken burger.

Ik wacht nog steeds op excuses voor die redactionele dwaling.

Met vriendelijke groet,

Robert van Waning,
Amstelveen.

NRC 22-12-2015.
Landverraders, dat zijn linkse mensen volgens veel Israëliërs

Heeft u al ge­hoord van die Ne­der­land­se ‘in­fil­trant’ in Is­ra­ël? Zijn naam is Yis­hai Me­nu­hin, een Is­ra­ë­li­ër die werkt voor de men­sen­rech­ten­or­ga­ni­sa­tie Pu­blic Com­mit­tee Against Tor­tu­re in Is­rael. Met Ne­der­lands geld ‘be­schermt’ hij ‘ter­ro­ris­ten’ te­gen on­der­vra­ging door de in­lich­tin­gen­dienst Shin Bet. Daar­om moet zijn or­ga­ni­sa­tie wor­den be­stem­peld als il­le­gaal.

Dit stelt de ul­tra­na­ti­o­na­lis­ti­sche or­ga­ni­sa­tie Im Tirt­zu, in een film­pje dat vo­ri­ge week vi­raal ging in Is­ra­ël. Be­hal­ve Me­nu­hin wer­den ook drie an­de­re lei­ders van men­sen­rech­ten­or­ga­ni­sa­ties er­van be­schul­digd dat ze ‘ter­ro­ris­ten’ bij­staan in naam van een bui­ten­land­se over­heid.

Het film­pje is de apo­the­o­se van een strijd die al lan­ger gaan­de is: het zwart ma­ken van link­se men­sen­rech­ten­or­ga­ni­sa­ties. En dit ge­beurt niet al­leen door Im Tirt­zu, een or­ga­ni­sa­tie die be­kend­staat om haar aan­val­len op link­se ngo’s; ook het Is­ra­ë­li­sche ka­bi­net doet er­aan mee.

In no­vem­ber kwam mi­nis­ter van Jus­ti­tie Ay­e­let Shak­ed met een ini­ti­a­tief­wet die me­de­wer­kers van ngo’s zou ver­plich­ten naam­kaart­jes te dra­gen met erop de be­dra­gen die ze ont­van­gen van bui­ten­land­se over­he­den. De wet is ge­richt te­gen link­se or­ga­ni­sa­ties. Recht­se be­we­gin­gen krij­gen net zo goed geld uit het bui­ten­land, maar over­we­gend uit pri­va­te bron – en daar­voor gel­den de voor­ge­stel­de re­gels niet.

Een van de voor­naams­te doel­wit­ten is Brea­king the Si­len­ce. Po­pu­lair was deze be­we­ging van oud-mi­li­tai­ren nooit; Is­ra­ë­li­ërs ho­ren niet graag dat hun le­ger, de meest ge­res­pec­teer­de or­ga­ni­sa­tie van het land, zou bij­dra­gen aan de on­der­druk­king van een an­der volk. En dat is pre­cies de bood­schap die Brea­king the Si­len­ce uit­draagt door mid­del van – veel­al ano­nie­me – ge­tui­ge­nis­sen van oud-mi­li­tai­ren.

Woord­voer­der Avi­hai Stol­lar van Brea­king the Si­len­ce wordt plat ge­beld. Eerst na­dat mi­nis­ter van De­fen­sie Mos­he Ya’a­lon de be­we­ging had be­schul­digd van “ma­li­ci­eu­ze mo­tie­ven”; toen na­dat pre­si­dent Reu­ven Ri­vlin kri­tiek had ge­kre­gen om­dat hij had deel­ge­no­men aan een con­fe­ren­tie waar ook Brea­king the Si­len­ce aan­we­zig was; ten slot­te na­dat mi­nis­ter van On­der­wijs Naf­ta­li Ben­nett de or­ga­ni­sa­tie had ver­ban­nen van alle scho­len.

Stol­lar vindt het geen en­kel pro­bleem met zijn recht­se land­ge­no­ten in dis­cus­sie te gaan, zegt hij. „Ons doel is juist het land te over­tui­gen. En wat onze ma­li­ci­eu­ze mo­tie­ven be­treft: nog nooit is een door ons ge­pu­bli­ceer­de ge­tui­ge­nis on­waar ge­ble­ken.” Er is iets an­ders aan de hand, denkt de oud-mi­li­tair, iets ge­vaar­lij­kers. „Ze gaan niet meer met ons en an­de­re men­sen­rech­ten­or­ga­ni­sa­ties in dis­cus­sie, ze pro­be­ren ons zo te de­le­gi­ti­mi­se­ren dat we bui­ten de dis­cus­sie wor­den ge­plaatst.

An­der voor­beeld van dit “an­ti-de­mo­cra­tische” pro­ce­dé, zegt Stol­lar, is de op­roep van Knes­set­lid Moti Yo­gev om een bull­do­zer op het Hoog­ge­rechts­hof af te stu­ren. Re­den: de hoog­ste rech­ter had be­paald dat twee hui­zen in de il­le­ga­le ne­der­zet­ting Beit El ge­sloopt moesten wor­den. De hui­zen in kwes­tie wa­ren zelfs vol­gens de Is­ra­ë­li­sche wet il­le­gaal, om­dat ze wa­ren ge­bouwd op Pa­les­tijn­se pri­vé­grond.

In no­vem­ber moest Brea­king the Si­len­ce een bij­een­komst in een café in de stad Be’er She­va af­zeg­gen. Het te­le­foon­num­mer van de café-ei­ge­naar werd ge­pu­bli­ceerd door recht­se ac­ti­vis­ten, waar­na hij tal­lo­ze be­drei­gin­gen ont­ving. De au­to­ri­tei­ten vrees­den voor on­ge­re­geld­he­den als de le­zing zou door­gaan.

Links is uit de mo­de

Links is uit de mode in Is­ra­ël. Het is zes­tien jaar ge­le­den dat de cen­trum-link­se Ar­bei­ders­par­tij voor het laatst de ver­kie­zin­gen won. En dat ter­wijl de par­tij ge­du­ren­de de eer­ste drie de­cen­nia van de staat Is­ra­ël, van 1948 tot 1977, on­af­ge­bro­ken de groot­ste was. Link­se ide­a­len zijn on­los­ma­ke­lijk ver­bon­den met het zi­o­nis­me, de be­we­ging die sinds de ne­gen­tien­de eeuw ij­ver­de voor een Joods thuis­land. De eer­ste Jood­se ko­lo­nis­ten in Pa­les­ti­na leef­den en werk­ten vol­gens so­ci­a­lis­ti­sche prin­ci­pes in kib­boet­sen. Na de op­rich­ting van de staat wer­den deze ide­a­len voort­ge­zet. Is­ra­ël was een se­cu­lie­re staat met een plan­eco­no­mie en ega­li­tair on­der­wijs.

De laat­ste de­cen­nia heb­ben an­de­re krach­ten de over­hand. Het re­li­gi­eu­ze le­ven is op­ge­bloeid, de vrije markt is om­armd en recht­se po­li­ti­ci lei­den het land. Na de ver­kie­zin­gen in maart vorm­de pre­mier Ne­ta­nya­hu zijn vier­de ka­bi­net, be­staan­de uit con­ser­va­tie­ven, na­ti­o­na­lis­ten en ul­tra-or­tho­doxen. Link­se or­ga­ni­sa­ties, zo­als de vre­des­be­we­ging, de vak­bon­den en de kib­boet­sen, zijn ge­mar­gi­na­li­seerd.

Aan alle kan­ten staat links Is­ra­ël on­der druk. Me­dia zou­den te pro-Pa­les­tijns zijn. Rech­ters te soft. Ope­ra’s te eli­tair. Ou­ders eis­ten het ver­trek van een school­hoofd dat der­tien jaar ge­le­den een pe­ti­tie had on­der­te­kend die Is­ra­ë­li­sche mi­li­tai­ren op­riep niet te die­nen in be­zet ge­bied.

Links heeft in Is­ra­ël niet ge­heel de­zelf­de be­te­ke­nis als in Ne­der­land. So­ci­aal-eco­no­misch zijn par­tij­en als Me­retz en het Zi­o­nis­ti­sche Kamp links te noe­men. Maar met be­trek­king tot het Is­ra­ë­lisch-Pa­les­tijn­se con­flict is er maar één smaak: pro-Is­ra­ël, pro-le­ger. Een aan­han­ger van Me­retz ver­telt dat hij Eu­ro­pa an­ti­se­mi­tisch vindt. Re­den: de EU heeft be­paald dat op pro­duc­ten uit il­le­ga­le ne­der­zet­tin­gen niet lan­ger ‘Ma­de in Is­rael’ mag staan.

Ge­brek aan loy­a­li­teit

Wie kri­tiek heeft op het mo­re­le ge­hal­te van het le­ger, wordt een ge­brek aan loy­a­li­teit ver­we­ten. Of vind je dat Pa­les­tijn­se aan­slag­ple­gers ge­dre­ven wor­den door frus­tra­tie over hun ge­brek­ki­ge toe­komst­per­spec­tief in plaats van door aan­ge­bo­ren an­ti­se­mi­tis­me? Dan ben je links. En link­se men­sen zijn land­ver­ra­ders, vol­gens een aan­zien­lijk deel van het land.

Neem film­maak­ster Rina Rosh (33), die voor haar nieu­we do­cu­men­tai­re ge­re­geld te vin­den is in Pa­les­tijns Oost-Je­ru­za­lem. In dat door Is­ra­ël be­zet­te deel van de stad zijn ge­noeg mo­ge­lij­ke on­der­wer­pen. Wat be­zielt bij­voor­beeld de Pa­les­tij­nen die de laat­ste tijd op Is­ra­ë­li­ërs in­ste­ken? Of de Is­ra­ë­li­sche ko­lo­nis­ten die zwaar be­vei­ligd in een Pa­les­tijn­se wijk gaan wo­nen?

Maar als Rosh over haar pro­ject praat, krijgt ze een an­de­re vraag. Wat doe je ei­gen­lijk in Oost-Je­ru­za­lem, tus­sen de Ara­bie­ren? Waar­om praat je met de vij­and?

Nu is Rosh toch al ver­dacht, in de ogen van veel land­ge­no­ten. Ze woont im­mers in het ‘god­de­lo­ze’ Tel Aviv, en werkt voor de ‘link­se’ me­dia. Die twee za­ken zijn al ge­noeg om au­to­ma­tisch als een land­ver­ra­der te wor­den be­stem­peld, zegt Rosh. „Als ik iets po­li­tieks op Fa­ce­book post, krijg ik eerst mil­de re­ac­ties van ken­nis­sen die me ver­tel­len dat ik niet echt be­grijp wat het be­te­kent om Joods te zijn. En daar­na krijg ik be­rich­ten van men­sen die me toe­wen­sen om ver­kracht te wor­den in Gaza.”

Ook Gi­de­on Levy is wel wat kri­tiek ge­wend; hij geldt als de meest ge­ha­te man van Is­ra­ël. Dit is hij ge­wor­den door week in, week uit de be­zet­te Weste­lij­ke Jordaan­oe­ver te be­zoe­ken en in een link­se krant ( Haar­et­z ) te be­schrij­ven wat daar ge­beurt. Bo­ven­dien be­toogt hij in elke co­lumn waar­om niet al­leen Pa­les­tij­nen, maar ook Is­ra­ë­li­ërs lij­den on­der de be­zet­ting.

Be­spuugd en uit­ge­schol­den

In de do­cu­men­tai­re Go­ing Against the Grain (2014) was al te zien hoe Levy van­we­ge zijn op­vat­tin­gen be­schimpt wordt door land­ge­no­ten. Op de be­ken­de Car­mel-markt in zijn woon­plaats Tel Aviv komt hij niet meer, zegt hij. „Dan word ik ge­spuugd en uit­ge­schol­den. Daar heb ik geen zin in. On­vei­lig is het niet, on­com­for­ta­bel wel.”

Tij­dens de Gaza-oor­log in 2014 huur­de zijn krant zelfs bo­dy­guards voor hem in. „In oor­logs­tijd wor­den Is­ra­ë­li­ërs al­tijd ex­treem na­ti­o­na­lis­tisch. Maar die bo­dy­guards wa­ren ko­lo­nis­ten, aan­han­gers van de ul­tra­recht­se Naf­ta­li Ben­nett. Ze be­scherm­den me wel, maar ble­ven met me in dis­cus­sie gaan over mijn stand­pun­ten, waar­voor ik juist be­scher­ming no­dig had. Dus heb ik de bo­dy­guards maar weg­ge­stuurd. Het was een beet­je gro­tesk.”

Dit jaar werd Levy op­ge­pakt bij een be­zoek aan de Weste­lij­ke Jordaan­oe­ver. „Er werd me niets ten las­te ge­legd. Maar ik zat wel ach­ten­half uur vast, vin­ger­af­druk­ken wer­den af­ge­no­men. Dit is wat er aan de hand is. Jour­na­lis­ten zijn de vij­and.

Dit geldt ook voor men­sen­rech­ten­ac­ti­vis­ten. Eén van hen, Eli­za­beth Tsurk­ov, ziet een dui­de­lij­ke link tus­sen het film­pje van Im Tirt­zu en de ka­bi­nets­aan­val­len op Brea­king the Si­len­ce, zegt ze te­le­fo­nisch. „Je kunt Im Tirt­zu weg­zet­ten als ex­tre­mis­tisch, maar ze staan heel dicht bij de macht­heb­bers. Bij het ma­ken van het film­pje wa­ren twee men­sen be­trok­ken die in het ver­le­den voor mi­nis­ter Ben­nett heb­ben ge­werkt.

Dat is wat het ge­vaar­lijk maakt: het is een ge­or­ke­streer­de cam­pag­ne te­gen alle on­wel­ge­val­li­ge me­nin­gen. Ze wil­len ons uit­scha­ke­len.

__________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: maandag 21 maart 2016 12:41
Aan: Janny Groen, Redactie de Volkskrant
Onderwerp: Aan Janny Groen (Voorzienbaarheid van strafbaarheid: svp ook mbt meningsuitingen in reactieruimten.)

(Niet voor publicatie. Gaarne doorsturen naar Janny Groen.)

Geachte mevrouw Groen,

De Raad voor de Rechtspraak wil graag dat dat voor de burger voorzienbaar is welke gedragingen strafbaar zijn. (‘Verbod verheerlijken terrorisme juridisch niet houdbaar’, VK, 20/3 jl.

Ik probeer dat nu al enige jaren tevergeefs te bereiken met betrekking tot meningsuitingen in de reactieruimten op de website van de Volkskrant. Daar kan men namelijk zomaar geconfronteerd worden met weigering of verwijdering van zijn reacties en zelfs met verbanning voor onbepaalde tijd, zonder dat men zich ervan bewust was enige regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden te hebben geschonden. Deze sancties worden toegepast zonder deugdelijke motivatie, zonder mogelijkheid van verweer en zonder opgave van de strafduur. Democratie en rechtsstaat zijn dan ver te zoeken.

In de Volkskrant wordt regelmatig met (terechte) verontwaardiging geschreven over censuur elders (bij voorbeeld in de Oekraïne, zie ‘Zwart Rusland’, VK 19/3 jl), maar als het gaat om het recht van vrije meningsuiting, dan verdient onderdrukking daarvan in ons eigen land ook aandacht. Hier gebeurt het niet door de overheid, maar door redacties van kwaliteitskranten, inclusief de uwe.

Redacties maken namelijk graag gebruik van de onbeschaafdheid van scheldende, beledigende en dreigende reaguurders om onwelgevallige (maar beschaafde) reacties te kunnen weigeren of te verwijderen. Dit gaat dus verder dan het moeten schrappen van passages waarin machthebbers worden bekritiseerd. Een al te kritische reageerder kan in Nederland zelfs zonder opgave van reden en zonder mogelijkheid van verweer voor onbepaalde tijd worden verbannen. Dit betekent uitsluiting van deelname aan het publieke debat op het forum van zijn keuze. Om dat recht en die vrijheid te behouden, zou menig reageerder maar al te graag bepaalde passages weg willen laten.

Als u denkt dat die reageerder het daar dan wel naar zal hebben gemaakt, dat redacties zich houden aan strenge journalistieke maatstaven en dat zij heus niet zomaar iemand uitsluiten van deelname aan het politieke debat, dan bent u – vrees ik – een deel van het probleem dat ik graag aan de orde gesteld zou willen zien.

De commerciële bedrijven waaraan media het ‘modereren’ van reacties hebben uitbesteed, hoeven zich niet te houden aan journalistieke maatstaven en regels, noch aan de gebruiksvoorwaarden van het forum en dus ook niet aan de (grond)wettelijke regels waarnaar die vaak verwijzen. Zij hoeven ook geen verantwoording af te leggen voor hun beslissingen. Redactionele vrijheid gaat boven de vrijheid van meningsuiting van burgers. (RvdJ 2008/38.) Zodoende heerst willekeur over het ‘publieke debat’.

Ik ben zelf gedurende anderhalf jaar verbannen geweest uit het reactie- en discussieforum van VK Opinie op de website van de Volkskrant. Toen ik daartegen bezwaar maakte, werden in de daarop volgende correspondentie met ombudsman, hoofdredacteur, adjunct-hoofdredacteur en chef opiniepagina verschillende redenen genoemd waarom mijn verbanning terecht was geweest: Mijn reactie was een persoonlijke aanval op Paul Brill (nonsens), de toon was onvriendelijk (nou èn?), de inhoud was off-topic (aantoonbaar onjuist), ik had de opiniechef boos gemaakt (inderdaad), etc.

Hoewel geen enkele van de genoemde redenen gebaseerd was op schending van de gebruiksvoorwaarden of van de wet, werd mijn verbanning toch niet ongedaan gemaakt. Gedurende anderhalf jaar heb ik zodoende niet kunnen deelnemen aan de publieke discussies op het openbare forum van mijn keuze. Pas na anderhalf jaar streek VK’s opiniechef Henk Müller over zijn hart en hief mijn verbanning op, even spontaan als hij die had opgelegd. Dat mag willekeur heten.

Opiniechef Henk Müller schreef mij in een e-mail van 9 september 2009 dat de redactie ‘volgens de regels’ geen waarschuwing hoeft te geven, geen reden voor een verwijdering hoeft te geven en verwijderde teksten ook niet hoeft terug te sturen. (Van zo’n reactie wordt meestal niet eerst een afschrift gemaakt, zodat de tekst definitief weg is.) Müller vond dat niet onfatsoenlijk of oneerlijk en hij vond dat ik de zaken op zijn kop zette.

Ook hoofdredacteur Philippe Remarque, van wie ik sindsdien excuses probeer los te krijgen, vindt dat ik niet moet zeuren. Hij schrijft: “Volgens mij zijn er erger zaken in het leven dan tien jaar geleden even uitgesloten te zijn geweest van een of ander internetforum.”

Anderhalf jaar verbanning is volgens hem dus maar ‘even’.. Hij zou anders piepen als hem of één van zijn journalisten dit was overkomen.

Het lijkt een oud geval, maar het is nog steeds actueel, want dagelijkse praktijk.
Het vervelende is dat niemand deze misstand aan de kaak kan, mag, durft of wil stellen: Burgers kúnnen het niet (hun protest wordt domweg niet geplaatst), politici mógen het niet (‘aantasting van de persvrijheid’) en journalisten wíllen of dúrven het niet, uit loyaliteit of uit angst voor collegiale of hoofdredactionele represailles.

In verband met het bovenstaande heb ik een paar vragen aan u:

1.      Is het reactie- en discussieforum op de website van de Volkskrant een openbaar forum voor publiek debat? (VK Ombudsman Thom Meens vond van wel.)
2.      Zo niet, wat is het dan wel?
3.      Zo ja, is het onvervreemdbare, fundamentele en grondwettelijk gegarandeerde burgerlijke recht van vrije meningsuiting daar dan van kracht (behoudens etc.)?
4.      Moeten moderatoren en redacteuren zich houden aan de gebruiksvoorwaarden van het forum en aan de wettelijke regels waarnaar die verwijzen?
5.      Zo niet, hoe kunnen reageerders dan van tevoren weten welke meningsuitingen strafbaar zijn?

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning,
Amstelveen.
______________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 10 januari 2017 16:16
Aan: Janny Groen
CC: ‘VK Ombudsvrouw’; ‘Philippe Remarque’

Onderwerp: “In dit land moet ik mijn mening toch vrij kunnen uiten.” Niet, dus.

Geachte mevrouw Groen,

“In dit land moet ik mijn mening toch vrij kunnen uiten,” zegt Celal Altuntas in uw artikel ‘Schrijver Altuntas krijgt scheldkanonnades én steun’ (VK 9/1 jl)

Niet, dus.

Vrijheid van meningsuiting is een fictie die in stand wordt gehouden door degenen die die ‘onvervreemdbare vrijheid’ als enigen willekeurig kunnen beknotten, namelijk journalisten en redacties van media.

U kunt niet aannemelijk maken dat er vrijheid van meningsuiting bestaat (omdat dat niet waar is) en ik kan niet aantonen dat de Volkskrant en andere media die vrijheid onderdrukken (omdat die meningsuiting niet wordt geplaatst).

“De Volkskrant is nieuwsgierig, schrijft over alle politici en wil een podium zijn voor botsende opvattingen. Omdat wij denken dat u daar het meest aan heeft om uw eigen mening te vormen,” schreef VK’s hoofdredacteur Philippe Remarque in zijn wekelijks rubriek ‘De Hoofdredacteur’ van 7/1 jl.

Ook dat is niet waar, maar wie kan de hoofdredacteur tegenspreken als dat niet wordt geplaatst door de opinieredacteur?

Ik heb meermalen ervaren dat mijn kritische (maar ter zake doende en in alle opzichten fatsoenlijke) meningen niet werden afgedrukt omdat zij een dienstdoende redacteur of moderator niet welgevallig waren. Ik ben zelfs gedurende anderhalf jaar(!) verbannen geweest door de opinieredactie van de Volkskrant, niet omdat ik enige regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden had geschonden, maar omdat mijn opvattingen botsten met die van een columnist van de Volkskrant.

Iedere journalist en columnist is ervan op de hoogte dat dit soort dingen gebeuren, maar niemand wil of durft erover te schrijven. Toch zou er bij rechtgeaarde journalisten iets moeten gaan knagen omdat het belangrijkste grondrecht van burgers structureel wordt geschonden en omdat het publieke debat door anonieme redacteuren en moderatoren wordt gemanipuleerd.

“De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet,” schreef Philippe Remarque op 4/4/2015 in zijn onweersproken rubriek. Een gotspe van klasse.

U en andere journalisten kunnen dit wel blijven negeren en doen alsof er niets aan de hand is, maar ooit komt de waarheid boven tafel, met naam en toenaam.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning,
Amstelveen

Verbannen door de Volkskrant vanwege meningsuiting.
https://robertvanwaning.com/2015/11/23/vrijheid-van-meningsuiting-voor-reageerders-correspondentie/
Het VK Weblog werd verdonkeremaand: Te kritisch?
https://robertvanwaning.com/2016/01/09/vrijheid-van-meningsuiting-voor-reageerders-vk-weblog-werd-verdonkeremaand/
Persvrijheid wordt misbruikt om meningsuitingen van burgers te onderdrukken.
https://robertvanwaning.com/2014/06/25/persvrijheid-wordt-misbruikt-om-meningsuitingen-van-burgers-te-onderdrukken/

_________________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 12 januari 2017 21:56
Aan: Redactie NRC <nrc@nrc.nl>
CC: ombudsman@nrc.nl
Onderwerp: Aan Frits Abrahams (Ook Abou Jahjah mag ‘shock, disturb and offend’ de Israël-lobby.)

Geachte heer Abrahams,

In uw column over Abou Jahjah (NRC 11-01-2017) schreef u:

“Een laffe Palestijnse aanslag in Jeruzalem op militairen promoveerde hij op Facebook tot een heldhaftige verzetsdaad. Hij heeft zich al eerder aan riskante vergelijkingen gewaagd, maar nu verspeelde hij in één klap zijn zorgvuldig opgebouwde krediet. „Aan het brede debat zijn grenzen”, liet De Standaard weten, „en die liggen voor ons bij het ondersteunen van geweld zonder onderscheid.” “

In de ongelijke oorlog die Israël voert tegen de beroofde, bezette, gediscrimineerde en slechts met stenen en zelfbouwraketten gewapende bewoners van (de restanten van) Palestina, is de verhouding tussen Israëlische en Palestijnse doden ongeveer 10 : 1.
Gelooft u echt dat de Israëlische aanvallen met de modernste Amerikaanse wapens op (merendeels) Palestijnse burgers allemaal moedig, eerlijk en van een hoog moreel kaliber waren? Gelooft u in die mythe van ‘het moreelste leger van de wereld’? Dan heeft de Hasbara echt effect, althans op mensen die daarvoor open staan.

Een aanval van een burger op militairen van een bezettingsmacht is per definitie geen terreurdaad. En ook niet laf, want de dader offert zijn eigen leven.

De politieke opvatting dat de manier waarop Israël de Palestijnen behandelt in strijd is met alles wat ons in het vrije Westen heilig is (of zou moeten zijn), is niet verwerpelijk. Maar ook als die dat in de ogen van de Israël-lobby wel was, zou zij nog in vrijheid geuit mogen worden.

Immers:
“De uitingsvrijheid is een van de essentiële grondslagen van een democratische samenleving. Uitingsvrijheid is er niet alleen voor informatie en ideeën, die met instemming worden ontvangen, maar ook voor inlichtingen en denkbeelden, die ergeren, shockeren en verwarring zaaien (‘offend, shock and disturb’).” *)

Dit geldt ook voor kritische opvattingen en meningsuitingen mbt de Israëlische beroving, bezetting, discriminatie en onderdrukking van de oorspronkelijke Arabische bevolking van Palestina, het land dat – na grondige etnische zuivering ervan – door Israël van de kaart werd geveegd?

Ik deel waarschijnlijk lang niet alle opvattingen etc. van Abou Jahjah, maar ik ervaar wel al jarenlang dezelfde tegenwerking bij het uiten van kritiek op dingen die in strijd zijn met mijn rechtsgevoel en met de internationale rechtsorde. Die tegenwerking bestaat uit het door redacties te worden geweigerd, gecensureerd, verwijderd en zelfs verbannen en het door (altijd anonieme) bloggers, reageerders en discussieerders in sociale media en op openbare discussiefora te worden gestalkt, bedreigd, gepest en valselijk worden beschuldigd.

Het vergt nogal wat om dan toch maar te blijven schrijven wat men vindt. Bij deze.
Met vriendelijke groet,

Robert van Waning (New Orleans, 1942),
Amstelveen.
*)
“Het EHRM heeft in de zaken Handyside en Sunday Times zijn uitgangspunten voor beoordeling van de vraag of een beperking noodzakelijk is in een democratische
samenleving. neergezet. #) Die kunnen als volgt worden samengevat:

De uitingsvrijheid is een van de essentiële grondslagen van een democratische samenleving. Uitingsvrijheid is er niet alleen voor informatie en ideeën, die met instemming worden ontvangen, maar ook voor inlichtingen en denkbeelden, die ergeren, shockeren en verwarring zaaien (‘offend, shock and disturb’).

Zonder pluriformiteit, tolerantie en een ‘open mind’ is er geen sprake van een democratische samenleving. Om dus beperkingen te stellen aan de uitingsvrijheid dient er een dringende maatschappelijke behoefte daartoe aanwezig te zijn, de beperking moet evenredig zijn aan het te bereiken doel en de aangevoerde redenen relevant en in overeenstemming met artikel 10 lid 2.
In deze zaken heeft het Hof tevens een nadere uitleg gegeven van het begrip noodzakelijk. Noodzakelijk, aldus het Hof, is ‘not synonymous with “indispensable”, neither has it the flexibility of such expressions as “admissible”, “ordinary”, “useful”, “reasonable” or “desirable'” . Er dient volgens het Hof derhalve een ‘pressing social need’ te zijn.”
#) EHRM 7 december 1976, NJ 1978, 236 (Handyside); EHRM 24 mei 1988, NJ 1991, 585 (Müller).
Uit: ‘Uitingsvrijheid’. (‘De vrije informatiestroom in grondwettelijk perspectief’),
door J.M. de Meij e.a., 2000, pag 252,

 

=====================================================

https://robertvanwaning.wordpress.com/2014/06/25/persvrijheid-wordt-misbruikt-om-meningsuitingen-van-burgers-te-onderdrukken/

 

 

Auteur: robertvanwaning

"Mij gaat het vooral om de waardering van het vrije debat als vehikel van maatschappelijke vooruitgang." (Wouter Bos.) "Een krant die kritische meningen onderdrukt, heeft geen bestaansrecht." (Van Thillo.). Dit 'weblog' is voornamelijk een openbaar archief van mijn bijdragen aan het openbare publieke debat over lokale Amstelveense kwesties op Amstelveen.Blog van oud-journalist Johan Bos. De ervaring heeft mij namelijk geleerd dat reacties en bijdragen aan het publieke discussies op openbare (want voor iedereen toegankelijke) platforms willekeurig worden gecensureerd en zelfs volledig worden verwijderd als de inhoud de redacteur, de webbeheerder of dienstdoende (altijd anonieme) moderator onwelgevallig is, ook al was er geen enkele regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden geschonden. Dit heb ik meegemaakt op Stand.nl, op het Weblog van de Volkskrant, (kijk ook hier en hier) op Amstelveen Dichtbij en ook op Amstelveen.blog (Zoek met naar #Censuur). Wie bezwaar maakt tegen dit soort ongrondwettelijke inbreuken op de vrijheid van meningsuiting, kan zonder opgave van reden, zonder mogelijkheid van verweer of bezwaar en zonder opgave van strafduur voor onbepaalde tijd worden verbannen uit het reactie- en discussieforum. Ik ben op die manier voor korte of langere tijd en zelfs permanent verbannen geweest uit alle bovengenoemde fora waaraan ik heb deelgenomen aan de publieke discussies, zonder dat ik ooit anderen persoonlijk heb beledigd, bedreigd, belasterd of op andere manier regels had geschonden. Mijn opvattingen en meningen bevallen de redacties etc. kennelijk niet altijd. Zij maken graag misbruik van hun macht en van de mogelijkheid om onwelgevallige opinies te onderdrukken en zelfs om'lastige burgers' uit te schakelen van deelname aan het openbare discussies. Het 'publieke debat' geeft dan ook geen betrouwbare weergave van wat er onder burgers aan opvattingen en opinies leeft. In Nederland worden meningsuitingen niet gecensureerd door de overheid maar door redacties van journalistieke media. Laster, smaad en grove persoonlijke beledigingen zijn in de sociale media inmiddels zó gebruikelijk, dat aangiften daartegen bijna niet meer door het Openbaar Ministerie worden vervolgd. Zolang zij echter op grond van het het Wetboek van Strafrecht strafbaar zijn, zou dit - zeker in flagrante gevallen waarin mensen werkelijk erdoor worden beschadigd - wel moeten gebeuren. Anders moeten die artikelen uit het WvS worden geschrapt. In onderstaande discussies staan veel gevallen van laster of lasterlijke suggesties. U vindt die door met te zoeken naar #Laster of #Suggestie. Verwijderde reacties vindt door te zoeken naar 'XXX Verwijderd' Sommige daarvan heb ik aangemerkt als '#Censuur'.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s