Verbannen door de Volkskrant vanwege meningsuiting.

“Waarschuwing. Als u deze reactie nog een keer plaatst, bannen we u.”

(Henk Müller, chef Opinie van de Volkskrant, 30 november 2009.)

“Ik heb uw noodkreet in goede orde ontvangen. Wat vliegt de tijd! Dat lijkt me een mooi moment om u voor te stellen weer mee te doen aan het debat.”

(Henk Müller, chef Opinie van de Volkskrant, 20 april 2011.)

Verbanning is al zou oud als de mensheid en zelfs ouder. Het is een manier om ongewenste elementen uit de gemeenschap (dorp, stad, land, organisme) te verwijderen. Op internet is verbanning door moderators de ultieme straf, dan wel een machtsmiddel, om een online gemeenschap (zoals een internetforum) te vrijwaren van ongewenste individuen.
(Vrij naar Wikipedia.)

Zelf ben ik een paar keer voor korte of lange tijd uit internetfora verbannen geweest. De eerste keer was door de redactie van Standpunt NL (Stand.nl) en later nog door het Amstelveens Nieuwsblad (Dichtbij) en door Amstelveen.blog.nl , beide keren omdat ik bezwaar had gemaakt tegen anonieme smaad en laster. Verbanning gebeurt vaak terecht, maar ook vaak ten onrechte. Met bannelingen in de laatste categorie bevind ik mij in goed gezelschap. Maar iedere verbanning is pijnlijk, schadelijk en (zeker in het internettijdperk) onuitwisbaar.

Onderstaand relaas gaat over mijn verbanning door de Volkskrant in 2009. Hiervan heb ik nog steeds last omdat er in discussies op het internet altijd wel een opponent is die andere deelnemers hierop wijst met de bedoeling mij te diffameren en tot zwijgen te brengen. In heb destijds gedurende anderhalf jaar jaar vergeefs geprobeerd om mijn verbanning ongedaan te laten maken, omdat ik daardoor niet meer kon reageren en discussiëren op mijn favoriete forum. In feite kwam dit neer op een uitsluiting van deelname aan het democratische proces. Dit dient immers voor burgers niet beperkt te blijven tot zo nu en dan stemmen.

Was deze zware sanctie terecht? Oordeel zelf.

Op 27 november 2009 schreef Paul Brill (columnist, commentaarschrijver, recensent en verslaggever van de Volkskrant) in zijn column ‘Obama’s lakmoesproef:

“Kunnen bepaalde problemen in de wereld worden omzeild of verlicht door ze domweg anders te definiëren? Het lijkt er wel eens op dat sommigen menen dat dit inderdaad mogelijk is. Vorig weekeinde woonde ik een grote internationale veiligheidsconferentie bij in de Canadese havenstad Halifax. Alle hot issues kwamen aan bod: de toekomst van de NAVO, Afghanistan, Pakistan, Iran, het Midden-Oosten, zeepiraterij, nucleaire ontwapening.”

In de reactie- en discussieruimte van de Volkskrant schreef ik de volgende reactie:

“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar ‘het Midden-Oosten’ het noemen van Israël als ‘hot issue’ zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd ‘the hottest issue of them all’ met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen).”

Deze reactie werd niet alleen verwijderd maar was enige dagen later ook de aanleiding te zijn geweest tot mijn verbanning zonder enige waarschuwing of mededeling en dus ook zonder motivatie en mogelijkheid van verweer.

In Nederland schenden de anonieme censoren van de media de regels van democratie en rechtsstaat door onwelgevallige meningsuitingen op openbare platforms voor publiek debat te weigeren of te verwijderen. Ondertussen worden opiniemakers zoals columnisten, commentaarschrijvers en presentatoren beter beschermd tegen kritiek en tegenspraak dan politici, bestuurders of leden van het Koninklijk Huis.

In de periode die aan mijn verbanning door de Volkskrant voorafging had ik al regelmatig problemen ondervonden met het inloggen op de website van de krant en met weigering of verdwijning van mijn reacties. Ik had het ook al eerder aan de stok gehad met Henk Müller, de poortwachter die onwelgevallige reacties en commentaren tegenhoudt. Hij deed dat kennelijk zozeer tot tevredenheid van de hoofdredactie dat hij werd gepromoveerd tot chef Opinie van de Volkskrant en daarmee – gek genoeg – ook van míjn opinies. Die werden na deze affaire dan ook nooit meer geplaatst.

Hieronder volgt de langdurige correspondentie waarin ik vergeefs verzoek om ‘rechtsherstel’ en excuses van de Volkskrant voor mijn onterechte verbanning wegens meningsuiting.

____

“Volgens de regels hoeven we geen waarschuwing, reden of wat dan ook te geven voor verwijdering. .. Dat is niet onfatsoenlijk of oneerlijk.”

(Henk Müller, Chef Opinie van de Volkskrant.)

Van: Henk Müller  Verzonden: woensdag 9 september 2009 16:21
Aan: Robert van Waning
Onderwerp:  Selectiviteit, partijdigheid, willekeur. (RE: verwijdering))

Geachte heer Van Waning,

Mijn vakantie was heerlijk, zonder reageerders blijkt er ook een leven te zijn.

Korte reactie: Dat ze met hun vingers knippen en weg reactie, onzin. Zouden ze wel willen, maar wij verwijderen volgens onze eigen maatstaven. Hoeveel oproepen er ook komen om u te bannen, dat bepalen we zelf. U wordt niet extra in de gaten gehouden hoewel u zeer prominent aanwezig bent op het forum. U heeft tegenstanders, maar naar mijn smaak moet u wel een beetje de proporties in het oog houden. Brandstapel, aanslagen. We leven niet in het Midden-Oosten.

Volgens de regels hoeven we geen waarschuwing, reden of wat dan ook te geven voor verwijdering. Laat staan dat we de verwijderde teksten (die zijn verwijderd omdat ze niet aan de regels voldoen) zouden terugsturen. Dat is niet onfatsoenlijk of oneerlijk. U zet de zaken op zijn kop. Kritiek op discriminatoire aspecten is vanzelfsprekend toegestaan.

___

Misschien toch weer stiekem verbannen?

Van: Robert van Waning    Verzonden: zondag 29 november 2009 18:12
Aan: ‘VK Ombudsman’ ; h.muller@volkskrant.nl; internet@volkskrant.nl
Onderwerp: Misschien toch weer eens stiekem verbannen? (Het lukt maar niet om een reactie te versturen.)

Geachte Ombudsman,

Vandaag (zondag 29/11) wilde het mij maar niet lukken om een bijdrage te leveren aan de discussie over ‘ClimateGate’. Ik kreeg steeds een foutmelding dat er geen verbinding mogelijk was.

De eerste keer dat dit gebeurde, was ook mijn hele tekst verdwenen. Die heb ik opnieuw geschreven en weer verstuurd. Wéér een foutmelding, maar gelukkig had ik nu eerst een afschrift van mijn tekst gemaakt. Later heb ik het nog een paar keer geprobeerd, maar ik kreeg steeds geen verbinding.

Zojuist bemerkte ik dat een reactie van mij op de laatste column van Paul Brill was verwijderd. Brill had weer eens Iran en het Midden-Oosten op een selectieve manier ter sprake bracht, en daar wil ik dan natuurlijk graag mijn commentaar op geven.

U weet immers dat ik een voorstander ben van ongebonden, afhankelijke en onpartijdige journalistieke opinievorming en van een open publiek debat op kwesties die ons allemaal aangaan. In een democratische rechtsstaat zou dat allemaal een normale zaak zijn.

Ik heb nu toch wel het sterke vermoeden dat mijn  mening de internetredactie onwelgevallig was en dat ik weer eens stiekem ben verbannen, zonder enige waarschuwing, zonder mogelijkheid van (eventuele) aanpassing en verweer en ook zonder dat ik een afschrift heb van hetgeen ik had geschreven. Ik kan dus zelfs geen behoorlijke klacht indienen tegen deze inbreuk op  mijn  recht op vrije meningsuiting.

Dit zijn Sovjet- en Stasi-methoden. Ik hoop dat u die mensen wilt wijzen op geldende regels van recht, fatsoen en behoorlijke, onafhankelijke journalistiek.

____

Achterbakse verbanning blijkt inmiddels weer even stiekem te zijn opgeheven. Wat een raar gedoe.

Van: Robert van Waning Verzonden: maandag 30 november 2009 15:42
Aan: ‘VK Ombudsman’ ; h.muller@volkskrant.nl;
Onderwerp: Achterbakse verbanning blijkt inmiddels weer even stiekem te zijn opgeheven. Wat een raar gedoe.

Geachte Ombudsman,

Tot mijn verrassing (en vreugde) blijkt mijn verbanning inmiddels weer te zijn opgeheven. Ondertussen weet ik nog steeds niet waarom die mij werd opgelegd! Wat een raar gedoe, en dat allemaal om Paul Brill te beschermen tegen welverdiende kritiek op zijn hetze tegen Iran en behartiging van Israëlische belangen die verantwoordelijk zijn voor systematische schendingen van het internationale recht in het algemeen en van mensen- en burgerrechten van Palestijnen in het bijzonder.

Mijn eerste (terechte uiterst correcte) reactie op de column van Paul Brill is echter nog steeds weg. Ik heb die zojuist weer (ongeveer) geschreven en verstuurd. Laat ik niet merken dat die wéér wordt verwijderd. Als dit wel gebeurt, ga ik toch elders (Joop.nl, Jaap.nl, GeenStijl.nl, etc.) eens polsen hoe over dit soort praktijken wordt gedacht. Misschien is men zelfs bij de RvdJ inmiddels hierover anders is gaan denken, want het gaat tenslotte om het openbare publieke en politieke debat waartoe de Volkskrant niet alleen oproept maar ook een openbare mogelijkheid biedt waar de regels van onze Grondwet en van internatonale verdragen en verklaringen onverkort van kracht zijn.

Als Nederlandse burger ben ik toch (hoop ik) niet helemaal rechteloos?! Deze praktijken moeten openlijk aan de kaak worden gesteld, net zolang men zich ook bij de VK ordentelijk gaat gedragen.

____

“Waarschuwing. Als u deze reactie nog een keer plaatst, bannen we u.”

(Henk Müller, chef Opinie VK)

Van: Henk Müller   Verzonden: maandag 30 november 2009 15:59
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: Waarschuwing

U bent weer off topic. Brill schreef over Iran en Afghanistan en niet over Israel, zie mijn vorige mail. Uw opmerking over Israël Lobby is voor uw rekening. Als u deze reactie nog een keer plaatst, bannen we u. Als u naar GeenStijl of Joop wilt gaan, ga uw gang, ook de raad voor journalistiek wat mij persoonlijk betreft. Ook de opmerkingen aan adres Brill zijn off topic, het gaat om de column niet om de schrijver.

____

Onder uw bewind regeert de willekeur op de internetsite van de Volkskrant.

Van: Robert van Waning
Verzonden: maandag 30 november 2009 17:42
Aan: ‘Müller, Henk’ ; ‘VK Ombudsman’
Onderwerp:
Insgelijks (RE: waarschuwing)

Paul Brill schreef wél over Israël, tenzij dat land opeens niet meer in het Midden-Oosten ligt of daar niet meer voor grote problemen en spanningen zorgt.

Hij wilde alleen dat land niet als een ‘hot issue’ bestempelen, terwijl het dat natuurlijk wel is, al vele jaren lang.  Daarom vermeed hij dus zorgvuldig het noemen van de naam van die agressieve, kolonialistische,  bezettende, onderdrukkende en discriminerende kernwapenmacht als ‘hot issue’, maar benoemde natuurlijk wel weer Iran als zodanig omdat hij een voortdurende hetze tegen dat land voert.

Zolang Paul Brill dat blijft doen, mag ik daarover iedere keer mijn mening geven. Our’s is a free country.  Onder uw bewind regeert de willekeur op de internetsite van de Volkskrant.

___

“In ieder geval sta ik u keurig te woord, dat is weer geen willekeur 🙂  “

(Henk Müller, chef Opinie VK)

Van: Henk Müller   Verzonden: dinsdag 1 december 2009 11:52
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: RE: Insgelijks (RE: waarschuwing)

In ieder geval sta ik u keurig te woord, dat is weer geen willekeur 🙂

___

Die achterbakse verwijdering van mijn reactie en mijn onterechte verbanning, waren helemaal niet zo ‘keurig’ van u. Zelfs journalisten moeten zich houden aan regels van fatsoen, democratie en (internationaal) recht.

Van: Robert van Waning     Verzonden: 1 december 2009 12:26
Aan: ‘Müller, Henk’
Onderwerp: RE: Insgelijks (RE: waarschuwing)

Wat kletst u nu weer. Die achterbakse verwijdering van mijn reactie en mijn al even stiekeme, onaangekondigde, ongemotiveerde en onterechte verbanning, waren helemaal niet zo ‘keurig’ van u.

Over willekeur gesproken: Mijn reactie op de belangenbehartigende praatjes van Paul Brill mag nu opeens (natuurlijk) wél blijven staan.  Zelfs journalisten moeten zich houden aan regels van fatsoen, democratie en (internationaal) recht. Ook u, dus.

____

“U gaat uw gang maar.”

Van: Henk Müller     Verzonden: dinsdag 1 december 2009 11:49
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: RE: Insgelijks (RE: waarschuwing)

U gaat uw gang maar.

____

Ik zal mij niet door u laten weerhouden om mijn mening te uiten over lobbyisme en belangenbehartiging onder de valse vlag van ongebonden en onafhankelijke journalistiek.
(RvW)

Van: Robert van Waning [mailto:post@wanhan.nl]
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 12:34
Aan: Henk Müller
Onderwerp: RE: Insgelijks (RE: waarschuwing)

Reken maar.

Ik zal mij niet door u laten weerhouden om mijn mening te uiten over lobbyisme en belangenbehartiging onder de valse vlag van ongebonden en onafhankelijke journalistiek. Eerlijkheid en recht kosten vaak tijd, maar duren uiteindelijk toch het langst. U voert een verloren strijd tegen een waarheid die u kennelijk onwelgevallig is. U zit op een totaal verkeerd spoor. Ik wens u sterkte in uw dwaling, maar geen succes met uw pogingen om de vrijheid van meningsuiting te beperken.

___

“Ik stop er geen energie meer in. U bent geen redelijk mens.”

(Henk Müller, chef Opinie VK)

Van: Müller, Henk    Verzonden: dinsdag 1 december 2009 12:35
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: RE: Insgelijks (RE: waarschuwing)

Ach laat ook maar. ik stop er geen energie meer in. u bent geen redelijk mens.

___

Wat is er ‘redelijk’ aan een onaangekondigde en ongemotiveerde verbanning die de volgende dag ook weer zomaar blijkt te zijn opgeheven ?

Van: Robert van Waning     Verzonden: dinsdag 1 december 2009 12:44
Aan: ‘Müller, Henk’ ; ‘VK Ombudsman’
Onderwerp: ‘Redelijk’? Look who’s talking! (RE: Insgelijks (RE: waarschuwing))

Wat is er dan zo ‘redelijk’ aan de stiekeme verwijdering van een reactie die de volgende dag gewoon ‘mag’ blijven staan?

En wat is er ‘redelijk’ aan een onaangekondigde en ongemotiveerde verbanning die de volgende dag ook weer zomaar blijkt te zijn opgeheven zonder één woord van verklaring, laat staan met een verontschuldiging voor alle tijd, moeite en ergernis die mij dit weer heeft gekost?!
U bent echt de verkeerde man op de verkeerde plaats.

___

“nta rajul majnun kathir”

Van: Müller, Henk
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 12:49
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: RE: ‘Redelijk’? Look who’s talking! (RE: Insgelijks (RE: waarschuwing))

“nta rajul majnun kathir”

___

“Overigens bent u geband want ondanks de waarschuwing heeft u weer die tekst over Brill on line gezet, zelfs twee keer.

(Henk Müller, chef Opinie VK)

Van: Henk Müller    Verzonden: dinsdag 1 december 2009 12:52
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: RE: Insgelijks (RE: waarschuwing)

Overigens bent u geband want ondanks de waarschuwing heeft u weer die tekst over Brill on line gezet, zelfs twee keer

____

Ben ik nu alwéér verbannen? Waarom nú weer?!
(RvW)

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 1 december 2009 13:03
Aan: ombudsman@volkskrant.nl; ‘Müller, Henk’
Onderwerp: Ben ik nu alwéér verbannen? Waarom nú weer?!

Ben ik nu alwéér verbannen? Waarom nú weer?!

____

“U bent geband omdat u ondanks een waarschuwing gisteren toch tot twee keer toe een off-topic reactie over de column van Brill had geplaatst.”

(Henk Müller, chef Opinie VK)

Van: Henk Müller   Verzonden: dinsdag 1 december 2009 13:09
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: RE: Ben ik nu alwéér verbannen? Waarom nú weer?!

U bent geband omdat u ondanks een waarschuwing gisteren toch tot twee keer toe een off-topic reactie over de column van Brill had geplaatst, waarvan u zich vanmorgen zelf afvroeg waarom die er wel stond en een eerdere soortgelijk eraf was gehaald. Na dit geconstateerd te hebben (ik heb de teksten opgeslagen) constateerden we verder dat u een expliciete waarschuwing negeerde.

____

Het is dus pertinent ONJUIST dat mijn reacties en bijdragen off-topic zouden zijn geweest.
(RvW)

Van: Robert van Waning     Verzonden: dinsdag 1 december 2009 18:57
Aan: ombudsman@volkskrant.nl; ‘Müller, Henk’; internet@volkskrant.nl
Onderwerp: Onverdiende, onterechte, onbehoorlijke en onrechtmatige verwijderingen en verbanning.

Geachte Ombudsman,

Henk Müller heeft mij weer eens verbannen, en alweer ten onrechte.

Paul Brill had in zijn column ‘Obama’s lakmoesproef’ (VK 27-11-2009) namelijk o.a. geschreven:
[Zie boven.]

Mijn broer J. Jan Willem van Waning (oud-onderzeebootcommandant, deskundige op het gebied van geostrategische zaken en oud-Tweede Kamerlid (D66)) schreef op 30-11-2009 23:54 o.a.

“Maar Obama kan niet anders – daarvoor heeft hij zichzelf teveel gecommitteerd aan deze ‘noodzakelijke’ oorlog. Wat de consequenties zullen zijn in deze gewelddadige regio valt moeilijk te voorspellen. Hierbij zou ook de mogelijkheid van een Israelische aanval op Iran moeten worden verdisconteerd.”

In mijn laatste bijdrage van 01-12-2009 09:51 reageerde ik zowel op die bijdrage van mijn broer als op de opmerking van Paul Brill dat ook nucleaire ontwapening ter sprake was gekomen in de bijeenkomst in de door hem bezochte (en in zijn column becommentarieerde) bijeenkomst in Halifax als volgt:

“Zelfs de steeds grotere kans van een Israëlische aanval op Iran geldt voor de buitenlandcommentator van de Volkskrant kennelijk niet als een ‘hot issue’.

‘Red de vrede, maak een atoombom’, schreef Martin van Crefeld, hoogleraar militaire geschiedenis aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem, op 12 december 2006 in NRC Handelsblad. Volgens hem heeft de overdracht van nucleaire technologie (de Russische aan China, de Franse aan Israël, de Israëlische aan Zuid-Afrika, de Nederlandse aan Pakistan en de Noord-Koreaanse aan Iran) er in de afgelopen jaren in aanzienlijke mate toe bijgedragen dat grootscheepse oorlogen tussen landen zijn uitgebleven. Van Crefeld noemt het hele debat ‘gebakken lucht’:

“Lang geleden hebben de Amerikanen besloten dat alleen zíj goed genoeg, democratisch genoeg en verantwoordelijk genoeg zijn om kernwapens te bezitten – wat misschien verband houdt met het feit dat zij als enigen die wapens gebruikt hebben. In de ogen van veel anderen, vrienden zowel als vijanden, lijkt dit bespottelijk.”

Israël en de buitenlandcommentator van de Volkskrant wachten het gereedkomen van het Iraanse tegenwicht tegen de Israëlische kernwapens toch maar liever niet af en zouden dat land dus liever vandaag dan morgen platgebombardeerd willen zien. Dat mag toch wel een ‘hot issue’ worden genoemd, lijkt me. “

Het is dus pertinent ONJUIST dat mijn reacties en bijdragen off-topic zouden zijn geweest. Toch werd ook deze reactie verwijderd door moderator Henk Müller.

Ik verzoek u derhalve zowel de onterechte verwijderingen als mijn onverdiende en onrechtmatige verbanning ongedaan te maken.

____

“Ik kan wel een beetje meevoelen met de moderator. Het lijkt toch echt op een persoonlijke aanval op Paul Brill. Daar is de opiniesectie niet voor bedoeld.”

(Thom Meens, Ombudsman de Volkskrant.)

Van: Thom Meens, Thom [VK Ombudsman]   Verzonden: woensdag 2 december 2009 9:23
Aan: Robert van Waning
CC: Müller, Henk
Onderwerp: RE: Onverdiende, onterechte, onbehoorlijke en onrechtmatige verwijderingen en verbanning.

Geachte heer Van Waning,

Ik kan wel een beetje meevoelen met de moderator. Het lijkt toch echt op een persoonlijke aanval op Paul Bril. Daar is de opiniesectie niet voor bedoeld. Het zou helpen als u het wat zakelijker opschrijft. Volgens mij is er niets tegen in te brengen als u vragen stelt waarom de VK dit aspect niet noemt, maar ligt het vooral aan de toon.

Met vriendelijke groet,
Thom Meens, Ombudsman redactie de Volkskrant

____

Een voortdurend levendig en soms zelfs fel publiek debat vormt een levensvoorwaarde voor het voortbestaan van ons land als vrije, verlichte, beschaafde en democratische rechtsstaat.

Eerst een sanctie toepassen, en daarna pas een reden verzinnen, dat kan natuurlijk niet.

Van: Robert van Waning
Verzonden: woensdag 2 december 2009 15:38
Aan: ‘VK Ombudsman’
Onderwerp: Eerst een sanctie toepassen, en daarna pas een reden verzinnen, dat kan natuurlijk niet. (Re: Onverdiende en onterechte verbanning)

[Geen reactie.]

Geachte Ombudsman,

Volgens u ’lijkt’ mijn reactie op die column(!) een persoonlijke aanval op Paul Bril. En dat rechtvaardigt volgens u dus mijn totale uitsluiting van het publieke debat op de openbare forum van mijn keuze? Mooi is dat. Ik kan mij nog herinneren wat u ooit schreef over columnisten die anderen ook nooit spaarden en dus zelf ook niet al te gevoelige lange tenen moesten hebben. Maar het ergste is dat het allemaal nergens op slaat, want het was wel degelijk een inhoudelijke en uiterst beschaafde reactie op wat Brill had geschreven.

Uit uw bericht maak ik op dat u niet alleen instemt met de verwijdering van mijn reacties op de column van Paul Brill maar ook dat u bewilligt in mijn uitsluiting van het openbare, publieke en politieke debat op het forum van mijn keuze.

Zonder dit nader toe te lichten, noemt u ‘de toon’ van mijn reactie als grond voor deze ingrijpende maatregelen die neerkomen op een schending van zowel mijn recht als mijn mogelijkheid om mijn mening te uiten over een column (een opiniestuk, dus) met een overduidelijk vooringenomen en partijdige inhoud en strekking.  Dit is echter niet de oorspronkelijke reden waarom mijn reactie was verwijderd en waarom ik ben verbannen uit de discussiefora op de internetsite van de Volkskrant.

Moderator/censor/commentator Henk Müller had namelijk als reden voor mijn verbanning opgegeven dat mijn (door hem verwijderde) reactie ‘off-topic’ (geen betrekking hebbend op het onderwerp) zou zijn geweest.
U schrijft: “Volgens mij is er niets tegen in te brengen als u vragen stelt waarom de VK dit aspect niet noemt, [..] Hiermee ondergraaft u Müllers motivering van de strenge straf die hij mij zonder enige waarschuwing (laat staan met enige mogelijkheid van verweer) had opgelegd.

De mij opgelegde straf mist dus iedere rechtsgrond. Niettemin wordt die gehandhaafd, alleen nu om een andere reden. Nu gaat het opeens om ‘de toon’ van mijn terechte kritiek op hetgeen Paul Brill had geschreven en daarmee juist bewust niet had geschreven. Iedereen met een beetje moreel en juridisch besef, weet dat het ontoelaatbaar is om achteraf een nieuwe grond te schuiven onder een reeds ten uitvoer gebrachte sanctie.

Ook het tweede verwijt dat er nu door u met de haren bij wordt gesleept, treft geen doel. Ik had in mijn reactie immers niets geschreven wat ook maar enigszins kan worden beschouwd als een onjuiste, grove, beledigende of ook maar enigszins scherpe aantijging aan het adres van Paul Brill persoonlijk.

Als de toon van het openbare, publieke en politieke debat in alle vrije democratische landen even gematigd en beschaafd zou zijn aan die van mijn reactie op de column(!) van Paul Brill, dan zouden politici, journalisten en burgers in een coma van verveling geraken en zou het democratisch proces tot stilstand komen door gebrek aan inspiratie en motivatie.

Paul Brill schreef in zijn column dat volgens sommige mensen bepaalde problemen in de wereld kunnen worden omzeild of verlicht door ze domweg anders te definiëren. Hij gaf daarvan zelf een markant voorbeeld door te schrijven dat tijdens de internationale veiligheidsconferentie in Halifax “alle hot issues aan bod waren gekomen: de toekomst van de NAVO, Afghanistan, Pakistan, Iran, het Midden-Oosten, zeepiraterij, nucleaire ontwapening.”

In mijn reacties ging ik allereerst in op het feit dat Paul Brill Iran en het Midden-Oosten apart vermeldde, terwijl Iran óók in het Midden-Oosten ligt! Paul Brill kon met het Midden-Oosten dus niets anders dan Israël bedoelen, ten eerste omdat vrijwel alles waarover Brill schrijft direct of indirect met Israël verband houdt, en ten tweede omdat Israël immers met zijn systematische daden van agressie en expansie, bezetting, onderdrukking, mensenrechtenschendingen en voortgaande landroof ten koste van de Arabische Palestijnen verantwoordelijk is voor de meeste en grootste problemen, spanningen, conflicten en risico’s in het Midden-Oosten, en dus een permanente ‘hot issue’ is.

In mijn tweede (eveneens ten onrechte door Henk Müller verwijderde) reactie ging ik inhoudelijk in op de laatste ‘hot issue’ die Paul Brill noemde, namelijk de nucleaire ontwapening. Zoals iedere regelmatige lezer van de Volkskrant weet, is Paul Brill in de afgelopen jaren vele malen dermate hard te keer gegaan tegen Iran in het algemeen en tegen de nucleaire ontwikkelingen aldaar in het bijzonder, dat er sprake is van een politieke en zelfs persoonlijke haatcampagne tegen dat land. In mijn reactie zette ik daar het oordeel van de Israëlische polemoloog Martin van Crefeld tegenover. Een inhoudelijker (‘on-topic’) reactie is nauwelijks denkbaar.

M.b.t. het verwijt van de ‘persoonlijke aanval op Paul Brill’, merk ik het volgende op:     Sommige publicisten betrekken hun achtergrond en daarmee samenhangende bindingen en loyaliteiten zo sterk in al hun uitingen, dat kritiek daarop bijna altijd zijn persoon zal raken, zelfs als die daar niet in de eerste plaats op gericht is. Paul Brill is daarvan wel een heel sterk voorbeeld. Welbeschouwd schrijft hij eigenlijk altijd (direct of indirect) over Israël. Ook zijn hetze tegen Iran kan alleen in dat licht worden gezien. Hetzelfde geldt voor zijn vele stukken over de buitenlandse politiek van de VS, die (zoals algemeen bekend, lees bijvoorbeeld ‘The Israel Lobby’ en ‘Een schreeuw om recht’) onder sterk pro-Israëlische invloed staat.

Wij hebben het hier over een machtsmisbruik door journalisten die op alle mogelijke manieren het openbare, publieke en politieke debat en opinievorming in een door hen gewenste richting, c.q de aandacht proberen af te leiden van feiten en opinies die die door hen behartigde belangen in gevaar zouden kunnen brengen.

Een voortdurend levendig en soms zelfs fel publiek debat vormt een levensvoorwaarde voor het voortbestaan van ons land als vrije, verlichte, beschaafde en democratische rechtsstaat. Iedere poging om hier een sturende greep op te krijgen, verdient ondubbelzinnige kritiek, krachtig weerwerk en beredeneerde tegenspraak.

____

Dit soort dingen konden niet alleen gebeuren in een ver en vreemd buitenland waar onbeschaafde mensen onbegrijpelijke dingen deden. Zij gebeuren namelijk nog steeds, hier en nu, en niet door een oppermachtige overheid maar door onze eigen krant, onder de valse vlag van onafhankelijke journalistiek.

Van: Robert van Waning   Verzonden: zaterdag 5 december 2009 12:45
Aan: ombudsman@volkskrant.nl
CC: ‘henk müller’

Onderwerp:  Uitgesloten van het publieke debat vanwege (correcte en terechte) kritiek op een columnist. Kan het gekker?

[Geen reactie.]

Geachte Ombudsman,

Op dit moment kan ik niet meer deelnemen aan het openbare, publieke en politieke debat op het platform waarop ik dit al vele jaren doe. U heeft herhaaldelijk bevestigd dat ik mij daarbij correct gedrag en dat mijn bijdragen altijd ergens over gaan, ook al bent u het daar vaak niet mee eens.

Olaf Tempelman schreef vandaag in de bijlage Kunst & Boeken van de Volkskrant over ‘de specifieke combinatie van tegenwerking, surveillance, intimidatie, negeren en treiteren’ waarmee de Sovjetautoriteiten het leven van de Russische dichter Vladimir Majakovski vergalden en praktisch onmogelijk maakten.

Dit soort dingen konden niet alleen gebeuren in een ver en vreemd buitenland waar onbeschaafde mensen onbegrijpelijke dingen deden. Zij gebeuren namelijk nog steeds, hier en nu, en niet door een oppermachtige overheid maar door onze eigen krant, onder de valse vlag van onafhankelijke journalistiek.

____

‘Die godverdomse hypocrieten’
(Arie Elshout, VK.)

Van: Robert van Waning     Verzonden: maandag 7 december 2009 12:16
Aan: Arie Elshout
Onderwerp: Stuur uw column ‘Die godverdomse hypocrieten’ (VK 6/12) als een interne memo rond binnen uw redactie

[Geen reactie.]

Geachte heer Elshout,

Omdat ik weer eens verbannen ben uit de discussiefora op de website van de Volkskrant omdat ik weer eens correcte maar wel rake kritiek had geuit op een columnist (kan het gekker?) kan ik alleen per e-mail reageren op uw column ‘Die godverdomse hypocrieten’ (VK 6/12)

Wat u daarin schreef, houdt mij al heel lang met een mengeling van onbegrip en verontwaardiging bezig. De Volkskrant heeft vele jaren lang brieven geweigerd waarin dingen stonden die u nu schrijft.

Op 30 september 1991 plaatste NRC handelsblad een brief van mij af onder de kop ‘Onvrede over onbeheerste groei is geen xenofobie’. Daarin stond vrijwel exact wat vandaag in uw column staat. Mijn brief was destijds door de Volkskrant geweigerd, waarna ik hem naar de NRC heb gestuurd die hem tot mijn verbazing en opluchting wél afdrukte.

Net als in de klimaatdiscussie zou ik graag zien dat de journalistiek veel vaker de hand in eigen boezem zou steken en ook wat ruimhartiger zou omgaan met kritiek. Het is natuurlijk heel erg dat opposanten en critici in landen als China en Turkije (zie VK van vandaag, 6/12) geen vrijheid van meningsuiting hebben en worden verbannen als zij het wagen om zich kritisch te uiten over de machthebbers, maar in Nederland gebeurt dit niet door de overheid of door een geheime dienst, maar door onze eigen ‘onafhankelijke’ krant’.. Dat is nog erger dan verdomd hypocriet..

____

De moderator dient de regels van het internetforum op een zodanige wijze toe te passen dat er geen sprake kan zijn van willekeur, machtsmisbruik en belangenbehartiging.

In Nederland zijn het de media zelf die onwelgevallige uitingen van burgers wegfilteren. Zij hebben daarvoor de overheid niet nodig. Dit is pijnlijk en zorgelijk.

De regels moeten worden toegepast op een manier die geen ruimte laat voor willekeur en machtsmisbruik.

(RvW)

Van: Robert van Waning     Verzonden: dinsdag 8 december 2009 13:47
Aan: ‘VK Ombudsman’   CC: ‘Müller, Henk’
Onderwerp:  De regels moeten worden toegepast op een manier die geen ruimte laat voor willekeur en machtsmisbruik.

[Geen reactie.]

Geachte Ombudsman,

U had wat voor mij kunnen betekenen door erop toe te zien dat de moderator de regels van het internetforum op een zodanige wijze toepast dat er geen sprake kan zijn van willekeur, machtsmisbruik en belangenbehartiging. Door naar aanleiding van mijn klacht- en verweerschrift achteraf na te gaan of dit ook daadwerkelijk is gebeurd, kunt u alsnog iets betekenen, niet alleen voor mij maar ook voor de geloofwaardigheid van uw krant die immers voorwendt het recht, onze democratie en het publieke debat te willen respecteren en dienen.

Zowel de verwijdering van mijn reacties als mijn verbanning was niet gebaseerd op de Spelregels voor het plaatsen van reacties, want zij hadden wel degelijk betrekking op het betreffende artikel, en zij waren niet discriminerend, beledigend, bedreigend of schendend voor de persoonlijke levenssfeer van de auteur of de belangen van de Volkskrant, noch waren zij nodeloos lang of in strijd met de wet.

Volgens de Spelregels kan een reageerder alleen worden geband als hij een waarschuwing heeft gekregen en die heeft genegeerd. Zoals blijkt uit mijn e-mail van zondag van 29/11 aan u was ik op dat moment al verbannen zonder dat ik wist waarom. Ook dit is niet alleen in strijd met de eigen Spelregels van de krant maar ook met die van fatsoen en van onze democratische rechtsstaat.

Omdat de reden die in eerste instantie (maar wel achteraf) door Henk Müller op 30/11 werd aangedragen voor de verwijdering van mijn reactie en van mijn verbanning (namelijk dat mijn reactie ‘off-topic’ zou zijn geweest, big deal) kwam u alsnog wat zwakjes op de proppen met een tweede reden voor mijn verbanning, namelijk dat de toon van mijn reactie misschien niet helemaal de juiste was geweest en dat zij daardoor léék op een aanval op de persoon van de columnist.

Ten eerste slaat de door u aangedragen ‘rechtvaardiging’ van mijn uitsluiting voor onbepaalde tijd van het publieke debat op het platform waarop ik daaraan al vele jaren deelneem nergens op.

Ten tweede is een lichtelijk smalende reactie (“knap hè?”) niet per se verboden door de Spelregels.

Ten derde is die rechtsgrond volkomen irrelevant omdat tenslotte iedere columnist opinieert vanuit zijn persoon en zijn achtergronden, bindingen, motivaties en doelstellingen. Dit laatste geldt onmiskenbaar al helemaal voor Paul Brill.

De Volkskrant schreef op 18/11 verontwaardigd in haar hoofdredactioneel Commentaar dat president Obama’s oproep tot het respecteren van universele mensenrechten uit de media was weggefilterd.

In Nederland zijn het de media zelf die onwelgevallige uitingen van burgers wegfilteren. Zij hebben daarvoor de overheid niet nodig. Dit is pijnlijk en zorgelijk.

Ik verzoek u hierbij om alsnog mijn verweer en mijn klacht tegen onverdiende, onterechte en onrechtmatige verbanning alsnog serieus te willen nemen en als zodanig in behandeling te nemen en er dus inhoudelijk (feit-voor-feit, argument-voor-argument) op in te willen gaan.

Spelregels voor het Reactie- en Discussieforum van VK Opinie:

  • U kunt reacties plaatsen onder een artikel.
  • Deze reacties moeten echter betrekking hebben op het betreffende artikel. Reacties bij het Volkskrant-commentaar en de brievenrubriek moeten bovendien zijn voorzien van een voornaam (of initiaal) plus achternaam, woonplaats en telefoonnummer.
  • Verder zijn alle reacties toegestaan, behalve :
    [..]

    Reacties die aan deze criteria niet voldoen kunnen zonder opgaaf van redenen worden verwijderd. Reageerders die de spelregels blijven overtreden krijgen in principe een waarschuwing. Na een waarschuwing kan een reageerder worden geband indien hij/zij de waarschuwing niet in acht neemt. De ban kan tijdelijk of permanent zijn.”
  • De complete gebruiksvoorwaarden vindt u hier.

____

Wilt u alstublieft eens uitleggen waarom ik nu al bijna anderhalf jaar(!) niet mag (en door uw ip-ban ook niet kán) deelnemen aan de publieke discussies op het openbare forum van uw website?

Mijn verbanning is onverdiend, onterecht, onbehoorlijk, ongerechtvaardigd en onrechtmatig, en dient terstond ongedaan te worden gemaakt als de Volkskrant niet haar geloofwaardigheid wil verliezen als als onafhankelijk journalistiek medium, als steunpilaar van onze democratische rechtsstaat en als hoeder van onze fundamentele mensen- en burgerrechten.

Van: Robert van Waning   Verzonden: woensdag 20 april 2011 12:13
Aan: Philippe Remarque; VK Ombudsman; Henk Müller; Paul Brill; Arie Elshout
Onderwerp:  Al anderhalf jaar uitgesloten van het publieke debat vanwege een vrije meningsuiting

[Geen reactie.]

Geachte heren,

Wilt u alstublieft eens uitleggen waarom ik nu al bijna anderhalf jaar(!) niet mag (en door uw ip-ban ook niet kán) deelnemen aan de publieke discussies op het openbare forum van uw website? Iedereen mag meediscussiëren over allerlei maatschappelijk- en politiek-relevante onderwerpen die mij interesseren, maar ik niet.

Is dit echt alleen om wat ik op 27 november 2009 had geschreven in mijn kritische, inhoudelijke, licht-ironische maar verder uiterst correcte reactie op de column ‘Obama’s lakmoesproef’ waarin Paul Brill (VK 27-11-2009? Hij had daarin geschreven:

“Kunnen bepaalde problemen in de wereld worden omzeild of verlicht door ze domweg anders te definiëren? Het lijkt er wel eens op dat sommigen menen dat dit inderdaad mogelijk is. Vorig weekeinde woonde ik een grote internationale veiligheidsconferentie bij in de Canadese havenstad Halifax. Alle hot issues kwamen aan bod: de toekomst van de NAVO, Afghanistan, Pakistan, Iran, het Midden-Oosten, zeepiraterij, nucleaire ontwapening.”

Op 27// schreef ik hierop een reactie in de daartoe bestemde ruimte op de website van de Volkskrant:
Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar ‘het Midden-Oosten’ het noemen van Israël als ‘hot issue’ zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd ‘the hottest issue of them all’ met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen).

Deze reactie bleek zonder mededeling (laat staan deugdelijke motivatie) te zijn verwijderd door moderator Henk Müller: “Overigens bent u geband want ondanks de waarschuwing heeft u weer die tekst over Brill on line gezet, zelfs twee keer.”

Lees mijn reactie op Brills column alstublieft nog eens een keer goed door en vertel mij dan wat daarin nu zó onfatsoenlijk en onaanvaardbaar is dat daardoor een verbanning-op-staande-voet voor onbepaalde tijd gerechtvaardigd was?

Iedere keer werd door u en Henk Müller achteraf een nieuwe reden verzonnen voor mijn verbanning en uitsluiting van het publieke debat op het openbare forum van mijn keuze:

Eerst (1) heette het dat mijn reactie ‘off-topic’ was geweest. Dit is aantoonbaar onjuist, want ik had zowel gereageerd op iets wat Paul Brill in zijn column had geschreven als op iets wat hij opvallend juist onbenoemd had gelaten. Hij had het namelijk over ‘Iran en het Midden-Oosten’ (terwijl Iran ín het Midden-Oosten ligt) maar hij had Israël kennelijk bewust niet genoemd als één van de ‘hot issues’ op het gebied van internationale stabiliteit en veiligheid, terwijl het dat ontegenzeggelijk is.

Daarna (2) schreef u dat ‘de toon’ van mij reactie niet de juiste zou zijn geweest. Deze aanklacht kan alleen gebaseerd zijn op de lichtelijk ironische toon van de twee woordjes “Knap hè”.

Vervolgens (3) heette het dat ik ‘steeds dezelfde plaat afdraaide’. Zelfs als dit waar zou zijn, dan is dit natuurlijk geen reden om iemand te verbannen van het discussieplatform. Het verwijt van zichzelf voortdurend herhalen en steeds maar over hetzelfde onderwerp blijven doorzeuren, is overigens wél van toepassing op Paul Brill. Hij voert immers onder het mom van onafhankelijk en belangeloos journalistiek commentaar een hetze tegen Iran en begint daar dan ook iedere keer weer over. Zoek maar in het VK-archief op “Brill + Iran”. Tegelijk verdoezelt hij stelselmatig de Israëlische schendingen van de fundamentele mensen-, burger–, volken- en burgerrechten van de oorspronkelijke Arabische bevolking van Palestina en ook het gevaar dat Israël vormt voor de internationale stabiliteit en vrede. Daarop mag iedereen telkens minstens één keer reageren, en ik dus ook. Zelfs dat minimale gemiddelde haal ik echter niet. Kijk al die reactieruimten maar na.

De vierde rechtvaardiging (4) van mijn verbanning was dat ik actie zou voeren tegen Paul Brill en dat Henk Müller daarvan met recht en reden niet gediend zou zijn. Deze sanctie zou op deze grond alleen gerechtvaardigd zijn als ik Paul Brill hinderlijk zou stalken en/of hem voortdurend zou bestoken met persoonlijke aanvallen of bedreigingen.     Ook het bewust en voortdurend verhinderen van discussies naar aanleiding van zijn columns zou ook een gegronde reden zijn om iemand een IP-ban op te leggen. Niets van dit alles is echter waar, hetgeen gemakkelijk te controleren is door de discussies over Brills columns na te pluizen. Dan zal blijken dat ook deze vierde grond voor mijn verbanning dus nergens op slaat.

Volgens Arie Elshout had ik Henk Müller kennelijk diep beledigd (5). Dit was dus de vijfde ‘rechtvaardiging’ van mijn verbanning. Ook als dat waar is, dan is dat niet openlijk en publiekelijk gebeurd, maar hoogstens in onze correspondentie per e-mail naar aanleiding van mijn onverdiende, onterechte en onrechtmatige verbanning.
Daarin heb ik Müller geschreven dat hij in mijn ogen de verkeerde man op de verkeerde plaats is. Ik heb de moderator echter niet openlijk en publiekelijk ernstig persoonlijk beledigd of bedreigd en mijn verbanning kan toch niet gebaseerd zijn op mijn mening over het (dis)functioneren van Henk Müller als moderator van de website van de Volkskrant. Ik ben ook lang niet de enige die zo over hem denkt.

Dit is hoe dan ook geen geldige en rechtmatige reden om mij voor onbepaalde tijd uit te sluiten van het publieke debat op het forum van zijn keuze waarop ik al ettelijke jaren op kritische maar fatsoenlijke wijze actief ben. Het discussieforum is niet Müllers particuliere speelruimte. Als moderator is hij ook niet de baas over andermans meningen. Ik heb dan ook geen enkele behoefte aan een ‘goed gesprek’ met Henk Müller. Hij is conciërge, opzichter, toezichthouder, ordebewaarder en soms, waar nodig politie-agent van een openbaar forum waarop het publieke debat plaatsvindt. Naast de (grond)wettelijke regels gelden daar bepaalde huisregels. Die mogen echter niet in strijd zijn met de wet en dus ook niet met fundamentele mensen- en burgerrechten. Dit is volgens mij wel het geval.
Een moderator die uit pure eigenwaan, willekeur, machtsmisbruik de rechten en vrijheden van deelnemers schendt, handelt in strijd met wet, recht en fatsoen. Ik heb Henk Müller alleen ‘beledigd’ door hem daarop te wijzen.

Ik heb als burger en ook als Volkskrantlezer bij de uiting van mijn oprechte, gegronde en beredeneerde meningen niets te maken met wat Henk Müller of wie dan ook wel of niet welgevallig is. Laat dat iedereen bij de Volkskrant nu eindelijk eens duidelijk worden.

Mijn verbanning is onverdiend, onterecht, onbehoorlijk, ongerechtvaardigd en onrechtmatig, en dient terstond ongedaan te worden gemaakt als de Volkskrant niet haar geloofwaardigheid wil verliezen als als onafhankelijk journalistiek medium, als steunpilaar van onze democratische rechtsstaat en als hoeder van onze fundamentele mensen- en burgerrechten.

____

“Ik heb uw noodkreet in goede orde ontvangen. Wat vliegt de tijd! [..]
Dat lijkt me een mooi moment om u voor te stellen weer mee te doen aan het debat.”

(Henk Müller, chef van VK Opinie.)

Van: Henk Müller   Verzonden: woensdag 20 april 2011 13:01
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: Al anderhalf jaar uitgesloten van het publieke debat vanwege een meningsuiting

Geachte heer Van Waning,

Ik heb uw noodkreet in goede orde ontvangen. Wat vliegt de tijd! Misschien heeft u gezien dat we vanaf half maart vooraf zijn gaan modereren. Niet om censuur te plegen (want burgers hebben vrijheid van meningsuiting zoals u niet nalaat te melden) maar om schelden en anderszins onheuse bejegening en off topic reacties te voorkomen. Dat lijkt me een mooi moment om u voor te stellen weer mee te doen aan het debat. U kent de spelregels.

U heeft de afgelopen tijd af en toe de ban weten te ontduiken middels een ander IP-adres, maar als u me uw IP stuurt, zullen we u ontbannen.

Veel plezier. Overigens is het een misverstand te menen dat ik als enige modereer. Minstens vijf mensen modereren.

____

Reageerders en discussieerders zijn rechteloos op openbare fora.

Het is hoog tijd dat eens goed wordt omschreven welke plaats de openbare reactie- en discussieruimten op websites van journalistieke media innemen bij het publieke debat waaraan zo veel lippendienst wordt bewezen.
(RvW)

Van: Robert van Waning   Verzonden: donderdag 31 oktober 2013 17:19
Aan: Folkert Jensma
Onderwerp: Reageerders en discussieerders zijn rechteloos op openbare fora.

[Geen reactie.]

Geachte heer Jensma,

Wilt u alstublieft eens aandacht besteden aan de functie en juridische (grondwettelijke, mensen- en burgerrechtelijke) status van reactie- en discussieplatforms op de websites van journalistieke media?
Mijn – op persoonlijke ervaring gebaseerde – indruk is dat burgers daar tamelijk rechteloos zijn als zij proberen om daar opvattingen en meningen te uiten die de redactie of de (anonieme) dienstdoende moderator kennelijk niet welgevallig is zonder dat daarin enige regel van fatsoen, moraal, wet of gebruiksvoorwaarden is geschonden.

Volkskrant-columniste Sheila Sitalsing zei onlangs in een interview tgv de aan haar (terecht) uitgereikte Heldringprijs dat zij graag heel dicht op het nieuws zit en dat zij het wel stoer vindt om het gesprek van de dag (en daarmee de publieke opinie) te kunnen sturen. Veel mensen delen deze behoefte met haar. Zij hebben echter niet de zelfde talenten en (mede daarom) niet de zelfde mogelijkheden als een columnist. Toch willen zij graag actief deelnemen aan wat wel het ‘publiek debat’ wordt genoemd en natuurlijk willen zij de maatschappelijke ontwikkelingen ook graag een beetje meesturen in een door hen wenselijk geachte richting.

In de praktijk hebben ‘gewone mensen’ niet alleen minder mogelijkheden maar minder vrijheid van meningsuiting dan ‘gecertificeerde’ opiniemakers. Mijn vraag is hoe die certificatie tot stand komt, welke democratische en juridische legitimatie die heeft? En is het eigenlijk wel geoorloofd om sommige uitverkorenen op grond daarvan  meer grondwettelijke vrijheden toe te kennen dan aan alle andere mensen? Mag een blogger niet wat Jan Blokker wél mocht als het gaat om meningsuiting?

De Volkskrant heeft mij eens gedurende anderhalf jaar verbannen van de reactie- en discussierubriek op haar website vanwege een kritische opmerking over een column(!). Dit betekende dat ik gedurende al die tijd niet heb kunnen deelnemen aan het openbare politieke debat op het forum van (voorheen) mijn eigen vrije keuze. Daar kwam nog bij dat die sanctie mij zonder deugdelijke motivatie werd opgelegd. Ik wist dus niet welke regel van wet, fatsoen en/of gebruiksvoorwaarden ik had geschonden. (Hoezo ‘Nulla poena sine lege’ zoals mij in Leiden is geleerd?) Ik wist ook niet hoe lang de verbanning zou gaan duren. Na anderhalf jaar bedelen en smeken en argumenteren heeft VK’s opiniechef Henk Müller zijn hand over zijn hart gestreken en uit goedertierenheid mijn verbanning even plotseling en willekeurig beëindigd als die was opgelegd.

Marc Chavannes (oud-studie- en huisgenoot van mij uit Leiden) schreef in zijn rubriek ‘Opklaringen’ over de noodzaak om de chaos van het internettijdperk teneinde de democratie te helpen. Ik heb hem aangeraden om daarmee eens dicht bij huis te beginnen, namelijk in de redactielokalen van de landelijke kranten. Daar is het namelijk ook niet pluis als het om het belangrijkste mensen- en burgerrecht gaat. De pers pretendeert namens de burgers de democratie en de rechtsstaat te dienen, maar zij schendt zelf de meest basale principes en regels daarvan.

De rechteloosheid van gewone burgers in hun hoedanigheid van brievenschrijvers, reageerders en discussieerders is een onderwerp waaraan opinieleiders liever niet hun vingers branden. Zij vrezen niet alleen de concurrentie van gewone burgers die vaak net zo goed en raak kunnen schrijven als zij, maar zij hebben ook een begrijpelijke hekel gekregen aan al scheldpartijen en beledigingen op openbare internetfora. Die afkeer wordt echter door opinieredacties en moderatoren vaak misbruikt om ongemakkelijke en onwelgevallige meningen van hun lezers en reageerders te onderdrukken.

NRC-correspondent Oscar Garschagen schreef in zijn artikel ‘Blogger, autocoureur, idool van jong China’ (NRC Handelsblad, 2/4 jl) dat de blogs van Han Han over corruptie etc. regelmatig worden verwijderd en dat zijn magazine uit de circulatie is gehaald omdat hij op een voor Chinese begrippen tamelijk directe wijze zijn mening geeft. ‘De censor leest altijd mee,’ schreef Garschagen. Dat is natuurlijk vreselijk, vooral omdat dit niet alleen in China, Birma, Zimbabwe etc. gebeurt, maar ook in Nederland.

Mijn kritische weblogs en met onwelgevallige reacties en commentaren op opiniestukken in de Volkskrant zijn herhaaldelijk zonder opgave van een deugdelijke reden verwijderd zonder dat daar ooit een onvertogen woord of persoonlijke aanval in heeft gestaan. Met het stopzetten van het VK Weblog bleken de teksten en discussies van mijn VK weblog ‘Donqui’ van 2006-2011 te zijn verdonkeremaand.

Als een kritische reactie of commentaar gericht is tegen de (hoofd)redactie, een columnist of een andere opiniemaker in de krant, dan wordt die meestal niet geplaatst. Daar kraait verder geen haan naar. Ook in ons eigen land gebeuren op het gebied van vrije meningsuiting dus dingen die niet stroken met de waarden, opvattingen en regels van onze democratische rechtsstaat.

Het mensen- en burgerrecht van vrije meningsuiting wordt in Nederland niet door de staat geschonden d.m.v. restrictieve wetten en maatregelen, maar ‘gewoon’ door willekeur en machtsmisbruik van anonieme redacteuren en moderatoren van openbare reactierubrieken en discussieplatforms op de websites van media, inclusief onze kwaliteitskranten.

U neemt misschien voetstoots aan dat ik mijn langdurige verbanning door een opiniechef van Volkskrant wel zal hebben verdiend omdat het daar naar had gemaakt. Misschien vindt u zelfs dat redactionele vrijheid nu eenmaal boven alle rechtsstatelijke rechten en vrijheden staat.

In dat geval bent u een deel van het probleem dat veel kritische (maar fatsoenlijke) reageerders, discussieerders en bloggers hebben bij het uitoefenen van hun recht op vrije meningsuiting. Hun mogelijkheid daartoe wordt namelijk willekeurig beperkt door moderatoren en redacteuren als de inhoud van een bijdrage hun om welke reden dan ook niet bevalt.

Dat kan niet zijn wat Marc Chavannes in zijn ‘Opklaringen’ van 3 april jl. bedoelde met ‘heruitvinding van de waarheid als omgangsvorm’ en ook niet met ‘herstel van moreel besef en gezond verstand’, tenzij dat allemaal niet bedoeld is voor gewone burgers zoals ik. Journalisten en politici vergissen zich wel eens in het grote belang dat daaraan toch in het algemeen wordt gehecht.

Wat blijft er dan in praktijk nog over van het recht op vrije meningsuiting en van het publieke debat? En van de democratie en rechtsstaat? Ik kan u in ieder geval verzekeren dat deze vorm van willekeur en machtsmisbruik knaagt aan het vertrouwen in de democratische pers. Ook zij lijden mede hierdoor aan het ‘democratische legitimiteitstekort’ waarvan volgens Chavannes alleen de democratische politiek last zou hebben.

De kern van het probleem is dat kritiek op de pers ‘not done’ is. Politici en bestuurders mógen geen kritiek leveren op de pers (‘belemmering van de persvrijheid’), journalisten wíllen het niet (i.v.m. collegialiteit, loyaliteit en/of angst voor collegiale represailles) en burgers kúnnen het niet, want hun kritische commentaren worden domweg niet geplaatst of uitgezonden door degenen die de knoppen van de drukpersen en van de omroep bedienen. Rechters zijn er ook niet dol op en de Raad voor de Journalistiek is een beschamende vertoning die de rechten van burgers meer kwaad doet dan goed. Dit alles heeft geleid tot een scheefgroei in de democratische verhoudingen en tot een structurele beperking van het belangrijkste grondrecht van burgers.

Iemand wiens rechten door een journalistieke instantie worden geschonden, is dus tamelijk kans- en rechteloos. Oscar Garschagen schreef in zijn artikel van 2 april jl: Justitiële repressie [is] één van de ‘drie kernproblemen’ op het gebied van mensenrechten in Rusland’.

Volgens de Raad van Europa zijn fundamentele burgerrechten in Rusland niet gegarandeerd. Ik zou graag willen weten hoe die Raad denkt over journalistieke repressie, het het willekeurig weigeren cq verwijderen van onwelgevallige meningsuitingen van burgers door journalistieke redacties in Nederland.  Hier is weliswaar geen sprake van willekeurige detentie, maar wel van willekeurige maatschappelijke verbanning en uitsluiting.

Ook in Nederland blijven de verantwoordelijken ongestraft, want de Raad voor de Journalistiek oordeelde dat het willekeurig weigeren en verwijderen van kritische reacties tot de redactionele vrijheid behoort. De man die mij verbande, Henk Müller, is nu opiniechef van de Volkskrant en schrijft schijnheilige stukjes over vrijheid van meningsuiting.

Marc Chavannes schreef in zijn ‘Opklaringen’ dat het moment nooit gunstig is als men een stelsel binnen de geldende logica wil veranderen. Journalisten die geloven in het waarde en het belang van eerlijkheid, waarheid, betrouwbaarheid en vrijheid zouden zich daardoor niet moeten laten afschrikken.

Ik hoop dat u de willekeurige beperking in ons eigen land van de uitingsvrijheid van reageerders en bloggers eens aan de orde wilt stellen. Het gaat immers om de vraag of de vrijheid van meningsuiting wel enige betekenis heeft als die zonder geldige reden, zonder mogelijkheid van verweer en zonder opgave van strafduur kan worden ontnomen? Het feit dat mijn verbanning een jaar geleden even plotseling en willekeurig werd opgeheven als die was opgelegd, maakt deze kwestie niet minder actueel. Het kan namelijk op ieder moment zomaar wéér gebeuren.

De meeste redacties (ook die van NRC Handelsblad) modereren inmiddels vooraf. Onwelgevallige reacties en discussiebijdragen worden zodoende zonder opgave van reden niet geplaatst. Daarover is geen discussie mogelijk. Behalve m.i. onrechtmatig (want in strijd met de gewekte indruk en met gebruiksvoorwaarden) is dat ook heel vervelend want het kost vaak best veel tijd en moeite om in 500 tekens een inhoudelijke bijdrage aan het publieke debat te leveren.

Het is hoog tijd dat eens goed wordt omschreven welke plaats de openbare reactie- en discussieruimten op websites van journalistieke media innemen bij het publieke debat waaraan zo veel lippendienst wordt bewezen. Een columnist die ik om zijn mening had gevraagd, schreef dat de website van een krant (en dus ook de reactie- en discussieruimte) geen publieke pleinen zijn. Hij vergeleek die met zaaltjes van particuliere instellingen waar lezers worden uitgenodigd mee te doen aan discussies.

Mijn kritiek op die opvatting is dat die reactie- en discussiefora niet (zoals de papieren brievenrubriek) tot het journalistieke product van de krant behoren. Er is ook geen sprake van het ruimtegebrek waar kranten mee te maken hebben. Die ruimten zijn ook behoorlijk openbaar, want de deuren staan er dag en nacht open en iedereen mag er komen om in vrijheid (dat is althans de pretentie) zijn meningen te uiten. De enige voorwaarde die wordt vermeld, is dat daarbij geen regels van wet, fatsoen en gebruiksvoorwaarden worden geschonden.

Kan – om bij de vergelijking met een particulier zaaltje te blijven – een reactie- en discussieforum van een krant vergeleken worden met (bij voorbeeld) de Balie? Zou Joeri Albrecht mij inderdaad bij de microfoon vandaan hebben gerukt en mij voor onbepaalde tijd uit De Balie hebben verbannen nadat ik had gezegd wat ik in mijn kritiek op een column(!) aan VK Opinie had geschreven? Ik weet wel zeker van niet. Let wel: Het gaat niet om schelden en beledigen, maar over het op fatsoenlijke wijze uiten van gefundeerde en beredeneerde meningen.

Titia Ketelaar schreef op 14/10 jl in de NRC: “Je hebt een vrije pers of je hebt geen vrije pers.”

Precies, en je hebt vrijheid van meningsuiting of je hebt het niet. Persvrijheid is trouwens een afgeleide van het universele en onvervreemdbare mensen- en burgerrecht van vrije meningsuiting. En niet andersom.

“Dit blijft een handvest dat is opgelegd door politici, wordt opgelegd door politici en wordt beheerd door politici,” schreven de hoofdredacteuren en uitgevers van de Britse kranten in een gezamenlijke verklaring. Het zelfde geldt voor het regime dat door de journalistieke redacties wordt opgelegd aan reageerders en discussieerders zonder dat daarvoor duidelijke regels bestaan, laat staan dat bezwaar kan worden gemaakt tegen misbruik daarvan.

Ondertussen heb ik na al die jaren nog vrijwel dagelijks last van mijn verbanning door de Volkskrant. Mensen die mijn (echte) naam googelen, schrijven dan dingen waartegen ik mij alleen kan verdedigen met de opmerking dat ik niet verbannen ben omdat ik enige regel van wet, moraal, fatsoen of gebruiksvoorwaarden had geschonden. Niet alleen publicisten en BN-ers maar ook ‘gewone mensen’ staan in openbare discussies bloot aan de vreselijkste beschuldigingen door anonieme trollen.

In mijn geval zijn die nog steeds gebaseerd op mijn onterechte en ongemotiveerde verbanning door de Volkskrantredactie. Die heeft echter voor dat onrecht nooit haar verontschuldigingen aangeboden. Er is wel degelijk sprake van rechteloosheid als een beredeneerde meningsuiting willekeurig door anonieme redacteuren en moderatoren kan en ‘mag’ worden onderdrukt:

  • zonder dat de reageerder enige regel van wet, moraal, fatsoen en gebruiksvoorwaarden had geschonden (nulla poena sine lege),
  • zonder dat de discussie door zijn bijdrage werd verstoord,
  • zonder dat inhoud en presentatie in strijd waren met het doel van het forum, namelijk een open en eerlijk publiek debat,
  • zonder dat de redactie zich zelf hoeft te houden houdt aan de regels van haar eigen gebruiksvoorwaarden,
  • zonder dat de sanctie wordt gemotiveerd, en
  • zonder dat de duur van de straf wordt medegedeeld.

Vriendelijke groet,
Robert van Waning (jur.drs., New Orleans, 1942),
Amstelveen.

Bijlage:

Als je eenmaal begint de vrije meningsuiting in te perken, waar eindig je dan?
(Arie Elshout, ‘Schrijnender kan een principe niet voelen’, VK 4 maart 2011.)

“Wie de democratie buitenspel zet, riskeert een fikse boete.”
(Marc Chavannes, NRC 10-12-2011)

In zijn ‘Opklaringen’ van 10/12/2011 schreef Marc Chavannes: “Wie de democratie buitenspel zet, riskeert een fikse boete.”

Ik vroeg hem toen per e-mail of dat ook gold voor het dwarsbomen, blokkeren, censureren en zelfs verbannen van kritische bloggers en reageerders vanwege hun blogs, reacties, commentaren en andere meningsuitingen die de dienstdoende redacteuren kennelijk niet bevallen. [Geen reactie.]

Let wel: dit gebeurt ook al wordt daarin geen enkele regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden geschonden. De sanctie wordt zonder enige toelichting opgelegd, laat staan met een deugdelijke motivatie, zonder mogelijkheid van verweer en ook zonder opgave van de strafduur. Dit gebeurt niet in China, Noord_Korea of Zimbabwe maar ‘gewoon’ in Nederland, onze eigen democratische rechtsstaat. Marc Chavannes (oud-huisgenoot in Leiden) antwoordde dat ik maar moest proberen om mijn meningen elders te uiten.

Volkskrant-columnist (en oud-adjunct-hoofdredacteur) Arie Elshout schreef op 4 maart 2011 over het thema Vrije Meningsuiting onder de titel ‘Schrijnender kan een principe niet voelen’ over leden van de Westboro Baptist Church  die bij de begrafenis van in Irak gesneuvelde Amerikaanse soldaten  demonstreerden met leuzen als ‘Thank God for dead soldiers’. De  vader van een gesneuvelde marinier was hierdoor zo gekwetst dat hij naar  de rechter stapte. Hij verloor zijn zaak echter uiteindelijk doordat  het Hooggerechtshof besliste dat de vrijheid van meningsuiting van hoger belang is dan de gekwetste gevoelens van de naasten. Elshout schreef hierover:

“Het is de zoveelste uitspraak waarin het Hof het First Amendment  van de grondwet over de vrijheid van meningsuiting het zwaarst laat wegen. Alleen voor uitspraken die de nationale veiligheid bedreigen, wordt een uitzondering gemaakt.Opperrechter John G. Roberts legt uit hoe belangrijk de vrijheid van meningsuiting is:‘Debat over publieke vraagstukken moet krachtig, ongeremd en volstrekt open zijn.’  En hoewel de spandoeken van de kerk bepaald niet fijnzinnig zijn, raken  zij aan kwesties van ‘publiek belang’, zoals ‘het politieke en morele  gedrag van de Verenigde Staten en hun burgers, het lot van onze natie, homoseksualiteit in de strijdkrachten en schandalen in de katholieke  geestelijkheid’. Elke mening daarover moet worden verdedigd als bijdrage  aan de democratische discussie. Dus ook als die mening grof is en komt van een kerkje uit Topeka, Kansas, [..]

Het hooggerechtshof staat niet alleen in zijn maximalistische uitleg  van het recht op vrije meningsuiting. Eenentwintig nieuwsorganisaties, waaronder The New York Times, stelden een brief op waarin zij de kerk steunen: “Een marginale boodschapper het zwijgen opleggen vanwege het  onsmakelijke van de boodschap, staat haaks op de meest fundamentele  bepalingen van het First Amendment. [..] Als je eenmaal begint de vrije meningsuiting in te perken, waar eindig je dan?

Dat is de angst. Het is een verschil met Europa. Daar raakte het begrip  Verlichtingsfundamentalisme in zwang. Als iemand zo’n term gebruikt, weet je dat het beiteltje waarmee bepaalde democratische principes worden uitgehold, dichtbij is. In Amerika proberen ze weg te blijven van dat hellend vlak. Ook al doet dat soms pijn.”
(Bron: Arie Elshout, column ‘Schrijnender kan een principe niet voelen’, (VK 4 maart 2011.)

De Volkskrant deelt deze consequente opvatting van democratie en rechtsstaat kennelijk niet. De redactie weigert cq verwijdert niet alleen stelselmatig onwelgevallige reacties op commentaren, columns en andere opiniestukken en sluit kritische reageerders permanent uit van deelname aan maatschappelijk en politiek debat op haar eigen website, maar samen met de directie hebben zij bovendien het succesvolle VK Weblog stopgezet het complete archief van weblogs en discussies verdonkeremaand door deze over te dragen aan Sanoma B.V. dat er verder niets mee heeft gedaan. Dat die blogs en bijbehorende discussies eigendom waren van de bloggers en niet van de krant, speelde geen enkele rol.

Naar zulke toestanden kraait geen journalistieke haan en ook verder is er geen sprake van een ‘fikse boete’ voor dit buitenspel zetten van kritische burgers door hun één van hun weinige effectieve middelen van publieke meningsuiting te blokkeren.”

____

“Ik ben er niet in geslaagd deze klacht te behandelen, en weet eerlijk gezegd niet of dat op de weg van de ombudsvrouw van de redactie ligt  – juist omdat het buitenstaanders zijn die dat werk doen.”
(Margreet Vermeulen, VK Ombudsvrouw. De nieuwe Ombudsvrouw van de Volkskrant, Annieke Kranenberg, heeft nooit gereageerd op de door haar voorganger doorgestuurde brief.)

Van: Margreet Vermeulen [VK Ombudsvrouw]
Verzonden: donderdag 30 januari 2014 14:22
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: Gaarne duidelijke en voor iedereen gelijke spelregels voor VK Opinie.

Geachte mijnheer Van Waning,

Dit is mijn laatste dag als ombudsvrouw. Ik ga terug naar de redactie, nadat ik drie jaar ombudsvrouw ben geweest. Ik heb in die drie jaar ongeveer vijf tot zes klachten gekregen over de (werkwijze van) moderatoren. Dat zijn overigens geen redacteuren van de krant of de site. Dat werk heeft de persgroep uitbesteed aan een buitenstaander.

Ik ben er niet in geslaagd deze klacht te behandelen, en weet eerlijk gezegd niet of dat op de weg van de ombudsvrouw van de redactie ligt  – juist omdat het buitenstaanders zijn die dat werk doen.
Ik stuur een kopie van deze mail aan mijn opvolgster. Zij treedt pas op 1 maart aan als ombudsvrouw, maar dan weet zij dat dit speelt.

____

De eis dat beperking van meningsuiting ‘geen betrekking [kan] hebben op de inhoud van hetgeen wordt beleden, [of] van de te openbaren gedachten of gevoelens’ moet letterlijk worden overgenomen in de gebruiksvoorwaarden van dit forum.
(RvW)

Van: Robert van Waning    Verzonden: 6 augustus 2014
Aan: Jonathan van ’t Reve
Onderwerp: Gaarne duidelijke en voor iedereen gelijke spelregels voor VK Opinie.

[Geen reactie.]

Geachte Jonathan van ’t Reve,

Zojuist schreef ik onderstaande reactie op uw column ‘Verbod van Hamasvlag is misplaatste censuur’ (VK, 6/8/2014):

“Goed en noodzakelijk verhaal. De eis dat beperking van meningsuiting ‘geen betrekking [kan] hebben op de inhoud van hetgeen wordt beleden, [of] van de te openbaren gedachten of gevoelens’ moet letterlijk worden overgenomen in de gebruiksvoorwaarden van dit forum. De moderatoren ‘mogen’ nu namelijk nog steeds reacties weigeren omdat de inhoud hun niet welgevallig is. Ik ben hier zelfs anderhalf jaar verbannen geweest vanwege een keurige en gefundeerde kritiek op een column van een pro-Israëltrol *).”

Ik stuur u dit rechtstreeks want het is altijd maar afwachten of een reactie de censuur passeert, getuige onderstaande correspondentie met de ombudsvrouw van de Volkskrant.

*)  De VK-ombudsvrouw schreef haar column over ‘pro-Kremlintrollen’ die actief zouden zijn op het VK Forum. Pro-Israëltrollen zijn zelfs actief in columns in de papieren krant, maar dat wordt kennelijk normaal gevonden.

____

Een reageerder die iets dergelijks over Paul Brill schrijft, wordt gecensureerd en bovendien verbannen uit het reactie- en discussieforum van VK Opinie.
(RvW)

Van: Robert van Waning    Verzonden: dinsdag 5 augustus 2014 19:17
Aan: ‘VK Ombudsvrouw’ [Annieke Kranenberg]
CC: ‘Müller, Henk’; ‘P. Brill; ‘Philippe Remarque’
Onderwerp:  Paul Brill mag schrijven wat hij wil. Hij wel.

[Geen reactie.]

Geachte Ombudsvrouw,

VK-columnist (tevens commentaarschrijver en recensent) Paul Brill schrijft in zijn laatste column ‘Hamas heeft nog maar weinig echte vrienden over’ (VK 02/08/14): ‘.. de Gretta Duisenbergs en Dries van Agten, die de liquidatiezucht van Hamas in wezen bagatelliseren‘.

Dit is kwaadaardige nonsens. Zo’n laag-bij-de-grondse en ongefundeerde aantijging past niet in het buitenlandcommentaar van een kwaliteitskrant. Hier past een excuus, zowel aan Duisenberg en Van Agt als aan allen die hen hoog achten vanwege hun moed om zich openlijk uit te spreken tegen de inhumane behandeling van de oorspronkelijke Arabische bevolking van Palestina.

Een reageerder die iets dergelijks over Paul Brill schrijft, wordt gecensureerd en bovendien verbannen uit het reactie- en discussieforum van VK Opinie. Ik kan dat weten, want ik ben vanwege een oprecht en gefundeerd commentaar*) op een column van Paul Brill gedurende anderhalf jaar(!) verbannen uit VK opinie. Al die tijd heb ik dus geen reacties mogen schrijven op opiniestukken in mijn ochtendkrant en ook niet mogen deelnemen aan het publieke debat daarover. Hoezo ‘vrijheid van meningsuiting’? Met hoeveel maten wordt hier gemeten?

Het is tekenend voor de maling die de Volkskrant heeft aan ons belangrijkste grondrecht dat Henk Müller – de man die onwelgevallige meningsuitingen willekeurig afstraft met ongrondwettelijke censuur en verbanning – thans de leiding heeft over de opinie, meningen- en/of brievenredactie van uw krant. Paul Brill mag schrijven wat hij wil, want voor hem gelden geen regels van wet, fatsoen, journalistiek en gebruiksvoorwaarden.

___

Ons belangrijkste mensen-, burger- en grondrecht blijkt ons willekeurig ontnomen te kunnen worden door anonieme redacteuren en moderatoren. ..

Burgers kúnnen geen kritiek leveren op journalistiek en media, want die wordt domweg niet afgedrukt of uitgezonden. Bestuurders en politici mógen zulke kritiek niet leveren, want dat is het land te klein en acuut in gevaar. Journalisten wíllen of dúrven het niet, uit loyaliteit of uit angst voor collegiale represailles.

Redacteuren, columnisten en commentaarschrijvers worden beschermd tegen kritische reacties op hun uitingen terwijl die toch van invloed zijn op publieke meningsvorming en zelfs op politieke besluitvorming.

Wat Jan Blokker mag, mag een blogger ook.

(RvW)

Van: Robert van Waning    Verzonden: zaterdag 3 mei 2014 14:44
Aan: VK Ombudsvrouw [Annieke Kranenberg]
Onderwerp:  Waarom worden columnisten nog beter beschermd dan minderjarigen?

Geachte ombudsvrouw,

“De redactie heeft mijns inziens een bijzondere verantwoordelijkheid ten aanzien van minderjarigen,” schrijft u in uw column van 3/5 jl.  Daar ben ik het mee eens en zou daaraan willen toevoegen een verantwoordelijkheid jegens slachtoffers, hun familieleden en andere mensen die zich niet kunnen verweren tegen een `slechte pers` en daardoor worden beschadigd.

Ik vraag mij echter af waarom redacteuren, columnisten en commentaarschrijvers zo nodig moeten worden beschermd tegen kritische reacties op hun uitingen terwijl die toch van invloed zijn op publieke meningsvorming en zelfs op politieke besluitvorming. Zij kunnen – itt minderjarigen – toch heel goed voor zichzelf opkomen.

Kritische commentaren op een column of commentaar (voor zover überhaupt mogelijk) worden echter vaak niet afgedrukt of naderhand zomaar verwijderd. Bij een tweede of volgende poging riskeert de reageerder een verbanning.

Ons belangrijkste mensen-, burger- en grondrecht blijkt ons willekeurig ontnomen te kunnen worden door anonieme redacteuren en moderatoren. Dit gebeurt vrijwel altijd zonder opgave van een deugdelijke reden, zonder mogelijkheid van bezwaar en verweer, zonder opgave van strafduur en zonder dat de censor cq verbanner verantwoording hoeft af te leggen.

Willekeur en rechteloosheid regeren op de openbare reactie- en discussiefora, zelfs op die van publieke en particuliere kwaliteitsmedia. Misschien lijkt u dit wat overdreven, maar als mensen willekeurig kunnen worden buitengesloten van publieke discussies, dan geeft dit u toch denken, hoop ik.

Op die manier blijft er namelijk weinig over van de democratische rechten, vrijheden en mogelijkheden van gewone burgers. Zonder een open en eerlijk publiek debat is er van democratie eigenlijk geen sprake.
Heeft u zich wel eens afgevraagd waar en hoe het ‘publieke debat’ eigenlijk plaatsvindt? Ik heb zelf altijd gedacht dat dit begrip betrekking had op de gedachtewisselingen buiten de formele democratische instituties zoals parlement, provinciale staten, gemeenteraden en de hoofdredactionele en columnistische commentaren daarop in de journalistieke media. Niet alleen op straat, in de kroeg, de familiekring, de club of op het werk, maar ook op de talrijke reactie- en discussiefora op het internet.

Internetplatforms zijn door misbruik en wangedrag zó berucht geworden, dat iedere zichzelf respecterende journalist en columnist daar grote afstand van neemt: Reageerders en discussieerders worden steevast denigrerend als ‘reaguurders’ aangeduid. Zij hoeven niet serieus te worden genomen en hun rechten en vrijheden dus ook niet. Zij moeten in toom – en het liefst helemaal koest – worden gehouden.

Onder dit voorwendsel wordt echter veel serieuze, gefundeerde en beredeneerde  maatschappij- en politieke kritiek onderdrukt om redenen die met wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden niets te maken hebben. Het duurt even voor je dat dóór hebt dat er een systeem met een bedoeling achter zit.

Media en journalisten, columnisten en commentatoren willen namelijk wel kunnen genieten van de privileges,vrijheden en andere voordelen die in een democratische rechtsstaat verbonden zijn aan hun journalistieke status, maar zij willen zich niet onderwerpen aan regels en verplichtingen die eigenlijk voor iedereen (inclusief de vrije pers in al har vormen) gelden. Zoals – bij voorbeeld – aan morele, democratische, juridische en journalistieke beginselen als ‘nullum crimen sine lege’, publieke verantwoording, wederhoor en proportionaliteit van sancties.

Jarenlang heb ik gedacht dat ik door inhoudelijke bijdragen te leveren aan reactie- en discussierubrieken op websites van media als de publieke omroep en landelijke kranten, actief meedeed aan wat ik als ‘het publieke debat’ beschouwde. Dat bleek een vergissing. Niet omdat veel mensen op die fora graag misbruik maken van hun anonimiteit om de domste en vreselijkste dingen te schrijven, maar omdat (even anonieme) redacteuren en moderatoren dit als voorwendsel gebruiken om fatsoenlijke meningsuitingen te onderdrukken omdat die hun om één of andere reden van (vriendjes)politieke of commerciële reden niet welgevallig zijn.

Lang geleden werd ik verbannen van het forum van Standpunt NL, omdat ik had geschreven: “Alle bivakmutsen af! Alleen bijdragen onder eigen naam zouden moeten worden toegestaan.” Kennelijk was dat tegen het zere been van de redactie van het forum en ik werd `dus` zonder opgave van reden verbannen. Protest tegen deze maatregel was onmogelijk. Dat was voor mij de eerste waarschuwing voor het feit dat deelnemers aan het publieke debat op het internet geen rechten hebben tegenover anonieme redacteuren en moderatoren die feitelijk boven de wet staan.

Op 27 november 2009 werd ik voor onbepaalde tijd verbannen uit het reactie- en discussieforum van VK Opinie omdat ik in een reactie in de daartoe bestemde ruimte op de website van de Volkskrant had geschreven:
[Zie boven.]

Deze reactie bleek zonder mededeling (laat staan deugdelijke motivatie) te zijn verwijderd door moderator (thans chef Opinie van de Volkskrant) Henk Müller. Hij hief die ban pas anderhalf jaar later op met de verzuchting ‘Wat gaat de tijd toch snel.” Ik mocht het van hem weer eens proberen, mits ik mij zou gedragen. In de praktijk betekende dit dat ik het niet wéér moest wagen om iets te schrijven wat hem niet beviel.

Columnisten en commentaarschrijvers worden om onbekende reden beschermd tegen kritiek en tegenspraak. Dit betekent dat zij over méér vrijheid van meningsuiting beschikken dan gewone mensen. Volgens heeft onze Grondwet dat zo niet bedoeld.

Mijn adagium is altijd geweest: ‘Wat Jan Blokker mag, mag een blogger ook.’

Omdat ik sinds de beëindiging van mijn verbanning de adem van opiniechef Müller in mijn nek voel, reageer ik bijna nooit meer op opiniestukken in mijn ochtendkrant. Henk Müller en hoofdredacteur Remarque vinden dat prima.

Vandaag ga ik het echter toch maar weer eens proberen, want volgens Paul Brill vinden alleen de Palestijnen dat zij een `catastrofe` hebben ondergaan door de stichting van de Staat Israel. (VK Buitenland, 3/5/2014.) Ik ben ook wel eens verbannen omdat ik Paul Brill een belangenbehartiger had genoemd. Waarom mag ik dat niet vinden en die mening niet uiten?

‘Voor elk belang een club` staat vandaag (3/5) in een artikel over Journalistiek (VK Vonk, 3/5/2014) Precies, en Paul Brill behoort tot de club die voor Israel opkomt. Dat is zijn goed recht, mist hij het maar niet ontkent.
Noodgedwongen heb ik mijn terrein verlegd naar de lokale politiek van Amstelveen. Als betrokken burger met uitingsdrang moet je tenslotte wát.

Onlangs ben ik echter voor onbepaalde tijd verbannen van het reactie- en discussieforum van het Amstelveens Nieuwsblad. Ja heus. Voor details, zie hieronder: **) Ik hoop dat u niet meteen toegeeft aan gebruikelijke reflexen ‘Daar zal je het dan wel naar hebben gemaakt’, ‘Dat doet een redactie niet zomaar’ en ‘Redacties hebben die vrijheid nu eenmaal’. Er is namelijk wel degelijk iets verontrustends aan de hand. Kranten (ook de lokale ‘Stadhuis Pravda’s’) zijn behalve journalistieke media en particuliere ondernemingen met winstoogmerk ook instituten met een wezenlijke democratische functie. Zij mogen niet willekeurig en zonder publieke verantwoording het belangrijkste grondrecht van burgers schenden. Of wel, dan?

Als maatschappelijk en politiek betrokken burger blijk ik – ondanks internet etc. – maar in zeer beperkte mate de vrijheid én de mogelijkheid te hebben om een mening te uiten die een redactie onwelgevallig is, hoe oprecht, gefundeerd, beredeneerd en terecht die ook is en hoe fatsoenlijk die ook is geuit. Wat blijft er dan nog over van mijn democratische rechten, vrijheden en mogelijkheden?

Redactionele vrijheid blijkt vaak te worden misbruikt zonder dat er één journalistieke haan naar wil of durft te kraaien. Dat is ernstig, want schending van het belangrijkste grondrecht van burgers leidt niet alleen tot verlies van hun eigenwaarde. Het ondergraaft namelijk het voornaamste fundament van onze democratische rechtstaat. Dit proces wordt niet gecorrigeerd door een adequate werking van de ‘checks and balances’ die onze maatschappij evenwichtig, transparant, eerlijk en rechtvaardig moeten houden. Journalistiek en media kunnen zich daaraan namelijk met een vals beroep op hun persvrijheid onttrekken.

Burgers kúnnen geen kritiek leveren op journalistiek en media, want die wordt domweg niet afgedrukt of uitgezonden. Bestuurders en politici mógen zulke kritiek niet leveren, want dat is het land te klein en acuut in gevaar: ‘Schending van de persvrijheid!’ Journalisten wíllen of dúrven het niet, uit loyaliteit of uit angst voor collegiale represailles.

Ik ben benieuwd of bovenstaande feiten en ervaringen stroken met uw opvatting van democratie en rechtsstaat.

___

“Ik ben voornemens een column te schrijven over het moderaten van discussies op de Volkskrantsite. Het moderaten is uitbesteedt aan een extern bureau.”
(Annieke Kranenberg, VK ombudsvrouw)

Van: VK Ombudsvrouw     Verzonden: woensdag 21 mei 2014 13:16
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: Waarom worden columnisten nog beter beschermd dan minderjarigen?

Geachte meneer Van Waning,

Ik ben voornemens een column te schrijven over het moderaten van discussies op de Volkskrantsite. Het moderaten is uitbesteedt [sic, RvW] aan een extern bureau, waar ik over enkele weken op bezoek wil gaan.

Ik hoop dat ik u dan meer kan uitleggen.

___

Wie bezwaar maakt tegen redactioneel machtsmisbruik krijgt te horen dat hij maar de rechter moet stappen. Voor een normale burger is zo’n procedure niet te betalen en duurt ook veel te lang. Van die situatie wordt misbruik gemaakt.
(RvW)

“Vrijheid van meningsuiting is OK, behalve als je mening onwelgevallig is en je die in het openbaar uit.”
(Zihni Özdil, NRC 06-09-2014)

Van: Robert van Waning    Verzonden: donderdag 8 januari 2015 12:23
Aan: thomas.vanvugt@amsadvocaten.nl
Onderwerp:  Staan journalisten boven de (Grond)wet als het gaat om beperking van de vrijheid van meningsuiting van burgers?

[Geen reactie.]

Geachte Thomas van Vugt,

Naar aanleiding van uw artikel ‘Hoge Raad: bronbescherming journalist gaat voor recht op eerlijk proces’ in Mediarecht op 8 maart 2013 wil ik graag uw aandacht vragen voor onderdrukking van vrije meningsuiting door journalistieke redacties.

Zihni Özdil schreef in zijn gastcolumn in de NRC van 6/9/2014:

“Vrijheid van meningsuiting is OK, behalve als je mening onwelgevallig is en je die in het openbaar uit.”

Dat is precies wat ik als reageerder en discussieerder ervaar op de drie internetplatforms (twee lokale en Volkskrant Opinie) waarop ik deelneem aan publieke discussies over onderwerpen. (Het gaat dus niet om de rubriek Ingezonden Brieven, waarvan de ruimte inderdaad veel te beperkt is om alle brieven af te drukken.)

Als ik u vertel dat ik wel eens gedurende anderhalf jaar verbannen ben uit het reactie- en discussieforum van VK Opinie en dat ik op dit moment al zes maanden verbannen ben uit dat van ‘Dichtbij’, dan denkt u misschien dat dat ik het daarnaar dan ook wel zal hebben gemaakt. Een querulant, dus. Maar stel dat dat niet zo is? Niet alleen rechters maken immers fouten en redacteuren zijn ook maar mensen met te veel macht.

Wilt u zich – met het oog op het functioneren van ‘checks and balances’ in onze ‘democratische rechtsstaat’ – niet eens wat verder verdiepen in de vraag of grondrechten en democratische mogelijkheden van burgers niet op grote schaal geschonden worden door webredacties van journalistieke media? Dit gebeurt zogenaamd omdat de reageerder/discussieerder de gebruiksvoorwaarden had geschonden. In werkelijkheid gaat het vaak om uitingen die een (meestal anoniem blijvende) redacteur of moderator kennelijk onwelgevallig is.

Als ik hier opmerkingen over maak, krijg ik te horen dat ik maar de rechter moet stappen als het mij niet bevalt. Men weet dat een normale burger zo’n procedure niet kan betalen en men maakt daar dankbaar misbruik van.

Door mijn machteloosheid tegen mijn uitsluiting begrijp ik hoe klokkenluider Arthur Gotlieb zich moet hebben gevoeld. Gelukkig ben ik niet zo wanhopig als hij. Niemand wil echter zijn vingers branden aan de beperking van de vrijheid van meningsuiting van gewone fatsoenlijke reageerders en discussieerders op openbare fora voor publiek debat. De kwestie raakt namelijk niet alleen aan de vrijheid van meningsuiting van alle burgers, maar ook aan de redactionele vrijheid van journalistieke media en aan de beheersbaarheid, de leesbaarheid en de commerciële functie van hun publieke platforms. Dat hierbij fundamentele – zogenaamd ‘onvervreemdbare’ – mensen- en burgerrechten worden geschonden, is kennelijk niet relevant.

___

“De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet. [..]  Ik vind een open debat bij uitstek passen bij de Volkskrant, een krant voor mensen met een vrije geest. [..] Argumenten zijn immers welkom en een journalist praat met iedereen.”
(Philippe Remarque, hoofdredacteur van de Volkskrant.)

Van: Robert van Waning    Datum: zaterdag 4 apr. 2015 om 14:37
Aan: Philippe Remarque
Onderwerp: “De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet.” (P. Remarque.) Een gotspe.

Beste Philippe,

In de Volkskrant van vanochtend (4/4/2015) las ik dat jij tegenspraak toejuicht en dat je graag scherpe opinie brengt in de krant die de gemoederen beroert.

‘Adding insult to injury’ schrijf je dat jij de neiging om andersdenken te willen verbannen niet begrijpt:

“Ik vind een open debat bij uitstek passen bij de Volkskrant, een krant voor mensen met een vrije geest. [..] Argumenten zijn immers welkom en een journalist praat met iedereen.”

Vroeger had ik je graag geloofd. Sinds jij echter hebt toegestaan dat ik gedurende anderhalf jaar(!) zonder opgave van deugdelijke motivatie verbannen ben geweest vanwege een correcte en terechte reactie*) op een column van Paul Brill, weet ik helaas wel beter. Mijn verbanning werd even plotseling en even willekeurig beëindigd als zij werd opgelegd. Dat is de werkelijkheid achter jouw mooie woorden.

Sindsdien heb ik nauwelijks meer reacties op opiniestukken in de VK gereageerd. Jullie hebben de moderatie daarvan namelijk uitbesteed aan een extern bedrijf dat zich niet hoeft te houden aan journalistieke spelregels en dat zich ook niet hoeft te verantwoorden voor willekeur en misbruik.

Ik doe nog altijd graag mee aan discussies op openbare fora voor publieke debat op websites van media. Daarbij ervaar ik een grote mate van onvrijheid bij het uiten van meningen die redacties niet welgevallig zijn. Om die reden werd ik nu precies één jaar geleden door Dichtbij/Amstelland. Vraag me niet waarom, want dat weet ik nog steeds niet. Op www.amstelveenkanbeter.nl kan je lezen dat die permanente verbanning mij was opgelegd omdat ik bezwaar had gemaakt tegen een m.i. onterechte schorsing van 1 week..  Zo gaan die dingen in onze democratische rechtsstaat: De willekeur regeert in medialand.

Het VK Weblog werd opgeheven om tegenspraak praktisch onmogelijk te maken. Blogs, reacties en discussiebijdragen (die note bene niet jullie eigendom waren) werden verkwanseld aan een commercieel bedrijf en zijn sindsdien niet meer opvraagbaar. Verdonkeremaand, dus.

___

“Ha Robert, je leeft wel erg lang op die anderhalf jaar blokkade van destijds.”
(Philippe Remarque, hoofdredacteur de Volkskrant.)

Van: Philippe Remarque     Verzonden: zaterdag 4 april 2015 15:11
Aan: Robert van Waning    CC: VK Ombudsvrouw
Onderwerp:  “De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet.” (P. Remarque.) Een gotspe.

Ha Robert,

Je leeft wel erg lang op die anderhalf jaar blokkade van destijds. Je lijkt ons nu zelfs kwalijk te nemen dat we hem hebben opgeheven. Elders heb je ook zo je conflicten. Zou dat misschien ook wel eens verband kunnen houden met jouw manier van discussiëren ? Of hebben alle media het gedaan en heeft van Waning altijd gelijk?  bv met zijn bespottelijke bewering over onze beweegredenen om het VK blog op te heffen? Zou fijn zijn als je daar eens met een open geest over nadacht.

Groet, Philippe

___

Ook wie eerst goed nadenkt en alle regels van wet en fatsoen respecteert, mag dus toch zijn mening vaak niet geven. .. Op die manier wordt de meningsvorming en de publieke opinie gemanipuleerd zonder dat er een haan naar kan kraaien.
(RvW)

Van: “Robert van Waning”   Verzonden: zaterdag 30 mei 2015 12:25
Aan: Bart-Jan Spruyt
Onderwerp: Wie goed nadenkt, kan toch worden verbannen wegens zijn meningsuiting.

[Geen reactie.]

Geachte heer Spruyt,

Wat hebben burgers aan hun zogenaamd fundamentele, absolute en zelfs zogenaamd onvervreemdbare recht van vrije meningsuiting als zelfs inhoudelijke en fatsoenlijke uitingen willekeurig kunnen ( en volgens de RvdJ zelfs mogen) worden gecensureerd, geweigerd en zelfs bestraft worden door veelal anonieme moderatoren en redacteuren van de reactie- en discussiefora van journalistieke kwaliteitskranten, de voeders en hoeders van het openbare politieke debat?

Het is wel toegestaan om op straat of het internet ‘Fuck de Koning’ te roepen, maar inhoudelijke kritiek op een column of commentaar wordt niet geplaatst en bij herhaling zelfs bestraft met een verbanning voor onbepaalde tijd, zonder opgave van reden en zonder mogelijkheid van verdediging of bezwaar.

Ik heb uw stuk ‘Denk eerst eens even na voordat je je mening geeft’ (VK, 30/5/2015) met veel belangstelling gelezen. Ik heb mij daarbij weer verbaasd over de hypocrisie van de krant die het publiceerde. De redactie daarvan onderdrukt namelijk zelf voortdurend de vrijheid van meningsuiting van haar eigen lezers.  Inhoudelijke kritiek op artikelen, columns en commentaren worden niet geplaatst in de daarvoor bedoelde ruimte op haar website. En kritische lezers lopen dus een goede kans om permanent te worden verbannen.

Zelf ben ik gedurende anderhalf jaar(!) verbannen geweest uit de reactie- en discussieruimte van VK Opinie vanwege een rake (maar fatsoenlijke) opmerking over iets wat een voortdurend tegen Iran agerende pro-Israëlische columnist had geschreven. Mijn verbanning werd even willekeurig opgeheven als zij was opgelegd. Het kan echter zomaar weer gebeuren, want ik word in de gaten gehouden, schreef de betreffende opinieredacteur die nog steeds in functie is.

Die verbanning betekende uitsluiting van deelname aan het openbare politieke debat op het forum van mijn keuze. In verband met de voortdurende censuur reageer en discussieer ik nauwelijks meer op de website van de Volkskrant. Dat was precies de bedoeling.

Dat is de ware aard van de krant waarin uw stuk stond afgedrukt. Dat is de feitelijke stand van zaken in onze democratie: Onze vrijheid van expressie wordt niet onderdrukt door de overheid of door religieuze of politieke groeperingen maar door anonieme medewerkers van zogenaamd ongebonden algemeen-journalistieke media die hun redactionele vrijheid misbruiken om bepaalde belangen te behartigen.

Op die manier wordt de meningsvorming en de publieke opinie gemanipuleerd zonder dat er een haan naar kan kraaien.

Burgers kunnen geen kritiek uiten op dit misbruik van journalistieke en redactionele vrijheid, want die wordt domweg niet geplaatst. Poltici en bestuurders mogen zulke kritiek niet uiten want dat wordt beschouwd als een aantasting van de persvrijheid. Journalisten en columnisten willen of durven deze kritiek niet uiten, uit angst voor verlies van hun geprivilegieerde positie en/of voor collegiale represailles.

Ook wie eerst goed nadenkt en alle regels van wet en fatsoen respecteert, mag dus toch zijn mening vaak niet geven. Laten wij het daar eens over hebben, of dat althans proberen als de redactie het goed vindt.

___

Als het om de cartoons van Kurt Westergaard gaat, is tien jaar kennelijk niet te lang om mensen eraan te herinneren dat diens vrijheid van meningsuiting werd beperkt door mensen die zich door zijn uitingen gekwetst voelden.
(RvW)

Van: Robert van Waning    Verzonden: maandag 4 mei 2015 11:05
Aan: ‘Philippe Remarque’  CC: Janny Groen, opinieredactie.
Onderwerp:  “De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet.” (P. Remarque.) Een gotspe.

[Geen reactie.]

Beste Philippe, geachte Janny Groen,

Als het om de cartoons van Kurt Westergaard gaat, is tien jaar kennelijk niet te lang om mensen eraan te herinneren dat zijn vrijheid van meningsuiting werd beperkt door mensen die zich door zijn uitingen gekwetst voelden.

Janny Groen schreef er vandaag zelfs drie artikelen over in de Volkskrant. Zoals gewoonlijk druipt de hypocrisie ervan af. Zelf gaat zij immers ook niet in discussie met een kritische lezer die op goede gronden kritiek uit op discriminatoire (en zelfs racistische) elementen in de Joodse en Israëlische religie, cultuur, journalistiek en politiek. Paul Brill mag in de Volkskrant jarenlang een oorlogshetze tegen Iran voeren, zonder dat hij de openlijke tegenspraak krijgt die bij met zijn pro-Israëlische agitprop verdient.

Mijn opvattingen en meningsuitingen zijn niet verdacht of verwerpelijk. Integendeel, zelfs, want zij zijn gebaseerd op universele waarden en normen die zijn vastgelegd in internationale verklaringen en verdragen en in veel grondwetten (zoals de Nederlandse, maar niet de Israëlische).

Jij vindt dat ik destijds terecht gedurende anderhalf jaar(!) door de Volkskrant verbannen ben. Dit baseer jij niet op hetgeen ik had geschreven, maar op het feit dat ik herhaaldelijk in conflict ben gekomen met redacties die mijn meningsuitingen weigerden. Dat mijn reacties on-topic, inhoudelijk, gefundeerd, beredeneerd, raak en fatsoenlijk waren en daarom niet in strijd met regels van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden waren, doet kennelijk niet ter zake.

De Raad voor de Journalistiek was ook van oordeel dat het weigeren en verwijderen van onwelgevallige meningsuitingen behoort tot de redactionele vrijheid van een krant. Iemand zou zich hierin eens moeten verdiepen, want het klopt natuurlijk van geen kanten. Maar welke krant zal een kritisch artikel hierover afdrukken? De jouwe in ieder geval niet.

Een lezer dient zich dus te onderwerpen aan de willekeur van een (anonieme) redacteur of moderator. Hij/zij kan en mag geen aanspraak maken op zijn belangrijkste mensen- en burgerrecht. Na zes jaar mag hij niet meer zeuren over een onterechte uitsluiting van het discussieplatform waarop hij al lange tijd actief was geweest.

Door het ‘bei Nacht und Nebel’ verdonkeremanen van het VK Weblog en alle blogs en commentaren is het vrijwel onmogelijk geworden om kritiek te uiten op meningsuitingen van de Volkskrant. Citeren uit de Volkskrant is vrijwel onmogelijk omdat kopiëren van teksten niet mogelijk is. Reageren op artikelen en columns is vaak niet mogelijk en kritische reacties worden domweg niet geplaatst.

Het democratische speelveld ligt niet gelijk.
Denk daar toch maar eens wat meer over na.

___

Inhoudelijke kritiek op artikelen, columns en commentaren worden niet geplaatst in de daarvoor bedoelde ruimte op haar website. Kritische lezers worden verbannen.
(RvW)

Van: “Robert van Waning”   Verzonden: zaterdag 30 mei 2015 11:26
Aan: Zineb El Rhazoui en Nadia Ezzeroili
Onderwerp:   In NL censureert en verbant de pers, niet de overheid.
(Niet voor publicatie. Gaarne doorsturen naar Zineb El Rhazoui  en naar Nadia Ezzeroili.)

[Geen reactie.]

Geachte mevrouw Zineb El Rhazoui,

Ik heb uw verhaal met veel belangstelling gelezen en ik heb mij daarbij weer verbaasd over de hypocrisie van de krant die het publiceerde. De redactie daarvan onderdrukt namelijk zelf voortdurend de vrijheid van meningsuiting van haar eigen lezers. Inhoudelijke kritiek op artikelen, columns en commentaren worden niet geplaatst in de daarvoor bedoelde ruimte op haar website. Kritische lezers worden verbannen.

Zelf ben ik gedurende anderhalf jaar verbannen geweest uit de reactie- en discussieruimte van VK Opinie vanwege een rake (maar fatsoenlijke) opmerking over iets wat een voortdurend tegen Iran agerende pro-Israëlische columnist had geschreven. Mijn verbanning werd even willekeurig opgeheven als zij was opgelegd. Het kan echter zomaar weer gebeuren, want ik word in de gaten gehouden, schreef de opinieredacteur.

Die verbanning betekende uitsluiting van deelname aan het openbare politieke debat op het forum van mijn keuze. In verband met de voortdurende censuur reageer en discussieer ik nauwelijks meer op de website van de Volkskrant. Dat was precies de bedoeling.

Dat is de ware aard van de krant waarin uw interview stond afgedrukt. Dat is de feitelijke aard van onze democratie: Onze vrijheid van expressie wordt niet onderdrukt door de overheid of door religieuze of politieke groeperingen maar door zogenaamd ongebonden algemeen-journalistieke media die hun redactionele vrijheid misbruiken om bepaalde belangen te behartigen. U heeft zich onbewust voor een anti-islamitisch karretje laten spannen.

___

“Ha Robert, Het trauma wil maar niet genezen. Volgens mij zijn er erger zaken in het leven dan tien jaar geleden even [! rvw] uitgesloten te zijn geweest van een of ander internetforum.”
(Philippe Remarque, hoofdredacteur de Volkskrant.)

Van: Philippe Remarque    Verzonden: dinsdag 22 december 2015 21:45
Aan: Robert van Waning
Onderwerp:  Critici worden buiten de discussie geplaatst, niet alleen in Israël.

Ha Robert,
Het trauma wil maar niet genezen. Volgens mij zijn er erger zaken in het leven dan tien jaar geleden even [! rvw] uitgesloten te zijn geweest van een of ander internetforum [! rvw]. Ik mis ook de introspectie. Jij was perfect, de krant volstrekt onredelijk. Zo liggen de zaken zelden, Robert, ieder verstandig mens beseft dat.
Tijd voor mildheid en nuance!

Groet, Philippe.

___

Ze pro­be­ren ons zo te de­le­gi­ti­mi­se­ren dat we bui­ten de dis­cus­sie wor­den ge­plaatst.
(Avi­hai Stol­lar van Brea­king the Si­len­ce, in: ‘Landverraders’, NRC 22-12-2015, zie hieronder.)

Van: Robert van Waning   Datum: 22 december 2015.
Aan: Philippe Remarque, hoofdredacteur van de Volkskrant

[Geen reactie.]

Beste Philippe,

“Ze gaan niet meer met ons en an­de­re men­sen­rech­ten­or­ga­ni­sa­ties in dis­cus­sie, ze pro­be­ren ons zo te de­le­gi­ti­mi­se­ren dat we bui­ten de dis­cus­sie wor­den ge­plaatst.”

Bij het lezen van deze passage moest ik denken aan de onterechte en willekeurige verbanning die jouw krant mij had opgelegd nadat ik gefundeerde en beredeneerde kritiek had geuit op wat een pro-Israëlische columnist (ik schreef bijna ‘kolonist’)  in het kader van zijn anti-Iran hetze had geschreven.

Daarna heb ik gedurende anderhalf jaar niet kunnen deelnemen aan het publieke debat op het forum van mijn keuze. Je beseft niet wat dat betekent voor een betrokken burger.

Ik wacht nog steeds op excuses voor die redactionele dwaling.

____

Redacties maken graag gebruik van de onbeschaafdheid van scheldende, beledigende en dreigende ‘reaguurders’ om onwelgevallige (maar beschaafde) reacties te kunnen weigeren of te verwijderen.
(RvW)

De Raad voor de Rechtspraak wil graag dat voor de burger voorzienbaar is welke gedragingen strafbaar zijn.
(VK, 20-03-2016)

De commerciële bedrijven waaraan media het ‘modereren’ van reacties hebben uitbesteed, hoeven zich niet te houden aan journalistieke maatstaven en regels, noch aan de gebruiksvoorwaarden van het forum en dus ook niet aan de (grond)wettelijke regels waarnaar die vaak verwijzen.
(RvW)

Van: Robert van Waning    Verzonden: maandag 21 maart 2016 12:41
Aan: Janny Groen, Redactie de Volkskrant
Onderwerp:  Voorzienbaarheid van strafbaarheid: svp ook mbt meningsuitingen in reactieruimten.

[Geen reactie.]

Geachte mevrouw Groen,

De Raad voor de Rechtspraak wil graag dat voor de burger voorzienbaar is welke gedragingen strafbaar zijn. (‘Verbod verheerlijken terrorisme juridisch niet houdbaar’, VK, 20/3 jl.

Ik probeer dat nu al enige jaren tevergeefs te bereiken met betrekking tot meningsuitingen in de reactieruimten op de website van de Volkskrant. Daar kan men namelijk zomaar geconfronteerd worden met weigering of verwijdering van zijn reacties en zelfs met verbanning voor onbepaalde tijd, zonder dat men zich ervan bewust was enige regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden te hebben geschonden. Deze sancties worden toegepast zonder deugdelijke motivatie, zonder mogelijkheid van verweer en zonder opgave van de strafduur. Democratie en rechtsstaat zijn dan ver te zoeken.

In de Volkskrant wordt regelmatig met (terechte) verontwaardiging geschreven over censuur elders (bij voorbeeld in de Oekraïne, zie ‘Zwart Rusland’, VK 19/3 jl), maar als het gaat om het recht van vrije meningsuiting, dan verdient onderdrukking daarvan in ons eigen land ook aandacht. Hier gebeurt het niet door de overheid, maar door redacties van kwaliteitskranten, inclusief de uwe.

Redacties maken namelijk graag gebruik van de onbeschaafdheid van scheldende, beledigende en dreigende reaguurders om onwelgevallige (maar beschaafde) reacties te kunnen weigeren of te verwijderen. Dit gaat dus verder dan het moeten schrappen van passages waarin machthebbers worden bekritiseerd. Een al te kritische reageerder kan in Nederland zelfs zonder opgave van reden en zonder mogelijkheid van verweer voor onbepaalde tijd worden verbannen. Dit betekent uitsluiting van deelname aan het publieke debat op het forum van zijn keuze. Om dat recht en die vrijheid te behouden, zou menig reageerder maar al te graag bepaalde passages weg willen laten.

Als u denkt dat die reageerder het daar dan wel naar zal hebben gemaakt, dat redacties zich houden aan strenge journalistieke maatstaven en dat zij heus niet zomaar iemand uitsluiten van deelname aan het politieke debat, dan bent u – vrees ik – een deel van het probleem dat ik graag aan de orde gesteld zou willen zien.

De commerciële bedrijven waaraan media het ‘modereren’ van reacties hebben uitbesteed, hoeven zich niet te houden aan journalistieke maatstaven en regels, noch aan de gebruiksvoorwaarden van het forum en dus ook niet aan de (grond)wettelijke regels waarnaar die vaak verwijzen. Zij hoeven ook geen verantwoording af te leggen voor hun beslissingen. Redactionele vrijheid gaat boven de vrijheid van meningsuiting van burgers. (RvdJ 2008/38.) Zodoende heerst willekeur over het ‘publieke debat’.

Ik ben zelf gedurende anderhalf jaar verbannen geweest uit het reactie- en discussieforum van VK Opinie op de website van de Volkskrant. Toen ik daartegen bezwaar maakte, werden in de daarop volgende correspondentie met ombudsman, hoofdredacteur, adjunct-hoofdredacteur en chef opiniepagina verschillende redenen genoemd waarom mijn verbanning terecht was geweest: Mijn reactie was een persoonlijke aanval op Paul Brill (nonsens), de toon was onvriendelijk (nou èn?), de inhoud was off-topic (aantoonbaar onjuist), ik had de opiniechef boos gemaakt (inderdaad), etc.

Hoewel geen enkele van de genoemde redenen gebaseerd was op schending van de gebruiksvoorwaarden of van de wet, werd mijn verbanning toch niet ongedaan gemaakt. Gedurende anderhalf jaar heb ik zodoende niet kunnen deelnemen aan de publieke discussies op het openbare forum van mijn keuze. Pas na anderhalf jaar streek VK’s opiniechef Henk Müller over zijn hart en hief mijn verbanning op, even spontaan als hij die had opgelegd. Dat mag willekeur heten.

Opiniechef Henk Müller schreef mij in een e-mail van 9 september 2009 dat de redactie ‘volgens de regels’ geen waarschuwing hoeft te geven, geen reden voor een verwijdering hoeft te geven en verwijderde teksten ook niet hoeft terug te sturen. (Van zo’n reactie wordt meestal niet eerst een afschrift gemaakt, zodat de tekst definitief weg is.) Müller vond dat niet onfatsoenlijk of oneerlijk en hij vond dat ik de zaken op zijn kop zette.

Ook hoofdredacteur Philippe Remarque, van wie ik sindsdien excuses probeer los te krijgen, vindt dat ik niet moet zeuren. Hij schrijft: “Volgens mij zijn er erger zaken in het leven dan tien jaar geleden even uitgesloten te zijn geweest van een of ander internetforum.”

Anderhalf jaar verbanning is volgens hem dus maar ‘even’.. Hij zou anders piepen als hem of één van zijn journalisten dit was overkomen.

Het lijkt een oud geval, maar het is nog steeds actueel, want dagelijkse praktijk. Het vervelende is dat niemand deze misstand aan de kaak kan, mag, durft of wil stellen: Burgers kúnnen het niet (hun protest wordt domweg niet geplaatst), politici mógen het niet (‘aantasting van de persvrijheid’) en journalisten wíllen of dúrven het niet, uit loyaliteit of uit angst voor collegiale of hoofdredactionele represailles.

In verband met het bovenstaande heb ik een paar vragen aan u:

1. Is het reactie- en discussieforum op de website van de Volkskrant een openbaar forum voor publiek debat? (VK Ombudsman Thom Meens vond van wel.)
2. Zo niet, wat is het dan wel?
3. Zo ja, is het onvervreemdbare, fundamentele en grondwettelijk gegarandeerde burgerlijke recht van vrije meningsuiting daar dan van kracht (behoudens etc.)?
4. Moeten moderatoren en redacteuren zich houden aan de gebruiksvoorwaarden van het forum en aan de wettelijke regels waarnaar die verwijzen?
5. Zo niet, hoe kunnen reageerders dan van tevoren weten welke meningsuitingen strafbaar zijn?

________________________

“In dit land moet ik mijn mening toch vrij kunnen uiten.”
(Celal Altuntas.)

“De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet.”
(Philippe Remarque.)

Van: Robert van Waning    Verzonden: dinsdag 10 januari 2017 16:16
Aan: Janny Groen    CC: ‘VK Ombudsvrouw’; ‘Philippe Remarque’
Onderwerp: “In dit land moet ik mijn mening toch vrij kunnen uiten.” Niet, dus.

[Geen reactie.]

Geachte mevrouw Groen,

“In dit land moet ik mijn mening toch vrij kunnen uiten,” zegt Celal Altuntas in uw artikel ‘Schrijver Altuntas krijgt scheldkanonnades én steun’ (VK 9/1 jl) Niet, dus.

Vrijheid van meningsuiting is een fictie die in stand wordt gehouden door degenen die die ‘onvervreemdbare vrijheid’ als enigen willekeurig kunnen beknotten, namelijk journalisten en redacties van media.

U kunt niet aannemelijk maken dat er vrijheid van meningsuiting bestaat (omdat dat niet waar is) en ik kan niet aantonen dat de Volkskrant en andere media die vrijheid onderdrukken (omdat die meningsuiting niet wordt geplaatst).

Philippe Remarque, hoofdredacteur van de Volkskrant, schreef op 7/1/2017 in zijn wekelijks rubriek ‘De Hoofdredacteur’ :

“De Volkskrant is nieuwsgierig, schrijft over alle politici en wil een podium zijn voor botsende opvattingen. Omdat wij denken dat u daar het meest aan heeft om uw eigen mening te vormen,”

Ook dat is niet waar, maar wie kan de hoofdredacteur tegenspreken als dat niet wordt geplaatst door de opinieredacteur? Ik heb meermalen ervaren dat mijn kritische (maar ter zake doende en in alle opzichten fatsoenlijke) meningen niet werden afgedrukt omdat zij een dienstdoende redacteur of moderator niet welgevallig waren. Ik ben zelfs gedurende anderhalf jaar(!) verbannen geweest door de opinieredactie van de Volkskrant, niet omdat ik enige regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden had geschonden, maar omdat mijn opvattingen botsten met die van een columnist van de Volkskrant.

Iedere journalist en columnist is ervan op de hoogte dat dit soort dingen gebeuren, maar niemand wil of durft erover te schrijven. Toch zou er bij rechtgeaarde journalisten iets moeten gaan knagen omdat het belangrijkste grondrecht van burgers structureel wordt geschonden en omdat het publieke debat door anonieme redacteuren en moderatoren wordt gemanipuleerd.

“De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet,” schreef Philippe Remarque op 4/4/2015 in zijn onweersproken rubriek. Een gotspe van klasse. U en andere journalisten kunnen dit wel blijven negeren en doen alsof er niets aan de hand is, maar ooit komt de waarheid boven tafel, met naam en toenaam.

_____________________

“De uitingsvrijheid is een van de essentiële grondslagen van een democratische samenleving. Uitingsvrijheid is er niet alleen voor informatie en ideeën, die met instemming worden ontvangen, maar ook voor inlichtingen en denkbeelden, die ergeren, shockeren en verwarring zaaien (‘offend, shock and disturb’).”
(Handyside-arrest, EHRM 7 december 1976, NJ 1978, 236 )

Van: Robert van Waning   Verzonden: donderdag 12 januari 2017 21:56
Aan: Frits Abrahams, redactie NRC    CC: ombudsman@nrc.nl
Onderwerp:   Ook Abou Jahjah mag ‘shock, disturb and offend’ de Israël-lobby.

[Geen reactie. RvW]

Geachte heer Abrahams,

In uw column over Abou Jahjah (NRC 11-01-2017) schreef u:

“Een laffe Palestijnse aanslag in Jeruzalem op militairen promoveerde hij op Facebook tot een heldhaftige verzetsdaad. Hij heeft zich al eerder aan riskante vergelijkingen gewaagd, maar nu verspeelde hij in één klap zijn zorgvuldig opgebouwde krediet. „Aan het brede debat zijn grenzen”, liet De Standaard weten, „en die liggen voor ons bij het ondersteunen van geweld zonder onderscheid.” “

In de ongelijke oorlog die Israël voert tegen de beroofde, bezette, gediscrimineerde en slechts met stenen en zelfbouwraketten gewapende bewoners van (de restanten van) Palestina, is de verhouding tussen Israëlische en Palestijnse doden 10 : 1. Gelooft u echt dat de Israëlische aanvallen met de modernste Amerikaanse wapens op (merendeels) Palestijnse burgers allemaal moedig, eerlijk en van een hoog moreel kaliber waren? Gelooft u in die mythe van ‘het moreelste leger van de wereld’? Dan heeft de Hasbara echt effect, althans op mensen die daarvoor open staan.

Een aanval van een burger op militairen van een bezettingsmacht is per definitie geen terreurdaad. En ook niet laf, want de dader offert zijn eigen leven.

De politieke opvatting dat de manier waarop Israël de Palestijnen behandelt in strijd is met alles wat ons in het vrije Westen heilig is (of zou moeten zijn), is niet verwerpelijk. Maar ook als die dat in de ogen van de Israël-lobby wel was, zou zij nog in vrijheid geuit mogen worden. Immers:

“De uitingsvrijheid is een van de essentiële grondslagen van een democratische samenleving. Uitingsvrijheid is er niet alleen voor informatie en ideeën, die met instemming worden ontvangen, maar ook voor inlichtingen en denkbeelden, die ergeren, shockeren en verwarring zaaien (‘offend, shock and disturb’).” *)

Dit geldt ook voor kritische opvattingen en meningsuitingen mbt de Israëlische beroving, bezetting, discriminatie en onderdrukking van de oorspronkelijke Arabische bevolking van Palestina, het land dat – na grondige etnische zuivering ervan – door Israël van de kaart werd geveegd?

Ik deel waarschijnlijk lang niet alle opvattingen etc. van Abou Jahjah, maar ik ervaar wel al jarenlang dezelfde tegenwerking bij het uiten van kritiek op dingen die in strijd zijn met mijn rechtsgevoel en met de internationale rechtsorde. Die tegenwerking bestaat uit het door redacties te worden geweigerd, gecensureerd, verwijderd en zelfs verbannen en het door (altijd anonieme) bloggers, reageerders en discussieerders in sociale media en op openbare discussiefora te worden gestalkt, bedreigd, gepest en valselijk worden beschuldigd.

Het vergt nogal wat om dan toch maar te blijven schrijven wat men vindt. Bij deze.

*)
“Het EHRM heeft in de zaken Handyside*) en Sunday Times**) zijn uitgangspunten voor beoordeling van de vraag of een beperking noodzakelijk is in een democratische samenleving. neergezet. Die kunnen als volgt worden samengevat:

De uitingsvrijheid is een van de essentiële grondslagen van een democratische samenleving. Uitingsvrijheid is er niet alleen voor informatie en ideeën, die met instemming worden ontvangen, maar ook voor inlichtingen en denkbeelden, die ergeren, shockeren en verwarring zaaien (‘offend, shock and disturb’).

Zonder pluriformiteit, tolerantie en een ‘open mind’ is er geen sprake van een democratische samenleving. Om dus beperkingen te stellen aan de uitingsvrijheid dient er een dringende maatschappelijke behoefte daartoe aanwezig te zijn, de beperking moet evenredig zijn aan het te bereiken doel en de aangevoerde redenen relevant en in overeenstemming met artikel 10 lid 2.

In deze zaken heeft het Hof tevens een nadere uitleg gegeven van het begrip noodzakelijk. Noodzakelijk, aldus het Hof, is ‘not synonymous with “indispensable”, neither has it the flexibility of such expressions as “admissible”, “ordinary”, “useful”, “reasonable” or “desirable'” . Er dient volgens het Hof derhalve een ‘pressing social need’ te zijn.”

EHRM 7 december 1976, NJ 1978, 236 (Handyside);
EHRM 24 mei 1988, NJ 1991, 585 (Müller).
Uit: ‘Uitingsvrijheid’. (‘De vrije informatiestroom in grondwettelijk perspectief’),
door J.M. de Meij e.a., 2000, pag 252,

______________

De ultieme gelijkhebbenden zijn degenen die hun opvattingen en meningen kunnen uiten (en zelfs publiceren) zonder dat zij kunnen worden tegengesproken, laat staan bekritiseerd.
(RvW)

Van: Robert van Waning      Verzonden: vrijdag 8 maart 2019 15:37
Aan: ‘Vkr Brieven Red’
Onderwerp: Aan Paulien Cornelisse (re: ‘De gelijkhebbenden’. (Niet voor publicatie.)

[Geen reactie.]

Geachte mevrouw Cornelisse,

In uw column ‘Verpakking’ (VK 6/3 jl) had u het smalend over ‘de zegetocht van de gelijkhebbenden’ die al lang wisten dat de mensheid de natuur om zeep helpt.

De ultieme gelijkhebbenden zijn degenen die hun opvattingen en meningen kunnen uiten (en zelfs publiceren) zonder dat zij kunnen worden tegengesproken, laat staan bekritiseerd. Ik bedoel natuurlijk de columnisten, commentaarschrijvers, presentatoren, recensenten, journalisten, etc. Door hun onaantastbare positie zijn zij écht een apart slag mensen.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning,
Amstelveen.

PS ‘Gelijkhebbenden’ wisten inderdaad al omstreeks 1970 dat de opwarming van het klimaat met 2 graden door de uitstoot van verbrandingsproducten wetenschappelijk was berekend. Een kind kon begrijpen dat dit ook veel ongewenste gevolgen zou hebben. De meeste mensen wilden het toen liever niet horen en nu nog steeds niet. Zij worden gesteund door De Telegraaf en door columnisten in sommige andere kranten.

_________

Een overeenkomst tussen dictators en columnisten is dat zij niet kunnen worden tegengesproken.
(RvW)

Van: Robert van Waning Verzonden: zondag 24 maart 2019 12:50
Aan: ‘Philippe Remarque’ ; ‘Red Vkr Alg Redactie’
Onderwerp: ‘Opinie betekent bij ons ook sinds jaar en dag scherpe meningen van anderen.’
(Philippe Remarque, VK 23/9 jl.)

[Geen reactie.]

Beste Philippe,

Een overeenkomst tussen dictators en columnisten is dat zij niet kunnen worden tegengesproken. Gelukkig zijn er ook verschillen, maar nóg een overeenkomst is dat beiden veel invloed hebben op de publieke meningsvorming. Als de journalistiek niet de kritiek krijgt die zij – net als alles en iedereen in een democratie – verdient, kan zij inderdaad een bedreiging vormen waartegen niemand kan en mag optreden.  (Alleen) wat dat betreft heeft Thierry Baudet helaas gelijk.

In jouw column ‘Baudet is niet onze vijand’ (VK 23.9.2019) schrijf je: “Opinie betekent bij ons ook sinds jaar en dag scherpe meningen van anderen [..].” Je belijdt fraaie principes, maar jij en jouw redactie hebben moeite om je daaraan in de praktijk te houden. Dat bleek wel toen je mij gedurende anderhalf jaar hebt (laten) verbannen uit de reactie- en discussieruimte op de website van jouw krant zonder dat daarvoor enige geldige reden bestond. Die werd dan ook nooit gegeven. Are Elshout schreef destijds zonder nadere toelichting dat mijn kritiek op columns van Paul Brill ‘bedenkelijk’ was. Dat is niet discussiëren maar suggereren. Ik heb nooit iets verkeerds, bedenkelijks of ongepastst geschreven. Ik had bezwaar tegen Brills hetze tegen Iran en zijn opvallende mildheid als het over verwerpelijke gedragingen van Israël ging. Hiervoor werd op het ‘opinieforum’ van de Volkskrant geen ruimte geboden.

Sinds die verbanning draag ik het stigma van bedenkelijkheid zonder mij te hebben kunnen verweren. Excuses en herstel van de reputatieschade bleven uit. Die verbanning wordt mij nog steeds nagedragen en jouw opiniechef Henk Müller weigert nog steeds om brieven van mij te plaatsen, ongeacht het onderwerp. Als bewaker van democratie en rechtsstaat en als promotor van het publieke debat slaat de Volkskrant een slecht figuur.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning,

PS
De volgende dialoog in ‘Het Raadsel Van Spinoza’ van Irvin D. Yalom (p 41) deed mij aan Thierry Baudet denken:

‘[Houston Stewart] Chamberlain gebruikt verheven taal en doet net alsof hij onze nobele inborst aanspreekt, maar volgens mij wakkert hij juist onze meest basale instincten aan.’
‘Hoe verklaar je zijn populariteit?’’ ‘
‘Hij schrijft erg overtuigend. En hij maakt indruk op onontwikkelde mensen.’

_____

Wat ik had geschreven was gefundeerd en niet onfatsoenlijk. Onrecht verjaart nooit.
(RvW)

Van: Robert van Waning       Verzonden: zaterdag 15 juni 2019 12:36
Aan: ‘Philippe Remarque’; ‘VK Opinie’
Onderwerp: Meningsuiting, Censuur, Verbanning – Politieke cartoons. Week van de hoofdredacteur.
VK 15.06.2019

[Geen reactie.]

Beste Philippe,

Ga je ooit nog eens toegeven dat mijn verbanning door jouw krant vanwege mijn ironische reactie op een column(!) onterecht, onbehoorlijk en stigmatiserend was?

Of moet ik dat aan je opvolger vragen?

Afgezien van het feit dat ik door die onverdiende verbanning gedurende anderhalf jaar niet heb kunnen deelnemen aan het publieke debat op het openbare internetforum van de Volkskrant, heb ik daarvan jarenlang (en nog steeds) op andere fora last gehad van de stigmatisering. Opponenten gebruikten het om mij te diffameren.

Wat ik had geschreven*) was gefundeerd en niet onfatsoenlijk. Onrecht verjaart nooit.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning,

_______

Ik wil graag aanspraak maken op rehabilitatie.
(RvW)

Van: Robert van Waning Verzonden: maandag 1 juli 2019 12:28
Aan: p.klok@volkskrant.nl
Onderwerp: Lijk in de kast wil graag rehabilitatie.

[Geen reactie.]

Geachte Pieter Klok,

Hartelijk gefeliciteerd met uw benoeming tot hoofdredacteur van de Volkskrant.

Uw voorganger Philippe Remarque schreef dat u originele invalshoeken bedenkt, altijd in de eerste plaats aan de lezer denkt, de geestelijke ruimte heeft om een ander te begrijpen en dat u bereid en in staat bent om uw oordeel te herzien. Philippe waardeert in u kwaliteiten en eigenschappen waarover hij zelf niet beschikt. Dat is mooi maar wel vrijblijvend.

Ik wil u vriendelijk vragen om de kwestie van mijn onverdiende verbanning door de Volkskrant te willen bestuderen, want die heeft mij in de afgelopen jaren ten onrechte behoorlijk beschadigd. Ik wil graag aanspraak maken op rehabilitatie.

Met vriendelijke groet en de beste wensen voor succes,
Robert van Waning,

_________

“Een redactie die kritische meningsuitingen negeert, weigert cq verwijdert louter vanwege hun onwelgevalligheid (en dus niet vanwege plaatsgebrek of schending van regels van fatsoen, wet en/of gebruiksvoorwaarden), handelt op zijn minst in strijd met de geest van onze democratie en Grondwet en dus ook met de opdracht van de onafhankelijke pers.”
(RvW)

Van: Robert van Waning
Verzonden: 23 sep. 2020 om 16:07
Aan: Arie Elshout
Onderwerp:
Democratie wordt vernietigd door willekeurige onderdrukking van onwelgevallige meningsuitingen.

Geachte heer Elshout,

Volgens Sander Schimmelpenninck heeft niet iedereen recht op een mening. Althans, dat schreef u in uw column ‘Probeer democratie niet te redden door haar te vernietigen’ (VK 23/9 jl). Ik kan bijna niet geloven dat u uw collega-columnist juist en/of volledig heeft geciteerd. Natuurlijk heeft iedereen recht op een mening. Gedachten zijn immers vrij en vrijwel onmogelijk te onderdrukken.

In principe mag iedereen altijd en overal zijn meningen uiten ‘behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet’ (art. 7 Gw, Art 10 EVRM), maar het is de vraag of die vrijheid of, hoe en in welke mate die vrijheid dan ook door media gerespecteerd moet worden.  

Democratie betekent inderdaad niet dat alle meningen gehoord moeten worden, zoals Schimmelpenninck zou hebben beweerd. Het betekent wel dat zij gehoord mogen en kunnen worden. Dat is al heel iets anders. Een beperkende factor is dan nog ‘slechts’ de manier waarop dit gebeurt. Iedereen kan en mag pamfletten, folders, boeken etc. schrijven, waarbij het gebrek aan geld, tijd en energie beperkende factoren zijn. Iedereen heeft ook toegang tot het internet voor het schrijven van opinies en reacties daarop. Moeilijk wordt het als men het probeert via een medium waarbij een directie en/of redactie bepaalt wat daarin wordt gepubliceerd.

Volgens u moeten in een democratie alle meningen gehoord worden. Dat is – helaas en gelukkig – onmogelijk. Helaas, omdat daarvoor de tijd en de middelen ontbreken. Gelukkig, omdat redacties er niet voor niets zijn. Zij besparen hun lezers, kijkers en luisteraars veel verkeerde, onzinnige, overbodige en kwaadwillige informatie. Het beoordelen en het maken van keuzen en selecties van serieus te nemen opinies maakt niet alleen democratie moeilijk, maar ook redactie. U wilt graag dat wij met ons allen een beetje vertrouwen houden in het oordeelsvermogen van de meeste burgers. Dit geldt a fortiori voor redacties. De middelen en mogelijkheden waarover zij beschikken, zijn krachtig genoeg om mensen levenslang kapot te maken en de democratie te vernietigen.

Doordat die macht onvoldoende weerwerk of tegenspraak krijgt op hetzelfde platform, is er een scheefgroei ontstaan in de democratische krachts- en machtsverhoudingen. Gewone burgers kúnnen journalistieke media niet tegenspreken, want die wordt domweg niet geplaatst of uitgezonden. Bestuurders en politici mógen het niet, want dan is het land te klein en de democratie in gevaar: Persvrijheid! Journalisten zelf willen of durven het niet, uit angst voor hun carrière en/of collegiale represailles.

Een redactie die kritische meningsuitingen negeert**) weigert cq verwijdert louter vanwege hun onwelgevalligheid (en dus niet vanwege plaatsgebrek of schending van regels van fatsoen, wet en/of gebruiksvoorwaarden), handelt op zijn minst in strijd met de geest van onze democratie en Grondwet en dus ook met de opdracht van de onafhankelijke pers.

In uw column stelt u de vraag hoe men iemand het recht op een mening kan ontzeggen. Die vraag stelde ik u vele jaren geleden ook. U heeft daarop ontwijkend, badinerend, met onjuiste argumenten of helemaal niet gereageerd. Volgens u was mijn verbanning door VK Opinie terecht omdat ik de toenmalige chef Opinie ‘bijna boos had gemaakt’ en omdat mijn reacties op columns (meningsuitingen, dus) van Paul Brill ‘een bedenkelijke wending dreigden te nemen’. (Zie hieronder.)

Mijn reactie op de column van Brill was onderbouwd, niet onzinnig en ook niet bedenkelijk. Zij voldeed dus aan uw en Schimmelpennincks (overigens discutabele) voorwaarden.

Mijn anderhalf jaar durende verbanning van destijds*) betekende een verbod om te reageren op artikelen, columns, ingezonden brieven en reacties in de Volkskrant of op haar website en dus ook uitsluiting van deelname aan publieke discussies op het openbare forum van de Volkskrant op het internet. Die zware sanctie door een landelijk journalistiek medium heeft mij sindsdien achtervolgd en gestigmatiseerd. In discussies op het internet wordt er nog vrijwel wekelijks naar verwezen om mijn opinie ongeloofwaardig te maken en mijn positie te verzwakken. Dit stigma en dit onrecht verjaren niet.

Wilt u mij alstublieft mij steunen in mijn verzoek om excuses en rehabilitatie? Ik wil heel graag tegen mijn opponenten kunnen zeggen dat de Volkskrant spijt heeft van die ongefundeerde, onterechte, onrechtvaardige en beschadigende levenslange veroordeling.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

———————-

“Bij u zit de pijn in de ban die over uw bijdragen is uitgesproken door de Volkskrant. Dat dit voor uw pijnlijk was en is, begrijp ik. Ik kan helaas niets voor u betekenen. “
(Arie Elshout, oud-adjunct-hoofdredacteur, thans columnist van de Volkskrant)

Van: Arie Elshout <a.elshout@volkskrant.nl>
Verzonden: donderdag 24 september 2020 15:41
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: Re:
Democratie wordt vernietigd door willekeurige onderdrukking van onwelgevallige meningsuitingen.

Geachte heer Van Waning,

dat is lang geleden. Dank voor uw mail.

U bent het met mij eens dat iedereen recht heeft op een mening. Tegelijkertijd meent u dat redacties niet alle meningen hoeven te publiceren, zij mogen selecteren.

Dus het recht op een mening is niet hetzelfde als het recht op verspreiding van die mening door mediaredacties. Dat zou ook niet kunnen, ze moeten selecteren, aan de hand van allerlei criteria.

Bij u zit de pijn in de ban die over uw bijdragen is uitgesproken door de Volkskrant.
Dat dit voor uw pijnlijk was en is, begrijp ik. Ik kan helaas niets voor u betekenen.

Ik geloof niet dat de inhoud van mijn column van afgelopen maandag mij ertoe zou moeten brengen om de krant te vragen om excuses aan uw adres. Zoals ik al zei is het recht op een mening niet hetzelfde als het recht op publicatie van een mening. De Volkskrant had indertijd haar redenen om u in de ban te doen. 

Ik wil daar niet in treden.
Ten eerste omdat ik moeite blijf houden met uw reacties op columns van Paul Brill.
Ten tweede omdat ik inmiddels met pensioen ben.
Dit is ongetwijfeld niet wat u van mij wilt horen, maar ik kan er helaas voor u niets anders van maken..

Met vriendelijke groet,
Arie Elshout

———-

Op wo 23 sep. 2020 om 16:07 schreef

‘Gewone mensen’ houden zich niet beroepsmatig bezig met democratie. Velen van hen voelen zich daarbij niettemin vrijwillig of noodgedwongen betrokken. Dankzij internet, sociale media en platforms zijn zij niet meer afhankelijk van periodieke verkiezingen en (on)welwillende opinieredacteuren en anonieme moderatoren om uiting te geven van hun opvattingen, meningen en voorkeuren.
(RvW)

Van: Robert van Waning
Verzonden: maandag 15 maart 2021 14:05
Aan: Frank Kalshoven (De Argumentenfabriek) <Frank@argumentenfabriek.nl>
CC: Raoul du Pre <r.dupre@volkskrant.nl>; VK Opinie <opinie@volkskrant.nl>
Onderwerp: Bijdrage van sociale media aan ‘betere democratie’. (RE: Faaldemocratie (5/5) VK 13.03.2021)

(Afschrift aan Raoul du Pré ivm verwante discussie.)

Geachte Frank Kalshoven,

In aflevering 5/5 van uw serie ‘Faaldemocratie’ opperde u de mogelijkheid om bij verkiezingen inhoudelijke vragen aan kiezers te stellen. De antwoorden daarop kunnen ons meer leren over hun maatschappelijke voorkeuren, schreef u. U verwacht dat Kamerleden en journalisten dan nog beter hun zegenrijke kritische werk kunnen doen.

Dat ook burgers voortdurend kritisch kunnen en moeten zijn en op die manier bijdragen aan een betere democratie, kwam niet duidelijk in uw serie naar voren.

‘Gewone mensen’ houden zich niet beroepsmatig bezig met democratie. Velen van hen voelen zich daarbij niettemin vrijwillig of noodgedwongen betrokken. Dankzij internet, sociale media en platforms zijn zij niet meer afhankelijk van periodieke verkiezingen en (on)welwillende opinieredacteuren en anonieme moderatoren om uiting te geven van hun opvattingen, meningen en voorkeuren.

Als middel om informatie te verzamelen over maatschappelijke en politieke voorkeuren noemde u wel de Burgertoppen, maar niet de ‘socials’, de openbare internetmedia, -fora en -platforms. Ook in het programma Spraakmakers op NPO Radio 1 bleek vanochtend duidelijk dat de gevestigde journalistiek er nog steeds moeite mee heeft om functie, betekenis en invloed daarvan te duiden. De toon blijft afwijzend en lacherig, met een enkel voorbeeld van hun irrelevantie. Toch gaf men toe dat de sociale media de uitslag van de huidige voorkiezingen nog onvoorspelbaarder maken dan ‘normaal’. De enige ontwikkeling die ik bespeur, is dat men het niet steeds meer zo denigrerend heeft over ‘reaguurders’.

Ondertussen weten ze bij FVD, D66 en zelfs bij het CDA inmiddels al wél hoe de hazen in onze democratie lopen. Zij gaven immers zo’n 2,5 miljoen euro uit aan advertenties op Facebook (bron: NRC 13/3 jl). Net als bij de journalistiek en opiniemakerij gaat het daarbij om éénrichtings-‘communicatie’: De burgers kunnen niet reageren, laat staan kritiek leveren.  

Sinds ik ooit ten onrechte gedurende anderhalf jaar(!) verbannen **) ben geweest uit het (opgeheven, want te kritisch) reactie- en discussieforum van de Volkskrant, reageer ik nauwelijks meer op opiniestukken. Via Twitter en Instagram kan ik nu gelukkig wel onder mijn eigen naam uiting geven aan mijn maatschappelijke en politieke voorkeuren. Aangezien ik daarbij regels van wet, fatsoen en gebruiksvoorwaarden respecteer, heb ik tot dusver*) niet te maken gehad met willekeurige weigering of verwijdering van mijn uitingen, laat staan voor een blokkade of verbanning. Redacties van journalistieke media hanteren namelijk ook welgevalligheid als criterium, iets wat zij niet in hun gebruiksvoorwaarden vermelden.    

Heeft u zich trouwens ooit verdiept in de opheffing en vervolgens verkwanseling en verdonkeremaning van het ooit succesvolle VK Weblog?

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning (New Orleans, 1942)

————

“Openbare internetplatformen zijn een prima plek voor gedachtevorming (al dan niet tussen gelijk gestemde zielen).”
(Frank Kalshoven, Argumentenfabriek, de Volkskrant)

From: Frank Kalshoven (De Argumentenfabriek) <Frank@argumentenfabriek.nl>
Sent: Monday, March 15, 2021 4:26:01 PM
To: Robert van Waning <robertvanwaning@outlook.com>
Subject: RE: Bijdrage van sociale media aan ‘betere democratie’. (RE: Faaldemocratie (5/5) VK 13.03.2021)

Dag Robert,

Dank voor de mail. Openbare internetplatformen zijn een prima plek voor gedachtevorming (al dan niet tussen gelijk gestemde zielen). Ik doe er niets aan af. Ik was in mijn serie echter op zoek naar iets anders. Een manier namelijk om de maatschappelijke voorkeuren van de bevolking als geheel beter in beeld te brengen.

Wellevendheid, trouwens, lijkt me nuttig in elke sociale omgang.

Heb een fijne dag.

Met vriendelijke groet,
Frank Kalshoven

———–

“Onwelgevalligheid mag geen reden zijn om een reactie te weigeren, laat staan om een reageerder te blokkeren of te verbannen.”
(RvW)

Van: Robert van Waning <robertvanwaning@outlook.com>
Verzonden: maandag 15 maart 2021 17:58
Aan: Frank Kalshoven (De Argumentenfabriek) <Frank@argumentenfabriek.nl>
Onderwerp: Re: Bijdrage van sociale media aan ‘betere democratie’. (RE: Faaldemocratie (5/5) VK 13.03.2021)

Beste Frank,

De socials zijn gelukkig niet alleen geschikt om maatschappelijke voorkeuren van de bevolking te beïnvloeden en te sturen in (on)gewenste richtingen, maar natuurlijk ook om ze als geheel beter in beeld te brengen.

Kan het zijn dat je wellevendheid verwart met welgevalligheid? Onwelgevalligheid mag geen reden zijn om een reactie te weigeren, laat staan om een reageerder te blokkeren of te verbannen.

Het is niet onfatsoenlijk om niet alle opvattingen en voorkeuringen van de redactie te delen.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning


“Zolang de onwelgevalligheden maar wellevend worden gebracht moeten ze inderdaad van harte welkom zijn, lijkt me.”
(Frank Kalshoven, Argumentenfabriek, de Volkskrant)

Van: Frank Kalshoven (De Argumentenfabriek) <Frank@argumentenfabriek.nl>
Verzonden: dinsdag 16 maart 2021 11:08
Aan: Robert van Waning <robertvanwaning@outlook.com>
Onderwerp: RE: Bijdrage van sociale media aan ‘betere democratie’. (RE: Faaldemocratie (5/5) VK 13.03.2021)

Dag Robert,

Zolang de onwelgevalligheden maar wellevend worden gebracht moeten ze inderdaad van harte welkom zijn, lijkt me.

Met vriendelijke groet,

Frank Kalshoven

T: +31 20 412 40 01
E: frank@argumentenfabriek.nl

———–

De nieuwe tijd moet zich niet bedienen van methoden uit oude tijden, zoals gedwongen heropvoedingsprogramma’s, censuur, excommunicatie. Een goed doel valt nooit te bereiken met foute middelen.”
(Arie Elshout, columnist, journalist en oud-adjunct-hoofdredacteur van de Volkskrant.)

Van: Robert van Waning Verzonden: dinsdag 23 maart 2021 13:41
Aan: Arie Elshout
CC: p.klok@volkskrant.nl; Raoul du Pre
Onderwerp: ‘Censuur en excommunicatie zijn foute middelen uit oude tijden.’ (Column Arie Elshout, VK 22.03.2021) Practice what you preach..

[Geen reactie.]

Geachte Arie Elshout,

U schreef:

“Maar mijn in de loop der jaren geaccumuleerde ervaring zegt dat de nieuwe tijd zich niet moet bedienen van methoden uit oude tijden, zoals gedwongen heropvoedingsprogramma’s, censuur, excommunicatie. Een goed doel valt nooit te bereiken met foute middelen.”

(Uw column in VK 22.03.2021)

Ik viel van mijn stoel, mijn broek zakte af en mijn klomp brak. Meende u dat nou écht? Is hier sprake van voortschrijdend inzicht of van hypocrisie?

U vond mijn verbanning uit de openbare reactie- en discussieruimte van de Volkskrant immers géén ‘fout middel’ omdat mijn reactie op een column van Paul Brill ‘bedenkelijk’ was geweest. U kon of wilde echter niet vertellen wát er dan zo fout aan was. Mijn kritische commentaar*) was inhoudelijk, raak en hoogstens lichtelijk ironisch (‘Knap hè?’). Er stond niet één onvertogen woord in en het was geen persoonlijke aanval op de columnist.

Toch werd ik zonder opgave van deugdelijke reden, zonder mogelijkheid van verweer of bezwaar en zonder opgave van strafduur (uiteindelijk anderhalf jaar!) uitgesloten van het enige openbare platform waaraan ik al geruime tijd een actieve deelnemer was geweest. Die onverdiende sanctie was in strijd met alles wat in een democratische rechtsstaat als heilig wordt beschouwd. Toch keurde u haar niet af. Censuur en excommunicatie zijn volgens u ‘foute middelen’ om een goed doel te bereiken, maar wat was dat goede doel dan in dit geval?

Die onterechte excommunicatie heeft mij veel kwaad gedaan. Toch heeft niemand van de ombudsmannen/vrouwen en redactie van de Volkskrant deze kwestie ooit willen onderzoeken. U ook niet. De huidige hoofdredacteur reageerde zelfs niet op mijn herhaalde verzoek om rehabilitatie.

“Wat betreft het incasseren van kritiek en het erkennen van fouten heeft de journalistiek geen beste reputatie,” schreef Annet Mooij in haar boek ‘Dag In Dag Uit’ (2011, pag 189). Volgens haar heeft hoofdredacteur Pieter Broertjes er veel aan gedaan om de bestaande neiging tot zelfgenoegzaamheid te doorbreken:

“Broertjes was bovendien een type leider dat hechtte aan openheid, niet alleen tegenover zijn redactie maar ook tegenover zijn lezers. Het afleggen van verantwoording zag hij als een teken van kracht, ook als daarbij bepaalde zwaktes zichtbaar werden.”

“De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet,” schreef hoofdredacteur Philippe Remarque op 4/4/2015 in zijn wekelijkse rubriek. Waarom ik volgens hem dan toch wél terecht was verbannen, wilde ook hij niet zeggen.

Een (adjunct)(hoofd)redacteur van de Volkskrant mag kennelijk dingen schrijven die hij niet meent. Ik heb daar moeite mee.

Met vriendelijke groet,

Robert van Waning,
Amstelveen.

*)

“Op 27 november 2009 schreef Paul Brill (columnist, commentaarschrijver, recensent en verslaggever van de Volkskrant) in zijn column ‘Obama’s lakmoesproef:

“Kunnen bepaalde problemen in de wereld worden omzeild of verlicht door ze domweg anders te definiëren? Het lijkt er wel eens op dat sommigen menen dat dit inderdaad mogelijk is. Vorig weekeinde woonde ik een grote internationale veiligheidsconferentie bij in de Canadese havenstad Halifax. Alle hot issues kwamen aan bod: de toekomst van de NAVO, Afghanistan, Pakistan, Iran, het Midden-Oosten, zeepiraterij, nucleaire ontwapening.”

In de reactie- en discussieruimte van de Volkskrant schreef ik de volgende reactie:

“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar ‘het Midden-Oosten’ het noemen van Israël als ‘hot issue’ zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd ‘the hottest issue of them all’ met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen).”

Deze reactie werd niet alleen verwijderd maar was enige dagen later ook de aanleiding te zijn geweest tot mijn verbanning zonder enige waarschuwing of mededeling en dus ook zonder motivatie en mogelijkheid van verweer.”

(Uit: https://robertvanwaning.com/2015/11/23/verbannen-vanwege-meningsuiting/ )

_____

“Bij een gezonde democratie hoort pluriformiteit, zeker, maar ook respect voor andersdenkenden en vooral ook respect voor de feiten. Omroepen dienen algemeen aanvaarde journalistieke principes te onderschrijven. Ze dienen te bewijzen dat de journalistiek bij hen in goede handen is.”
(Pieter Klok, hoofdredacteur van de Volkskrant, Commentaar 30 april 2021.)

Van: Robert van Waning
Verzonden: vrijdag 30 april 2021 12:21
Aan: p.klok@volkskrant.nl
Onderwerp: Respect voor andersdenkenden. Ja graag.

[Geen reactie.]

Geachte Pieter Klok,

In het Commentaar van de Volkrant van 30 april 2021 schrijft u: “Bij een gezonde democratie hoort pluriformiteit, zeker, maar ook respect voor andersdenkenden en vooral ook respect voor de feiten. Omroepen dienen algemeen aanvaarde journalistieke principes te onderschrijven. Ze dienen te bewijzen dat de journalistiek bij hen in goede handen is.” Aan het slot heeft u het over vertrouwen in de journalistiek in zijn totaliteit.

Dat vertrouwen heb ik niet. Ten eerste, omdat tegenover de macht van media en journalistiek geen tegenmacht staat, ten tweede omdat er geen orgaan is dat de kwaliteit van de journalistiek bewaakt en ten derde omdat er geen verplichting bestaat tot publieke verantwoording voor gemaakte fouten. Op Twitter schrijf ik daarom regelmatig dingen als: ‘Journalistiek is politiek zónder oppositie’ en ‘Media en journalistiek zijn een macht zonder tegenmacht’.

Ik ben dus een ‘andersdenkende’ die graag aanspraak maakt op het respect waarvoor u pleit.

Op 1 juli 2019 heb ik uw benoeming tot hoofdredacteur van de Volkskrant aangegrepen voor een zoveelste verzoek om rehabilitatie. De Volkskrant heeft destijds mijn reputatie namelijk ernstig en langdurig beschadigd met een onterechte verbanning waarvoor geen goede reden was. Vier opeenvolgende ombudsmannen (Meens, Kranenberg, Vermeulen en Geelen) hebben deze kwestie niet in behandeling genomen en ook gewone redacteuren en verslaggevers brandden er liever niet hun vingers aan: Heikele kwestie. De laatste die er iets over wilde zeggen was Arie Elshout. Hij noemde mijn reactie op de column van Paul Brill ‘bedenkelijk’ zonder dit te kunnen of willen toelichten. Zodoende is het vanzelf een ‘oude kwestie’ geworden. Deze is voor mij echter nog steeds actueel is omdat ik er op het internet nog steeds aan word herinnerd.

Onrecht verjaart niet en volgens uw voorganger bent u toegankelijk, nieuwsgierig en open en kiest u nooit partij. Voor mij als ‘andersdenkende’ bent u voor mij de aangewezen persoon om deze kwestie te (laten) onderzoeken. Betrouwbaarheid van de journalistiek is hier in het geding.

U heeft nooit gereageerd op mijn verzoek van 1 juli 2019. Ik weet dus niet of u die email ooit heeft ontvangen.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning,

———

“In ónze democratische rechtsstaat worden afwijkende meningen niet door de staat onderdrukt maar door media.”
(RvW)

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 20 mei 2021 17:06
Aan: a.brouwers@volkskrant.nl
Onderwerp: In NL worden afwijkende meningen niet door de staat onderdrukt maar door media.
(Re: EU moet niet bang zijn om leiders die morele grens over gaan economisch pijn te doen.)
VK Commentaar 20.05.2021

Geachte heer Brouwers,

In het VK Commentaar van vandaag (20/5) schreef u met terechte verontwaardiging over het onderdrukken van onwelgevallige meningen door ondemocratische leiders. In ónze democratische rechtsstaat worden afwijkende meningen niet door de staat onderdrukt maar door media. Daar kraait geen journalistieke haan naar. Dat zou namelijk worden opgevat als nestbevuiling en dat is slecht voor de verdere journalistieke carrière.

Wilt u alstublieft mijn WordPress blog ‘Verbannen vanwege meningsuiting’ eens lezen? Ik verzoek al enige jaren om onderzoek naar de anderhalf jaar(!) verbanning vanwege een gefundeerde reactie op – nota bene – een column. Die onverdiende sanctie heeft mij veel kwaad gedaan op publieke discussiefora op het internet. Onrecht verjaart niet. 

Omdat ik niet weet of deze email u bereikt, zou ik een bevestiging van ontvangst op prijs stellen.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning (New Orleans, 1942)

———

“De rechtsstaat wordt niet alleen bedreigd als media en journalisten worden verguisd, onderdrukt en bedreigd, maar ook als dat gebeurt met de vrije meningsuiting van gewone burgers.”
(RvW)

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 8 juli 2021 17:20
Aan: p.klok@volkskrant.nl
Onderwerp: ‘Knokken voor rechtvaardigheid’, niet alleen voor journalisten maar ook gewone burgers.

Geachte Pieter Klok,

De rechtsstaat wordt niet alleen bedreigd als media en journalisten worden verguisd, onderdrukt en bedreigd, maar ook als dat gebeurt met de vrije meningsuiting van gewone burgers. Als er geknokt moet gaan worden voor rechtvaardigheid, dan mogen zulke ‘kleine’ onrechtvaardigheden niet worden veronachtzaamd. Daarmee begint namelijk het rottingsproces.

De Volkskrant heeft mij ooit gedurende anderhalf jaar(!) uitgesloten van haar openbare reactie- en discussieforum op het internet vanwege een terecht kritisch (maar fatsoenlijk) commentaar op een column(!).

Omdat onrecht niet verjaart maar wel kan worden vergeten, heb ik u, uw voorganger, opeenvolgende ombudsmannen en -vrouwen en verschillende VK-redacteuren en -journalisten met enige regelmaat gevraagd om te beoordelen of die strenge sanctie wel gerechtvaardigd was. In al die jaren werd ik namelijk op discussieplatforms regelmatig daaraan herinnerd, hetgeen mijn reputatie en stellingnames geen goed heeft gedaan.

Arie Elshout heeft wel eens geschreven dat mijn reactie op de column van Paul Brill ‘bedenkelijk’ was. Hij kon of wilde dat niet nader toelichten. Is het boek ‘Zionisme bij nader inzien’ van Hannah Ahrendt bedenkelijk? En ‘Parting Ways. Jewishness and the Critique of Zionism’ van Judith Butler? Zij schrijft:

“My proposal is that the vast and hegemonic structure of political Zionism must cede its hold on those lands and populations and what must take place is a new polity that would presuppose the end of settler colonialism and that would imply antagonistic modes of living together.” (pag 4) .. ”The relationship is characterized by violent dispossession, surveillance and the ultimate control by the Israeli state over Palestinian rights to mobility, land and political self-determination. So the relationship is cemented along these lines, and it is utterly wretched.” (pag 7) .. “As a result, coexistence projects can only begin with the dismantling of political Zionism” (pag 7)

Paul Brill had in zijn opsomming van ‘alle hot issues’ wel Iran met name genoemd, maar Israël opvallend niet. Die agressieve, kolonialistische en onderdrukkende bezettingsmacht, apartheidsstaat en atoommacht werd verpakt in ‘het Midden-Oosten’. Dat vond ík bedenkelijk en daarom reageerde ik in de daarvoor bedoelde openbare ruimte die de Volkskrant destijds nog op het internet had. Al wás mijn reactie op Paul Brills onmiskenbare partijdigheid ‘bedenkelijk’ (quod non), dan rechtvaardigt dat niet een uitsluiting gedurende anderhalf jaar van deelname aan publiek debat op een openbaar forum.

Ik laat u foto’s zien van mijn boekenplank. Daar is niets bedenkelijks aan en ik weet waarover ik het heb.

Onder het motto ‘Blijf knokken voor rechtvaardigheid’ verzoek ik u nogmaals om te onderzoeken of die zware en diffamerende sanctie van langdurige uitsluiting gerechtvaardigd was.

Met vriendelijke groet,
Robert C. van Waning (New Orleans, 1942)

———

Onrecht verjaart niet, zeker niet voor hen die het is aangedaan. Als zij dit even vergeten, worden zij er op ‘de socials’ wel aan herinnerd. Verbanning door de Volkskrant betekent daar levenslange diffamatie.
(RvW)

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 19 oktober 2021 12:36
Aan: Arie Elshout
Onderwerp: Blokkeren is nog erger dan castreren. (N.a.v. ‘Ik pleit niet voor een gecastreerde versie van het debat, maar laten we onze instincten een beetje in toom houden’. Column Arie Elshout, VK 18.10.2021)

[Geen reactie.]

Geachte Arie Elshout,

Als u geen voorstander bent van een gecastreerde versie van het debat, waarom billijkt u dan wel een totale verbanning van een kritische lezer gedurende anderhalf jaar vanwege een kritische maar volkomen correcte reactie op een column (= meningsuiting)? U noemde mijn reactie ‘bedenkelijk’ maar u kon of wilde dat niet motiveren.

Onrecht verjaart niet, zeker niet voor hen die het is aangedaan. Als zij dit even vergeten, worden zij er op ‘de socials’ wel aan herinnerd. Verbanning door de Volkskrant betekent daar levenslange diffamatie.

Mijn blokkade/verbanning werd na anderhalf jaar even plotseling en ongemotiveerd opgeheven als zij was opgelegd. Sindsdien probeer ik de juistheid en rechtvaardigheid van die zware sanctie te laten onderzoeken en beoordelen door drie opeenvolgende ombudsmannen en -vrouwen. Die kwamen echter niet verder dan een toezegging dit te zullen doen. De vorige hoofdredacteur Philippe Remarque vond dat ik niet moest blijven zeuren. De huidige hoofdredacteur Pieter Klok heeft helemaal niet gereageerd op mijn twee of drie beleefde verzoeken.

Onrecht verdwijnt niet door weg te kijken.

Ook de journalisten en columnisten die zo goed kunnen vertellen wat anderen fout doen, moeten hun hand in eigen boezem steken als zij iemand onrecht hebben aangedaan.

Ik herhaal hierbij mijn verzoek om de juistheid en rechtvaardigheid van mijn verbanning te onderzoeken en hierover uw (ditmaal gefundeerde) oordeel te geven. Zolang als ik leef (ik ben nu 79) zal ik blijven streven naar rehabilitatie.

Ik ben voorstander van een open, eerlijk en fatsoenlijk openbaar debat. Hierin werd ik echter door journalistieke media ‘gecastreerd’ omdat mijn opvattingen en meningen hun niet welgevallig waren, ook al waren zij niet ‘bedenkelijk’.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

https://robertvanwaning.com/2020/08/15/journalistiek-verdient-tegenspraak/
https://start.me/p/VRl9Do/meningsvrijheid

PS

Mijn eerste verbanning dateert uit de begindagen van het programma Standpunt NL op de publieke zender Radio 1 vanwege mijn bezwaar tegen de anonimiteit van de reageerders: ‘Bivakmutsen af!’ had ik geschreven en werd toen verder door de redactie geblokkeerd. Sindsdien werd ik nog twee keer ten onrechte verbannen, respectievelijk door het Amstelveens Nieuwsblad en Amstelveen Blog. Als u dat interesseert, wil ik u daar graag meer over vertellen.

Wilt u mij alstublieft vertellen of u mij heeft geblokkeerd? 
(RvW)

Van: Robert van Waning <robertvanwaning@outlook.com>
Verzonden: vrijdag 26 november 2021 17:12
Aan: Media VK Pieter Klok <p.klok@volkskrant.nl>
Onderwerp: Heeft u mij geblokkeerd?

[Geen reactie,]

Geachte heer Klok en/of Redactie, 

Wilt u mij alstublieft vertellen of u mij heeft geblokkeerd? 

Zo ja, waarom? 

Zo niet, waarom kreeg ik dan geen reactie van Pieter Klok op de drie serieuze brieven die ik hem in de afgelopen twee jaar heb gestuurd? 

Met vriendelijke groet, 
Robert van Waning

————-

Van: Robert van Waning
Verzonden: woensdag 29 december 2021 11:48
Aan: redactie@trouw.nl; verdieping@trouw.nl
CC: VK Opinie <opinie@volkskrant.nl>
Onderwerp: Media cancelen critici. (‘Cancelcultuur wordt verstrekt door pandemie: ‘We zijn geïsoleerd geraakt, komen minder andersdenkenden tegen’ (Trouw, 27/12 jl)

[Niet voor publicatie.]

Geachte Redactie,

Ook redacties van ‘kwaliteitskranten’ doen mee aan de ‘cancelcultuur’, bijvoorbeeld door kritische brieven van ‘lastige’ lezers niet af te drukken. NRC Handelsblad plaatst slechts 10% van de ingezonden brieven. Bij andere kranten en opiniebladen is het vast niet veel anders. Logisch, gezien het plaatsgebrek in papieren kranten, maar dat is geen excuus om negen van de tien brieven dan maar in de prullenbak te gooien. De Chef Opinie van NRC vertelt in zijn wekelijkse rubriek ook niet waaróm die brieven werden geweigerd. Daar zullen ongetwijfeld ook brieven bij zijn die rake kritiek op de krant bevatten of die de redactie om een andere reden onwelgevallig zijn. Lezers krijgen geen eerlijk en volledig beeld van de reacties van lezers. 

Dat beeld krijgt men wel ‘in de spelonken van de sociale media’ (columniste Elma Drayer, VK 28/12 jl), maar dus niet in de ‘nette kranten’ (idem). In onze democratische rechtsstaat wordt ons belangrijkste grond-, mensen- en burgerrecht niet beperkt door de staat maar door media en journalistiek, de zelfbenoemde waakhond van onze democratie. Hoe netjes is dat?

De Volkskrant heeft het VK Weblog op haar eigen website na enige jaren opgeheven *): Te kritisch. De complete inhoud van alle blogs, reacties en discussies werd verkwanseld aan de Finse uitgever Sanoma BV, die het vervolgens verdonkeremaande. Deze gang van zaken was niet alleen in strijd met de afspraken met de deelnemers van het openbare forum en met hun auteursrechten. Niet netjes, dus. Toch heeft geen journalistieke haan hiernaar gekraaid. Begrijpelijk, want kritiek op een medium is ‘not done‘ en een journalist verspeelt er zijn baan en zijn toekomst mee. 

Mijn VK Weblog ‘Donqui’ had als motto
‘De journalistiek verdient kritiek (maar krijgt die onvoldoende)’. 

Burgers kúnnen geen kritiek uiten op een medium, want die wordt domweg niet geplaatst of uitgezonden. Politici en bestuurders mógen zulke kritiek net uiten, want dan is het land te klein en de democratie acuut in gevaar: ‘Persvrijheid!’ Journalisten wíllen of dúrven het niet, uit collegialiteit of uit angst voor collegiale represailles. Media en journalistiek verheffen zich boven kritiek en onttrekken zich aan de ‘checks and balances’ die een democratie transparant, evenwichtig, eerlijk en rechtvaardig houden. Zij zijn een soort onaantastbare priesterkaste gaan vormen. Dit heeft merkbaar geleid tot een scheefgroei in de maatschappelijke en democratische machtsverhoudingen. Wij leven zodoende in een mediacratie waarin journalisten het eerste én het laatste woord hebben. Op kritiek en tegenvragen hoeven zij slechts te reageren met: “Ik stel hier de vragen.”

Omdat ik één van die ‘lastige’ lezers ben, werd ik ooit door Henk Blanken, adjunct-hoofdredacteur van het Dagblad van het Noorden’ met naam en toenaam publiekelijk afgebrand in zijn artikel ‘De querulant en de journalist’.

Hij schreef “Ik ken die lezer, ook al wordt hij niet met name genoemd”. Hij had mij nooit gesproken of geschreven! Als je bij een redactie eenmaal te boek staat als ‘querulant’, dan mag die je voortaan negeren, blokkeren, verbannen en uitsluiten. Je bent levenslang gecanceld, óók al was je kritiek nog zo terecht en raak. Juist daarom, zelfs. Veel journalisten en columnisten zijn in feite betaalde querulanten.

Sinds ik jaren geleden door de Chef Opinie (rare titel, niemand zou de baas mogen zijn van andermans opinies) van de Volkskrant werd verbannen **) vanwege een keurige maar rake en kennelijk pijnlijke reactie op een column(!), heb ik drie opeenvolgende ombudsmannen en -vrouwen en twee opeenvolgende hoofdredacteuren gevraagd om te juistheid, rechtvaardigheid en proportionaliteit deze diffamerende sanctie te laten onderzoeken. Kansloos, er wordt zelfs niet op gereageerd.

Ik hoop dat er op de redactie van Trouw iemand is die het aandurft om dit een interessant onderwerp te vinden dat nader onderzoek waard is. Iets voor ‘De Verdieping’, misschien?

Something is rotten in the state of Denmark.’

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning (New Orleans, 1942)

*) https://robertvanwaning.com/category/vk-weblog/
**) Dit was de reactie die leidde tot mijn verbanning door de Volkskrant:

“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar ‘het Midden-Oosten’ het noemen van Israël als ‘hot issue’ zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd ‘the hottest issue of them all’ met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen).”

—————-***

Voor de broodnodige hygiëne in dit belangrijke onderdeel van checks and balances in ons maatschappelijk systeem is het onontbeerlijk dat de journalistiek meer werk maakt van de eigen kwaliteitscontrole en zich daarover publiekelijk verantwoordt, vanuit de hopelijk nog steeds aanwezige eigen beroepsethiek en -eer.
(Francine Giskes, oud-Kamerlid D66)

Journalistiek ontbeert kwaliteitscontrole

Artikel in NRC Opinie & Debat 08.01.2022

Wie controleert de controleur, vraagt Francine Giskes. Het schort de pers aan zelfreflectie.

Hoewel de volksvertegenwoordiging natuurlijk de echte controle op de macht uitvoert, dicht de journalistiek zichzelf een soortgelijke rol toe. Maar politici ondergaan dagelijks een publiek functioneringsgesprek en eens in de zoveel jaar echt een beoordeling door ‘het volk’. Journalisten ontspringen zulke dansen. De vraag wie deze controleurs controleert wordt zelden gesteld. Maar daarmee ontstaat het risico dat de journalistieke vrijheid, terecht benadrukt in het nieuwe coalitieakkoord , verwordt tot journalistieke vrijbrief. Journalisten babbelen inmiddels vrolijk mee aan de praattafels op radio en televisie en geven daar, onder het mom van duiding van het nieuws, regelmatig gewoon hun eigen, onvermijdelijk niet-neutrale mening. Manhaftige pogingen van rubrieken als het journalistenpanel in het radioprogramma Spraakmakers , of het televisieprogramma Medialogica leiden zelden tot serieuze zelfreflectie in de journalistieke gelederen. Men schiet meteen in de verdediging of gaat snel over op wat anderen of andere media zoal vinden of deden. En als het om het functioneren van de rijksoverheid gaat, bestaat er een niet te missen voorliefde voor gemakzuchige politieke sportverslaggeving (wie trapte het hardst, wie scoorde leuk, wie won?).

Ook blijft het ‘wat’ nogal eens ondergeschikt aan het ‘hoe’. We krijgen recensies van persconferenties in termen van hoe de voorstelling was en of het ‘ze’ zo lukt ‘de mensen’ te overtuigen. Heus, dat maken die mensen zelf wel uit. In plaats daarvan mogen we van de parlementaire journalisten verwachten: zo objectief mogelijke analyses van de dilemma’s waar kabinet en parlement zich voor gesteld zien, de informatie waar zij zich op baseren, de andere kant van medailles, kortom hulp bij het interpreteren van de wereld om ons heen.

Lees ook: De krant maken we niet meer ‘voor onszelf’

Tevergeefs zocht ik op internet bij kranten en omroepen naar jaarverslagen of andere verantwoordingen met informatie over het eigen kwaliteitsbeleid. Codes en klachtregelingen zijn daarvoor een uitgangspunt, geen eindpunt. Het dichtst in de buurt komt misschien het lezenswaardige essay van scheidend NRC -ombudsman Sjoerd de Jong (31/12) . Volgens De Jong is in de hele journalistiek „de bereidheid om lezers openheid van zaken te geven en om te reflecteren op beroepsethische vragen” toegenomen. Maar zijns inziens maakt zich met dat toegenomen zelfvertrouwen soms „een merkwaardige ponteneur meester van de ‘kwaliteitsjournalistiek’”, met bijbehorende „lichtgeraaktheid”. Helaas komt ook De Jong niet verder dan een oproep tot „onophoudelijk, ruimdenkend en waarheidsgetrouw onderzoek – en zelfonderzoek”. Hoe dat zelfonderzoek er uit moet zien, kenbaar moet word.en en welke rol het algehele publiek daarin mag of moet spelen, blijft helaas open.

Voor de broodnodige hygiëne in dit belangrijke onderdeel van checks and balances in ons maatschappelijk systeem is het onontbeerlijk dat de journalistiek meer werk maakt van de eigen kwaliteitscontrole en zich daarover publiekelijk verantwoordt, vanuit de hopelijk nog steeds aanwezige eigen beroepsethiek en -eer. Verder kan ik mij voorstellen dat er eens in de zoveel tijd verplicht een onafhankelijk onderzoek onder de gehele bevolking plaatsvindt met de vraag hoe men zich bediend voelt door de journalistiek, uitgesplitst naar diverse terreinen en media. Zo’n enquête zou bijvoorbeeld kunnen worden gekoppeld aan een van de verkiezingen, zoals er nu weer één op komst is. Niemand anders dan de journalistiek zelf, want vrij en onafhankelijk, kan consequenties verbinden aan de uitkomsten van zo’n onderzoek. Maar het lijkt mij behulpzaam om ook in die wereld de beide benen op de grond te houden en, waar nodig, met open vizier de discussie over het eigen werk aan te gaan.

(Francine Giskes was lid Algemene Rekenkamer, burgemeester Texel en lid Tweede Kamer (D66).)

————–

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 13 januari 2022 12:28
Aan: ‘Giskes F.’ <F.Giskes@tk.parlement.nl>
Onderwerp: Journalistiek verdient kritiek (maar krijgt die te weinig).

Geachte mevrouw Giskes,

Naar aanleiding van uw brief/artikel ‘Journalistiek ontbeert kwaliteitscontrole’ (NRC Handelsblad, 8/1 jl) schreef ik onderstaande email aan de ‘Ombudsgroep’ van die krant. Dat zijn de redactieleden die in de komende maanden de ‘journalistieke keuken’ gaan onderzoeken.

Ik heb nog geen reactie ontvangen en ik ben benieuwd of die nog komt.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning (broer van)

————————

“Openheid, een (zelf)kritisch debat en het vermogen om daarvan te leren zijn eigenschappen die we hoog aanslaan in onze redactionele cultuur.”
(René Moerland, hoofdredacteur NRC.)

Media en journalistiek verheffen zich boven kritiek en onttrekken zich aan de ‘checks and balances’ die een democratie transparant, evenwichtig, eerlijk en rechtvaardig houden.
(RvW)

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 13 januari 2022 12:46
Aan: E-mail Ombudsman <ombudsman@nrc.nl>
Onderwerp: Journalistiek verdient kritiek (maar krijgt die te weinig).

[Geen Reactie.]

Geachte Ombudsgroep,

“Journalistiek ontbeert kwaliteitscontrole,” schreef Kamerlid (D66) Francine Giskes in NRC van 8/1 jl. ‘Journalistiek verdient kritiek’ was het motto van mijn Volkskrant Weblog ‘Donqui’ in de tijd dat dat forum nog niet door directie en hoofdredactie van die krant was verkwanseld aan uitgeverij Sanoma BV (die het vervolgens verdonkeremaande). Tussen Giskes’s stuk en mijn blogs over dit onderwerp bestaan veel overeenkomsten, maar er is één groot verschil: Het opiniestuk van Francine Giskes werd geplaatst en het VK Weblog werd in zijn geheel verwijderd.

“De ‘blik van buiten’ als kritisch licht op de journalistiek” stond boven de column die NRC hoofdredacteur René Moerland schreef naar aanleiding van de (veel te lang uitgestelde) wisseling van ombudsman van zijn krant. Negen redacteuren van NRC Handelsblad gaan praten met journalisten en met mensen die door de journalistiek waren geraakt. De verhalen van de niet-journalisten passeren dus eerst een journalistieke filter voordat wij ze te lezen krijgen. De slager geeft het keuren van zijn vlees niet graag geheel uit handen..

Volgens hoofdredacteur Moerland zijn journalisten aanspreekbaar en gaan zij het debat aan. Zolang hun email adres niet onder ieder artikel staat, is dit slechts in beperkte mate het geval. Ook van verantwoording is weinig sprake. Sjoerd de Jong deed er alleen aan als hem dat uitkwam. Van kritiek was hij niet gediend. 1)

“Openheid, een (zelf)kritisch debat en het vermogen om daarvan te leren zijn eigenschappen die we hoog aanslaan in onze redactionele cultuur,” schrijft René Moerland. Dat klinkt te mooi om waar te zijn en dat is het dus ook, alle goede bedoelingen ten spijt.

Burgers kúnnen namelijk geen kritiek uiten op een medium, want die wordt domweg niet geplaatst of uitgezonden. Politici en bestuurders mógen zulke kritiek net uiten, want dan is het land te klein en de democratie acuut in gevaar: ‘Persvrijheid!’ Journalisten wíllen of dúrven het niet, uit collegialiteit of uit angst voor collegiale represailles. Media en journalistiek verheffen zich boven kritiek en onttrekken zich aan de ‘checks and balances’ die een democratie transparant, evenwichtig, eerlijk en rechtvaardig houden. Zij zijn een soort onaantastbare priesterkaste gaan vormen. Dit heeft merkbaar geleid tot een scheefgroei in de maatschappelijke en democratische machtsverhoudingen. Wij leven zodoende in een mediacratie waarin journalisten het eerste én het laatste woord hebben. Op kritiek en tegenvragen reageren zij minzaam met: “Ik stel hier de vragen.”

Ook redacties van ‘kwaliteitskranten’ doen mee aan de ‘cancelcultuur’, bijvoorbeeld door kritische brieven van ‘lastige’ lezers niet af te drukken. NRC Handelsblad plaatst slechts 10% van de ingezonden brieven. Bij andere kranten en opiniebladen is het vast niet veel anders. Logisch, gezien het plaatsgebrek in papieren kranten, maar dat is geen excuus om negen van de tien brieven dan maar in de prullenbak te gooien. De Chef Opinie van NRC vertelt in zijn wekelijkse rubriek ook niet waaróm die brieven werden geweigerd. Daar zullen ongetwijfeld ook brieven bij zijn die rake kritiek op de krant bevatten of die de redactie om een andere reden onwelgevallig zijn. Lezers krijgen geen eerlijk en volledig beeld van de reacties van lezers. 

Dat beeld krijgt men wel ‘in de spelonken van de sociale media’ (columniste Elma Drayer, VK 28/12 jl), maar dus niet in de ‘nette kranten’ (idem). In onze democratische rechtsstaat wordt ons belangrijkste grond-, mensen- en burgerrecht niet beperkt door de staat maar door media en journalistiek, de zelfbenoemde waakhond van onze democratie. Hoe netjes is dat?

De Volkskrant heeft het VK Weblog op haar eigen website na enige jaren opgeheven 2): Te kritisch en te lastig. De complete inhoud van alle blogs, reacties en discussies werd verkwanseld aan de Finse uitgever Sanoma BV, die het vervolgens verdonkeremaande. Deze gang van zaken was in strijd met de afspraken met de deelnemers van het openbare forum én met hun auteursrechten. Niet netjes, dus. Toch heeft geen journalistieke haan hiernaar gekraaid. Begrijpelijk, want kritiek op een medium is ‘not done‘ en een journalist verspeelt er zijn baan en zijn toekomst mee. 

Omdat ik een ‘lastige’ lezers ben, werd ik ooit door Henk Blanken, adjunct-hoofdredacteur van het Dagblad van het Noorden’ met publiekelijk afgebrand in zijn artikel ‘De querulant en de journalist’ 3). Hij schreef Ik ken die lezer, ook al wordt hij niet met name genoemd”. Hij had mij nooit gesproken of geschreven! Als je bij een redactie eenmaal als ‘querulant’ te boek staat, mag die je voortaan negeren, blokkeren, verbannen en uitsluiten. Je bent levenslang gecanceld, óók al was je kritiek nog zo terecht en raak. Juist daarom, zelfs. Veel journalisten en columnisten zijn in feite betaalde querulanten.

Sinds ik jaren geleden door de Chef Opinie (rare titel, niemand zou de baas mogen zijn van andermans opinies) van de Volkskrant werd verbannen 4) vanwege een keurige maar rake en kennelijk pijnlijke reactie op een column(!), heb ik drie opeenvolgende ombudsmannen en -vrouwen en twee opeenvolgende hoofdredacteuren gevraagd om te juistheid, rechtvaardigheid en proportionaliteit deze diffamerende sanctie te laten onderzoeken. Kansloos, er wordt zelfs niet op gereageerd.

Ik hoop dat uw onderzoek inderdaad zal leiden tot veranderingen in het journalistieke denken, niet alleen bij NRC Handelsblad. Want:

Something is rotten in the state of Denmark.’

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning (New Orleans, 1942)

1)  Ombudsman van NRC trapt ná.
2)  VK Weblog dient niet voor kritiek op journalistiek. Of juist wèl?
3)  De querulant en de journalist.
4)  Verbannen vanwege meningsuiting.

P.S.
Dit was de reactie die leidde tot mijn verbanning gedurende anderhalf jaar door de Volkskrant  (zonder deugdelijke motivatie, zónder mogelijkheid van verweer):

“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar ‘het Midden-Oosten’ het noemen van Israël als ‘hot issue’ zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd ‘the hottest issue of them all’ met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen).”

Zie ook:

https://start.me/p/VRl9Do/meningsvrijheid
https://bit.ly/3pTvtGU

———————-

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 25 januari 2022 18:44
Aan: Red VK Ombudsman <ombudsman@volkskrant.nl>
Onderwerp: Ook onafhankelijke journalistiek verdient kritiek.

[Geen Reactie.]

Geachte Ombudsman Jeroen Trommelen,

Van mijn kant zouden felicitaties met uw aanstelling tot Ombudsman van de Volkskrant niet geloofwaardig zijn. Daarvoor heb ik te veel in de clinch gelegen met uw directe voorgangers sinds de perfecte (en dus weggestuurde) ombudsman Thom Meens. Ik beperk mij dus tot het u toewensen van veel sterkte en succes.

U besluit uw eerste column met de begrenzing die aan het Protocol werd toegevoegd: ‘Op de opiniepagina staat het debat open voor eenieder die blijk geeft van respect voor onafhankelijke journalistiek en de democratische rechtsstaat.’ Betekent dit dat kritiek op een journalist, columnist of redactie niet is toegestaan? In dat geval blijven journalisten, columnisten en redacties buiten schot die dat vereiste respect hebben beschaamd.

Francine Giskes (oud-Kamerlid (D66), lid van de Rekenkamer, burgemeester van Texel) schreef in NRC Handelsblad van 8 januari een opiniestuk onder de titel ‘Journalistiek ontbeert kwaliteitscontrole’. Had de Volkskrant dit geweigerd omdat het niet getuigde van het vereiste respect? Mijn Volkskrant Weblog had destijds als motto ‘Journalistiek verdient kritiek’. Het hele VK Weblog werd opgeheven omdat het te lastig en te kritisch was. Het werd – in strijd met de afspraken en met de auteursrechten van de bloggers – opgeheven en verkwanseld aan uitgeverij Sanoma BV die het vervolgens verdonkeremaande. Respectvol?

Sinds de Volkskrant mij jaren geleden had verbannen vanwege een gefundeerde en beredeneerde kritiek op wat een onmiskenbaar partijdige en vooringenomen columnist over zijn stokpaard had geschreven, probeer ik tevergeefs om deze zware sanctie te laten onderzoeken en beoordelen op juistheid en proportionaliteit. Ik blijf dit doen om mijn morele recht op rehabilitatie niet te laten verjaren. Drie opeenvolgende ombudsmannen en -vrouwen en twee dito hoofdredacteuren zijn niet ingegaan op mijn herhaalde verzoeken. Zodoende werd deze ooit actuele kwestie vanzelf een oude kwestie, maar nooit té oud. Onrecht verjaart nooit, alleen de strafbaarheid en relevantie daarvan.

De kwestie is nog steeds relevant, omdat op grond van de door u genoemde begrenzing nog steeds de kans lijkt te bestaan dat fatsoenlijke maar onwelgevallige kritiek op hedendaagse journalistiek of op bepaalde journalisten, columnisten of redacties niet wordt geplaatst en dat auteurs ten onrechte worden geblokkeerd/verbannen/gecanceld.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

———————

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag, februari 8, 2022 6:08 PM
Aan: b.rijlaarsdam@nrc.nl <b.rijlaarsdam@nrc.nl>
Onderwerp: FW: Artikel. NRC leek even een slechte verliezer. NRC 04.02.2022

[Geen Reactie.]

Geachte mevrouw,

In mijn ogen was het helemaal niet zo raar dat NRC-redacteuren in de krant verslag deden van een rapport waarin zij zelf werden bekritiseerd. Het was te verwachten. Wie kritiek heeft op de pers, krijgt immers nooit het laatste woord. Dit adagium haalde ik regelmatig van stal in mijn VK weblog ‘Donqui’. Dit had als ondertitel: ‘Journalistiek verdient kritiek’. De Volkskrant had dit weblog opgezet om lezers in staat te stellen om te reageren op wat die krant had geschreven en daarover met elkaar in discussie te gaan. U begrijpt wel hoe dat is afgelopen: Het gehele weblog werd zonder opgave van reden opgeheven, inclusief alle blogs, reacties en commentaren: Te kritisch en onwelgevallig. Hoewel het verdonkeremanen van de teksten in flagrante strijd was met de auteursrechten van de bloggers, reageerders en discussieerders heeft geen journalistieke haan ernaar gekraaid. Good riddance.

Boven uw opiniestuk in NRC van 5 februari jl stond de kop: ‘NRC leek even een slechte verliezer’. Dat leek niet alleen zo, het wás zo. En niet even, maar zoals gewoonlijk.

Wie regelmatig kritiek uit op wat journalisten en columnisten hebben geschreven, wordt al vrij snel een querulant genoemd. Dit is ontslaat de redactie van de verplichting om inhoudelijk te reageren, ook als de briefschrijver een punt heeft. Deze vorm van cancelen is veel ouder dan het simpelweg automatisch softwarematig blokkeren van de afzender. Die krijgt dan zelfs geen automatische afwijzing meer.

Wilt u alstublieft voor mij nagaan of dit verklaart waarom ik geen enkele reactie (zelfs geen automatische) ontving op onderstaande email?

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

—————————

Van: Robert van Waning
Verzonden: zondag 5 juni 2022 14:26
Aan: ombuds@volkskrant.nl; VK Opinie <opinie@volkskrant.nl>
Onderwerp: Wakkerlands: de column die rubriek moest zijn en (daarom?) niet werd geplaatst. Ombudsman. VK 04.06.2022

[Geen Reactie.]

Geachte Jeroen Trommelen en Redactie,

Voor zover ik uit uw verhaal begrijp, was de column cq rubriek van Jan Kuitenbrouwer niet geplaatst omdat er nog een ‘eindredactioneel dispuut’ werd gevoerd over aanpassingen die Kuitenbrouwer weigerde te maken. Al spreekt de hoofdredacteur dit tegen, was de column feitelijk afgekeurd. Explicieter dan niet-plaatsen kan afkeuring immers niet zijn.

De discussie over Kuitenbrouwers ‘colubriek’ was inhoudelijk en diepgaand. Of die ook ideologisch van aard was, laat u dit niet door uw lezers beoordelen. Wij krijgen de opmerkingen en suggesties van de adjunct-hoofdredacteur niet te lezen. Het lijkt in ieder geval over meer te zijn gegaan dan alleen woordkeuze, zoals in het onderschrift onder uw rubriek (of is het een column?) wordt gesuggereerd.

U noemt een paar vage verschillen tussen een column en een rubriek. In de laatste zou een auteur iets minder vrijheid hebben. Een rubricist mag feiten niet verdraaien en een columnist wel. Zoiets. De vrijheid die columnisten al of niet hebben, heeft mij altijd geboeid. Is die groter dan die van gewone burgers? Zo ja, op grond van welk Grondwetsartikel of jurisprudentie? Ik werd ooit door de Volkskrant gedurende anderhalf jaar(!) verbannen vanwege iets wat een columnist straffeloos over een andere columnist had mogen schrijven. (‘Knap hè?’)

Ik roep dit maar weer eens in herinnering, omdat mijn vraag om behandeling daarvan actueel te houden. Zo wordt het nooit een ‘oud verhaal’, zeker niet als iets vergelijkbaars zomaar weer kan gebeuren.

Ten tijde van wijlen het VK Weblog schreef ik blogs met titels als ‘Wat Blokker mag, mag een blogger ook’, en ‘Journalistiek verdient tegenspraak’. Deze beginselen staan niet het Stijlboek of redactioneel statuut.

Ik zou mijn verbanning door de Volkskrant vanwege een kritisch maar (mijns inziens) commentaar op een column gaarne willen laten onderzoeken en beoordelen door een onafhankelijke journalist. Maar waar vind je die? Een journalist die de hoofdredactie van de Volkskrant ongelijk geeft vanwege een onrechte en beschadigende bejegening van een kritische lezer, kan zijn carrière wel schudden. Ik ben desnoods bereid om een journalist te betalen voor de tijd die het hem kost om dit ‘dossier’ te bestuderen en er een – zo objectief mogelijk – oordeel over te geven.

Weet u iemand of heeft u zelfs belangstelling?

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

——————-

“Gedane zaken nemen geen keer.”
[..]
Daarmee besluit ik de discussie en behoud ik me het recht voor toekomstige mails ongelezen te laten. 
(Jeroen Trommelen, ombudsman van de Volkskrant.)

Van: ombuds vkn <ombuds-vkn@persgroep.net>
Verzonden: maandag 6 juni 2022 21:06
Aan: Robert van Waning <robertvanwaning@outlook.com>
Onderwerp: Re: Wakkerlands: de column die rubriek moest zijn en (daarom?) niet werd geplaatst. Ombudsman. VK 04.06.2022

Geachte heer Van Waning,

De mailwisseling valt in herhaling, helaas. U schreef me reeds eerder met deze vraag en ik herhaal het antwoord:

“Ik vond (en vind) het moeilijk om te reageren op zaken die zich in een ver verleden hebben voorgedaan, zoals het opheffen van de Vk-weblogs. Gedane zaken nemen geen keer.

U stelt ook de vraag of kritiek op journalisten en columnisten is toegestaan. Het antwoord lijkt me voor de hand liggen: uiteraard, maar veel zal afhangen van de manier waarop u dat formuleert en van de kracht van uw argumenten. Wanneer u op de ombudspagina bij de kwesties ‘brieven en opinie’ intikt, vindt u daar een samenvatting over dit onderwerp.”

Daarmee besluit ik de discussie en behoud ik me het recht voor toekomstige mails ongelezen te laten. 

Jeroen Trommelen
Ombudsman de Volkskrant

——————-

“Wokisten willen bepalen wie recht van spreken heeft. Alleen als je tot de juiste groep hoort, mag je meepraten,” zei minister Yesilgöz hierover. Terecht, naar mijn mening.

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 15 september 2022 13:10
Aan: r.meijer@volkskrant.nl
Onderwerp: Het verbannen van een kritische lezer vanwege een onwelgevallige reactie is een daad van wokisme

[Geen Reactie.]

Geachte heer Meijer,

In uw artikel ‘Yesilgöz hekelt ‘wokisme’: bedreigt de rechtsstaat’ (VK 13/9 jl) citeerde u Minister Dilan Yesilgöz die wokisme definieerde als:

Mensen die vinden dat zij mogen bepalen welke informatie of mening juist is en wat niet juist is. Of wat kwetsend of niet kwetsend is, Wie wel deugt en wie niet deugt. Die onder het mom van inclusie alleen maar bezig zijn met uitsluiten. Met het cancelen van alles wat hun niet aanstaat. Onderwerpen, standpunten en meningen worden onbespreekbaar verklaard.”

Op grond van mijn persoonlijke ervaring beschouw ik de Volkskrant als een wokistische krant.

Ik werd namelijk ooit gedurende twee jaar verbannen (uitgesloten, gecanceled) door de toenmalige chef Opinie vanwege een kritische maar fatsoenlijke inhoudelijke reactie op een column(!). Sindsdien heb ik herhaaldelijk vergeefs geprobeerd om deze maatregel te laten onderzoeken en beoordelen op juistheid, proportionaliteit en rechtvaardigheid.

“Wokisten willen bepalen wie recht van spreken heeft. Alleen als je tot de juiste groep hoort, mag je meepraten,” zei Yesilgöz hierover. Terecht, naar mijn mening. Zij vergat te vermelden dat de beschuldigden vrijwel machteloos zijn tegenover gevestigde media omdat zij vaak minder gezag hebben en zich niet op hetzelfde forum kunnen en mogen verweren tegen beschuldigingen, aantijgingen en sancties.  

Ooit was dit een kersverse en actuele zaak, maar het werd vanzelf een oude kwestie die alleen al daarom niet meer behandeld hoefde te worden.

Onrecht verjaart echter niet en ondertussen tiert het wokisme welig, niet alleen op de ‘socials’. In discussies op openbare platforms wordt er nog steeds op gewezen dat ik toch maar mooi door de Volkskrant verbannen ben. Dit doet mijn rechtvaardigheidsgevoel en mijn geloofwaardigheid geen goed.

Kent u een onderzoeksjournalist die bereid is om – desnoods tegen betaling – deze kwestie te onderzoeken?

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning (New Orleans 1942)

——————–

Iedereen kan krakelen op de ‘socials’, maar dat is buiten de veilige muren waarmee media en journalistiek zich tegen onwelgevallige kritiek kunnen en mogen weren.

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 22 november 2022 15:52
Aan: Raoul du Pre <r.dupre@volkskrant.nl>
CC: Red VK Ombudsman <ombudsman@volkskrant.nl>
Onderwerp: Wat heb je aan een grondrecht zonder mogelijkheid dat uit te oefenen?

Geachte Raoul du Pré,

Op 10 maart 2021 schreef u aan mij:

“Enkele jaren geleden kon dat nog, online reageren. Ik vond dat amusant en reageerde dan zelf ook weer veelvuldig. Ik heb eigenlijk geen idee waarom de toenmalige hoofdredactie daarmee is gestopt. Ik zal dat eens nagaan bij de huidige baas.”

Zo is het altijd gegaan sinds ik in 2011 gedurende anderhalf jaar(!) werd verbannen door Henk Müller, destijds chef Opinie van de VK, omdat ik smalend ‘Knap hè’ had geschreven in een verder volkomen fatsoenlijke kritische inhoudelijke reactie op een column van Paul Brill.

Sindsdien heb ik om de zoveel tijd een poging gedaan om de juistheid, proportionaliteit en rechtvaardigheid van die zware en stigmatiserende sanctie te laten onderzoeken.

Achtereenvolgend hebben drie hoofdredacteuren en vijf ombudspersonen toegezegd de kwestie te zullen (laten) onderzoeken, maar daarvan is het nooit gekomen. Zodoende werd het vanzelf een ‘oude kwestie’ en ik een ‘querulant’ omdat ik het er niet bij liet zitten. Onrecht verjaart niet, zeker niet als men er blijvend aan wordt herinnerd.

De Volkskrant weet altijd perfect wat anderen (meestal politici en bestuurders, zelden journalisten of opiniemakers) fout doen of hebben gedaan, maar kritiek op eigen doen en laten wordt ontweken of ingezwachteld.

In het Commentaar van de Volkskrant van vandaag schrijft u: “Het recht om te demonstreren is een belangrijk grondrecht dat in Nederland de laatste jaren te vaak met voeten wordt getreden,”

Vrije meningsuiting wordt terecht beschouwd als het belangrijkste grondrecht, omdat kritiek en tegenspraak de basis, motor en brandstof van een democratische rechtsstaat vormen.  

Aan algemene erkenning van dat grondrecht ontbreekt het niet, maar des te meer aan doeltreffende mogelijkheden daartoe. Iedereen kan krakelen op de ‘socials’, maar dat is buiten de veilige muren waarmee media en journalistiek zich tegen onwelgevallige kritiek kunnen en mogen weren. NRC vermeldt wekelijks hoeveel brieven er waren binnengekomen en hoeveel daarvan werden afgedrukt: Gemiddeld niet meer dan 10%. Bij de Volkskrant en andere kranten zal dat niet anders zijn. Hoewel het internet een oneindige capaciteit biedt, wordt dit niet benut om lezersbrieven (dus ook de pijnlijk kritische) door iedereen te laten lezen, terwijl dit toch echt de bedoeling was van de auteurs.

#Journalistiekverdientkritiek is mijn hashtag op Twitter, vér buiten de veilige muren van het journalistieke bastion.

Niemand wilde of durfde mijn klacht op de onterechte verbanning van destijds te onderzoeken. U heeft geen idee waarom de toenmalige hoofdredactie van de Volkskrant [onder leiding van Philippe Remarque, thans uitgever van Trouw] gestopt is met het online laten reageren van lezers. Nou, ik wel.

Hoezo vrijheid van meningsuiting? Hoezo democratie? Hoezo rechtsststaat?

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

—————————-

Van: Robert van Waning
Verzonden: woensdag 23 november 2022 18:32
Aan: Raoul du Pre <r.dupre@volkskrant.nl>
Onderwerp: RE: Wat heb je aan een grondrecht zonder mogelijkheid dat uit te oefenen?

Geachte Raoul du Pré,

Hartelijk dank voor uw reactie.

Destijds konden lezers inderdaad reageren op artikelen en columns in de Volkskrant. Dat was goed en nodig, want tenslotte krijgen alleen dictators geen kritiek en tegenspraak. ‘Checks and balances’, u weet wel. Dat de reactie- en discussieruimte zou zijn afgeschaft wegens racisme en antisemitisme, is een voorwendsel. De ware reden was (en is nog steeds) dat journalisten niet tegen kritiek kunnen en dus dankbaar gebruik maken van de mogelijkheid om die te weren. Nog steeds. Overal.

Er waren destijds heus wel reageerders die zich slecht gedroegen. Hun aantal was echter relatief gering en eenvoudig tijdelijk of definitief uit te schakelen. Er was bovendien voldoende sociale controle door deelnemers die zich wél hielden aan regels van wet, fatsoen en gebruiksvoorwaarden. Zij hadden er belang bij dat deze reactie- en discussieruimte functioneerde als platform voor publiek debat over onderwerpen van algemeen belang.

Behalve die reactiemogelijkheid heeft ook het VK Weblog enkele jaren een bloeiend bestaan geleid. De community van VK-bloggers was productief en creatief. En kritisch. Té kritisch naar de smaak van de (hoofd)redactie van de Volkskrant. Het VK Weblog werd ruwweg opgeheven. Hoewel de teksten en bijlagen auteursrechtelijk eigendom waren van de bloggers, werden die zonder hun toestemming geblokkeerd en overgedragen aan uitgeverij Sanoma BV die alles uiteindelijk verdonkeremaande. Gelukkig slaagden veel bloggers erin om hun teksten zónder medewerking van de krant veilig te stellen. De meeste van mijn VK blogs ‘Donqui’ zijn te lezen op WordPress. (www.robertvanwaning.wordpress.com)

Aan deze zwarte bladzijde in de Nederlandse journalistiek en democratische rechtsstaat is nooit aandacht besteed. De journalistiek verdient dan wel kritiek (net als iedereen), maar krijgt die meestal niet. Een journalist die zich hierin zou verdiepen en er over zou willen schrijven, riskeert zijn carrière.

Mijn verbanning was een individueel geval. Ik had in een reactie op een column iets geschreven, wat Paul Brill en Henk Müller (chef Opinie) niet beviel. Ik werd daarop zonder opgave van deugdelijke reden, zonder mogelijkheid van verweer en zonder opgave van strafduur verbannen uit de reactie- en discussieruimte van de Volkskrant. Dit betekende dat ik niet meer kon reageren en deelnemen aan de discussies, iets wat ik jarenlang vol overgave had gedaan zonder ooit regels van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden te schenden. Ik kon als abonnee de Volkskrant zelfs een tijdje niet lézen. Mijn verbanning werd pas na anderhalf jaar soebatten even willekeurig opgeheven als zij was opgelegd.

Hoezo vrijheid van meningsuiting? Hoezo democratie? Hoezo rechtsstaat?

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning (jur.drs., New Orleans 1942)


Met de opheffing van haar openbare reactie- en discussieforum op het internet heeft de Volkskrant het probleem van onwelgevallige kritiek opgelost. Nu dat ene lijk in de kast nog.. Of zijn het er meer?

Van: Robert van Waning
Verzonden: woensdag 25 januari 2023 12:58
Aan: ‘ombuds vkn’ <ombuds-vkn@persgroep.net>
CC: p.klok@volkskrant.nl
Onderwerp: Het lijk in de kast wil maar niet dood.

[Geen Reactie.]

Geachte Jeroen Trommelen,

Het email adres ombudsman@volkskrant.nl is al zo oud als het instituut zelf. Brieven die daarnaar worden gestuurd, worden echter niet meer aangenomen. Dit komt op hetzelfde neer als aan afwijzing. Hopelijk staat u mij toe om dit onfatsoenlijk te noemen.

Het envelopje op uw webpagina verwijst naar https://www.volkskrant.nl/kijkverder/geen/ . Aanklikken daarvan levert de mededeling ‘Not found’ op. Uw webpagina heet voluit: https://www.volkskrant.nl/kijkverder/de-ombudsman~v459111/

Dat gaat lekker zo.

U schrijft dat geen enkele andere krant de lezer zoveel verantwoording en informatie biedt over eerdere ombudskwesties. Dat is niet bepaald tactvol tegenover iemand die jarenlang vergeefs heeft geprobeerd om een klacht over een verbanning/blokkade/uitsluiting als ‘ombudskwestie’ behandeld te krijgen.

Ik durf te wedden dat u het verslag van deze pogingen op  https://robertvanwaning.com/2015/11/23/verbannen-vanwege-meningsuiting/ zelfs niet hebt gelezen, laat staan beoordeeld en behandeld.

De gewraakte reactie waarvoor ik zo zwaar werd bestraft, luidde:

“Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar ‘het Midden-Oosten’ het noemen van Israël als ‘hot issue’ zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd ‘the hottest issue of them all’ met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen).”

Iemand op grond hiervan gedurende anderhalf jaar(!) uitsluiten van deelname aan een openbaar platform voor publiek debat is natuurlijk een typische ombudskwestie. Het ging immers niet om een schorsing van een week of zo. De sanctie werd opgelegd zónder deugdelijke motivatie, want er was geen regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden geschonden. Strafduur werd niet vermeld, hetgeen eveneens in strijd is met de regels van een rechtsstaat. Verweer was niet mogelijk en ook mijn bezwaar en klacht werden niet i behandeling genomen. De sanctie werd na anderhalf jaar even plotseling en willekeurig opgeheven als zij was opgelegd.

Omdat het ging om kritiek op de Israëlische bezetting etc. en de vaak eenzijdige (en daarom onvolledige) berichtgeving daarover, durfden opeenvolgende ombudsmannen en -vrouwen er hun vingers niet aan te branden.

Ombudsman (de beste!) Thom Meens schreef dat het leek op een persoonlijke aanval op Paul Brill, wat het natuurlijk niet was. Meens’ opvolgster Anniek Kranenberg (handpicked door hoofdredacteur Philippe Remarque) schreef mij dat zij de kwestie zou beoordelen, maar dat heeft zij nooit gedaan. Haar opvolgster Margriet Vermeulen schreef dat het haar speet dat zij niet aan behandeling was toegekomen. De twee ombudsmannen die haar opvolgden, vonden het een te oude kwestie.

Onrecht verjaart echter niet en gaat ook niet weg door het simpelweg te negeren of te ontkennen. Daarom besteedt de Volkskrant regelmatig aandacht aan ‘oude kwesties’ waarin wordt gevraagd om excuses, rehabilitatie en rechtsherstel.

De webpagina www.volkskrant.nl/ombuds heeft geen lemma voor ‘verbanning’, ‘blokkade’ en ‘uitsluiting’. Daarover is dus nooit eerder een ombudskwestie geweest. Met de opheffing van haar openbare reactie- en discussieforum op het internet heeft de Volkskrant het probleem van onwelgevallige kritiek opgelost. Nu dat ene lijk in de kast nog.. Of zijn het er meer?

Met vriendelijke groet,

Robert van Waning,
Amstelveen.

—————————-

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 9 maart 2023 12:55
Aan: VK Brieven <brieven@volkskrant.nl>
Onderwerp: FW: Hoezo ‘cultuur van tegenspraak’?

Geachte Brievenredactie,

Wilt u onderstaande brief alstublieft doorsturen naar Michael Persson, Lidy Nicolasen en Teun van de Keuken, omdat hierin wordt gereageerd op columns die zij onlangs schreven?

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

——————————

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 9 maart 2023 12:52
Aan: Arie Elshout <a.elshout@volkskrant.nl>
CC: Red VK Michael Persson <m.persson@volkskrant.nl>; l.nicolasen@volkskrant.nl; t.vandekeuken@volkskrant.nl
Onderwerp: Hoezo ‘cultuur van tegenspraak’?

[Geen Reactie.]

Geachte Arie Elshout,

In uw column ‘Het worden twee spannende jaren etc’ (VK 06.03-2023) schreef u:

“Het Westen staat ook voor veel dingen die ons dierbaar zijn, die we niet zouden willen missen en ook graag anderen zouden gunnen. De democratische cultuur van tegenspraak, tegenmacht, zelfreflectie en zelfkritiek bijvoorbeeld, hoe chaotisch, knetterend en masochistisch het er soms ook aan toegaat. Zet haar af tegen de onderdrukkende praktijken in de niet-westerse wereld en zij krijgt reliëf als iets wat we moeten koesteren en uitdragen.”

Dat zijn mooie woorden. De werkelijkheid is echter minder fraai. Weliswaar is vrijheid van meningsuiting een grondrecht, maar dat betekent niet dat men er een beroep op kan doen als dat wordt geschonden. In Nederland is het niet de staat die kritische burgers het zwijgen oplegt, maar gebeurt dit straffeloos door doen media en redacties van journalistieke media.

U gaf geen thuis toen ik een beroep op u deed nadat ik door de redactie van de Volkskrant gedurende anderhalf jaar was geblokkeerd vanwege een kritische reactie op een column van Paul Brill. Ik had goede redenen om hem als een Israël lobbyist te beschouwen. Ik nam het hem en de hoofdredactie kwalijk dat hij onweersproken zijn partijdigheid uitventte als verslaggever, recensent, commentaarschrijver en columnist van mijn ochtendkrant. In de voor reacties en discussies bedoelde ruimte op de website van de Volkskrant had ik een lichtelijk ironisch (‘Knap hè?’) maar volkomen fatsoenlijk en inhoudelijk commentaar op zijn column geschreven. Die opmerking werd door Henk Müller verwijderd, hoewel ik geen enkele regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden had geschonden. Het had zelfs niet geknetterd.

Als dat geen ‘onderdrukkende praktijk’ is, dan wil ik graag weten wat u daar dan wél mee bedoelt.

Die stigmatiserende langdurige verbanning heeft mijn reputatie en geloofwaardigheid in het publieke debat op openbare platforms ernstig aangetast. Zelfs nu nog word ik er soms smalend op gewezen. Ik heb herhaaldelijk geprobeerd om deze kwestie en sanctie te laten onderzoeken op juistheid, rechtvaardigheid en proportionaliteit. Telkens kreeg ik nul op het rekest, niet alleen van vijf opeenvolgende ombudsvrouwen en -mannen en drie hoofdredacteuren maar ook van andere journalisten. Niemand wilde of durfde zijn vingers aan te branden aan kritiek op redactioneel wanbeleid. Ook u niet. Zo werd het vanzelf een ‘oude kwestie’ die alleen al daarom geen aandacht verdiende. Zonder regels kan het echter zó weer gebeuren.

Hoezo ‘cultuur van tegenspraak’?  De bewustwordingsmachine viel stil, er werd geen rekenschap afgelegd en er waren geen excuses want niemand vond dat noodzakelijk. Ik was de enige die pijn had ondervonden en daar bleef het bij.

Volgens hoofdredacteur Pieter Broertjes mocht ik de integriteit van een columnist van de Volkskrant niet in twijfel trekken. (Waarom eigenlijk niet?) De Raad voor de Journalistiek oordeelde dat het onderdrukken van een kritiek behoorde tot de redactionele vrijheid. (Staan media en journalistiek boven de wet? En wat betekent ‘grondrecht’ dan?) Zijn opvolger Philippe Remarque beloofde dat hij de zaak zou onderzoeken, maar dat heeft hij nooit gedaan. Toen ik hem eraan herinnerde, schreef hij dat ik niet moest blijven hangen in die oude kwestie. Pieter Klok heeft mij nooit een reactie waardig gekeurd.

U mag schrijven wat u wilt, maar laat het alstublieft wel kloppen wat u beweert. Die ‘cultuur van tegenspraak’ bestaat niet in de verhouding tussen journalistiek en gewone burgers.

Lidy Nicolasen schreef in haar necrologie van universitair docent Joep van der Vliet:

“Buiten de universiteit verwierf Van der Vliet bekendheid toen hij in de bres sprong voor klokkenluiders. De overheid moet burgers helpen misstanden te signaleren, maar dat gebeurt niet, zei hij.”

Ditzelfde geldt voor media en journalistiek.

We moeten het hierover hebben,” schreef Teun van de Keuken in zijn column over maatschappelijke misstanden en pijnlijke onderwerpen. “De boodschap: laten we het gezellig houden [..] klinkt sympathiek, maar is vooral extreem conservatief. Want wie profiteert er het meest van die gezelligheid? De heersende klasse ..” Zeker als het gaat om publieke meningsvorming en zelfs politieke besluitvorming behoren journalisten en columnisten tot de heersende klasse omdat zij op gelijk speelveld geen kritiek en tegenspraak krijgen.
“Als we zaken willen veranderen, dan hebben we veel meer ongezelligheid nodig,” schreef Van de Keuken. Hear! Hear!

Michael Persson schreef onlangs in het Commentaar:

“Er is kennelijk een behoefte om censuur en cancelcultuur te ontwaren“.

Dit geldt niet voor de onderdrukking door media van onwelgevallige maar fatsoenlijke meningsuitingen terwijl dat vaak je reinste censuur is. Ook de opheffing van het VK Weblog en de reactieruimte op de website van de krant was een vorm van preventieve censuur. Sindsdien bepaalt de krant weer alleen zelf welke kritiek op de krant wordt afgedrukt.  

Onrecht verjaart niet. Om recht te verkrijgen, is acht jaar de gemiddelde duur van een juridische procedure die langs kantonrechter, rechtbank en gerechtshof uiteindelijk bij de Hoge Raad belandt. Ik heb die gang twee keer gemaakt om het gelijk te krijgen waarom ik acht jaar lang had moeten vragen.

https://robertvanwaning.com/2015/11/23/verbannen-vanwege-meningsuiting/

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

https://robertvanwaning.com/2015/11/23/verbannen-vanwege-meningsuiting/#comment-4729

——————

———————

BIJLAGEN

“Dat is wat het ge­vaar­lijk maakt: het is een ge­or­ke­streer­de cam­pag­ne te­gen alle on­wel­ge­val­li­ge me­nin­gen. Ze wil­len ons uit­scha­ke­len.”

(Eli­za­beth Tsurk­ov, Israëlische mensenrechtenactiviste.)

Landverraders, dat zijn linkse mensen volgens veel Israëliërs.

Derk Walters, NRC 22-12-2015.
https://www.nrc.nl/nieuws/2015/12/22/landverraders-dat-zijn-linkse-mensen-volgens-veel-1571310-a1162452

Heeft u al ge­hoord van die Ne­der­land­se ‘in­fil­trant’ in Is­ra­ël? Zijn naam is Yis­hai Me­nu­hin, een Is­ra­ë­li­ër die werkt voor de men­sen­rech­ten­or­ga­ni­sa­tie Pu­blic Com­mit­tee Against Tor­tu­re in Is­rael. Met Ne­der­lands geld ‘be­schermt’ hij ‘ter­ro­ris­ten’ te­gen on­der­vra­ging door de in­lich­tin­gen­dienst Shin Bet. Daar­om moet zijn or­ga­ni­sa­tie wor­den be­stem­peld als il­le­gaal.

Dit stelt de ul­tra­na­ti­o­na­lis­ti­sche or­ga­ni­sa­tie Im Tirt­zu, in een film­pje dat vo­ri­ge week vi­raal ging in Is­ra­ël. Be­hal­ve Me­nu­hin wer­den ook drie an­de­re lei­ders van men­sen­rech­ten­or­ga­ni­sa­ties er­van be­schul­digd dat ze ‘ter­ro­ris­ten’ bij­staan in naam van een bui­ten­land­se over­heid.

Het film­pje is de apo­the­o­se van een strijd die al lan­ger gaan­de is: het zwart ma­ken van link­se men­sen­rech­ten­or­ga­ni­sa­ties. En dit ge­beurt niet al­leen door Im Tirt­zu, een or­ga­ni­sa­tie die be­kend­staat om haar aan­val­len op link­se ngo’s; ook het Is­ra­ë­li­sche ka­bi­net doet er­aan mee.

In no­vem­ber kwam mi­nis­ter van Jus­ti­tie Ay­e­let Shak­ed met een ini­ti­a­tief­wet die me­de­wer­kers van ngo’s zou ver­plich­ten naam­kaart­jes te dra­gen met erop de be­dra­gen die ze ont­van­gen van bui­ten­land­se over­he­den. De wet is ge­richt te­gen link­se or­ga­ni­sa­ties. Recht­se be­we­gin­gen krij­gen net zo goed geld uit het bui­ten­land, maar over­we­gend uit pri­va­te bron – en daar­voor gel­den de voor­ge­stel­de re­gels niet.

Een van de voor­naams­te doel­wit­ten is Brea­king the Si­len­ce. Po­pu­lair was deze be­we­ging van oud-mi­li­tai­ren nooit; Is­ra­ë­li­ërs ho­ren niet graag dat hun le­ger, de meest ge­res­pec­teer­de or­ga­ni­sa­tie van het land, zou bij­dra­gen aan de on­der­druk­king van een an­der volk. En dat is pre­cies de bood­schap die Brea­king the Si­len­ce uit­draagt door mid­del van – veel­al ano­nie­me – ge­tui­ge­nis­sen van oud-mi­li­tai­ren.

Woord­voer­der Avi­hai Stol­lar van Brea­king the Si­len­ce wordt plat ge­beld. Eerst na­dat mi­nis­ter van De­fen­sie Mos­he Ya’a­lon de be­we­ging had be­schul­digd van ‘ma­li­ci­eu­ze mo­tie­ven’; toen na­dat pre­si­dent Reu­ven Ri­vlin kri­tiek had ge­kre­gen om­dat hij had deel­ge­no­men aan een con­fe­ren­tie waar ook Brea­king the Si­len­ce aan­we­zig was; ten slot­te na­dat mi­nis­ter van On­der­wijs Naf­ta­li Ben­nett de or­ga­ni­sa­tie had ver­ban­nen van alle scho­len.

Stol­lar vindt het geen en­kel pro­bleem met zijn recht­se land­ge­no­ten in dis­cus­sie te gaan, zegt hij. „Ons doel is juist het land te over­tui­gen. En wat onze ma­li­ci­eu­ze mo­tie­ven be­treft: nog nooit is een door ons ge­pu­bli­ceer­de ge­tui­ge­nis on­waar ge­ble­ken.” Er is iets an­ders aan de hand, denkt de oud-mi­li­tair, iets ge­vaar­lij­kers.

Ze gaan niet meer met ons en an­de­re men­sen­rech­ten­or­ga­ni­sa­ties in dis­cus­sie, ze pro­be­ren ons zo te de­le­gi­ti­mi­se­ren dat we bui­ten de dis­cus­sie wor­den ge­plaatst.”

An­der voor­beeld van dit “an­ti-de­mo­cra­tische” pro­ce­dé, zegt Stol­lar, is de op­roep van Knes­set­lid Moti Yo­gev om een bull­do­zer op het Hoog­ge­rechts­hof af te stu­ren. Re­den: de hoog­ste rech­ter had be­paald dat twee hui­zen in de il­le­ga­le ne­der­zet­ting Beit El ge­sloopt moesten wor­den. De hui­zen in kwes­tie wa­ren zelfs vol­gens de Is­ra­ë­li­sche wet il­le­gaal, om­dat ze wa­ren ge­bouwd op Pa­les­tijn­se pri­vé­grond.

In no­vem­ber moest Brea­king the Si­len­ce een bij­een­komst in een café in de stad Be’er She­va af­zeg­gen. Het te­le­foon­num­mer van de café-ei­ge­naar werd ge­pu­bli­ceerd door recht­se ac­ti­vis­ten, waar­na hij tal­lo­ze be­drei­gin­gen ont­ving. De au­to­ri­tei­ten vrees­den voor on­ge­re­geld­he­den als de le­zing zou door­gaan.

Links is uit de mo­de.
Links is uit de mode in Is­ra­ël. Het is zes­tien jaar ge­le­den dat de cen­trum-link­se Ar­bei­ders­par­tij voor het laatst de ver­kie­zin­gen won. En dat ter­wijl de par­tij ge­du­ren­de de eer­ste drie de­cen­nia van de staat Is­ra­ël, van 1948 tot 1977, on­af­ge­bro­ken de groot­ste was. Link­se ide­a­len zijn on­los­ma­ke­lijk ver­bon­den met het zi­o­nis­me, de be­we­ging die sinds de ne­gen­tien­de eeuw ij­ver­de voor een Joods thuis­land. De eer­ste Jood­se ko­lo­nis­ten in Pa­les­ti­na leef­den en werk­ten vol­gens so­ci­a­lis­ti­sche prin­ci­pes in kib­boet­sen. Na de op­rich­ting van de staat wer­den deze ide­a­len voort­ge­zet. Is­ra­ël was een se­cu­lie­re staat met een plan­eco­no­mie en ega­li­tair on­der­wijs.

De laat­ste de­cen­nia heb­ben an­de­re krach­ten de over­hand. Het re­li­gi­eu­ze le­ven is op­ge­bloeid, de vrije markt is om­armd en recht­se po­li­ti­ci lei­den het land. Na de ver­kie­zin­gen in maart vorm­de pre­mier Ne­ta­nya­hu zijn vier­de ka­bi­net, be­staan­de uit con­ser­va­tie­ven, na­ti­o­na­lis­ten en ul­tra-or­tho­doxen. Link­se or­ga­ni­sa­ties, zo­als de vre­des­be­we­ging, de vak­bon­den en de kib­boet­sen, zijn ge­mar­gi­na­li­seerd.

Aan alle kan­ten staat links Is­ra­ël on­der druk. Me­dia zou­den te pro-Pa­les­tijns zijn. Rech­ters te soft. Ope­ra’s te eli­tair. Ou­ders eis­ten het ver­trek van een school­hoofd dat der­tien jaar ge­le­den een pe­ti­tie had on­der­te­kend die Is­ra­ë­li­sche mi­li­tai­ren op­riep niet te die­nen in be­zet ge­bied.

Links heeft in Is­ra­ël niet ge­heel de­zelf­de be­te­ke­nis als in Ne­der­land. So­ci­aal-eco­no­misch zijn par­tij­en als Me­retz en het Zi­o­nis­ti­sche Kamp links te noe­men. Maar met be­trek­king tot het Is­ra­ë­lisch-Pa­les­tijn­se con­flict is er maar één smaak: pro-Is­ra­ël, pro-le­ger. Een aan­han­ger van Me­retz ver­telt dat hij Eu­ro­pa an­ti­se­mi­tisch vindt. Re­den: de EU heeft be­paald dat op pro­duc­ten uit il­le­ga­le ne­der­zet­tin­gen niet lan­ger ‘Ma­de in Is­rael’ mag staan.

Ge­brek aan loy­a­li­teit

Wie kri­tiek heeft op het mo­re­le ge­hal­te van het le­ger, wordt een ge­brek aan loy­a­li­teit ver­we­ten. Of vind je dat Pa­les­tijn­se aan­slag­ple­gers ge­dre­ven wor­den door frus­tra­tie over hun ge­brek­ki­ge toe­komst­per­spec­tief in plaats van door aan­ge­bo­ren an­ti­se­mi­tis­me? Dan ben je links. En link­se men­sen zijn land­ver­ra­ders, vol­gens een aan­zien­lijk deel van het land.

Neem film­maak­ster Rina Rosh (33), die voor haar nieu­we do­cu­men­tai­re ge­re­geld te vin­den is in Pa­les­tijns Oost-Je­ru­za­lem. In dat door Is­ra­ël be­zet­te deel van de stad zijn ge­noeg mo­ge­lij­ke on­der­wer­pen. Wat be­zielt bij­voor­beeld de Pa­les­tij­nen die de laat­ste tijd op Is­ra­ë­li­ërs in­ste­ken? Of de Is­ra­ë­li­sche ko­lo­nis­ten die zwaar be­vei­ligd in een Pa­les­tijn­se wijk gaan wo­nen?

Maar als Rosh over haar pro­ject praat, krijgt ze een an­de­re vraag. Wat doe je ei­gen­lijk in Oost-Je­ru­za­lem, tus­sen de Ara­bie­ren? Waar­om praat je met de vij­and? Nu is Rosh toch al ver­dacht, in de ogen van veel land­ge­no­ten. Ze woont im­mers in het ‘god­de­lo­ze’ Tel Aviv, en werkt voor de ‘link­se’ me­dia. Die twee za­ken zijn al ge­noeg om au­to­ma­tisch als een land­ver­ra­der te wor­den be­stem­peld, zegt Rosh. „Als ik iets po­li­tieks op Fa­ce­book post, krijg ik eerst mil­de re­ac­ties van ken­nis­sen die me ver­tel­len dat ik niet echt be­grijp wat het be­te­kent om Joods te zijn. En daar­na krijg ik be­rich­ten van men­sen die me toe­wen­sen om ver­kracht te wor­den in Gaza.”

Ook Gi­de­on Levy is wel wat kri­tiek ge­wend; hij geldt als de meest ge­ha­te man van Is­ra­ël. Dit is hij ge­wor­den door week in, week uit de be­zet­te Weste­lij­ke Jordaan­oe­ver te be­zoe­ken en in een link­se krant ( Haar­et­z ) te be­schrij­ven wat daar ge­beurt. Bo­ven­dien be­toogt hij in elke co­lumn waar­om niet al­leen Pa­les­tij­nen, maar ook Is­ra­ë­li­ërs lij­den on­der de be­zet­ting.

Be­spuugd en uit­ge­schol­den

In de do­cu­men­tai­re Go­ing Against the Grain (2014) was al te zien hoe Levy van­we­ge zijn op­vat­tin­gen be­schimpt wordt door land­ge­no­ten. Op de be­ken­de Car­mel-markt in zijn woon­plaats Tel Aviv komt hij niet meer, zegt hij. „Dan word ik ge­spuugd en uit­ge­schol­den. Daar heb ik geen zin in. On­vei­lig is het niet, on­com­for­ta­bel wel.”

Tij­dens de Gaza-oor­log in 2014 huur­de zijn krant zelfs bo­dy­guards voor hem in. „In oor­logs­tijd wor­den Is­ra­ë­li­ërs al­tijd ex­treem na­ti­o­na­lis­tisch. Maar die bo­dy­guards wa­ren ko­lo­nis­ten, aan­han­gers van de ul­tra­recht­se Naf­ta­li Ben­nett. Ze be­scherm­den me wel, maar ble­ven met me in dis­cus­sie gaan over mijn stand­pun­ten, waar­voor ik juist be­scher­ming no­dig had. Dus heb ik de bo­dy­guards maar weg­ge­stuurd. Het was een beet­je gro­tesk.”

Dit jaar werd Levy op­ge­pakt bij een be­zoek aan de Weste­lij­ke Jordaan­oe­ver. „Er werd me niets ten las­te ge­legd. Maar ik zat wel ach­ten­half uur vast, vin­ger­af­druk­ken wer­den af­ge­no­men. Dit is wat er aan de hand is. Jour­na­lis­ten zijn de vij­and.”

Dit geldt ook voor men­sen­rech­ten­ac­ti­vis­ten. Eén van hen, Eli­za­beth Tsurk­ov, ziet een dui­de­lij­ke link tus­sen het film­pje van Im Tirt­zu en de ka­bi­nets­aan­val­len op Brea­king the Si­len­ce, zegt ze te­le­fo­nisch. „Je kunt Im Tirt­zu weg­zet­ten als ex­tre­mis­tisch, maar ze staan heel dicht bij de macht­heb­bers. Bij het ma­ken van het film­pje wa­ren twee men­sen be­trok­ken die in het ver­le­den voor mi­nis­ter Ben­nett heb­ben ge­werkt.

Dat is wat het ge­vaar­lijk maakt: het is een ge­or­ke­streer­de cam­pag­ne te­gen alle on­wel­ge­val­li­ge me­nin­gen. Ze wil­len ons uit­scha­ke­len.”

————————-


Weblogs van RvW over dit onderwerp:

Verbannen door Standpunt NL vanwege bezwaar tegen anonimiteit
– Meningsvrijheid?
Journalistiek verdient tegenspraak
Persvrijheid wordt misbruikt om meningsuitingen van burgers te onderdrukken. 
– Vrije meningsuiting is essentieel voor publiek debat.
– Verbannen door de Volkskrant, vanwege meningsuiting
– Pleidooi voor vrije meningsuiting van reageerders.
– Mensenrechten, ook voor Volkskrantlezers?’
(N.a.v. Commentaar de Volkskrant, 10 dec 2008 (‘Mensenrechten, ook voor Zimbabwanen?’)).
‘De Volkskrant mag lezersreacties verwijderen.’
(Commentaar de Volkskrant, 26 aug 2008)
RvdJ: De Volkskrant mag ook rechtmatige reacties verwijderen. Deel 1: De Klacht.
– RvdJ: De Volkskrant mag ook rechtmatige reacties verwijderen. Deel 2: Pleidooi.
– ‘Rechten en plichten op de site.’
(Column van Thom Meens, Ombudsman van de Volkskrant.)
– De Volkskrant geeft geen betrouwbare weergave van lezersreacties.
– De Volkskrant ‘verbergt’ kritische reacties (en verliest zo ons vertrouwen).
– Het VK Weblog werd verdonkeremaand: Te kritisch?
– Willekeur regeert in reactie- en discussieplatforms.
– Is reactie op website gelijk aan ingezonden brief?
– Klacht bij de Raad voor de Journalistiek ivm censuur VK.
– Reactie- en discussieforum is publiek domein, zegt VK Ombudsman.
Redactionele vrijheid gaat boven vrijheid van meningsuiting, vindt RvdJ.
Smaad, laster en beledigingen verstoren publieke discussies.
Zijn er regels voor publiek debat op particulier weblog?
Vrije meningsuiting in de Volkskrant: een kwestie van volhouden.
Spamblogs saboteren het VK weblog. Wie zit daar achter?
VK Opinie beïnvloedt op oneerlijke wijze de verhoudingen in het publieke debat.
Verbannen vanwege kritiek op een column. Kan het gekker?

Lijst van al mijn WordPress blogs

___ EINDE ___

Uitgelicht

Journalistiek verdient tegenspraak

(.. maar krijgt die onvoldoende.)

‘Te vroeg voor avondklok?’ Hoe weet u dat zo zeker?

(N.a.v. Commentaar VK 20.01.2021)

____________________________________________________

Van: Robert van Waning
Verzonden: woensdag 20 januari 2021
Aan: Red VK Klok, Peter ; VK Opinie <opinie@volkskrant.nl>

[Geen Reactie.]

Geachte Pieter Klok,

U (PK) schreef:
“De overgrote meerderheid van de Nederlanders is tijdens de crisis behoorlijk gezagsgetrouw.”

Mijn (RvW) reactie:
80/20-regel. Spreek liever die 20% aan ipv met een grote kop op uw voorpagina twijfel te zaaien over een maatregel van de regering.

PK: Als de coronacrisis één ding duidelijk heeft gemaakt, is dat het onmogelijk is exacte voorspellingen te doen.”

RvW: Toch doet u dat wel met uw oordeel.

PK: Nederland moet dus alles op alles zetten om te voorkomen dat deze mutaties zich blijven verspreiden, vinden veel virologen.”

RvW: Noemt u uw halfzachte voorstellen ‘alles op alles zetten’?

PK: “De avondklok blijft een grote inbreuk op de persoonlijke vrijheid.”

RvW: Het corona-virus dat in China is ontstaan en door de luchtvaart over de hele wereld is verspreid, pleegde die inbreuk. De regering kan alleen proberen om de pandemie te bestrijden.

PK: “Het middel is enkel te gebruiken in uiterste nood, maar dat moment is zeker nog niet aangebroken.”

RvW: Hoe weet u dat zo zeker?! U neemt hiermee een grote verantwoordelijkheid op u waaraan u zich – de pers kennende – ook zeer zeker weer zal onttrekken. 

En verder: 

Ik ben benieuwd naar uw reactie op de kritiek van Omtzicht op de innige relatie tussen de pers en de regering en op de falende rol van de pers bij het signaleren en aan de orde stellen van de toeslagenellende. Had de Volkskrant geen signalen ontvangen? Waarom faalde ook de Volkskrant daarbij in haar rol van waakhond van onze democratie en rechtsstaat?

Met vriendelijke groet, 
Robert van Waning 

PS
Ik wacht nog steeds op een behoorlijke behandeling van mijn klacht over een onterechte en defamerende verbanning gedurende anderhalf jaar (!) vanwege een inhoudelijke, rake en niet-onfatsoenlijke reactie op een column(!). Uw voorganger en vier achtereenvolgende ombudsmannen en -vrouwen hebben deze klacht genegeerd, maar onrecht verjaart niet. 

Zie: https://start.me/p/VRl9Do/meningsvrijheid

____________________________________________________

NRC Ombudsman trapt weer na (3).

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 24 december 2020 12:34
Aan: Red NRC Lezer schrijft <lezerschrijft@nrc.nl> [Geen Reactie]
CC: ombudsman@nrc.nl
Onderwerp: NRC Ombudsman trapt weer na (3).

Geachte Redactie,

Voor de derde keer in korte tijd doet NRC-Ombudsman en -redacteur Sjoerd de Jong in zijn (te) uitgebreide column van 19 december jl verslag van correspondentie met een criticus van de krant. De manier waarop dit gebeurt, kan alweer niet anders worden getypeerd dan natrappen.

De bewuste NRC-lezer had een film gemaakt van zijn zoektocht naar de waarheid achter het officiële verhaal over het virus. Daarbij was hij gestuit op een interview in NRC Handelsblad dat volgens hem onjuistheden bevatte. Toen hij met iemand van de krant daarover wilde praten, werd hij te woord gestaan door een medewerker van de service-afdeling. Die kan (of mag) echter geen oordeel geven over de inhoud van de krant. Daar ging het fout. Typische een flutkwestie die geen halve pagina van Opinie & Debat(?) waard is.  

De ombudsman noemt de kritische NRC-lezer bij zijn volledige naam, maakt hem belachelijk en noemt zijn film ’een schoolvoorbeeld van coronasceptische burgerjournalistiek’. De lezer had geen reactie gekregen op zijn brief.  ‘Bij deze’ schrijft de ombudsman maar gunt hem geen weerwoord op dit publieke schandschrift. De ombudsman schendt hiermee niet alleen wederom regels van fatsoen maar ook van de journalistiek.

Volgens de ombudsman is deze kwestie een goede les. Het is de vraag of hij er zelf iets van leert. Dat alles wat je zegt, kan worden opgenomen, bewaard, verknipt en tegen je gebruikt, is al zo oud als de vaak al te vrije pers. Die kan immers nog steeds niet op hetzelfde forum worden tegengesproken en bekritiseerd. Tegenwoordig kan dit gelukkig wel in de sociale media. De burgerjournalistiek dankt mede hieraan haar populariteit. De traditionele journalistiek kan zichzelf aanrekenen dat dit ten koste gaat van de onbetrouwbaarheid van de informatievoorziening. In tegenstelling tot de werkwijze van de NRC Ombudsman kan de journalistiek maar beter het motto ‘Better join them than fight them’ hanteren.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

Meningsvrijheid

___________________________________________________

De pers verheft zich boven kritiek en is dus een vorm van dictatuur.

Van: Robert van Waning
Aan: openredactie@volkskrant.nl
Verzonden: dinsdag 22 december 2020 18:10
Onderwerp: De pers verheft zich boven kritiek en is dus een vorm van dictatuur.

[Geen Reactie.]

Beste Fleur,

Onlangs waren de hoofdredacteur van Het Parool en van de Volkskrant te gast in het programma Spraakmakers op NPO Radio1. Welbeschouwd is dat te zot voor woorden: Journalisten die andere journalisten interviewen en vragen naar hun opinies over allerlei politieke en maatschappelijke kwesties. Alsof die mensen niet IEDERE DAG de gelegenheid hebben om hun meningen, opvattingen en standpunten in een massamedium te verkondigen!

Journalisten waren oorspronkelijk verslaggevers. Door gebrek aan tegenspraak zijn zij echter steeds meer spraakmakers en opiniemakers geworden. Hun invloed op publieke meningsvorming en zelfs op de politieke besluitvorming werd steeds groter.

Nieuws en opinie zijn producten waarmee miljarden worden verdiend en waarmee in belangrijke mate het reilen en zeilen in een samenleving wordt gestuurd. Media en journalistiek kunnen niet alleen mensen maken en breken, maar zelfs de maatschappij als geheel. 

‘Checks and balances’ zouden ervoor moeten zorgen dat een democratie transparant, evenwichtig, eerlijk en rechtvaardig blijft. Controle, kritiek, tegenspraak en verantwoording zijn de instrumenten waarmee dat stelsel werkt. De pers onttrekt zich echter daaraan. 

Burgers kúnnen geen serieuze kritiek uiten op de pers, want als die niet bevalt wordt zij wordt domweg niet geplaatst of uitgezonden. Politici en bestuurders mógen zulke kritiek niet uiten, want dan is het land te klein en de democratie in gevaar: Persvrijheid! Journalisten wíllen of durven geen kritiek te uiten, uit collegialiteit of uit angst voor collegiale represailles. 

Net als alles en iedereen in onze maatschappij verdient ook de pers kritiek. Zij krijgt die echter niet, althans niet voldoende, want niet structureel. Deze misstand heeft geleid tot een scheefgroei in de democratische krachts- en machtsverhoudingen. Het resultaat is een mediacratie, een soort dictatuur. 

Enige jaren geleden werd ik gedurende anderhalf jaar verbannen uit het (inmiddels opgeheven) openbare reactie- en discussieforum van de Volkskrant vanwege een inhoudelijke, fatsoenlijke maar kennelijk onwelgevallige kritiek op een column(!). Mijn herhaalde verzoeken om excuses en rehabilitatie werden nooit in behandeling genomen en genegeerd. 

Dit is maar één voorbeeld. Ik weet zeker dat zulke dingen voortdurend gebeuren zonder dat er een journalistieke haan naar kraait. Dit tast het fundament van onze democratie aan. 

De vrijheid van meningsuiting van gewone burgers is op deze manier bij de pers niet in goede handen. Onze meningsuitingen worden niet onderdrukt door de staat maar door de ‘vrije pers’. 

Robert van Waning
Amstelveen

________________________________

“Als je één vrije mening opgeeft om niet te beledigen, verlies je ze allemaal,”
(Albert van der Ploeg, VK, 11-12-2020)

Van: Robert van Waning
Aan: p.klok@volkskrant.nl
Verzonden: vrijdag 11 december 2020 17:44
Onderwerp: “Als je één vrije mening opgeeft om niet te beledigen, verlies je ze allemaal,”
(Albert van der Ploeg, VK, 11-12-2020)

[Geen Reactie.]

Geachte heer Klok,

Op 26 juni jl schreef ik u onderstaande brief. U heeft daarop niet gereageerd. Ik verzoek u om dit alsnog te willen doen. Deze kwestie verdwijnt niet door haar te negeren. Ik ben ook graag bereid om voor een goed gesprek bij u langs te komen.

In de Volkskrant wordt steeds terecht met verontwaardiging geschreven over het onderdrukken van de vrijheid van meningsuiting. Meestal gaat het daarbij echter over de pers en niet over gewone burgers, alsof die niet meetellen als het gaat over (de horizontale werking van) grondrechten. Een kritische lezer gedurende anderhalf jaar de mond snoeren vanwege een fatsoenlijke (maar kennelijk onwelgevallige) meningsuiting, is niet zomaar een dingetje.

Onlangs heb ik nog maar eens aan Arie Elshout gevraagd waaraan ik mijn verbanning door de Volkskrant te danken had gehad. Volgens hem was dat omdat mijn commentaar op een column van Paul Brill ‘bedenkelijk’ was geweest. Toen ik Elshout vervolgens vroeg wát er dan bedenkelijk was, schreef hij dat daar niet op in wilde gaan omdat hij gepensioneerd was. Wegduiken, heet dat, want hij schrijft ondertussen tweewekelijks een column en bij zijn foto staat dat hij (dus nog steeds) journalist is.

Dat mijn verbanning onverdiend en dus onterecht was, wordt duidelijk voor wie bereid is om zich in de kwestie te verdiepen. Niemand heeft daar echter zin in want journalisten voelen zich boven kritiek verheven. Mijn reputatie heeft er ondertussen al vele jaren onder het stigma dat mij impliciet met die sanctie werd opgelegd. Ik word er op internetfora nog steeds aan herinnerd. Zo werkt het internet nu eenmaal. Door excuses en rehabilitatie te vragen wijs ik de Volkskrant op haar verantwoordelijkheid voor haar onterechte veroordelingen. (‘Vervooroordelingen’ noem ik ze.)

Na moord en kinderverkrachting is antisemitisme de zwaarste beschuldiging die iemand in een beschaafd land kan worden opgelegd. Men kan daarvan ook nooit echt worden vrijgesproken. Ook als is er geen vuur en zelfs geen rook, ook al heb je dus nooit iets antisemitisch gezegd, geschreven of gedaan, toch blijft het stigma eeuwig aan je kleven. Ik heb wél kritiek op discriminatoire en racistische elementen van de Joodse religie, cultuur en politiek, maar dat wil niet zeggen dat ik Joden minacht, haat of discrimineer vanwege hun afkomst. Ook hoogleraar Paul Cliteur zal nooit meer verlost worden van het stigma dat hij o.a. door uw redacteur Sander van Walsum al kreeg opgeplakt nog voordat was bewezen dat dit terecht was.

Socioloog Albert van der Ploeg wees er in de Volkskrant van vanochtend op dat het gevoel door een uitlating beledigd te zijn niet leidend mag zijn bij de beoordeling of die discriminerend was. Het eigenlijke doel van een uitlating (confrontatie, perspectief en relativering) wordt daardoor namelijk irrelevant, meent hij. Mijn reactie op de column van Paul Brill was bedoeld als kritiek op diens éénzijdige kijk op het Midden-Oosten waardoor hij Iran consequent demoniseerde en Israël daarentegen uit de wind van gefundeerde kritiek hield.

“Als je één vrije mening opgeeft om niet te beledigen, verlies je ze allemaal,” schreef Albert van der Ploeg vanochtend in uw krant.Ik had VK-columnist Paul Brill trouwens niet beledigd maar slechts ironisch becommentarieerd: “Knap, hè?’.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

_____________________________________________________

“Discriminatie is niet toegestaan.” Punt.

(Ingezonden brief aan de Volkskrant, 01.12.2020. Niet geplaatst)

Van: Robert van Waning <robertvanwaning@outlook.com>
Verzonden: maandag 7 december 2020 18:31
Aan: VK Brieven <brieven@volkskrant.nl>
Onderwerp: “Discriminatie is niet toegestaan.” Punt. (Re: ‘Hier is een betere tekst voor artikel 1’. VK 07.12.2020)

Geachte Redactie, 

Ook Ted van Lieshout maakt het nog te ingewikkeld met zijn wijzigingsvoorstel voor art 1 van de Grondwet.*) Het is afdoende om dat simpelweg te laten luiden: “Discriminatie is niet toegestaan.” Punt.

Iedereen weet immers dat discriminatie betekent het zonder wettelijke grond onthouden van rechten aan mensen. Wat mij betreft gaat dat beginsel ooit ook gelden voor dieren en planten. 

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

*) ‘Hier is een betere tekst voor artikel 1.’ (Brief van Ted van Lieshout, VK 07.12.2020))

———————-

Van: margot.knibbe@persgroep.net <margot.knibbe@persgroep.net> Namens VK Brieven
Verzonden: dinsdag 8 december 2020 10:00
Aan: Robert van Waning <robertvanwaning@outlook.com>
Onderwerp: “Discriminatie is niet toegestaan.” Punt.

Geachte lezer,
Hartelijk dank voor uw bijdrage, die wij met belangstelling hebben gelezen. Helaas kunnen wij uw brief niet publiceren. We ontvangen dagelijks vele tientallen brieven. De redactie is daar zeer verheugd over., maar de ruimte om brieven te publiceren is beperkt. Wij vragen hiervoor uw begrip en hopen u een volgende keer te mogen verwelkomen in de rubriek Geachte Redactie van de Volkskrant.
Met vriendelijke groet,
Redactie Opinie en Debat
brieven@volkskrant.nl

————————

Journalisten, columnisten en commentaarschrijvers vervooroordelen anderen zonder zelf te kunnen worden tegengesproken.

Van: Robert van Waning
Verzonden: zondag 6 december 2020 18:49
Aan: h.kraak@volkskrant.nl
CC: openredactie@volkskrant.nl; Sander van Walsum

[Geen Reactie.]

Geachte Haro Kraak,

Gaf de kop ‘De grenzen van de academische vrijheid’ (VK 5/12 jl) de inhoud van uw artikel wel goed weer? Paul Cliteur wordt immers niet verweten dat hij zélf dingen had gedaan, gezegd of geschreven die in strijd zouden zijn met die vrijheid. Hij heeft trouwens een zwijgplicht en kan zich dus niet verweren tegen iedereen die tegen hem aanschopt. (Voor goed begrip: Ik heb helemaal niks met FvD of Cliteur.)

Heeft een wetenschapper trouwens meer vrijheid dan een gewone burger? Ik vraag mij dat ook vaak af bij journalisten en columnisten. De grondrechten zijn immers voor iedereen gelijk.

Paul Cliteur heeft misschien weggekeken maar het is (nog) niet vastgesteld dat hij zelf iets verkeerds heeft gedaan, gezegd of geschreven. Sander van Walsum vond dat Cliteur afstand had moeten nemen van woorden waarvan hij niet wist of die inderdaad waren uitgesproken. De plicht om dat bij voorbaat en dus zonder nader onderzoek en bewijs te moeten doen bij uitingen die ‘bedenkelijk’ of erger zijn, leidt tot een onvrijheid die Telegraafcolumnist Leon de Winter deed denken aan Amerikaanse (of Chinese) toestanden. Hij ziet daarin (mijns inziens terecht) het gevaar van ‘academische verstikking en starre politieke correctheid’.

Het is een tijdlang mogelijk geweest om op de website van de Volkskrant kritisch te reageren op meningsuitingen van journalisten, columnisten en commentaarschrijvers van die krant. Dat internet forum (VK Weblog) werd echter opgeheven, alle blogs, reacties en discussies werden verkwanseld aan uitgeverij Sanoma BV en die heeft vervolgens alles verdonkeremaand, volkomen in strijd met de auteursrechten van de eigenaars van de weblogs. Geen journalistieke haan heeft daarnaar gekraaid..

Het moet weer mogelijk worden gemaakt om een journalist, columnist of commentator tegen te spreken op hetzelfde forum waarop die hun (voor)oordelen over anderen uitspreken. Door gebrek aan die mogelijkheid is er een scheefgroei ontstaan in de maatschappelijke en democratische krachts- en machtsverhoudingen. Een autocratische mediacratie is een reëel gevaar. Op het internet is plaats genoeg voor de tegenspraak die ook de journalistiek moeten kunnen krijgen voor het broodnodige evenwicht in onze democratie.

In traditionele media wordt geschimpt en gescholden op sociale media, vice versa, maar dat levert geen werkelijke discussie op.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

De journalistiek verdient tegenspraak.

___________________________________________________

De journalistieke rechter heeft geen bewijs nodig: Vooroordeel is voldoende.
(Ingezonden brief aan de Volkskrant, 01.12.2020. Niet geplaatst)

[Geen Reactie.]

Geachte Redactie,

VK-redacteur en -commentaarschrijver Sander van Walsum vroeg zich hardop af of Paul Cliteur een schorsing of ontslag als hoogleraar Rechtswetenschap van de Universiteit van Leiden zal kunnen afwenden. (Bij de worsteling met Cliteur is Cleveringa arbiter. VK 01.12.2020)

Nadat hij veel aandacht had geschonken aan de (vooralsnog ongefundeerde) beschuldigingen van racisme en antisemitisme aan het adres van Cliteur, deed hij diens (wél gefundeerde) verweer af als ‘enigszins formalistisch’. Cliteur had dus bij voorbaat afstand moeten nemen van uitspraken waarvan nog niet vaststond of zij inderdaad waren gedaan.

In zijn gretigheid om Cliteur te veroordelen liep Van Walsum op twee zaken vooruit. Eén: Het bewijs dat Thierry Baudet inderdaad de gewraakte uitspraken had gedaan. Twee: De reactie van Cliteur daarop. Als journalistieke scherprechter heeft Van Walsum echter geen bewijs en ook geen verweer nodig om een hard (voor)oordeel te kunnen uitspreken.

Aangezien Paul Cliteur een zwijgplicht was opgelegd, kon en mocht hij zich niet verweren tegen alle beschuldigingen, inclusief de partijdige weergave daarvan door Van Walsum. In dat geval past het een journalist, redacteur en commentaarschrijver van een gezaghebbende krant niet om zich te scharen aan de kant van degenen die schoppen naar de weerloze Paul Cliteur.

Leon de Winter was een stuk terughoudender in zijn column in De Telegraaf van 2 november (Zijn Forum-jongeren ’stoer’ of antisemiet?’). De plicht om bij voorbaat en zonder nader onderzoek en bewijs afstand te nemen van uitingen die ‘bedenkelijk’ of erger zijn, leidt tot een onvrijheid die De Winter doet denken aan Amerikaanse (of Chinese) toestanden. Hij ziet daarin het gevaar van ‘academische verstikking en starre politieke correctheid’.

Ook mensen met wie ik het meestal oneens ben, kunnen ware dingen zeggen. Dat geldt in dit geval voor De Winter en niet voor Van Walsum.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning

De journalistiek verdient tegenspraak   (https://start.me/p/VRl9Do/meningsvrijheid )

———————————-

Van: margot.knibbe@persgroep.net <margot.knibbe@persgroep.net Namens VK Brieven
Verzonden: donderdag 3 december 2020 14:26
Aan: Robert van Waning <robertvanwaning@outlook.com
Onderwerp:
Re: De journalistieke rechter heeft geen bewijs nodig: Vooroordeel is voldoende (VK 01.12.2020)

Geachte lezer,
Hartelijk dank voor uw brief, die wij met belangstelling hebben gelezen. Helaas kunnen wij uw brief niet plaatsen. We ontvangen dagelijks vele tientallen brieven. De redactie is daar zeer verheugd over, maar de ruimte om brieven te publiceren is beperkt. Wij stellen uw mening zeer op prijs en hebben uw brief doorgestuurd naar onze collega(‘s).
Met vriendelijke groet,
Redactie Opinie en Debat

—————————-

Democratie betekent inderdaad niet dat alle meningen gehoord moeten worden, zoals Schimmelpenninck zou hebben beweerd.
Het betekent wel dat zij gehoord mógen en kúnnen worden.

Van: Robert van Waning
Verzonden: woensdag 23 september 2020 16:07
Aan: A.Elshout@Volkskrant.nl; VK Opinie

Geachte heer Elshout,

Volgens Sander Schimmelpenninck heeft niet iedereen recht op een mening. Althans, dat schreef u in uw column ‘Probeer democratie niet te redden door haar te vernietigen’ (VK 23/9 jl). Ik kan bijna niet geloven dat u uw collega-columnist juist en/of volledig heeft geciteerd. Natuurlijk heeft iedereen recht op een mening. Gedachten zijn immers vrij en vrijwel onmogelijk te onderdrukken.

In principe mag iedereen altijd en overal zijn meningen uiten ‘behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet’ (art. 7 Gw, Art 10 EVRM), maar het is de vraag of die vrijheid of, hoe en in welke mate die vrijheid dan ook door media gerespecteerd moet worden.  

Democratie betekent inderdaad niet dat alle meningen gehoord moeten worden, zoals Schimmelpenninck zou hebben beweerd. Het betekent wel dat zij gehoord mogen en kunnen worden. Dat is al heel iets anders. Een beperkende factor is dan nog ‘slechts’ de manier waarop dit gebeurt. Iedereen kan en mag pamfletten, folders, boeken etc. schrijven, waarbij het gebrek aan geld, tijd en energie beperkende factoren zijn. Iedereen heeft ook toegang tot het internet voor het schrijven van opinies en reacties daarop. Moeilijk wordt het als men het probeert via een medium waarbij een directie en/of redactie bepaalt wat daarin wordt gepubliceerd.

Volgens u moeten in een democratie alle meningen gehoord worden. Dat is – helaas en gelukkig – onmogelijk. Helaas, omdat daarvoor de tijd en de middelen ontbreken. Gelukkig, omdat redacties er niet voor niets zijn. Zij besparen hun lezers, kijkers en luisteraars veel verkeerde, onzinnige, overbodige en kwaadwillige informatie. Het beoordelen en het maken van keuzen en selecties van serieus te nemen opinies maakt niet alleen democratie moeilijk, maar ook redactie. U wilt graag dat wij met ons allen een beetje vertrouwen houden in het oordeelsvermogen van de meeste burgers. Dit geldt a fortiori voor redacties. De middelen en mogelijkheden waarover zij beschikken, zijn krachtig genoeg om mensen levenslang kapot te maken en de democratie te vernietigen.

Doordat die macht onvoldoende weerwerk of tegenspraak krijgt op hetzelfde platform, is er een scheefgroei ontstaan in de democratische krachts- en machtsverhoudingen. Gewone burgers kúnnen journalistieke media niet tegenspreken, want die wordt domweg niet geplaatst of uitgezonden. Bestuurders en politici mógen het niet, want dan is het land te klein en de democratie in gevaar: Persvrijheid! Journalisten zelf willen of durven het niet, uit angst voor hun carrière en/of collegiale represailles.

Een redactie die kritische meningsuitingen negeert**) weigert cq verwijdert louter vanwege hun onwelgevalligheid (en dus niet vanwege plaatsgebrek of schending van regels van fatsoen, wet en/of gebruiksvoorwaarden), handelt op zijn minst in strijd met de geest van onze democratie en Grondwet en dus ook met de opdracht van de onafhankelijke pers.

In uw column stelt u de vraag hoe men iemand het recht op een mening kan ontzeggen. Die vraag stelde ik u vele jaren geleden ook. U heeft daarop ontwijkend, badinerend, met onjuiste argumenten of helemaal niet gereageerd. Volgens u was mijn verbanning door VK Opinie terecht omdat ik de toenmalige chef Opinie ‘bijna boos had gemaakt’ en omdat mijn reacties op columns (meningsuitingen, dus) van Paul Brill ‘een bedenkelijke wending dreigden te nemen’. (Zie hieronder.)

Mijn reactie op de column van Brill was onderbouwd, niet onzinnig en ook niet bedenkelijk. Zij voldeed dus aan uw en Schimmelpennincks (overigens discutabele) voorwaarden.

Mijn anderhalf jaar durende verbanning van destijds*) betekende een verbod om te reageren op artikelen, columns, ingezonden brieven en reacties in de Volkskrant of op haar website en dus ook uitsluiting van deelname aan publieke discussies op het openbare forum van de Volkskrant op het internet. Die zware sanctie door een landelijk journalistiek medium heeft mij sindsdien achtervolgd en gestigmatiseerd. In discussies op het internet wordt er nog vrijwel wekelijks naar verwezen om mijn opinie ongeloofwaardig te maken en mijn positie te verzwakken. Dit stigma en dit onrecht verjaren niet.

Wilt u mij alstublieft mij steunen in mijn verzoek om excuses en rehabilitatie? Ik wil heel graag tegen mijn opponenten kunnen zeggen dat de Volkskrant spijt heeft van die ongefundeerde, onterechte, onrechtvaardige en beschadigende levenslange veroordeling.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning
Amstelveen

*)   https://robertvanwaning.com/2015/11/23/verbannen-vanwege-meningsuiting/
**) https://robertvanwaning.com/2020/08/15/journalistiek-verdient-tegenspraak/

PS
Een kritische lezer als een ‘querulant’ bestempelen is een effectieve methode om hem voorgoed de mond te snoeren en uit te sluiten. Niemand neemt nog de moeite om te onderzoeken of de kwalificatie terecht is. Journalist en adjunct-hoofdredacteur Henk Blanken had nooit contact met mij gehad toen hij in onderstaande weblog schreef:
Ik ken die lezer, ook al wordt hij niet met name genoemd. Die lezer is De Querulant. Goeie kans dat het Robert van W. is, of de alomtegenwoordige “Flipper”, maar zoals zij zijn er velen.. [De Querulant] is de lezer naar wie je nooit moest luisteren, en ook nu niet. Hij is, als hierboven al aangegeven, knettergek. ”
Ombudsman Thom Meens vond mij ongetwijfeld lastig maar hij vond mij zeker niet gek en ik heb hem noch iemand anders ooit persoonlijk beledigd. Henk Blanken maakt misbruik van zijn macht maar is daarop nooit aangesproken. Op zijn eigen weblog heeft hij de reacties weggelaten die nog wel te lezen zijn op De Nieuwe Reporter. (Lees ze vooral allemaal!) Dit weblog heeft mij veel kwaad gedaan:
https://www.henkblanken.nl/2006/01/03/de-querulant-en-de-journalist/
https://www.denieuwereporter.nl/2006/01/de-querulant-en-de-journalist/

Reactie van Arie Elshout:
“[..] Ik kan helaas niets voor u betekenen. Ik geloof niet dat de inhoud van mijn column van afgelopen maandag mij ertoe zou moeten brengen om de krant te vragen om excuses aan uw adres. Zoals ik al zei is het recht op een mening niet hetzelfde als het recht op publicatie van een mening. De Volkskrant had indertijd haar redenen om u in de ban te doen. Ik wil daar niet in treden. Ten eerste omdat ik moeite blijf houden met uw reacties op columns van Paul Brill. Ten tweede omdat ik inmiddels met pensioen ben. [..]”
___________________________________

Niet ‘wij met z’n allen’

Van: Robert van Waning <robertvanwaning@outlook.com>
Verzonden: donderdag 17 september 2020 9:33
Aan: Toine Heijmans

[Geen Reactie.]

Beste Toine,

Dank voor een gruwelijk mooi stuk.*)

Het is echter niet helemaal waar dat ‘wij met z’n allen’ doelbewust in deze ‘onbezielde tijdelijkheid, een efficiënte val van desinspiratie’ zijn gelopen. Velen hebben erover geklaagd en zich ertegen verzet, maar die geluiden klonken niet blijvend door in de dominante media.

In 1971 werkte ik als vrijwilliger op ‘De Kleine Aarde’, het project van oud-NRC-wetenschaps redacteur Sietze Leeflang in Boxtel. Wij werkten daar aan en tegen alles wat nu, 50 jaar later, actueel is: Kringloop, biologische landbouw, duurzame opwekking en besparing van energie, opwarming van het klimaat, voorlichting. Wij ontvingen de Margriet Milieuprijs uit handen van Sicco Mansholt.. In 1972 vertaalde ik het rapport ‘Blueprint for Survival’ van een groep Engelse wetenschappers. (Blauwdruk voor Overleving, uitgeverij Contact). Daarin stond o.a. hoeveel graden warmer het klimaat nu zou zijn. 

Zelfs de NRC wijdde geen enkel woord aan het overlijden van Sietze Leeflang en aan al die mensen die zich 50 jaar geleden hebben geprobeerd om crises als de huidige en toekomstige te vermijden. 

Ook dat is misschien een natuurlijke en onvermijdelijke gang van zaken, maar zeg alsjeblieft niet dat ‘wij met z’n allen’ dit zo gewild hebben.

Met vriendelijke groet, 
Robert van Waning,
Amstelveen.
www.contrails.nl (sinds 1995) www.meteologica.nl (weerkundigen versluieren luchtvaartsmog)

*) ‘Anonieme schuren’ Toine Heijmans, VK 17.09.2020)

_______________________________________________

Geslaagde uitsluiting.

Van: Robert van Waning
Verzonden: woensdag 9 september 2020 11:26
Aan: Haro Kraak
Onderwerp: Geslaagde uitsluiting.

[Geen Reactie.]

Geachte Haro Kraak,

U schreef een artikel over uitsluiting, het ‘cancelen’ van mensen, ook als die eigenlijk niets verkeerds hebben gedaan. Het internet is zó vol met mislukte uitsluitpogingen dat de term cancel culture volgens u eigenlijk betekenisloos is. Ik reageerde daarop inhoudelijk met een voorbeeld van geslaagde uitsluiting. Ik had niet verwacht dat u daarop niet zou reageren. Dat is immers ook een vorm van uitsluiting.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning,
Amstelveen.
___________________________________

‘Onbekende figuren zijn het meest kwetsbaar voor uitsluiting.’
Is ‘cancel culture’ dus betekenisloos?

Van: Robert van Waning
Verzonden: woensdag 2 september 2020 14:37
Aan: Haro Kraak

[Geen Reactie.]

Geachte heer Kraak,

Over uitsluiting gesproken: In een Twitter-discussie over de (on)wenselijkheid van verdere groei van luchtvaart en Schiphol verwees een opponent naar mijn verbanning (uitsluiting) door de Volkskrant, nu 11 jaar geleden. Dit gebeurt regelmatig op alle platforms. De bedoeling is duidelijk: Let niet op deze man; hij hoeft niet serieus genomen te worden, hij hoort er niet bij.

Hoewel die onverdiende verbanning na 18 maanden even plotseling en ongemotiveerd door opinieredacteur Henk Müller werd opgeheven als zij door hem was opgelegd, duurt die sanctie dus nog steeds voort. Mijn positie in het publieke debat op het internet is er feitelijk permanent door verzwakt. Onschuldig levenslang.

De Volkskrant spreekt zich hard uit tegen de uitsluitcultuur, maar ziet er geen been in om zelf kritische lezers te ‘cancelen’, zonder opgave van reden en strafduur, zonder mogelijkheid van verweer. Pogingen tot rehabilitatie stranden op onwil, gebrek aan belangstelling of lafheid. Niemand durft het immers tegen een journalistiek medium op te nemen, uit angst voor – jawel – uitsluiting. Het heeft dan ook geen zin om deze kwestie voor te leggen aan de rechter of aan de Raad voor de Journalistiek. De redactionele vrijheid (lees: willekeur) blijkt onaantastbaar.

Kennelijk gaat men ervan uit dat iemand die verbannen werd het er wel naar gemaakt zal hebben. Ook die aanname moet echter ergens op gebaseerd zijn. De eenvoudigste en tegelijk meest effectieve manier om een kritische lezer voorgoed uit te schakelen, is hem als querulant te bestempelen. Spinoza was ook een querulant en zo waren en zijn er velen.

Terecht merkte u op dat onbekende figuren het kwetsbaarst zijn voor uitsluiting, zelfs als zij niets doms of kwetsends hebben gedaan, gezegd of geschreven. Onwelgevalligheid is al voldoende. Merkwaardig was echter uw conclusie dat het internet zó vol met mislukte uitsluitpogingen staat dat de term cancel culture eigenlijk betekenisloos is. Alsof het in een maatschappij en democratie alleen gaat om de bekende, machtige, invloedrijke en onaantastbare figuren, zoals bijvoorbeeld journalisten.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning
[Adres]

Verbannen vanwege meningsuiting.
Journalistiek verdient tegenspraak (.. maar krijgt die onvoldoende).
___________________________________

Niet alleen ‘Big Tech’ sluit willekeurig uitingen uit.

Van: Robert van Waning                                   
Verzonden: zondag 16 augustus 2020 13:56
Aan: Marleen Stikker van Waag.org

[Geen Reactie.]

Geachte Marleen Stikker,

Onlangs sprak u op NPO Radio1 over de willekeur waarmee ‘Big Tech’ uitingen kan sorteren, selecteren, weigeren en verwijderen. Dit gebeurt ook door redacties van journalistieke media. Dit gebeurt meestal om goede redenen (bijv ruimtegebrek) en met de beste bedoelingen (bijv om de discussie fatsoenlijk houden en persoonsbeschadiging te voorkomen), maar niet altijd. “Welke afwegingen worden gemaakt, is niet duidelijk,” zei u over Google, Facebook, etc. Precies, en niet alleen bij hen.

Enkele jaren geleden werd ik door de redactie van VK Opinie zonder opgave van deugdelijke reden en zonder mogelijkheid van verweer voor anderhalf jaar verbannen uit de (sindsdien opgeheven) reactie- en discussieruimte op de website van de krant. Dit betekende dat ik al die tijd niet mocht deelnemen aan de discussies op de daartoe (destijds) bedoelde plaatsen. Voor een betrokken burger betekende dat een zware, onverdiende sanctie die mijn reputatie ernstig heeft beschadigd. Die verbanning wordt mij nu nog – vele jaren later – regelmatig door opponenten tegengeworpen. Mijn mening telt dan niet meer.

Ik ben steeds blijven proberen om een uitleg van de ware reden van die onterechte verbanning en het liefst ook excuses en ‘eerherstel’, maar niemand wil (of durft) zich in deze kwestie verdiepen. Het lijkt wel een heikel onderwerp waaraan niemand zijn of haar vingers wil branden.

Burgers kúnnen de journalistiek niet tegenspreken (laat staan bekritiseren), want dat wordt niet afgedrukt of uitgezonden. Politici en bestuurders mógen het niet, want dan is het land te klein en de democratie in gevaar: Schending van Persvrijheid! Journalisten wíllen of dúrven het niet, ofwel uit collegiale solidariteit ofwel uit angst voor represailles. Het resultaat is dat de journalistiek te weinig kritiek en tegenspraak krijgt. Dit heeft geleid tot een scheefgroei van de democratische verhoudingen van macht en invloed op maatschappelijke en politieke menings- en besluitvorming.

Deze kwestie is op zichzelf oud, maar het probleem is helaas actueel: Willekeurige weigeringen, verwijderingen, blokkades en verbanningen louter op grond van onwelgevalligheid zijn ‘normaal’, want zij behoren tot de redactionele vrijheid.

Ik hoop dat u hieraan aandacht zult schenken. Hiervoor is onafhankelijkheid en zelfs enige moed vereist, want de journalistiek heeft lange tenen en is rancuneus.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning.

Raad voor de Journalistiek, 2008/38.
Journalistiek-verdient-tegenspraak
Meningsvrijheid
——————–

Het ‘recht’ om willekeurig kritische lezersreacties te verwijderen.

Van: Robert van Waning
Verzonden: maandag 13 juli 2020 12:58
Aan: Café Weltschmerz (mail@weltschmerz.nl)

[Geen reactie.]

Geachte Max von Kreyfelt,

‘Journalistiek verdient tegenspraak’ was het motto van mijn weblog bij de Volkskrant. Dat VK Weblog werd jaren geleden opgeheven door directie en hoofdredactie van de Volkskrant, waarschijnlijk omdat het te kritisch en te lastig was. Het VK Weblog werd – in strijd met de auteursrechten en afspraken – inclusief alle blogs, reacties en discussies overgedragen aan uitgeverij Sanoma BV die het vervolgens heeft verdonkeremaand. Geen journalistieke haan heeft hierover gekraaid.

Op zichzelf is die hele gang van zaken al een onderzoek waard. Ik wil echter hierbij graag uw aandacht vragen voor het feit dat media kritische reacties van lezers willekeurig kritiek en tegenspraak van ‘gewone mensen’ kunnen en mogen negeren, censureren en blokkeren.

Het willekeurig blokkeren en verwijderen van kritische reacties op de website van een krant valt volgens de Raad voor de Journalistiek onder de redactionele vrijheid van een medium. ( RvdJ 2008/38). De redactie hoeft hiervoor dus geen geldige reden te hebben en de reageerder ook niet over de verwijdering te informeren: ‘Bei Nacht und Nebel’.

Van een ‘open publiek debat’ is op die manier natuurlijk geen sprake. Een belangrijke partij is effectief verheven boven kritiek en tegenspraak. Dit heeft geleid tot een scheefgroei in de democratische machtsverhoudingen.

Enfin, als u het onderstaande leest, hoef ik u niet verder uit te leggen wat ik bedoel.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning (New Orleans, 1942)
__________________________________

Betrokkenheid is OK, mits niet te kritisch.

Van: Robert van Waning
Verzonden: zondag 12 juli 2020 12:28
Aan: Fleur de Weerd (f.deweerd@volkskrant.nl)
C.C.: VK Opinie <opinie@volkskrant.nl>; openredactie@volkskrant.nl; ombudsman@nrc.nl

[Geen reactie.]

Geachte Fleur de Weerd,

“Sommige lezers, zo blijkt uit lezersonderzoek, zouden wel meer bij de krant betrokken willen worden,” schrijft u in uw artikel ‘Onze lezers blijken net zo kritisch als wij over wat er wel en niet moet worden onderzocht’. (VK 11.07.2020)

Diezelfde soort verbazing bestaat ook bij overheden (gemeente, provincie, rijk). Nauwelijks bekomen van de schrik dat burgers niet dom blijken te zijn, moeten zij nu ook rekening gaan houden met hun wens om te participeren. Het moet niet gekker worden.

Ik heb de indruk dat burgers en lezers wel betrokken mogen zijn, maar niet al te kritisch. Betrokkenheid komt echter juist voort uit onvrede over een gang van zaken cq over publicaties of opiniestukken waarmee men het op grond van eigen opvattingen, kennis en ervaringen oneens is.

Voordat u verder gaat met uw streven om lezers meer bij de krant te betrekken, is het wellicht interessant om te weten of dit in het verleden niet juist werd ontmoedigd?

Omdat ik nooit een reactie ontvang, verzoek ik u om mij op zijn minst een bevestiging van ontvangst van deze email te sturen.

Met vriendelijke groet, 
Robert van Waning
Amstelveen.
_____________________________________________

Is er sprake van ‘open debat’ als gewone burgers daarvan worden uitgesloten?

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 9 juli 2020 18:18
Aan: Peter Giesen (p.giesen@volkskrant.nl)

[Geen reactie.]

Geachte Peter Giesen,

“De strijd tegen racisme en sociale ongelijkheid mag niet leiden tot intolerantie en het onmogelijk maken van open debat. Dat schrijven ruim 150 prominente kunstenaars, academici, schrijvers en journalisten in een open brief in het Amerikaanse tijdschrift Harper’s. [..] De marges van wat gezegd kan worden zonder de dreiging van represailles worden steeds smaller, stellen zij.)
(Peter Giesen, VK 09-07-2020)

Onmogelijk maken van debat gebeurt ook door reacties op artikelen en columns niet af te drukken, te negeren of zelfs te blokkeren. Kennelijk is dat niet zo ernstig en verontrustend als wanneer bekende opinie- en spraakmakers het zwijgen wordt opgelegd. Er tegen protesteren – voor zover mogelijk – heeft weinig zin en je wordt al gauw als een querulant*) beschouwd.

“NRC onthulde in 2019 en dit jaar dat twee UvA-docenten zich jaren schuldig hadden gemaakt aan grensoverschrijdend gedrag. Het bleek voor studenten moeilijk dit aan de kaak te stellen, omdat zij die een melding willen doen, terechtkomen bij een leidinggevende of vertrouwenspersoon die ondergeschikt is aan het bestuur.”

Er is verschil tussen verbale seksuele intimidatie en onderdrukking van vrije meningsuiting, en ook tussen een universiteitsbestuur en de redactie van een krant. De posities van degenen die bij die gremia een klacht indienen over wangedragingen zijn echter gelijk. De klachtprocedures bieden namelijk weinig kans op een eerlijk onderzoek, laat staan op een bevredigende afwikkeling en passende bestraffing van de overtreders.

Al vele jaren probeer ik – met tussenpozen – een klacht in te dienen voor een m.i. onterechte verbanning van 18 maanden door de redactie van de Volkskrant. Door deze onverdiende sanctie kon ik al die tijd niet reageren op artikelen en columns in de Volkskrant en ook niet deelnemen aan openbare discussies op de website van de krant. Gek genoeg lijken journalisten niet te begrijpen hoe zwaar die straf is. Hun zal dit nooit overkomen. Zij beseffen ook niet hoe lang de nawerking van die sanctie kan voortduren. In openbare discussies op het internet word ik er nog regelmatig meesmuilend aan mijn verbanning herinnerd. Het heeft mijn reputatie en geloofwaardigheid geen goed gedaan.

In kranten worden voortdurend misstanden aan de kaak gesteld, maar zelden bij elkaar. Het kritisch volgen en controleren van de macht geldt niet voor die van media en journalistiek. Door persvrijheid en redactionele vrijheid bestaat er een groot gebied waarin grensoverschrijdend gedrag van welke aard dan ook ongestraft blijft omdat de journalistiek zelf mag uitmaken of er sprake is van wangedrag. Instituten als Ombudsman en Raad voor de Journalistiek doen hier weinig aan omdat zij voortkomen uit, betaald worden door of zich anderszins verwant voelen met hetzelfde bolwerk als waartegen de klager vecht.

Doordat één van de machten in onze maatschappij zichzelf heeft kunnen en ‘mogen’ verheffen boven kritiek is er een scheefgroei ontstaan in de democratische krachtsverhoudingen. Burgers kúnnen immers geen kritiek leveren op pers en media, want die wordt domweg niet afgedrukt of uitgezonden. Politici en bestuurders mógen zulke kritiek niet uiten want dan is het land te klein en de democratie in gevaar: ‘Inbreuk op Persvrijheid!’ Journalisten en columnisten wíllen het niet, deels uit collegialiteit en deels uit angst voor collegiale represailles. 

Als een burgemeester of wethouder mij verbiedt om zijn/haar mening te uiten, dan is er altijd wel een raadslid die daarover vragen wil stellen of anders wel een journalist die er aandacht aan wil schenken. Redacties mogen en kunnen echter naar believen hun lezers en reageerders muilkorven, ook als daarvoor geen gegronde reden voor is en er op het internet ruimte genoeg is. Van de ingezonden brieven wordt slechts 10% afgedrukt. De rest verdwijnt in de prullenbak terwijl die brieven vaak niet uitsluitend gericht zijn aan de redactie maar ook aan andere lezers.

Vrijheid én mogelijkheid van meningsuiting van gewone burgers blijkt een heikele kwestie waar redacties, journalisten en andere opiniemakers liever niet hun vingers branden. Wat dat betreft lijkt het wel op het ‘onbenoemde racisme’ waarover ik u op 14 juni jl schreef maar waarop u niet reageerde.

Als je lastige vragen stelt en maar lang en vaak genoeg geen reactie krijgt, word je vanzelf een zeurpiet of querulant. Dat moet je over hebben voor waarheids- en rechtsvinding.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning (New Orleans, 1942)
[Adres]

*)
Het artikel ‘De querulant en de journalist’ van Henk Blanken stond op de website van De Nieuwe Reporter (DNR).
Het staat (zónder de reacties) op zijn eigen weblog ( https://www.henkblanken.nl/2006/01/03/de-querulant-en-de-journalist/ ),
en mét alle reacties op het mijne: https://wordpress.com/block-editor/post/robertvanwaning.com/398582 .
Wilt u alstublieft ook alle reacties lezen, met name die van prof.dr. Mark Deuze (hoogleraar communicatie ihb journalistiek, UvA) en van mij?


Vrijheid van meningsuiting van reageerders.

Van: Robert van Waning                                     
Verzonden: vrijdag 26 juni 2020 15:10
Aan: ‘p.klok@volkskrant.nl’ <p.klok@volkskrant.nl>    

[Geen reactie.]

Geachte heer Klok,

Onrecht wordt niet ongedaan gemaakt door het te negeren of simpelweg te ontkennen. Onrecht verjaart ook niet, hoogstens de bewijsbaarheid en strafbaarheid ervan. De schade die door onrecht wordt aangedaan, kan blijvend en zelfs levenslang voortduren zijn of nog (veel) langer). Van dat laatste zal in dit geval alleen sprake zijn als de Volkskrant rechten van lezers en reageerders blijft schenden omdat die ongeschreven blijven en niet worden erkend en gerespecteerd. 

Een verbanning gedurende anderhalf jaar is een zware sanctie die op zijn minst verdiend moet zijn. Zij werkt veel langer door dan redacties en moderatoren beseffen. Niet alleen rechters kunnen dwalen, maar ook moderatoren, opiniechefs, hoofdredacteuren en zelfs ombudsmannen en -vrouwen.

Bas Mesters was de vierde VK ombudsman cq -vrouw aan wie ik heb gevraagd om te onderzoeken of de mij destijds opgelegde sanctie van verbanning uit de (opgeheven) reactie- en discussieruimte van VK opinie. VK Ombudsman Thom Meens (the best ever) kwam niet verder dan het oordeel dat mijn reactie op een column van Paul Brill wel leek op een persoonlijke aanval. Dat was aantoonbaar onjuist. Daarna hebben Margreet Vermeulen, Anniek Kranenberg, Jean-Pierre Geelen en Bas Mesters zich niet in deze kwestie willen verdiepen, ondanks toezeggingen daartoe.

Ook aan u vraag ik vriendelijk doch dringend om deze oude zaak te willen bestuderen en mij te vertellen wat u ervan vindt. Dit lijkt mij uw tijd en moeite waard, want de kwestie heeft helaas niets aan actualiteit en belang verloren. Ik word er namelijk in publieke discussies op het internet nog vrijwel wekelijks smalend aan herinnerd.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning (New Orleans, 1942)
[etc]

Zie:
https://robertvanwaning.com/2015/11/23/vrijheid-van-meningsuiting-voor-reageerders/
https://start.me/p/VRl9Do/meningsvrijheid

_____________________________________________

“De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet.”
(Philippe Remarque.)

Van: Robert van Waning         
Verzonden: maandag 1 juni 2020 13:21
Aan: Red VK Ombudsman <ombudsman@volkskrant.nl>    

[Geen reactie.]

Geachte Ombudsman,  

In dit land moet ik mijn mening toch vrij kunnen uiten.”
(Celal Altuntas.)

“De neiging om andersdenkenden te verbannen begrijp ik niet.”
(Philippe Remarque.)

“De redactie mag schrijven wat ze wil,” schreef u in één van uw columns. Dit leek mij onjuist want ook een krant moet zich houden aan regels van wet en fatsoen. Het was echter tegelijk een open deur want iedereen mag immers schrijven wat hij/zij wil ‘behoudens ieders verantwoordelijkheid voor de wet’.

Op 18 april jl wees ik op een oude kwestie die nimmer is opgelost omdat zij nooit is onderzocht en beoordeeld door één van uw voorgangers. Zowel zij als de vorige hoofdredacteur, Philippe Remarque, hadden beloofd de zaak te bestuderen. Daarvan is het echter nooit gekomen. Ondertussen word ik in discussies op het internet nog vrijwel wekelijks herinnerd: ‘Je werd heus niet voor niets verbannen door de Volkskrant.’ De gevolgen van onrecht verjaren niet.

Onrecht zelf verjaart ook niet, hoogstens de strafbaarheid daarvan of de aansprakelijkheid daarvoor. In dit geval hoeft niemand te worden gestraft en wordt ook niemand alsnog aansprakelijk gesteld, maar ik wil nu graag wel eens een onafhankelijk oordeel horen na grondige bestudering. 

Als een reageerder wordt geblokkeerd of verbannen door een redactie gaat men er voetstoots van uit dat die reageerder het er wel naar gemaakt zal hebben. Het is echter ook een manier om een kritische lezer de mond te snoeren. In tegenstelling tot politici en bestuurders kunnen redacties critici het zwijgen opleggen door hun kritiek domweg niet te plaatsen of uit te zenden. De ‘querulant’ wordt kaltgestellt. Op die manier kan de journalistiek zich onttrekken aan de ‘checks and balances’ die een democratie evenwichtig, transparant, eerlijk en rechtvaardig moeten houden. Deze situatie heeft geleid tot een scheefgroei van de democratische machtsverhoudingen en tot wat terecht wel ‘mediacratie’ wordt genoemd.  

Ik vraag u vriendelijk of dringend om deze oude zaak te willen bestuderen en mij te vertellen wat u ervan vindt. Dit lijkt mij uw tijd en moeite waard, want de kwestie heeft helaas niets aan actualiteit en belang verloren.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning
Amstelveen

_____________________________________________

Vrijheid van meningsuiting van adverteerders
.. en van reageerders.

Van: Robert van Waning                    
Verzonden: zaterdag 18 april 2020 17:50
Aan: Red VK Ombudsman <ombudsman@volkskrant.nl>             

[Geen reactie.]

Geachte Ombudsman,

In uw column van 18/4/2020 schrijft u dat een kritische benadering van beleid hoort bij een krant en dus ook in advertenties (mits ondertekend) moet kunnen. Dat lijkt mij nogal logisch. Immers: Vrijheid van meningsuiting, met behoud van ieders verantwoordelijkheid voor de wet. Kennelijk wordt daarover toch ook anders gedacht. U heeft daarop afdoende gereageerd.

In uw column stonden echter een paar opmerkelijke dingen, waarop ik graag wil reageren. Zo schreef u:
‘De redactie mag schrijven wat ze wil.’ Dit lijkt mij onjuist want ook een krant moet zich houden aan regels van wet en fatsoen.  

Het gaat mij echter om de criteria aan de hand waarvan de krant bepaalt of een advertentie geplaatst kan worden. Die lijken minder streng dan de eisen die worden gesteld aan reacties van lezers. Ik heb ervaren dat een reactie van mij in een daarvoor bedoelde ruimte op de website van de krant werd geweigerd terwijl die toch heus in overeenstemming was met de wet, de waarheid, de goede smaak en het fatsoen. Daar bleef het niet bij, want ik werd zelfs gedurende anderhalf jaar(!) verbannen uit VK Opinie en zodoende geblokkeerd van deelname aan de publieke discussies op het (inmiddels opgeheven) openbare forum van de krant.

Dit lijkt een oude kwestie, maar voor mij is het dat niet. Ik word er namelijk nog steeds bijna wekelijks aan herinnerd. Voor iemand die graag deelneemt aan publieke politieke en maatschappelijke discussies op het internet is pijnlijk en lastig. Mijn verbanning door de Volkskrant geldt nog steeds als bewijs dat mijn opvattingen niet deugen en dat mijn meningen dus niet serieus genomen hoeven te worden.

Deze zaak is niet verjaard, omdat ik hem tijdig aan de orde heb gesteld en omdat er nooit een behoorlijke beoordeling van mijn klacht heeft plaatsgevonden, noch door de hoofdredacteur noch door drie opeenvolgende ombudspersonen. Dit kunt u allemaal lezen in onderstaand relaas.

Ik leg deze kwestie nu graag aan u voor, niet alleen omdat deze voor mij persoonlijk belangrijk is maar ook omdat de principiële vraag die erin aan de orde wordt gesteld, tot dusver onbeantwoord is gebleven:

Moet een redactie de vrijheid van meningsuiting van lezers respecteren of mag zij die willekeurig op grond van onwelgevalligheid beperken?

Mijn reactie op de column van Paul Brill was on-topic, legitiem en fatsoenlijk. Kritiek op de Israëlische verovering, kolonisatie, bezetting en annexatie van Palestina, op de discriminatie en onderdrukking van de Palestijnen, op het Israëlische kernwapenbezit en/of op degenen die dat Israëlische beleid steunen of op zijn minst vergoelijken, is echter heikel. Wie zich er toch aan waagt, kan zonder mogelijkheid van verweer worden uitgemaakt voor antisemiet en geëxcommuniceerd, ook als men niemand minacht en discrimineert (laat staan haat) vanwege zijn of haar afkomst.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning (New Orleans, 1942)
[Etc.]

Spelregels voor het Reactie- en Discussieforum van VK Opinie:

  • U kunt reacties plaatsen onder een artikel.
  • Deze reacties moeten echter betrekking hebben op het betreffende artikel. Reacties bij het Volkskrant-commentaar en de brievenrubriek moeten bovendien zijn voorzien van een voornaam (of initiaal) plus achternaam, woonplaats en telefoonnummer.

Verder zijn alle reacties toegestaan, behalve : [..]
Reacties die aan deze criteria niet voldoen kunnen zonder opgaaf van redenen worden verwijderd. Reageerders die de spelregels blijven overtreden krijgen in principe een waarschuwing. Na een waarschuwing kan een reageerder worden geband indien hij/zij de waarschuwing niet in acht neemt. De ban kan tijdelijk of permanent zijn

_____________________________________________

Lijk in de kast wil graag rehabilitatie.

Van: Robert van Waning                                      
Verzonden: maandag 1 juli 2019 12:28
Aan: Peter Klok (hoofdredacteur van de Volkskrant)

[ Geen reactie.]

Geachte Pieter Klok,

Hartelijk gefeliciteerd met uw benoeming tot hoofdredacteur van de Volkskrant.

Uw voorganger Philippe Remarque schreef dat u originele invalshoeken bedenkt, altijd in de eerste plaats aan de lezer denkt, de geestelijke ruimte heeft om een ander te begrijpen en dat u bereid en in staat bent om uw oordeel te herzien. Philippe waardeert in u kwaliteiten en eigenschappen waarover hij zelf niet beschikt. Dat is mooi maar wel vrijblijvend.

Ik wil u vriendelijk vragen om de kwestie van mijn onverdiende verbanning door de Volkskrant te willen bestuderen, want die heeft mij in de afgelopen jaren ten onrechte behoorlijk beschadigd. Ik wil graag aanspraak maken op rehabilitatie.

Met vriendelijke groet en de beste wensen voor succes,

Robert van Waning,
Amstelveen.

_____________________________________________

Meningsuiting, Censuur, Verbanning – Politieke cartoons.

(N.a.v. ‘Week van de hoofdredacteur’ door Philippe Remarque, VK 15.06.2019)

Van: Robert van Waning     
Verzonden: zaterdag 15 juni 2019 12:36
Aan: ‘Philippe Remarque’; ‘VK Opinie’ <opinie@volkskrant.nl>

[Geen reactie.]

Beste Philippe,

Ga je ooit nog eens toegeven dat mijn verbanning door jouw krant vanwege mijn ironische reactie op een column(!) onterecht, onbehoorlijk en stigmatiserend was?

Of moet ik dat aan je opvolger vragen?

Afgezien van het feit dat ik door die onverdiende verbanning gedurende anderhalf jaar niet heb kunnen deelnemen aan het publieke debat op het openbare internetforum van de Volkskrant, heb ik daarvan jarenlang (en nog steeds) op andere fora last gehad van de stigmatisering. Opponenten gebruikten het om mij te diffameren.

Wat ik had geschreven*) was gefundeerd en niet onfatsoenlijk. Onrecht verjaart nooit.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning,
*) Verbannen door de Volkskrant vanwege meningsuiting  ( http://wp.me/p1mUd8-1ERt )

_____________________________________________

‘Opinie betekent bij ons ook sinds jaar en dag scherpe meningen van anderen.’
(Philippe Remarque, in ‘Week van de hoofdredacteur, VK 23/9 jl.)

[Geen reactie.]

Van: Robert van Waning                         
Verzonden: zondag 24 maart 2019 12:50
Aan: ‘Philippe Remarque’ ; ‘Red Vkr Alg Redactie’        

Beste Philippe,      

Een overeenkomst tussen dictators en columnisten is dat zij niet kunnen worden tegengesproken. Gelukkig zijn er ook verschillen, maar nóg een overeenkomst is dat beiden veel invloed hebben op de publieke meningsvorming. Als de journalistiek niet de kritiek krijgt die zij – net als alles en iedereen in een democratie – verdient, kan zij inderdaad een bedreiging vormen waartegen niemand kan en mag optreden.  (Alleen) wat dat betreft heeft Thierry Baudet helaas gelijk.

In jouw column ‘Baudet is niet onze vijand’ (VK 23.9.2019) schrijf je: “Opinie betekent bij ons ook sinds jaar en dag scherpe meningen van anderen [..].” Je belijdt fraaie principes, maar jij en jouw redactie hebben moeite om je daaraan in de praktijk te houden. Dat bleek wel toen je mij gedurende anderhalf jaar hebt (laten) verbannen uit de reactie- en discussieruimte op de website van jouw krant zonder dat daarvoor enige geldige reden bestond. Die werd dan ook nooit gegeven. Are Elshout schreef destijds zonder nadere toelichting dat mijn kritiek op columns van Paul Brill ‘bedenkelijk’ was. Dat is niet discussiëren maar suggereren. Ik heb nooit iets verkeerds, bedenkelijks of ongepastst geschreven. Ik had bezwaar tegen Brills hetze tegen Iran en zijn opvallende mildheid als het over verwerpelijke gedragingen van Israël ging. Hiervoor werd op het ‘opinieforum’ van de Volkskrant geen ruimte geboden.

Sinds die verbanning draag ik het stigma van bedenkelijkheid zonder mij te hebben kunnen verweren. Excuses en herstel van de reputatieschade bleven uit. Die verbanning wordt mij nog steeds nagedragen en jouw opiniechef Henk Müller weigert nog steeds om brieven van mij te plaatsen, ongeacht het onderwerp. Als bewaker van democratie en rechtsstaat en als promotor van het publieke debat slaat de Volkskrant een slecht figuur.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning,
Amstelveen.

PS
De volgende dialoog in ‘Het Raadsel Van Spinoza’ van Irvin D. Yalom (p 41) deed mij aan Thierry Baudet denken:

‘[Houston Stewart:] Chamberlain gebruikt verheven taal en doet net alsof hij onze nobele inborst aanspreekt, maar volgens mij wakkert hij juist onze meest basale instincten aan.’
‘Hoe verklaar je zijn populariteit?’’
‘Hij schrijft erg overtuigend. En hij maakt indruk op onontwikkelde mensen.’
_____________________________________________

De Gelijkhebbenden’

Van: Robert van Waning
Verzonden: vrijdag 8 maart 2019 15:37
Aan: ‘Vkr Brieven Red’ <brieven@volkskrant.nl>
Onderwerp: Aan Paulien Cornelisse (re: ‘De gelijkhebbenden’)

[Geen reactie.]

Geachte mevrouw Cornelisse,

In uw column ‘Verpakking’ (VK 6/3 jl) had u het smalend over ‘de zegetocht van de gelijkhebbenden’ die al lang wisten dat de mensheid de natuur om zeep helpt.

De ultieme gelijkhebbenden zijn degenen die hun opvattingen en meningen kunnen uiten (en zelfs publiceren) zonder dat zij kunnen worden tegengesproken, laat staan bekritiseerd. Ik bedoel natuurlijk de columnisten, commentaarschrijvers, presentatoren, recensenten, journalisten, etc. Door hun onaantastbare positie zijn zij écht een apart slag mensen.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning,
Amstelveen.

PS
‘Gelijkhebbenden’ wisten inderdaad al omstreeks 1970 dat de opwarming van het klimaat met 2 graden door de uitstoot van verbrandingsproducten wetenschappelijk was berekend. Een kind kon begrijpen dat dit ook veel ongewenste gevolgen zou hebben. De meeste mensen wilden het toen liever niet horen en nu nog steeds niet. Zij worden gesteund door De Telegraaf en door columnisten in sommige andere kranten.

_____________________________________________

Regime-verandering in Iran is inderdaad riskant, net als destijds in Irak.

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 24 juli 2018 12:20
Aan: A.Elshout@Volkskrant.nl
CC: ‘Philippe Remarque’
(Niet voor publicatie.)

[Geen reactie.]

Geachte Arie Elshout,

In uw Analyse ‘Trump kiest bij Iran voor confrontatie’ (*) (VK 24/7 jl) schreef u:

“Dit gaat verder dan druk uitoefenen, dit klinkt als een wens tot regime-verandering. Mocht dat uiteindelijk Trumps streven zijn, dan begeeft hij zich op een gevaarlijk pad waarvan niemand weet waar dat eindigt.”

Sinds u (net als Philippe Remarque) een verklaard voorstander was van de Amerikaanse invasie in Irak bent u gelukkig realistischer en voorzichtiger geworden. Toen wist u ook niet waartoe het zou leiden, maar dat was geen relevante overweging. Volgens Philippe waren de VS ‘berechtigd’ tot een invasie en regime change, en dat was volldoende.

Destijds heb ik regelmatig bezwaar gemaakt tegen de oorlogshetze die in opiniestukken van de Volkskrant tegen Iran werd gevoerd. Dit heeft zelfs geleid tot een verbanning van anderhalf jaar(!) uit het reactie- en discussieforum van uw krant, zonder dat daartoe een geldige reden bestond. U vond die maatregel niettemin gerechtvaardigd.

Op openbare platforms voor publiek debat ondervind ik zelfs nu nog, vele jaren later,  last van die onterechte en stigmatiserende sanctie. Een rehabilitatie was op zijn plaats geweest, maar ik heb daar tevergeefs om verzocht.

‘De journalistiek verdient tegenspraak’ was destijds het motto van mijn VK weblog ‘Donqui’. Zoals u wellicht weet hebben directie en hoofdredactie dit weblog opgeheven en (inclusief alle blogs, reacties en discussies) verkwanseld aan de Finse uitgeverij Sanoma. Die hebben het verdonkeremaand. Media (inclusief de journalistieke kwaliteitskranten) houden niet van kritiek en ‘mogen’ die onderdrukken zoveel als zij willen.

Zonder een open en eerlijk publiek debat is er geen sprake van democratie. De waakhonden daarvan denken daar helaas anders over.

Ik stuur een afschrift hiervan naar Philippe, maar ik denk dat hij mij heeft geblokkeerd. Ook hij kan niet tegen kritiek.

Met vriendelijke groet,
Robert van Waning (New Orleans, 1942),
‘Verbannen door de Volkskrant vanwege meningsuiting’

*) Trump kiest juist meestal voor confrontatie. Dat is zijn methode.

_______________________________________

“En dan is er ineens een nieuwe hoofdredacteur.”

“En dan is er ineens een nieuwe hoofdredacteur. Woensdag verzamelde de redactie zich om te horen wat de sollicitatiecommissie had besloten, in het zaaltje niet ver van de krant waar ook ik negen jaar geleden aan de redactie ben gepresenteerd. Annet Aris, voorzitter van Stichting de Volkskrant, hield de spanning er nog even in. Toen ze de naam Pieter Klok uitsprak, klonk een luid applaus. Na de motivatie (‘bewezen journalistieke excellentie, bevlogenheid en vermogen te inspireren’) en nog wat heen en weer gepraat was het tijd Pieter naar binnen te halen.

Ikzelf had negen jaar geleden zitten zweten in het café naast het zaaltje. Dus ik zwaaide de deur open, maar trof Pieter niet aan. Buiten: niets. ‘Is dat hem misschien’, zei de kroegbaas, en wees op een oude man op het terras. Zo erg is het ook weer niet met ons gesteld. Ik belde Pieter. Hij bleek vlakbij te zijn, kwam binnen en hield een mooie toespraak. Ik leunde achterover, voor het eerst in jaren zonder rol. Een beter gevoel dan ik had verwacht.

We hieven het glas op de nieuwe hoofdredacteur. Een goede, voorspel ik. Niemand heeft zoveel gevoel voor wat de Volkskrant moet zijn, van onderzoeksjournalistiek tot magazinecolumn. Pieter veert op bij nieuws, bedenkt originele invalshoeken en heeft een vlijmscherp oordeel over goed en slecht schrijven. Hij denkt altijd in de eerste plaats aan de lezer. Maar hij kan ook overal om lachen en heeft de geestelijke ruimte om een ander te begrijpen en zijn oordeel te herzien. De verbeteringen aan de krant van de afgelopen jaren zijn voor een flink deel aan hem toe te schrijven. Opwekkend detail: hij komt elke dag op de racefiets uit Ilpendam naar de redactie. Wat wil hij? Een krant die begrip aanwakkert in de samenleving en geen verontwaardiging stimuleert, die toegankelijk, nieuwsgierig en open is en geen partij kiest, zei hij. Zo blijven u en ik de Volkskrant graag lezen.”

Reageren?
p.remarque@volkskrant.nl
_____________________________________________

Schrijvers vrezen intolerantie bij debat

PETER GIESEN. VK 09.07.2020

De strijd tegen racisme en sociale ongelijkheid mag niet leiden tot intolerantie en het onmogelijk maken van open debat. Dat schrijven ruim 150 prominente kunstenaars, acade- mici, schrijvers en journalisten in een open brief in het Amerikaanse tijdschrift Harper’s.

Tot de ondertekenaars behoren schrijvers Margaret Atwood, J.K. Rowling en Salman Rushdie, wetenschappers Steven Pinker, Francis Fukuyama en Noam Chomsky, trompettist Wynton Marsalis en choreograaf Bill T. Jones.

De ondertekenaars, merendeels uit de Verenigde Staten, steunen de protesten die uitbraken na de dood van de zwarte arrestant George Floyd in Minneapolis. Ze hekelen echter de in hun ogen intolerante opstelling van sommige activisten. Wie iets relativerends zegt over de omvang van racisme, of de ‘goede zaak’ niet enthousiast genoeg steunt, wordt volgens hen meteen aan de schandpaal genageld. ‘De vrije uitwisseling van informatie en ideeën, het levensbloed van de liberale samenleving, wordt elke dag meer beperkt’, schrijven zij.

In de open brief worden geen concrete voorbeelden gegeven, maar in The New York Times noemt een van de opstellers, schrijver Thomas Chatterton Williams, een aantal gevallen. Zoals data-analist David Shor, die werd ontslagen bij een consultancybureau, omdat hij tweette over een wetenschappelijk artikel waarin een verband werd gelegd tussen de gewelddadige rellen in 1968 en de verkiezing van Richard Nixon tot president.

‘Witte poortwachters’

Een ander voorbeeld is het uit elkaar vallen van het bestuur van de National Book Critics Circle, nadat een wit bestuurslid bezwaar had gemaakt tegen een verklaring waarin de Amerikaanse uitgevers werden beschreven als ‘witte poortwachters die zwarte stemmen op alle niveaus van onze branche hebben gesmoord’.

Ook het bestuur van de Poetry Foundation moest opstappen, nadat een steunbetuiging aan de zwarte gemeenschap door dertig dichters als ontoereikend werd beoordeeld. Het bestuur verklaarde zich solidair en wees op de kracht van poëzie in tijden van wanhoop. De boze dichters beschouwden deze ‘waterige’ woorden als een vorm van geweld, ‘gezien de zaak die op het spel staat, die gelijk staat aan niets minder dan genocide op zwarte mensen’.

In de Verenigde Staten bestaat al langer kritiek op activisten die tegenstanders ‘cancelen’, bijvoorbeeld door spreekbeurten onmogelijk te maken of bij werkgevers op ontslag aan te dringen. Ook omstreden is het streven naar safe spaces, vooral aan universiteiten; veilige havens waar geen geluid mag worden gehoord dat als racistisch, seksistisch, transfoob, homofoob of anderszins onveilig kan worden ervaren.

Zelf onder vuur

Sommige ondertekenaars hebben zelf onder vuur gelegen. Ian Buruma moest aftreden als hoofdredacteur van de New York Review of Books nadat hij een stuk had gepubliceerd van een man die beschuldigd was van seksueel misbruik. Harry Potter-schrijver J.K. Rowling werd fel bekritiseerd vanwege ‘transfobe’ opmerkingen op Twitter.

‘Over de hele wereld winnen de onliberale krachten terrein en ze hebben een machtige bondgenoot in Donald Trump. Het verzet hiertegen mag niet verstarren in een eigen soort dogma en dwang – die al geëxploiteerd worden door rechtse demagogen’, schrijven de 153 ondertekenaars in hun open brief.

De marges van wat gezegd kan worden zonder de dreiging van represailles worden steeds smaller, stellen zij. De prijs daarvoor wordt volgens hen al betaald doordat schrijvers, kunstenaars en journalisten minder risico’s durven te nemen, uit angst voor hun broodwinning als zij zich van de consensus verwijderen of zelfs als zij een zaak met onvoldoende geestdrift steunen. ‘Als schrijvers hebben wij een cultuur nodig die ruimte laat voor experiment, het nemen van risico’s, zelfs het maken van fouten.’

[EINDE]

 

Verbannen. (Artikel J.Th.Bos en discussie op Amstelveen.blog, 18-08-2014)

Verbannen

Natuurlijk komt deze site niet verder dan  een doel van de Telegraaf. Ooit werd Amstelveen.blog.nl nog geregeld genoemd als bron, maar nadat die een primeur had, werd deze site volkomen verbannen. En dichtbij.nl heeft natuurlijk absoluut geen behoefte aan concurrentie van een niet vrijwel volledig door lezers gevulde site. Sommigen weten, terwijl wij ouder zijn dan die nieuwere uitingen, niet eens van het bestaan van amstelveen.blog.nl. En de lokale media zullen er echt geen reclame voor maken. Noch de lokale kranten.

Nou ja, afgezien van degenen die wat dieper kijken natuurlijk. Maar die vormen een fractie van lees- en schrijf minnend Amstelveen. Van degenen die niet helemaal klakkeloos overnemen wat de gemeente, c.q. het college van B&W, zegt. Want de gemeentelijke communicatie is evident een reclamebureau van het college, c.q. van het college programma. Het hoofd van dat bureau woont standaard de vergaderingen van B&W bij en in overleg wordt dan bepaald hoe iets naar buiten wordt gebracht. Natuurlijk zonder enige schade voor B&W, want daarvoor werkt die royaal bemande – pardon bevrouwde – afdeling nu eenmaal primair. Op kosten van ons allen uiteraard. Persberichten komen ook standaard voordat de pers kan beschikken over de daaraan ten grondslag liggende stukken. Gemeentelijk excuus: die zijn dan nog niet door de ambtelijke molen. De persinformatie blijkbaar wel en het is vooral de bedoeling dat die vast wordt overgenomen.

De democratie schuilt misschien nog een beetje in de gemeenteraad, maar die heeft veel minder geld beschikbaar voor communicatie. Die is dus vooral afhankelijk van wat de fracties in de raad doorspelen. Natuurlijk ook niet geheel zonder politieke propaganda. En de lokale journalistiek, in een ver verleden luis in de pels van de overheid, bestaat inmiddels niet meer. Waarschijnlijk tot vreugde van de bestuurders. Zo kun je tenminste spuien wat je kwijt wilt en de nog bestaande media nemen dat wel klakkeloos over. Het kan ook niet anders. Bij de lokale media is geen geld meer, die bedienen zich primair van wat burgers vinden, zeg maar tot semijournalistiek verheven ingezonden brieven van lezers. Hoe meer hoe liever, anders krijg je die krant of digitaal medium niet vol.

Okay, echte lokale journalistiek bestaat niet meer. Leuk voor de overheid, dramatisch voor de inwoners, die nu al wekenlang – als zij er ooit nog naar kijken – telkens hetzelfde slecht belichte concert op de plaatselijke door de gemeente gesubsidieerde tv zien. Zal wel niet anders kunnen, maar geeft wel te denken.

Nou ja, relatief weinigen zien deze blog. Sommige organisaties lijken er zelfs een uitgesproken hekel aan te hebben. Het zij zo. Misschien is amstelveen.blog.nl – met alle beperkingen- nog de enige luis in de pels. Hoewel: dat kan ook teveel zijn gezegd. In elk geval een medium dat  nog wel eens vragen stelt bij informatie van de gemeente. Bij die propaganda.

Lees ook: Blog: nieuw nieuwsmedium voor Amstelveen e.o. van start
Lees ook: Amstelveen.blog bestaat vijf jaar
Lees ook: Model Máxima was in Amstelveen
Lees ook: Stichting ‘Mijn Amstelveen’ komt met eigen nieuwswebsite
Lees ook: Glas

158 Reacties // Reageer

CeeBee
Wat precies het punt dat je wilt maken met het bovenstaande? Dat je je werk niet kunt doen? Dat zou natuurlijk een kwalijke zaak zijn.
Anderzijds, het is natuurlijk niets nieuws dat overheden zelf bepalen wat naar buiten komt, of althans, dat proberen. De journalist is er wat mij betreft om daar dan eens lekker in te graven en te grasduinen. Is het ooit anders geweest?
Overigens lees ik met grote regelmaat amstelveen.blog.nl. En ja, wat meer bekendheid en vooral ook eens andere lezers die reageren zou wat mij betreft zeer welkom zijn. Het zal de levendigheid zeker vergroten. Maar ja, hoe regel je dat nietwaar? Dat wordt (weer) ‘invechten’ in het ‘medialandschap’ vrees ik.
Tot slot. Goed dat er een Johan is die een kritische blik werpt op de Amstelveense perikelen. Daarom lees ik ook je blog. Ik ben het er niet altijd mee eens, maar het scherpt de geest en zo hoort het ook.
19 augustus 2014 at 10:00

Robert van Waning
Stadhuis Pravda`s zijn in Engeland zelfs verboden.*) Terecht, want zij vormen een gevaar voor de democratie (en niet alleen de lokale).
Dichtbij is een kritiekloze spreekbuis voor het gemeentebestuur en voor de lokale politiek en bureaucratie. Door kritische burgers dmv verbanning de mond te snoeren, schendt de redactie fundamentele, onvervreemdbare mensen- en burgerrechten die zijn vastgelegd in onze Grondwet, het EVRM, Universele Verklaringen, etc. Dichtbij manipuleert zodoende het publieke debat en beïnvloedt eenzijdig de publieke meningsvorming. (Ik ben zelf door ‘community manager` Jantine vd Hoven verbannen en mag geen reacties en bijdragen op Dichtbij schrijven. De reden van deze zware sanctie is mij niet medegedeeld.
Het kwalijke is dat onze bestuurders en raadsleden van deze praktijken op de hoogte zijn en het kennelijk prima vinden. Zij houden niet van tegenspraak en kritiek en zijn blij dat lastpakken op die manier worden uitgeschakeld. **)
*)
“Net als Nederlandse hebben ook Britse gemeenten de plicht om hun burgers op de hoogte te houden van vergunningen, bouwwerkzaamheden en aangepaste tijden van de vuilophaal. Nogal wat gemeenten gebruiken deze verplichting als een reden om een complete krant uit te geven waarin de gemeentevoorlichters alle ruimte krijgen om het beleid van hun meerderen aan te prijzen.
In deze zogeheten ‘Town Hall Pravda’s’, de term verwijst naar de krant van de Communistische Partij in de voormalige Sovjet-Unie, staat geen woord over gifgronden, frauderende gemeenteraadsleden of beroerde beoordelingen van scholen in de gemeente.
Een bijkomend nadeel is dat deze kranten een overbodige luxe zijn in crisistijden. De Londense deelgemeente Waltham Forest bezuinigt op bibliotheken, onderwijs en bejaardenhuizen, maar houdt wel de verliesgevende Waltham Forest News overeind door er jaarlijks 75.000 pond in te pompen. Ter verdediging van hun krantjes stellen gemeenten dat ze er gratis kunnen adverteren en dat er geld wordt binnengehaald door advertenties van buitenaf. Met dat laatste halen ze inkomsten weg bij onafhankelijke kranten die de neiging hebben om, net als de Killdendoornse Courant in Annie M.G. Schmidts Minoes, kritisch te berichten over de handel en wandel in het gemeentehuis.
[..]
Minister van Plaatselijke Bestuur Eric Pickles gaat deze ‘Town Hall Pravda’s’ middels nieuwe wetgeving verbieden. Dit gebeurt mede op aandringen van The Newspaper Society, een organisatie die opkomt voor de belangen van de onafhankelijke pers in de regio.”
Bron: ‘Nieuwe wet maakt einde aan Britse ‘stadhuis-Pravda’s’ De Volkskrant 09 juli 2012, Patrick van IJzendoorn.
Vindplaats: http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2668/Buitenland/article/detail/3284162/2012/07/09/Nieuwe-wet-maakt-einde-aan-Britse-stadhuis-Pravda-s.dhtml
**) Zie http://www.amstelveenkanbeter.nl
19 augustus 2014 at 10:32

Johan Bos
Het is anderzijds een recht van elke redactie te selecteren wat wel en niet voor publicatie in aanmerking komt.
19 augustus 2014 at 13:47

Robert van Waning
Mbt reactie- en discussieruimten gaat de Grondwet boven redactionele vrijheid.
Een redactie die aan burgers een publiek toegankelijke gelegenheid biedt om hun meningen te uiten onder de voorwaarde dat zij daarbij regels van (Grond)wet, fatsoen en gebruiksvoorwaarden respecteren, moet zelf ook de Grondwet en de fundamentele mensen- en burgerrechten van de reageerders respecteren.
Journalisten en redacteuren staan niet boven de (Grond)wet.
19 augustus 2014 at 14:02

Johan Bos
Er is nu eenmaal beperkte ruimte. Dat gold vroeger zeker in kranten. Maar ook redactionele capaciteit is beperkt. Journalisten staan niet boven de Grondwet, maar mogen wel bepalen wat zij wel en niet uit de orkanen van informatie doorgeven.
19 augustus 2014 at 16:36    /

Robert van Waning
Het excuus van de beperkte ruimte geldt alleen voor een papieren krant en met name voor het redactionele gedeelte. Dat is het ‘journalistieke product’ waarvoor de redactie verantwoordelijk is en waarop zij haar stempel mag drukken.
Reactie- en discussieruimten zijn in principe openbaar en daar gelden de regels van de (Grond)wet en die van de gebruiksvoorwaarden (mits die niet in strijd zijn met de (Grond)wet.
19 augustus 2014 at 16:48    /

Johan Bos
Media behoren in uw ogen dus klakkeloos doorgeefluiken te zijn?
20 augustus 2014 at 9:15    /

Anonimaatje
Het probleem met deze gemeente is volgens mij, dat alles 10 handen op één buik is. Naar bewoners wordt niet of nauwelijks geluisterd. Daarbij komt de rechtse invalshoek, die te pas en te onpas wordt gebruikt. Door redactie van Dichtbij en door reageerders die mensen afbranden tot op het bot. Daar kan en mag niet aan voorbij gegaan worden en dat is ook de reden, dat ik geen enkele zin meer heb om energie te steken in reageren op welk forum van de gemeente Amstelveen dan ook. Zeer ernstig! Iedereen kent iedereen…als nieuwkomer word je getest en worden er tegenreacties geplaatst die werkelijk niet door de beugel kunnen (en allemaal op de persoon gericht). Echter, de redactie van Dichtbij voelt zich niet geroepen, zelfs niet bij klachten, ooit tot een reactie te komen. Ja, je kan worden verwijderd en verbannen, dat is de makkelijkste weg toch? Want degene die klaagt is de pineut en zal het weten ook. Dus het -ons-kent-ons principe is niet aan mij besteed. Moedeloos word je er van en kan dus dus volledig instemmen met de reacties van Robert van Waning op dit gebied. Deze gemeente laat zich op democratisch gebied in de kaart spelen, want als er straks vrijwilligers worden gezocht, zal ik niet thuis geven. Het is over-en-weer of niet.
En inderdaad zij is er voor de burger en niet andersom. Het enige wat men in deze gemeente meekrijgt, zijn de bijna letterlijk overgenomen berichten uit ons wakker nederland blaadje. Over journalistieke vaardigheden maar te zwijgen. En ‘objectiviteit’is ver te zoeken. Zou blij zijn, als er ooit iemand opstaat hier en onderzoek gaat doen naar de verstrengelingen die spelen. Een tegengeluid dus. Maar goed ijdele hoop denk ik. Met vriendelijke groet.
19 augustus 2014 at 17:25   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
@Martine, deze gemeente heeft geen democratische instelling. Democratie wordt hoogstens met de mond beleden wordt als dat zo uitkomt, maar verder regelt men het liever met elkaar in onderonsjes.
Een burger die een bijeenkomst van ‘Praat met de Raad’ bezoekt, voelt zich een vreemde, een indringer. Om aandacht van een raadslid te krijgen, moet je een gezellig onderonsje met andere raadsleden of met ambtenaren onderbreken en moet je je voor die stoornis verontschuldigen.
B&W, raadsleden en ambtenaren weten dat kritische burgers dmv verbanning worden buitengesloten van het publieke debat op Dichtbij (dat door de gemeente wordt gesponsord), maar zij vinden dat prima. De gemeenteraad eet uit de hand van Raat c.s.
Het gebrek aan een democratische cultuur wreekt zich op alle fronten. Dichtbij voelt zich daarbij als een vis in het water en profiteert er volop van.
Basta ya! No pasaran. De beuk erin.
19 augustus 2014 at 19:45

Anonimaatje
Ik weet het!
19 augustus 2014 at 19:56

frank bikker
Ik ben het met jullie eens dat de gemeente nagenoeg alle fora in handen heeft op haar mening te spuien (mag!!!!)zoals de kattenbakvulling grotendeels van dichtbij.nl en ronduit kinderlijk slechte propaganda van de plaatselijke tv/omroep en dat allemaal op onze kosten.
Maar bekijk het eens van de andere kant: Hoeveel Amstelveners zijn nu echt geïnteresseerd in de plaatselijke politiek. Er is ook geen vraag naar. En dat is niet alleen de schuld van de gemeente, maar net zo hard die van de gemiddelde Amstelvener.
Vandaar dat er in het verleden en nu ook nog een reeks lichtgewichten en amateurs zitten. Om het op de situatie van nu te betrekken: Of je nu een voorstander/tegenstander van hr. Raat bent, wie kan hem tegengas geve?
Geen goeie zaak voor de democratie, maar voor de onverschillige Amstelvener; eigen schild, dikke bult.
19 augustus 2014 at 21:18

Anonimaatje
Maar@ frank bikker, hoevelen zijn er inmiddels misschien al afgehaakt, juist om het feit, dat er bijna niet tegenop te boksen valt? Geen idee, want ik doe nog niet zo lang mee, maar weet wel, dat ik er ook geen energie meer in wil steken. En met mij wellicht anderen die er de brui aan hebben gegeven. Het is vechten tegen de bierkaai. Je moet wel erg sterk in je schoenen staan wil je al die negativiteit kunnen en willen aanhoren. En ik denk, dat ik daar niet sterk genoeg voor ben, of misschien te links, waardoor ik niet tegen de rechtse brei aan wil schurken. Omdat je je constant moet verdedigen.
19 augustus 2014 at 21:58

frank
Onverschilligheid of overgave, het resultaat is hetzelfde. Wie zwijgt, stemt toe! Dus laat wel van je horen, ook een minderheid heeft recht op een stem. Trouwens, als er een zaak is van wanbestuur, dan heeft links of rechts er niets meer mee te maken, dan zal een goede rechtse/lin kse bestuurder dat oppakken.
20 augustus 2014 at 13:58

Jan Demming
Niet om het een en ander Anonimaatje, maar in deze gemeente kunt je niet links genoeg zijn om op velerlei gebied tegengas te geven en te blijven vechten tegen de bierkaai. Geef niet op!
20 augustus 2014 at 17:30

Anonimaatje
Dank @ Jan Demming voor je reactie. Ik probeer vol te houden. Maar laat iedereen die een wat ‘afwijkende’reactie geeft in zijn of haar waarde. Het is niet makkelijk idd om nog deel te nemen aan fora die worden gedomineerd door PVV-achtige lieden.
20 augustus 2014 at 17:59

gjzn
Niks verwijderen. Johan je bent top in je vak.
19 augustus 2014 at 23:23

gjzn
Johan, niks verwijderen. Is je eer te na.
20 augustus 2014 at 0:05

Robert van Waning
Gerben/gjzn, je had het weer niet goed begrepen. Johan heeft mijn verzoekjes gelukkig op mijn eigen verzoek verwijderd. Nu verstoren alleen jouw kreten nog het verloop van de inhoudelijke discussie. Suggestie: laat ze verwijderen want zij slaan nergens op en je staat er alleen mee voor gek.
20 augustus 2014 at 18:10

Robert van Waning
Wat is er tegen het (op eigen verzoek) weghalen van twee verzoekjes aan de redactie? Zij hebben geen betrekking op het onderwerp en verstoren alleen het zicht op het verloop van de discussie. Op andere webfora kunnen deelnemers zelf hun bijdragen corrigeren en verwijderen. Dat is wel zo prettig en beter voor de kwaliteit van het forum.
Ik had wel meer inhoudelijke reacties op deze noodkreet van de lokale blogger verwacht.
@Gerben/gjzn, wat vind je van het artikel van Johan Bos? Heeft hij een punt of vind je het allemaal onzin? Waarom gebruik je op Dichtbij een andere schuilnaam dan op AmstelveenBlog? Waarom gebruik je uberhaupt een schuilnaam? Je hoeft je toch niet te schamen voor je meningsuitingen?
20 augustus 2014 at 9:17

Anhoop
Dat is leuk rvw, a.k.a. citoyen op DB, gaat iemand de les lezen over schuilnaam gebruik.
Op DB heeft rvw te pas en te onpas zijn bijdragen aangepast, en dan roepen bij reacties op de nog niet aangepaste bijdragen “maar dat staat er helemaal niet”.
20 augustus 2014 at 10:05

Robert van Waning
Wanhopige stalker, je weet dat ik al een half jaar door Dichtbij verbannen ben en dat ik daar dus alleen soms (vanaf een ander adres) noodgedwongen onder een schuilnaam kan reageren en meediscussieren.
Hoezo, ‘vrijheid van meningsuiting’? In Amstelveen niet, in ieder geval.
20 augustus 2014 at 12:10

Robert van Waning
@Frank Bikker, je schrijft dat een minderheid ook recht op een stem heeft. Dat is nogal logisch, want we leven immers in een democratische rechtsstaat.
Maar hoe zit het met die lastige burgers die in weblogs en op reactie- en discussieplatforms kritiek willen kunnen uiten op het gemeentebestuur, op de lokale politiek zelfs op de redactie van Dichtbij?
Vind jij dat die ook allemaal mogen reageren en meedoen aan de publieke discussies op de door de gemeente gesponsorde platforms? Of mag hun het zwijgen worden opgelegd omdat hun op- en aanmerkingen niet welgevallig zijn?
Ik vraag het je omdat ik jou nooit bezwaar heb zien maken tegen mijn onterechte verbanning. Sterker nog: je probeerde onlangs zelfs om mij uit dit forum te laten verbannen.
Kennelijk vind jij – net als PeterPC, Jantine vd Hoven (Dichtbij) en de Wanhopige Stalker – dat bepaalde mensen hun recht op vrije meningsuiting mag worden ontnomen. Mag dat volgens jou zomaar gebeuren of gelden daar nog regels voor? Zo ja, moeten mensen zich dan verantwoorden als zij die regels schenden? Of regeert in feite de willekeur, net als in een dictatuur?
20 augustus 2014 at 14:52

frank bikker
Als iemand naar het inzicht van een webmaster te veel off topic reageert of constant hetzelfde zegt in verschillende toonaarden en daarnaast de webmaster in een bepaalde hoek wil dwingen, waar ie naar zijn/haar inzicht niet hoort, ja!
Mijn meeschrijfstukjes zijn toch ook niet “des Telegraafs”? Toch is er nog nooit 1tje weggehaald.
De eerlijkheid gebiedt te zeggen in tegenstelling tot sommige van mijn reacties.
20 augustus 2014 at 20:43

Robert van Waning
@JB, media die burgers de mogelijkheid bieden om hun meningen te uiten, dienen daarbij de Grondwet te respecteren. Simpel.
Hun journalistieke vrijheid om naar eigen keuze nieuws te selecteren en te duiden en dit te doen op de manier die zij willen, is beperkt tot het redactionele gedeelte van hun medium. Zij mogen niet willekeurig meningsuitingen weigeren of verwijderen die hun niet welgevallig zijn.
Als een redactie geen zin heeft om meningen door te geven waar zij het niet mee eens is, moet zij geen zogenaamd openbaar reactie- en discussieforum inrichten dat in feite slechts bedoeld is voor meelopers met instemmende en lovende meningen.
20 augustus 2014 at 15:07

Johan Bos
Als er in uw ogen sprake is van wetsovertreding staat de gang naar de rechter u vrij. Ik veroorloof mij te veronderstellen dat een rechter zal uitspreken dat media niet verplicht zijn klakkeloos alle ingezonden commentaren te plaatsen. Maar wie ben ik….
20 augustus 2014 at 15:20

Robert van Waning
@JB, waarvoor dienen dan nog de Grondwet en de gebruiksvoorwaarden van een forum als een redactie bijdragen klakkeloos mag verwijderen? Wat betekent dan nog vrijheid van meningsuiting als iedere redacteur dat recht willekeurig mag schenden en inperken?
U schrijft zelf in bovenstaande column: “En de lokale journalistiek, in een ver verleden luis in de pels van de overheid, bestaat inmiddels niet meer. Waarschijnlijk tot vreugde van de bestuurders.”
Kennelijk vindt u dat u ten onrechte (en tot schade aan de lokale democratie) in uw rechten en mogelijkheden wordt beperkt door de lokale politieke en bestuurlijke onderonserigheid, vriendjespolitiek en belangenverstrengeling.
Ik ben dat met u eens. Maar waarom trekt u de grens bij journalisten en gunt u burgers minder rechten en mogelijkheden dan uzelf?
Waarom zouden burgers geen luis in de pels mogen zijn van bestuurders, politici en journalisten? Wij leven formeel nog altijd in een DEMOcratie en niet in een MEDIAcratie.
Burgerrechten gaan boven journalistieke rechten. Persvrijheid is afgeleid van (en dus ondergeschikt aan) het fundamentele BURGERrecht van vrije meningsuiting, en niet andersom.
20 augustus 2014 at 15:43

Johan Bos
Vrije meningsuiting betekent dat u zelf mag publiceren wat u wilt. In gedrukte vorm of via uw eigen weblog. Dat is volgens mij iets anders dan media verplichten alles door te geven wat hen wordt toegezonden. Inderdaad: Journalistiek is niet meer dan een afgeleide van burgerrecht. Dus ga u gang, maar neem het niet media kwalijk als die in hun beleid geen ruimte zien voor een bepaald geluid.
20 augustus 2014 at 19:45

Jan Demming
Persoonlijk vind ik dat, in tegenstelling tot de papieren media die uiteindelijk vol geschreven raken, men op een medium als dit onbeperkt reacties en berichten kwijt moet kunnen. Uiteindelijk raakt hier de ruimte namelijk nooit op. Vandaar!
20 augustus 2014 at 17:43

Robert van Waning
Precies. In de papieren krant behoort de ouderwetse ‘brievenrubriek’ nog tot het journalistieke product van de redactie. De strenge selectie van de geplaatste brieven moet bijdragen aan de aantrekkelijkheid van de krant.
Dit argument geldt niet voor een internetforum. Integendeel. De aantrekkelijkheid daarvan wordt juist gevormd dat daar de grondwettelijk gegarandeerde (dus de niet-misbruikte) vrijheid van meningsuiting bestaat en dat het forum dus deel uitmaakt van het publieke debat in een open en eerlijke democratie. Censuur past daar niet in.
20 augustus 2014 at 18:04

Johan Bos
Ook een internetforum moet een beetje aantrekkelijk blijven. Of de aantrekkelijkheid wordt vergroot door wat allerlei inzenders menen beschermd door de Grondwet te moeten sturen, is dan wel de vraag. Ik weet ook niet welke ban u trof bij een ander medium. Ongebreideld geleuter staat misschien haaks op censuur, maar volgens mij is er geen rechter die media kan dwingen geen selectie toe te passen. Maar wat let u, als u meent dat u rechten zijn ontnomen: Stap naar de rechter. Lijkt mij beter dan via een ander medium steeds te klagen erover.
20 augustus 2014 at 19:41

Anonimaatje
Heer Bos, ik ben onder mijn eigen naam ook verbannen van Dichtbij.nl. Waarom? Ik zou het niet weten. Je wordt uitgedaagd daar en als je daar op in gaat, en het de redactie blijkbaar niet bevalt, verbannen ze je gewoon. De makkelijkste weg. Of diegene die uitdaagt misschien de fout inging wordt niet verder nageplozen. Die mag nl. gewoon doorgaan. Uw reacties naar RvW zijn wat mij betreft ietwat suggestief. Als journalist zou u ook eens wat onderzoek kunnen doen naar het beleid van Dichtbij ipv uw vrijblijvende en daardoor opportunistische houding naar reageerders te ventileren, die getroffen zijn door wanbeleid van het regerende blaadje in deze gemeente.
20 augustus 2014 at 20:14

Robert van Waning
@Martine, voor een inhoudelijke reactie kan je hier beter kiezen voor ‘Geef een reactie’ (onderaan) dan voor ‘Beantwoorden’. In dat laatste geval wordt jouw reactie namelijk niet onderaan toegevoegd aan het verloop van de discussie maar komt een beetje onvindbaar ergens boven in het draadje terecht.
Hou vol. Gewoon doorgaan, ondanks alle tegenwerking, in het belang van onze lokale democratie.
20 augustus 2014 at 20:34   /   Beantwoorden  /

frank
Verbannen? Welneeee!, misschien eens een niet “gevoeglijke of persoonlijke”reactie. Nou en? RW heeft er 1 en PC het wereldrecord geweigerde reacties, maar daar lacht ie zelf het hardst om waarschijnlijk. Gewoon doorgaan.
20 augustus 2014 at 20:49   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Het willekeurig verwijderen van reacties verbannen van kritische deelnemers maakt een internetforum niet aantrekkelijk. Het is bovendien in strijd met het wezen van democratie en met de Grondwet.
De Grondwet bepaalt dat iedereen verantwoordelijk is voor zijn eigen meningsuitingen en daarvoor aansprakelijk kan worden gesteld.
Los daarvan moeten reacties en bijdragen inhoudelijk betrekking hebben op het onderwerp en niet nodeloos gericht zijn tegen personen. In de praktijk is ‘off-topic’ de belangrijkste reden voor verwijdering van reacties. Zie bij voorbeeld die kreten van Gerben/gjzn hierboven: weg ermee, want zij verstoren alleen maar de inhoudelijke discussie.
Op http://www.amstelveenkanbeter.nl kunt u lezen hoe mijn verbanning door Dichtbij tot stand is gekomen na een aangifte door PeterPC. Ondertussen worden diens bijdragen het meest door de redactie verwijderd vanwege hun grofheid en persoonsgerichtheid.
U weet dat een gang naar de rechter veel te veel tijd kost en voor een gewoon mens onbetaalbaar is. Media maken hiervan misbruik met hun eigen regels die in strijd zijn met letter en geest van onze Grondwet en met de manier waarop een democratie zou moeten functioneren.
In uw column beklaagt u zich over uw ‘verbanning’. Mogen anderen dat niet?
20 augustus 2014 at 20:26   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Ja, hoor. Maar u blijft steeds over hetzelfde klagen, kennelijk zonder resultaat. Als u niet naar de rechter stapt, sanctioneert u dus de door u gesignaleerde wetteloosheid van alle media. Kunt u die verantwoordelijkheid wel dragen?
21 augustus 2014 at 11:35   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
‘Naar de rechter stappen.’ U heeft gemakkelijk praten. Zolang gewoner burgers zo’n procedure niet kunnen betalen, kunnen media hun rechten blijven schenden dmv censuur en verbanning.
21 augustus 2014 at 14:13   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Ja, dan duurt in uw ogen de wetteloosheid van media voort. Maar als u heel veel medestanders hebt, lijkt mij het niet lastig een fonds op te richter ter bestrijding van grondwettelijke overtredingen. Eenmaal een uitspraak tot in de Hoge Raad en alle media zijn verplicht klakkeloos alle commentaren van lezers / burgers door te geven.
21 augustus 2014 at 20:24   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
U geeft wel klakkeloos het redeloze gescheld van Peterpc (PG van Faassen) door terwijl dat – zoals gewoonlijk – volkomen off-topic is.
Wat is dan eigenlijk uw bezwaar tegen het plaatsen van meningsuitingen die wél ergens over gaan? U gaat niet inhoudelijk in op mijn argumenten.
Bestudeer de Grondwet eens en vraagt u zich eens waar het in een democratie eigenlijk om gaat. In uw eigen artikel gaf u de indruk te begrijpen dat het daarbij door machtsspelletjes wel eens mis gaat.
21 augustus 2014 at 20:49   /

Johan Bos
Waarom dient u de democratie niet met uw eigen site?
21 augustus 2014 at 21:13   /

Anonimaatje
Jawel @ frank bikker, verbannen. Onder mijn eigen naam mag en kan ik bij Dichtbij.nl niet meer inloggen. Robert van Waning bedankt voor de tip!
20 augustus 2014 at 21:27   /   Beantwoorden  /

[…] (Off-topic. Zie betreffende webpagina voor de complete reacties.) 

Robert van Waning
De Grondwet (niet ik) verplicht u als journalistiek media om meningsuitingen van burgers ongemoeid te laten, tenzij:
– er ruimte- of tijdgebrek is;
– regels van wet, fatsoen en van legitieme gebruiksvoorwaarden worden geschonden (opruiing, dreiging, laster, smaad, etc);
– de uiting geen betrekking heeft op het onderwerp (off-topic) en alleen bedoeld is om het forum in diskrediet te brengen, personen of instellingen te beschadigen en/of een discussie te saboteren;

De verplichting om meningsuitingen van burgers vloeit voort uit twee keuzen van uzelf:
– het beheren van een algemeen journalistiek medium;
– het daarop beheren van een openbaar reactie- en uitnodigen waarin iedereen wordt uitgenodigd om zijn/haar mening te uiten.

Het begrip ‘journalistiek medium’ zegt eigenlijk al alles. Het selecteren cq weigeren of verwijderen van onwelgevallige uitingen maakt van een medium een middel tot propaganda en belangenbehartiging. Dichtbij zou om die reden niet langer gesponsord mogen worden door de gemeente.
Censuur en willekeurige uitsluiting van oppositie, dissidenten en critici zijn in strijd met het wezen van democratie en dus met journalistiek.
Journalisten hebben in een democratie een bijzondere status. Hieraan ontlenen zij niet alleen bepaalde voorrechten maar ook verplichtingen. De belangrijkste hiervan is het dienen van de democratie. Verder zijn zij – net als gewone burgers – verantwoordelijk voor schendingen van de (Grond)wet.
21 augustus 2014 at 10:56   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Het wordt tijd dat u naar de rechter stapt en al die overtreders van de wet in journalistieke kring aanklaagt. Iemand die zo overtuigd is van zijn gelijk kan niet anders, dacht ik.
21 augustus 2014 at 11:25   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
PS: Dichtbij wordt bij mijn weten niet gesponsord door de gemeente. Nou ja, zij adverteert daarin, maar ook dat is ten dele een wettelijke verplichting. Van subsidie is geen sprake. Maar u ziet natuurlijk (goeddeels wettelijk verplicht) adverteren ook als sponsoren. En dat mag niet, omdat het medium ú heeft geweigerd.
21 augustus 2014 at 11:30   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Media schenden de Grondwet en handelen bovendien in strijd met de essentie van de democratie. Die is dat burgers het recht EN de mogelijkheid moeten hebben om in vrijheid hun meningen, voorkeuren en bezwaren te uiten.
Media die meningsuitingen van burgers volgens hun eigen voorkeuren manipuleren en beperken, maken misbruik van hun journalistieke status met bijbehorende privileges en ook van hun monopoliepostie, middelen en mogelijkheden. Zij varen onder een valse vlag.
Burgers kunnen zulk wangedrag niet aan de kaak stellen als de media bepalen wat er wel of niet wordt afgedrukt cq uitgezonden. Een gewone burger kan hiervoor niet naar de rechter stappen omdat dat te veel geld kost. Media weten dit en maken daar misbruik van.
Lees uw eigen artikel nog eens door, maar dan met de ogen van een gewone burger. Waarom zou een journalist niet verbannen mogen worden en een burger wel?
Volgens uw eigen gebruiksvoorwaarden mag u alleen reacties weigeren of verwijderen als die smadelijk, bedreigend, beledigend, racistisch of anderszins in strijd zijn met de wet.
Dichtbij heeft exclusieve commerciële afspraken met de gemeente. Dat mag best als sponsoring worden betiteld. Het blad heeft daarmee een monopoliepositie.
21 augustus 2014 at 11:58   /   Beantwoorden  /

peterpc
“Media schenden de Grondwet en handelen bovendien in strijd met de essentie van de democratie. Die is dat burgers het recht EN de mogelijkheid moeten hebben om in vrijheid hun meningen, voorkeuren en bezwaren te uiten.”
Maar als diezelfde burger rvw tegenspreekt is dat niet meer van toepassing, want laster, stalken etc.
En dat is waarom rvw op zijn haat blogs niet de mogelijkheid geeft om kommentaar te leveren op ZIJN waarheid en realiteit.
Verder wens ik de heer Bos veel wijsheid en sterkte toe met de aanwinst van rvw.
21 augustus 2014 at 12:28   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
@Van Faassen, welke ‘haatblogs’ bedoel je? Ook de rest van je verhaal klopt weer niet.
Als je mijn (echte) naam boven deze reactie aanklikt, kan je via WordPress reageren op alle blogs die ik destijds op het voormalige VK Weblog heb geschreven, plus een paar recente.
Als je mij kunt helpen om reacties op mijn website http://www.amstelveenkanbeter.nl mogelijk te maken, dan nodig ik je hierbij nogmaals uit om eens bij mij thuis langs te komen.
Verder zijn reacties op mijn bijdragen op Amstelveen.Blog en Dichtbij natuurlijk altijd mogelijk. Op Dichtbij ben ik door jouw toedoen verbannen en moet ik dus helaas onder een schuilnaam schrijven. Dat zijn oa: Citoyen, EVRM_art10, EVRM_art7, panza, danzomaar en lekkeranoniem. (De meeste hiervan zijn inmiddels door Dichtbij geblokkeerd.)
21 augustus 2014 at 12:55   /   Beantwoorden  /

peterpc
rvw, deze site vergat je nog “https://robertvanwaning.wordpress.com”
En dat je door mijn toedoen als EVRMxx verbannen werd is zeker door mijn toedoen, na een klacht over je misselmakend gezeur m.b.t. jouw stokpaardjes (vrijheid dit, vrijheid dat etc) terwijl het artikel over De Vliegtuigramp ging.
Nog maar een keer, je bent om te kotsen. En dat is ook vrijheid van meningsuiting.
21 augustus 2014 at 14:09   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Die site noemde ik juist wel. Ik schreef: “Als je mijn (echte) naam boven deze reactie aanklikt, kan je via WordPress reageren op alle blogs die ik destijds op het voormalige VK Weblog heb geschreven, plus een paar recente.” Zeuren is minder erg dan het schelden en belasteren dat jij steeds doet.
21 augustus 2014 at 15:25   /   Beantwoorden  /

peterpc
Man, man, man wat ben je een smeerlap. Jouw naam wees eerst die enge “amstelveenkanbeter ” site aan.
En nu opeens niet, kijk maar naar je eerste reactie alhier als je je naam aanklikt. Oplichter, en ja dat is wederom vrijheid van meningsuiting.
Maar goed, ik memoreerde al eerder dat rvw het niet zo nauw neemt met de waarheid, op zijn haat blogs stukken weglaten, op Dichtbij stiekem zijn reacties aanpassen.
Dat is allemaal heel eng hoor.
21 augustus 2014 at 16:30   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
@Van Faassen, weer zo’n valse beschuldiging en het gebruikelijke gescheld. Je moet goed lezen. Ik schreef: “Als je mijn (echte) naam boven DEZE reactie aanklikt [..]” Die link verwees naar mijn WordPress blog.
Ik kan iedere keer kiezen naar welke van mijn websites ik wil verwijzen. Soms is dat naar http://www.amstelveenkanbeter.nl en soms naar http://robertvanwaning.wordpress.nl. Ik kan ook http://www.contrails.nl of http://www.meteologica.nl of http://www.wanhan.nl kiezen. Die websites zijn in dit verband echter niet zo relevant.
Je weet dat beschuldigingen steeds moeten steeds worden gestaafd, want anders is het smaad of laster, en dat mag niet volgens de gebruiksvoorwaarden.
Zullen we maar weer stoppen? Dit gaat helemaal nergens over. Je wilt alleen weer een onwelgevallige discussie saboteren en Johan Bos geeft jou daartoe alle gelegenheid.
21 augustus 2014 at 17:03   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Waar kan ik eigenlijk reageren op uw site? Ik het kader van de grondwettelijke vrijheid van meningsuiting, zal ik maar zeggen.
21 augustus 2014 at 20:15   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
@JB, uw reageert niet inhoudelijk op mijn serieuze discussiebijdragen, maar u geeft wel klakkeloos persoonsgerichte beledigingen en valse beschuldigingen door die geen betrekking hebben op het onderwerp van de discussie.
U leest bovendien slecht. Voor de derde keer: Als u op mijn naam boven DEZE reactie klikt, kunt u via WordPress reageren op mijn weblogs. Mijn (inmiddels oude en niet bijgehouden) website http://www.amstelveenkanbeter.nl biedt geen mogelijkheid tot reageren omdat de software destijds die functie nog niet had.
Verder heeft u in dit reactie- en discussieforum volop de vrijheid en de gelegenheid om uw mening tegenover die van mij te zetten.
21 augustus 2014 at 20:36   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Niemand is verplicht om een reactie- en discussieforum op zijn website of weblog te plaatsen, maar een journalistiek medium die dat wél doet, dient de grondrechten van de reageerders respecteren.
21 augustus 2014 at 20:54   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Je kunt dus beter geen reactie mogelijkheid toelaten, want daarmee loop je kans de wet de overtreden, begrijp ik….
21 augustus 2014 at 21:11   /   Beantwoorden  /

gjzn
Nog geen (jeugd-)stadsdichter in Amstelveen benoemd!
21 augustus 2014 at 20:56   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Een journalistiek medium dat dmv een openbaar forum aan burgers de gelegenheid biedt om hun meningen te uiten, dient daarmee de democratie en vervult zodoende zijn journalistieke plicht.
Iedereen die echter iets doet, loopt het risico de wet te overtreden, zeker als men dat opzettelijk doet. Dit is het geval wanneer men bij voorbeeld dmv censuur en verbanning het grondrecht van burgers op vrije meningsuiting schendt.
21 augustus 2014 at 22:15   /   Beantwoorden  /

gjzn
Open deur. We gaan er met z’n allen door. Amen Nu.
21 augustus 2014 at 23:12   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Gerben, dit is jouw 2de poging om deze discussie te saboteren. Als je niet van discussieren houdt, betekent dat niet dat anderen daarmee moeten stoppen.
Dit gaat tenminste ergens over en dan je niet volstaan met de kreten waartoe jij je graag beperkt.
Heb je het artikel van Johan Bos eigenlijk wel gelezen? Wat vind jij ervan? Moet Dichtbij het monopolie over de gemeentelijke communicatie hebben en is het juist dat kritische burgers het zwijgen wordt opgelegd?
22 augustus 2014 at 7:31   /   Beantwoorden  /

[…] (Off-topic. Zie betreffende webpagina voor de complete reacties.)

Robert van Waning
Wie is het hoofd van het gemeentelijke communicatiebureau dat volgens Johan Bos fungeert als een reclamebureau van het college c.q. van het college programma? Is die mevrouw extern of een ambtenaar van de gemeente?
In Engeland zijn zulke ‘Stadhuis Pravda’s’ als Dichtbij in Engeland dus bij wet verboden omdat zij eenzijdig de visie van het gemeentebestuur uitdragen en geen ruimte bieden aan kritiek daarop. Door het gebrek een tegenspraak worden de democratische verhoudingen scheefgetrokken en functioneert het democratische proces niet naar behoren.
Dit is een interessante kwestie die dus meer aandacht verdient.
22 augustus 2014 at 13:07   /   Beantwoorden  /

[…] (Off-topic. Zie betreffende webpagina voor de complete reacties.)

Anonimaatje
Kan iemand mij misschien uitleggen waarom een gemiddelde gewone doorsnee bewoner überhaupt nog deel zou willen nemen aan een publieke discussie alhier? Je wordt blijkbaar bij afwijkende meningen uitgescholden, voor oplichter en dergelijke uitgemaakt, men wenst een ander diarree toe of kotst de hele boel onder. Ik zou zeggen, braak alles er uit, schijt in tuinen, scooter er een CO2 op los, laat motoren aan, doe net alsof niks aan wetten en regels jou aangaat, doe lekker een racistische opmerking, want vrije meningsuiting…, verneder lekker iedereen en ga daar nog prat op ook. Ik walg van de fora in Amstelveen. Wel moet ik toegeven, dat hier iig geen verwijderingen plaatsvinden. Met dank aan Johan Bos, die mij werd aangeraden door mijn partij. Alleen zijn jammergenoeg de reacties hier hetzelfde als op dat forum van die TMG club. Bedankt alvast voor de reacties! Gegroet, Martine01
22 augustus 2014 at 16:53   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Anonimaatje, gelukkig doet Johan Bos zelf niet aan willekeurige verbanningen, maar hij zou iets minder klakkeloos de beledigingen en (valse) beschuldigingen moeten doorgeven. Anders laat hij zijn forum misbruiken voor de laster, hetze en persoonlijke vendetta’s die op Dichtbij tot ons beider verbanning hebben geleid.
@JB, als regel voor ieder forum zou moeten gelden dat reacties betrekking moeten hebben op het onderwerp (on-topic) en dat beschuldigingen altijd moeten worden gestaafd en eigenlijk alleen onder eigen naam zouden mogen worden geuit.
22 augustus 2014 at 19:22   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Pardon, ik krijg nu telefoontjes en mailtjes van mensen die menen dat deze site wordt gekaapt door Robert van Waning, daardoor zij zelf niet meer reageren. Misschien die redenering ook een rol heeft gespeeld bij Dichtbij.
23 augustus 2014 at 18:54   /   Beantwoorden  /

[…] (Off-topic. Zie betreffende webpagina voor de complete reacties.)

Robert van Waning
Off-topic en beledigend, maar toch klakkeloos doorgegeven.
23 augustus 2014 at 12:37   /   Beantwoorden  /

frank bikker
Wie zo stelselmatig doordramt en ( vaak) serieuze vragen en opmerkingen negeert, roept een dergelijk soort reacties op. Je kan er gewoon niet tegen dat Raat eigenlijk gezegd heeft op een heel beleefde manier dat u een zeurhannes bent, die alles en iedereen naar zijn hand wil zetten. ( staat in 1 van uw eigen onzinnige blogs) Meneer Waning: Leven en laten leven, maar dat is niet altijd op uw voorwaarden!! Maar ja, daar zult u wel weer een eigen onzinnig leuterverhaal als antwoord op hebben, onder het mom van discussie!!
23 augustus 2014 at 15:35   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Zeurhannes? Lees je eigen tekst eens.
23 augustus 2014 at 18:49   /   Beantwoorden  /

[…] (Off-topic. Zie betreffende webpagina voor de complete reacties.)

Robert van Waning
@Johan Bos op 20/8 om 15:20u schreef u hierboven: “Ik veroorloof mij te veronderstellen dat een rechter zal uitspreken dat media niet verplicht zijn klakkeloos alle ingezonden commentaren te plaatsen.”
Waarom plaatst u dan toch wel klakkeloos al dat gescheld, al die grofheden en al die persoonlijke beledigingen die nergens op slaan? Die hebben geen van alle betrekking op het onderwerp. Ik word hier zonder enige reden of aanleiding uitgemaakt voor oplichter, smeerlap en zeurhannes, terwijl ik als enige probeer om een inhoudelijk discussie over uw artikel te voeren.
Behalve off-topic is dat gescheld erg vervelend en slecht voor de kwaliteit van dit forum.
@Frank, oude koe uit de sloot; slaat nergens op. Laat mij hier gewoon doen wat u ook soms doet: Op fatsoenlijke wijze een inhoudelijke discussie voeren, zonder geschimp en gescheld.
23 augustus 2014 at 18:35   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Tot nu toe heb ik geen commentaar geweigerd. meen ik. U sleept trouwens zelf bij elk onderwerp de scooters en de Grondwet, c.q. vrijheid van meningsuiting. Vroeg of laat komen al uw reacties daarbij terecht.
23 augustus 2014 at 18:48   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Uw artikel gaat over verbanning van uw weblog. Dan gaat het over democratie, Grondwet en vrijheid van meningsuiting. Mijn reacties zijn dus on-topic itt het gescheld van Van Faassen, Bikker en die Wanhopige stalker. Toch heeft u wel kritiek op mijn inhoudelijke bijdragen en niet op dat gescheld en die grofheden van hen. Probeer eens wat minder vooringenomen en partijdig te zijn. Ik heb het niet over scooters gehad.
23 augustus 2014 at 19:04   /   Beantwoorden  /

[…] (Off-topic. Zie betreffende webpagina voor de complete reacties.)

Robert van Waning
On-topic: Heeft iemand het artikel van Johan Bos eigenlijk wel gelezen? Wat vinden jullie ervan? Moet Dichtbij het monopolie over de gemeentelijke communicatie houden en is het juist dat kritische burgers het zwijgen wordt opgelegd?
23 augustus 2014 at 20:36   /   Beantwoorden  /

Anonimaatje
RvW, het is één grote zooi in deze gemeente, hoewel ik denk, dat de meesten niet eens de moeite nemen om te reageren. En dat ga ik vanaf nu ook niet meer doen. De reacties zijn toch niet normaal meer? Had nog even de indruk dat frankbikker iemand was waar een normale discussie mee te voeren viel, maar helaas is hij al tig keer gebeld door ene peterpc.( zie Dichtbij, waar hij tegen de heer Wilsemius zei, dat hij en frank zoveel contact hebben). Dus die handen op dezelfde buik blijkt gewoon waar te zijn.Daarom komt niemand tussen hun gespuis en waarschijnlijk zijn zij ook goed bevriend met ene Jantine vd Hoven. Want als ik een klacht deponeer krijg ik nooit reactie, laat staan dat diegene waarover de klacht gaat ooit terecht wordt gewezen. Ik ben het hier zat en sluit nu verder iedere discussie uit. Wens jou iig veel sterkte en wijsheid toe. Mijn steun heb je. Het zal moeilijk worden.

23 augustus 2014 at 19:07   /   Beantwoorden  /

frank bikker
Beste Anonimaatje,
Ga eens googlen op robert van waning. Je zult veel vinden. Hij is op allerlei blogs eraf gegooid wegens vergaand trollen, waarbij hij diverse mensen zo hard op hun ziel heeft getrapt, dat hij een ban heeft gekregen. Bijvoorbeeld de Volkskrant. Ga zelf zoeken en trek je eigen conclusies en dat zijn geen meningen van PC of mij, maar van mensen die heel wat meer ervaring hebben in dit soort werk.
23 augustus 2014 at 20:13   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Ik kan gewoon onder mijn eigen naam reageren op artikelen in de Volkskrant reageren. Die verbanning was onterecht en diende alleen om een bepaalde columnist tegen gefundeerde kritiek te beschermen.
Hetzelfde geldt voor mijn verbanning door Dichtbij. Iedereen kan dat lezen op http://www.amstelveenkanbeter.nl. Ik werd verbannen omdat ik bezwaar maakte tegen een onterechte schorsing van 1 week zonder dat ik een regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden had geschonden.
Het is een hetze, en die wordt hier voortgezet. Niemand weet of zegt waarom.
Ook Johan Bos geeft liever klakkeloos scheldwoorden door dan fatsoenlijke inhoudelijke bijdragen over Grondwet, vrijheid van meningsuiting, democratie en handhaving.
23 augustus 2014 at 20:32   /   Beantwoorden  /

Anonimaatje
Frank bikker, ik ben een zelfstandig denkende vrouw van 57 en heb google niet nodig om mijn meningen te vormen. Laat staan, dat ik mij door anderen laat beinvloeden.
23 augustus 2014 at 21:04   /   Beantwoorden  /

frank
Maar een beetje achtergrondkennis kan nooit kwaad en als je daar niet mee bezig houdt, dan kun je je wel eens in bepaalde zaken ernswstig vergissen.
24 augustus 2014 at 12:17   /

Robert van Waning
Frank, waarom zo geheimzinnig en suggestief? Zeg gewoon wat je bedoelt en waarvan je mij beschuldigt. Dan kunnen wij het ergens anders misschien eens hebben over de mogelijkheid dat jij je vergist.
24 augustus 2014 at 13:37   /

[…] (Off-topic. Zie betreffende webpagina voor de complete reacties.)

Robert van Waning
@JB, uw site wordt gekaapt door mensen die een hetze tegen mij voeren. Dat zijn dezelfden als die op Dichtbij mijn verbanning hebben bewerkstelligd. Zij proberen dat zelfde kunstje hier nu ook. U lijkt daar wel gevoelig voor.
Als u het allemaal naleest, moet het u opvallen dat ik alleen REAGEER op aantijgingen. Dat moet mogen en kunnen.
U vertelt niet door wie u allemaal wordt gebeld. Schimmig.
23 augustus 2014 at 20:50   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Nooit eerder last van gehad, voordat u kwam. Nee ik vertel nooit als iemand mij persoonlijk mailt of belt.
23 augustus 2014 at 21:07   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
On-topic: Heeft iemand het artikel van Johan Bos eigenlijk wel gelezen? Wat vinden jullie ervan? Moet Dichtbij het monopolie over de gemeentelijke communicatie houden en is het juist dat kritische burgers het zwijgen wordt opgelegd?
@Johan Bos, ik vroeg u om iets meer te vertellen over het gemeentelijke communicatiebureau waarover u in uw artikel schreef:
“Want de gemeentelijke communicatie is evident een reclamebureau van het college, c.q. van het college programma. Het hoofd van dat bureau woont standaard de vergaderingen van B&W bij en in overleg wordt dan bepaald hoe iets naar buiten wordt gebracht. Natuurlijk zonder enige schade voor B&W, want daarvoor werkt die royaal bemande – pardon bevrouwde – afdeling nu eenmaal primair. Op kosten van ons allen uiteraard.”
Waarom beantwoordt u mijn vraag niet?
23 augustus 2014 at 20:58   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Ik heb er voldoende over gezegd in mijn column, vind ik. Bent u het niet mee eens natuurlijk.
23 augustus 2014 at 21:06   /   Beantwoorden  /

gjzn
Doorgaan Johan. Trek je niks aan van de een dimensionale reacties.
23 augustus 2014 at 20:59   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
‘Blaming the victim’, dat is wat u doet. U deelt de kritiek van degenen die mij hier zonder enige reden of aanleiding mogen uitschelden voor oplichter en smeerlap. U vindt kennelijk dat scheldwoorden, persoonsgerichte opmerkingen en off-topic oneliners wel voor publicatie in aanmerking komen, maar fatsoenlijke inhoudelijke reacties niet.
U schrijft dat er druk op u wordt uitgeoefend om een einde te maken aan de ‘kaping’ van uw forum door mij. Ik heb echter alleen op uw verontrustende artikel gereageerd. Het is immers nogal wat dat uw onafhankelijke weblog door de gemeente wordt geboycot en verbannen (de titel van uw stuk).
In plaats van dat er een interessante discussie ontstond heb ik mij voornamelijk moeten verweren tegen persoonlijke aanvallen die nergens op sloegen.
Leest u alles nog eens van het begin na: Uw forum wordt misbruikt voor een hetze tegen een kritisch burger die wél ‘dieper kijkt’, die wél ‘vragen stelt, niet alleen bij de ‘gemeentepropaganda’ maar ook bij de belangenverstrengeling van gemeentebestuur en lokale pers.

Ondertussen laat u veel terechte opmerkingen en interessante vragen onbeantwoord. Zoals:
“[@Johan Bos] Wat precies het punt dat je wilt maken met het bovenstaande? Dat je je werk niet kunt doen? Dat zou natuurlijk een kwalijke zaak zijn.” (CeeBee).
“Stadhuis Pravda`s zijn in Engeland zelfs verboden. Terecht, want zij vormen een gevaar voor de democratie (en niet alleen de lokale). Dichtbij is een kritiekloze spreekbuis voor het gemeentebestuur en voor de lokale politiek en bureaucratie.” (RvW)
“Of je nu een voorstander/tegenstander van hr. Raat bent, wie kan hem tegengas geven? Geen goeie zaak voor de democratie, maar voor de onverschillige Amstelvener; eigen schild, dikke bult.” (Frank Bikker)
“Reactie- en discussieruimten zijn in principe openbaar en daar gelden de regels van de (Grond)wet en die van de gebruiksvoorwaarden (mits die niet in strijd zijn met de (Grond)wet.” (RvW)
“Niet om het een en ander Anonimaatje, maar in deze gemeente kunt je niet links genoeg zijn om op velerlei gebied tegengas te geven en te blijven vechten tegen de bierkaai.” (Jan Demming)
“Het probleem met deze gemeente is volgens mij, dat alles 10 handen op één buik is. Naar bewoners wordt niet of nauwelijks geluisterd.” (Anonimaatje)
“Ik ben het met jullie eens dat de gemeente nagenoeg alle fora in handen [..] zoals de kattenbakvulling grotendeels van dichtbij.nl en ronduit kinderlijk slechte propaganda van de plaatselijke tv/omroep en dat allemaal op onze kosten.” (Frank Bikker)
“Maar hoe zit het met die lastige burgers die in weblogs en op reactie- en discussieplatforms kritiek willen kunnen uiten op het gemeentebestuur, op de lokale politiek zelfs op de redactie van Dichtbij? Vind jij dat die ook allemaal mogen reageren en meedoen aan de publieke discussies op de door de gemeente gesponsorde platforms? Of mag hun het zwijgen worden opgelegd omdat hun op- en aanmerkingen niet welgevallig zijn?” (RvW)
“Hoeveel Amstelveners zijn nu echt geïnteresseerd in de plaatselijke politiek. Er is ook geen vraag naar. En dat is niet alleen de schuld van de gemeente, maar net zo hard die van de gemiddelde Amstelvener.” (Frank Bikker)
“De redactie van Dichtbij voelt zich niet geroepen, zelfs niet bij klachten, ooit tot een reactie te komen. Ja, je kan worden verwijderd en verbannen, dat is de makkelijkste weg toch? Want degene die klaagt is de pineut en zal het weten ook.” (Anonimaatje)
“Deze gemeente heeft geen democratische instelling. Democratie wordt hoogstens met de mond beleden wordt als dat zo uitkomt, maar verder regelt men het liever met elkaar in onderonsjes.” (RvW)
“Het kwalijke is dat onze bestuurders en raadsleden van deze praktijken op de hoogte zijn en het kennelijk prima vinden. Zij houden niet van tegenspraak en kritiek en zijn blij dat lastpakken op die manier worden uitgeschakeld.” (RvW)
“Het selecteren cq weigeren of verwijderen van onwelgevallige uitingen maakt van een medium een middel tot propaganda en belangenbehartiging. Dichtbij zou om die reden niet langer gesponsord mogen worden door de gemeente. Censuur en willekeurige uitsluiting van oppositie, dissidenten en critici zijn in strijd met het wezen van democratie en dus met journalistiek.” (RvW)
“Onverschilligheid of overgave, het resultaat is hetzelfde. Wie zwijgt, stemt toe! Dus laat wel van je horen, ook een minderheid heeft recht op een stem.” (Frank Bikker)
“En de lokale journalistiek, in een ver verleden luis in de pels van de overheid, bestaat inmiddels niet meer. Waarschijnlijk tot vreugde van de bestuurders. Zo kun je tenminste spuien wat je kwijt wilt en de nog bestaande media nemen dat wel klakkeloos over.” (Johan Bos)
“Waarom zouden burgers geen luis in de pels mogen zijn van bestuurders, politici en journalisten? Wij leven formeel nog altijd in een DEMOcratie en niet in een MEDIAcratie.” (RvW)
“Persoonlijk vind ik dat, in tegenstelling tot de papieren media die uiteindelijk vol geschreven raken, men op een medium als dit onbeperkt reacties en berichten kwijt moet kunnen. Uiteindelijk raakt hier de ruimte namelijk nooit op.” (Jan Demming)
“Kan iemand mij misschien uitleggen waarom een gemiddelde gewone doorsnee bewoner überhaupt nog deel zou willen nemen aan een publieke discussie alhier? Je wordt blijkbaar bij afwijkende meningen uitgescholden, voor oplichter en dergelijke uitgemaakt.” (Anonimaatje)
“On-topic: Heeft iemand het artikel van Johan Bos eigenlijk wel gelezen? Wat vinden jullie ervan? Moet Dichtbij het monopolie over de gemeentelijke communicatie houden en is het juist dat kritische burgers het zwijgen wordt opgelegd?” (RvW)
24 augustus 2014 at 10:50   /   Beantwoorden  /

Anonimaatje
@frank bikker. U neemt mij niet serieus. Ik heb geen achtergrondinformatie nodig, want die heb ik uit de eerste hand. Zou u ook eens moeten doen. Google publiceert alles, maar de waarheid ligt altijd in het midden en met wat wikken en wegen komt een onafhankelijk mens al snel tot bepaalde ideeën, die soms niet stroken met de hetze die tegen iemand wordt gevoerd. En ook de door mij gedane ‘onderzoekjes’ geven geen eenzijdig beeld van de door u en anderen geschetste veronderstellingen. Ik pleit er dan ook voor alleen te reageren op de stelling die in een bericht wordt weergegeven en niet op de persoon. Zou ten goede komen aan iedereen die mee wil doen aan een forum.
24 augustus 2014 at 18:06   /   Beantwoorden  /

Anonimaatje
En waar ik nog meer voor pleit, is dat journalisten eens een onafhankelijke mening ventileren en zich niet door mails en telefoontjes laten afleiden van de werkelijke vraag: “Hoe kan ik als ‘journalist’ objectief zijn?” (En die dus A zeggen en B niet beantwoorden).Misschien niet altijd mogelijk, maar je kan iig de schijn hoog houden ipv reacties te geven, die een zeer subjectief oordeel vormen en waaraan de gemiddelde lezer niets heeft. Dus heer Bos, waarom A zeggen en B niet beantwoorden????? U bent blijkbaar gebeld, gemaild. Dat schrijft u hier. Maar wat doet u daarmee????? Zou gaarne antwoord krijgen. Dank u bij voorbaat.
24 augustus 2014 at 18:33   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
In elk geval niet doen wat de bellers graag wilden. Maar uw oordeel over mij ligt al klaar blijkbaar. Mij pressen antwoorden te geven op uw vragen, leidt ongetwijfeld weer tot nieuwe vragen, die ik dan ook weer zou moeten beantwoorden. Waarom eigenlijk? Ik weiger gewoon mij door iedereen die reageert te laten manipuleren.
25 augustus 2014 at 15:45   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Wat een enge achterbakse figuren die Johan Bos opbellen om hem ertoe te bewegen mij uit zijn blog te verbannen. Echte democraten. Bij Dichtbij is hun dat gelukt. Brr.
25 augustus 2014 at 17:17   /   Beantwoorden  /

Anonimaatje
Heer Bos, ik manipuleer niet, ik vroeg u gericht naar uw melding over bellers. Het zou netjes geweest zijn, als u daar verder niet op ingaat, dat sowieso niet te vermelden. Want dat roept namelijk vragen op. Lijkt me logisch. Ik kan me overigens wel een voorstelling maken hoor van die bellers. Maar het siert u, dat u daar geen gehoor aan geeft.
25 augustus 2014 at 17:18   /   Beantwoorden  /

Nomen Nescio
Maar beste mevrouw Anonimaatje, wat bedoelt u nu precies? De heer Bos geeft niets prijs over vuige insinuaties, maar uzelf suggereert dat u wel een vermoeden heeft over eventuele bellers. Dat is niet echt netjes. Zo geeft u de personen die een hetze voeren tegen u en de heer van Waning wel weer voedsel tot schelden, beschimpen, laster etc.
25 augustus 2014 at 18:29   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Maar als dit soort verwerpelijke acties – gezien de methode en het doel – steeds uit de zelfde hoek komen, lijken te komen, dan neemt het donkerbruine vermoeden steeds vastere vormen aan. En dat schelden en belasteren gaat toch gewoon door. Daar helpt niets tegen.
25 augustus 2014 at 18:44   /

Anonimaatje
Ok….Nomen Nescio. U bent duidelijk. Ik reageerde op de eigen bijdrage van de heer Bos over bellers. Daar vroeg ik naar, maar…..ik krijg een zeer unheimlich gevoel bij uw reacties op mij. Hoe zou dat komen?
25 augustus 2014 at 18:54   /

Anonimaatje
Is het u Nomen Nescio niet gelukt? Is de heer Bos misschien iets meer journalist dan u zou willen? Uw schampere mevrouw dit en dat heeft mij op een spoor gezet.
25 augustus 2014 at 19:01   /

Anonimaatje
Uw taktiek is lachwekkend en erg doorzichtig.
25 augustus 2014 at 19:04   /

Robert van Waning
Nescio heeft gelijk, Anonimaatje. De hetzers benutten alles om hun verderfelijke werk voort te kunnen zetten.
Wat Johan Bos vertelde over de pressie die achterbakse bellers op hem probeerden uit te oefenen, was verhelderend. Zonder namen te noemen heeft hij al genoeg verteld. Ik hoop dat hij gaat inzien welk spel hier wordt gespeeld. Kritische geesten moeten worden ausradiert.
25 augustus 2014 at 21:10   /

Anonimaatje
En als laatste…democratie is ook je gaandeweg rekeningschap geven van andersdenkenden en daar een klein beetje rekening mee houden. Ook al is dat een minderheid. Dat geldt voornamelijk voor journalisten. Die zouden zich namelijk op de vlakte moeten houden en die minderheid een podium moeten bieden zonder hun mening op te dringen. Dat mis ik op deze site. Ik had een ‘gekleurd’verhaal gehoord over J.Bos. Zou een onafhankelijke persoon zijn………mijn ervaring nu is dat hij hetzelfde protocol volgt als heel Dichtbij bij elkaar. Ik zal het mijn partij doorgeven, wie weet gaan er wat vragen worden gesteld.
24 augustus 2014 at 19:03   /   Beantwoorden  /

Nomen Nescio
Mevrouw Anonimaatje, uw verhaal is mij uit het hart gegrepen. Ik ben ook verwijderd van een groot aantal fora, omdat ik mij uitsprak tegen het gevestigde bijna fascistoïde establishment dat tegenwoordig de dienst uitmaakt. Dat een gewoonte maakt om simpele zielen zoals u en mijzelf tot in het uiterste schoffeert, en niet te vergeten de zeer kritische en sociaal begaand zijnde heer van Waning niet serieus wil nemen.
Ik ben echt de weg kwijt in deze wereld van geestelijk verval en anarchie.
24 augustus 2014 at 19:30   /   Beantwoorden  /

Anonimaatje
Dank !! Voor uw reactie! Dacht soms even, dat ik zelf niet in orde ben. Maar er zijn toch meerderen die dezelfde mening zijn toegedaan.
24 augustus 2014 at 19:42   /   Beantwoorden  /

gjzn
Eind goed, al goed. Tevens: nieuw begin.
24 augustus 2014 at 20:10   /   Beantwoorden  /

Anonimaatje
Ik denk, dat ik paranoïa begin te worden op fora in Amstelveen. Lijkt mij dus ook beter om in het geheel niet meer te reageren. En toch blijf ik mij afvragen waarom er figuren zijn die het andere reaguurders zo moeilijk willen maken. De allereerste reactie, misschien een jaar geleden op Dichtbij op mijn reactie op een dichtbijartikel was : Martine01=RvW? Dacht toen, huh? Maar nu snap ik hoe of wat, de hetze was al in volle gang en ik werd daar in meegesleurd. Een totaal zielige vertoning van een totaal zielig persoon. Ik zal de naam niet noemen, maar sindsdien heeft die persoon iedere discussie gesabboteerd. Wens dat zielige manneke heel veel succes verder met zijn hetze. Hoop alleen, dat er journalisten blijven bestaan, die hem de mond zullen snoeren tbv een eerlijk en oprecht debat in deze gemeente. Succes verder.
25 augustus 2014 at 21:38   /   Beantwoorden  /

[…] (Off-topic. Zie betreffende webpagina voor de complete reacties.)

Robert van Waning
Die paranoia is begrijpelijk, Anonimaatje. Tenslotte zijn er buiten dit forum om heimelijke krachten werkzaam die pressie uitoefenen op de redactie ervan om kritische deelnemers te verbannen en zodoende uit te sluiten van deelname aan publieke discussies over onderwerpen van algemeen belang.
Peterpc probeert tenminste nog openlijk (nou ja, onder een schuilnaam) om mensen uit Amstelveen.blog en Dichtbij weg te pesten en het liefst permanent te laten verbannen. Naar zijn eigen zeggen is hem dat bij Dichtbij gelukt.
Na de opmerking van Johan Bos over de telefoontjes en de e-mail die hij kreeg met klachten over het verloop van de discussie en met verzoeken om mij te verbannen, vraag ik mij af of zulke druk van buitenaf niet ook bij Dichtbij de doorslag heeft gegeven. Alleen dat kan mijn onterechte en onbegrijpelijke verbanning door Dichtbij verklaren.
Gezien al zijn door Dichtbij geweigerde bijdragen kan ‘peterpc’ (PG van Faassen) dat nooit in z’n eentje voor elkaar hebben gekregen.
Wij hebben dus te maken met een actieve én succesvolle lobbyclub die geen middel schuwt om de publieke opinie – en zodoende het democratische proces – te manipuleren dmv beperking van de vrijheid van meningsuiting.

Ik heb er bij de Volkskrant ook al mee te maken gehad. Die verbanning werd echter even plotseling en willekeurig weer opgeheven als hij was ingesteld. Zonder één woord van excuus.

@Frank Bikker, jouw rol is in deze is mij nog steeds niet duidelijk. Je probeert wel steeds om mij zwart te maken mbv suggestieve verwijzingen naar het internet en mijn achtergrond, maar je maakt niet duidelijk welke van mijn vele meningsuitingen dan zo verkeerd was. Ik weet wel dat er óver mij wordt geroddeld, maar dat mag niet meetellen bij de beoordeling (laat staan veroordeling) van iemand.
Ik denk dat het allemaal te maken heeft met mijn openlijke kritiek op het Jodendom (ivm de discriminatoire religie, cultuur, wetgeving en politiek) en op Israël (ivm de etnische zuivering van Palestina en de beroving, bezetting, discriminatie, onderdrukking, blokkade en het bombarderen van de oorspronkelijke Arabische bevolking van dat land).
Er is een krachtige lobby die dergelijke kritiek niet kan verdragen maar die niet bereid is om dit in het openbaar kenbaar te maken.

Volgens Holocaust-overlever Hajo Meijer is kritiek op Israël ‘nodig, moedig en onontbeerlijk voor internationale pressie op Israël om gelijkwaardigheid en vrede toe te staan in zijn relaties met de Palestijnen’. Het heeft volgens hem niets te maken met antisemitisme. Integendeel, want ‘het ontstaat vanuit dezelfde waarden die bij velen juist leiden tot kritiek op antisemitisme en op alle andere vormen van racisme’.
(Bron: NRC Handelsblad, 25-8-2014.) De briljante natuurkundige Hajo Meijer, oa mede-oprichter van Een Ander Joods Geluid, is helaas onlangs overleden.

26 augustus 2014 at 16:08   /   Beantwoorden  /

Anhoop
Geen anti Israel hetze beginnen (alweer, zit dat in de familie?)
Het is Hajo Meyer, en die lag heel fijn bij de KKK zie :
https://www.youtube.com/watch?v=y3ZQPHJ73QQ
Maar ga maar lekker off topic door, heb je het oorspronkelijke bericht van de Heer Bos wel gelezen?
En dan nog hierover : “onderdrukking, blokkade en het bombarderen van de oorspronkelijke Arabische bevolking van dat land”
Sick fuck, waarop is dat gebaseerd? Toen er hier in WOII wat aan de hand was, zat je altijd in veilige landen?
Connectie met die gekke koninklijke familie? Door misschien al die prominente burgemeesters en duikboot matrozen in jou familie.
26 augustus 2014 at 19:16   /   Beantwoorden  /

Anonimaatje
Klopt @Robert van Waning, ook ik heb het gevoel, dat er meer speelt. Het lijkt mij, dat er een duister spelletje wordt gespeeld door mensen, die anoniem het heft in handen willen krijgen. Bij Dichtbij en hier. Denk dat wij allebei wel weten wie er achter zitten. De reactie van P. Van Faassen spreekt boekdelen. Die erg veel contact heeft met F. Bikker. En wie weet zijn er nog meer. Daarom zou het goed zijn, als er eens een andere wind gaat waaien in deze door de Telegraaf media en dus dat soort reaguurders, geclaimde cultuur. Lees daar eens de reacties en je weet genoeg.
26 augustus 2014 at 19:58   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Lieve mensen, ik had het alleen over het gebrek aan lokale journalistiek. Halen jullie daar nou svp niet de holocaust etc. er weer bij. Kritiek op Israel is niet aan de orde in dit verband. Dat voert veel te ver. Blijf svp bok waar het over gaat. En laat Dichtbij er nu eindelijk eens buiten.
26 augustus 2014 at 22:48   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Open uw ogen en erken de werkelijkheid: Kritiek op Israels wandaden speelt juist de hoofdrol bij alle achterbakse pogingen om de vrijheid van meningsuiting op dit forum en op Dichtbij te beperken dmv censuur en verbanning.
27 augustus 2014 at 9:36   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Uw werkelijkheid is de mijne niet per se. Nogmaals: Breng vermeende wandaden van Israel of die van Hamas niet steeds in verband met Dichtbij etc. Of met lokale journalistiek in het algemeen.
27 augustus 2014 at 10:02   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Het CIDI wordt een ‘echt een héle goede lobbyclub’ genoemd in het gelijknamige artikel in NRC Handelsblad van 18/8 jl. Een citaat:
“Toen duidelijk werd dat er op die conferentie steun zou worden uitgesproken voor de Palestijnse vakbeweging, belde het CIDI met de toenmalig voorzitter. Een CIDI-medewerker maakte [FNV-voorzitter] Snoeij in `heel stevige bewoordingen’ duidelijk dat zij de conferentie geen goed idee vond.”
Die FNV-conferentie werd dus afgelast. Zo gaan die dingen in ons ‘open en vrije democratie’..
U schreef dat u telefoontjes en mailtjes kreeg van mensen die menen dat deze site door mij zou zijn gekaapt, zodat zij zelf niet meer reageren. “Misschien heeft die redenering ook een rol heeft gespeeld bij Dichtbij,” schreef u zelfs.
U haalde dus zelf Dichtbij en Israël erbij, want er bestaat duidelijk een verband tussen die telefoontjes en de pogingen van ‘peterpc’ (Van Faassen) c.s. om mij verdacht te maken vanwege mijn kritiek (elders) op Israëls wandaden.
Iedereen die ooit heeft gewaagd om zulke kritiek openlijk te uiten, krijgt – direct of indirect – met het CIDI te maken. Ik ben zelf met die lobby geconfronteerd op ieder openbaar discussieforum, zoals Standpunt.nl, VK Opinie, Dichtbij en nu weer hier.
Het is een echte heksenjacht, vergelijkbaar met die van McCarthy destijds in de VS met zijn jacht op vermeende communisten.
De hetzers laten je niet los, als straf voor oprechte meningsuitingen waarin niets verkeerds wordt geschreven of bedoeld.
27 augustus 2014 at 13:26   /

[…] (Off-topic. Zie betreffende webpagina voor de complete reacties.)

Nomen Nescio
Mijnheer van Waning en mevrouw Martine01, u kunt beter stoppen om hier uw beginselen van recht en vrijheid te verdedigen. Zolang er nog schuim als peterpc, frans bikker etc. (die allemaal een prive telefoon lijn met de Heer Bos hebben) jullie achtervolgen zoals die oude kommunisten deden van de SP met eerzame burgers, gaat dat niet lukken.
Misschien bestaat de Völkischer Beobachter nog, kun je daar lekker reageren.
27 augustus 2014 at 15:36   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Johan Bos schreef op 23/8 om 18:54: “Ik krijg nu telefoontjes en mailtjes van mensen die menen dat deze site wordt gekaapt door Robert van Waning, daardoor zij zelf niet meer reageren. Misschien die redenering ook een rol heeft gespeeld bij Dichtbij.
Daarmee haalde hij zowel Dichtbij als Israël erbij, want er is maar één Lobby die structureel pressie uitoefent op media om onwelgevallige uitingen de kop in te drukken.
27 augustus 2014 at 15:42   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
De Völkischer Beobachter was een antisemitische nazikrant die Hitler in 1945 uitriep tot ‘man van de eeuw’.
@Nesccio, uw laatste reactie was nogal tweeslachtig. U noemt ‘peterpc’ en frank bikker ‘schuim’ maar tegelijk raadt u Martine en mij aan om voortaan maar in de VB te gaan schrijven. Niet zo lekker allemaal. Leg eens uit.
27 augustus 2014 at 16:00   /   Beantwoorden  /

[…] (Off-topic. Zie betreffende webpagina voor de complete reacties.)

frank bikker
Dit is een blog over lokale aangelegenheden, en niet over het CIDI,Palestina, algemene FNVzaken die niets met Amstelveen hebben te maken. Er zijn genoeg andere fora, die daar over gaan. Leg je ei daar en niet hier!!
27 augustus 2014 at 18:04   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
@Frank Bikker, als dit een blog voor lokale aangelegenheden is, waarom moest Anonimaatje dan van jou mijn naam googlen op het internet? Wat heeft dat te maken met mijn deelname aan het publieke debat in Amstelveen?
Je schreef over de mensen die op het internet over mij kwaadspreken: “Dat zijn geen meningen van PC of mij, maar van mensen die heel wat meer ervaring hebben in dit soort werk.” Bedoelde je het CIDI en Ratna Pelle? Nogmaals: Wat heeft dat met lokale aangelegenheden te maken?
Jij betrok mijn kritiek op Israël in deze discussie. Ik niet. Het ei dat jij hier deponeert, is rot en stinkt een uur in de wind. Weg ermee.
27 augustus 2014 at 21:31   /   Beantwoorden  /

gjzn
Geachte dame(s) en heren,
is een treffen met tomaten op het rode plein een optie?
Kan mogelijk nader verstaan tot elkaar bevorderen.
27 augustus 2014 at 21:42   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Dus: De gemeentekrant mag burgers zomaar uitsluiten van deelname aan het publieke debat op een door de gemeente gesponsord forum zonder dat er een politieke of journalistieke haan naar kraait.
Hoezo, democratische rechtsstaat? Hoezo, liberaal gemeentebestuur? Hoezo, ‘Vrijheid en Democratie’? Joehoe, raadsleden, bent u daar?!
Dit onderwerp is actueel totdat gemeentebestuur en -raad ons burgerrecht van vrije meningsuiting gaat borgen.
30 augustus 2014 at 11:08   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Ik wist niet dat er een gemeentekrant bestond….
31 augustus 2014 at 14:03   /   Beantwoorden  /

OpenDiscussie
Waarom heer Johan Bos lokt u een discussie uit, terwijl u het antwoord al weet? En vervolgens, als er al reactie komt, doet u dat af als nonsens? U weet namelijk, volgens mij, heel goed dat het lokale suffertje er niet is voor de inwoners, maar voor de handjeklap elite met hun netwerk naar elkaar.
31 augustus 2014 at 18:31   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
De gemeentekrant is het huis-aan-huis-blad (waarvan ik de naam hier niet mag noemen) waarin de officiële bekendmakingen en andere mededelingen van de gemeente staan en dat daarom ook de p.r. van het gemeentebestuur mag verzorgen. Kritiek van burgers op de gemeente en op de lokale bestuurders en raadsleden wordt zo veel mogelijk geweerd.
31 augustus 2014 at 14:53   /   Beantwoorden  /

peterpc
Graag voorbeelden. Iets roepen zonder ook maar enig bewijs is wel heel gemakkelijk.
31 augustus 2014 at 15:12   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Nou ja, als het een lokaal sufferdje is, bestaan de redactie door u genoemde elite uit sufferds. Wilt u daar dan graag bij horen?
1 september 2014 at 17:50   /   Beantwoorden  /

frank bikker
Kritiek van meeschrijvers wordt echt niet altijd geweerd, zie enkele van mijn artikeltjes en dat weet de hr. van Waning heus wel.
31 augustus 2014 at 19:11   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
De gemeente is één van de adverteerders. Dan is het dus ook de Abinakrant, de Van der Hooplaankrant, de Stadshart krant etc.
1 september 2014 at 17:52   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
@JB, opmwrkelijk dat u als journalist geen verschil ziet tussen overheid en particuliere bedrijven. Laat mij u vertellen dat de gemeente een democratische verantwoordelijkheid heeft waarmee het (laten) verbannen van kritische burgers niet strookt.
1 september 2014 at 18:46   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Feit blijft dat zij voor de krant gewoon een van de adverteerders is. Waarom zou die niet voor andere evenzeer buigen als voor de lokale overheid, die overigens – in tegenstelling tot bedrijven – ook nog eens verplicht is in lokale media (er is nog maar één krant) te adverteren. U verwart steeds de democratische verantwoordelijkheid van de overheid met die van media.
2 september 2014 at 11:09   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Mijn verbanning door Dichtbij is het bewijs dat de gemeentekrant geen kritiek op de lokale politiek en journalistiek duldt. Het uitschakelen van oppositie is anti-democratisch en daarom het kenmerk van dictaturen. Kenmerk van democratie is dat het bewind niet bepaalt welke meningen burgers wel of niet mogen uiten.
Lokale democratie is de kern, de basis en de lakmoesproef van een democratie. Zonder de basis van een goed functionerende lokale democratie mist de landelijke democratie een aansluiting met het volk en heeft dus een probleem met haar legitimatie.
@Frank, het selecteren van welgevallige of althans ongevaarlijke kritiek bewijst mijn punt.
31 augustus 2014 at 19:23   /   Beantwoorden  /

OpenDiscussie
Juist heer Waning! Uiteraard, @ gericht aan frank bikker, zijn sommige bijdragen het lokale suffertje waardig, maar neemt niet weg, dat de reacties op ingezonden stukken worden weggecijferd, ofwel weggeband. Maw, men moet het er wel mee eens zijn. Zoniet, dan zijn de rapen gaar.
31 augustus 2014 at 19:38   /   Beantwoorden  /

peterpc
De gemeente krant volgens rvw is de dode bomen uitgave van Dichtbij op internet, waar hij terecht is verwijderd.
M.i. heeft rvw nooit een poging ondernomen om zijn verhaal te doen bij de papieren uitgave.
Dus wederom vuige aantijgingen die kant noch wal raken.
1 september 2014 at 8:59   /   Beantwoorden  /

gjzn
Dichtbij hef de ban op Robert per direct op.
31 augustus 2014 at 19:36   /   Beantwoorden  /

Warhorse
Dichtbij hef de ban op RvW per direct op.
31 augustus 2014 at 19:42   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
“Je account is gebanned, je mag helaas geen reactie plaatsen. voor meer informatie neem contact op met de redactie.”
Deze mededeling krijg ik als ik de website van Dichtbij bezoek.
De redactie van de gemeentekrant heeft mij op deze manier uitgesloten van deelname van het publieke debat op haar forum. Van Faassen noemt dit hierboven een ‘vuige aantijging’, terwijl hij juist degene is die op mijn verbanning heeft aangedrongen.
Op 21/8 schreef Van Faassen op dit forum onder zijn schuilnaam ‘peterpc’:
“rvw, [..] En dat je door mijn toedoen als EVRMxx verbannen werd is zeker door mijn toedoen, na een klacht over je misselmakend gezeur m.b.t. jouw stokpaardjes (vrijheid dit, vrijheid dat etc) terwijl het artikel over De Vliegtuigramp ging. Nog maar een keer, je bent om te kotsen. En dat is ook vrijheid van meningsuiting.”
Vanaf andere adressen kan ik soms – noodgedwongen onder een telkens andere schuilnaam – meedoen aan de openbare discussies, totdat mijn stalkers mij hebben ontdekt:
“Betrapt, citoyen = Robert van Waning. Joehoe redactie, doe eens even verwijderen. Weer eens het IP adres misbruiken van andere mensen?” Zum Kotzen.”
1 september 2014 at 10:35   /   Beantwoorden  /

peterpc
Volgens rvw is de gemeentekrant van papier, want huis aan huis blad. Vervolgens roepen dat hij daar geen ingezonden stukken kwijt kan is natuurlijk onzin. En vuige laster omdat rvw nog nooit daar iets heeft willen plaatsen.
Het gekke is natuurlijk ook dat rvw, de hoeder van de vrije meningsuiting en de verrader van reageerder geuzen namen, moeilijk doet als anderen dat op hem toepassen.
Blijft onverlet, dat het met elk forum waar rvw niet meer mag komen, een stuk beter gaat.
1 september 2014 at 11:53   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Ik ben juist een voorstander van het reageren onder eigen naam omdat schuilnamen vaak worden misbruikt voor scheldpartijen, zoals nu ook weer blijkt.
@Van Faassen, ik vind het dus prima dat u mijn (echte) naam noemt op Dichtbij, want zelf kan ik dat dus niet. Het is nogal logisch dat ik niet gezellig ga meeschrijven in een krant die mij ten onrechte van haar website verbannen heeft.
Deze hetze mag wat mij betreft nu wel weer even stoppen, want dit dient geen ander doel dan Van Faassens persoonlijke wraakzucht vanwege mijn kritiek op Israëls wandaden. Off-topic, dus.
1 september 2014 at 12:40   /   Beantwoorden  /

peterpc
“Het is nogal logisch dat ik niet gezellig ga meeschrijven in een krant die mij ten onrechte van haar website verbannen heeft.”
rvw heeft nog nooit voor zijn verbanning, iets in de krant gezet, dus waarom begint rvw daar dan over?
Mijn kritiek op rvw heeft niets te maken met wat Israel doet, dus waarom dan maar weer beginnen over Israel? Over off-topic gesproken.
Maar ga lekker door met de klaagzangen en gehuil over het ondragelijk onrecht wat je ten deel is gevallen. Wat mij betreft is het wel goed zo.
1 september 2014 at 14:41   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
‘Dat is niet de stad die wij willen,’ zei wethouder Raat in een interview waarin hij reageerde op mijn verzoek in het AVN om alsjeblieft het scooterverbod in het Stadshart te handhaven.
Maar waar gaat dit eigenlijk over? Dichtbij heeft mij niet verbannen omdat ik te weinig in de papieren krant schreef. Die verbanning moet worden opgeheven, want er was geen legitieme reden toe.
Van Faassen is zelf topscorer in verwijderde reacties.
1 september 2014 at 15:31   /   Beantwoorden  /

peterpc
“Dichtbij heeft mij niet verbannen omdat ik te weinig in de papieren krant schreef.”
Dat moeten hele rare medicijnen zijn , die rvw tot zich neemt, als je dit kunt zeggen.
1 september 2014 at 18:06   /   Beantwoorden  /

OpenDiscussie
Aan welke medicijnen denkt u heer van Faassen?
1 september 2014 at 18:17   /   Beantwoorden  /

OpenDiscussie
Leuke discussie jongens. Laten wij doorgaan. Van Faassen zoals deze meneer PC blijkbaar heet heeft dus een enorme invloed op lokale media. Hoe komt dat? Wat is zijn doel? Wat is zijn gedrevenheid om anderen zwart te maken? Waar komt dat uit voort? Is dat jeugd? Wellicht voer voor psychologen?
1 september 2014 at 17:15   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
Volgens Van Faassen ben ik terecht verbannen, maar ik heb nog steeds geen goede reden gehoord. Ik had zijn echte naam genoemd nadat hij mij had beschuldigd van het verraden van Joden en van verzetsstrijders. Toen vond ik het welletjes. Dichtbij koos zijn zijde en schorste mij voor 1 week. Toen ik daartegen bezwaar maakte, verzwaarde community manager Jantine van den Hoven deze sanctie tot een permanente verbanning. Op http://www.amstelveenkanbeter.nl kan je lezen hoe dit ging. Het zwart maken neemt inderdaad ernstige vormen aan. Dit zou nooit anoniem mogen gebeuren.
1 september 2014 at 18:15   /   Beantwoorden  /

OpenDiscussie
Internet is anoniem. Internet kan mensen uitsluiten.Internet kan ook mensen als van Faassen een podium bieden. Beetje slijmen, beetje op de man/vrouw spelen en het onrecht is al verworden tot een item. En mensen die integer zijn tot criminelen ‘veroordelen’. Het zal een eenzame strijd worden. Hopelijk kijken ‘journalisten’ daar doorheen, anders is het slecht gesteld met de onafhankelijke journalistiek.
1 september 2014 at 18:49   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
@JB, de gemeente moet ivm haar democratische opdracht en verantwoordelijkheid niet adverteren in een krant die in strijd handelt met de beginselen en regels van de democratische rechtsstaat.
Dichtbij ontleent aan de gemeentelijke bekendmakingen een onwenselijke monopoliepositie en tevens een status die zij met haar antidemocratische gedrag niet waar maakt.
Een krant die als enige de (inderdaad wettelijk verplichte) publicaties van de gemeente plus de (veelal overbodige) zelfreclame van de bestuurders en lokale politici mag verzorgen, zou geen misbruik mogen maken van haar monopoliepositie.
Niet alleen de overheid maar ook de journalistieke media hebben een democratische verantwoordelijkheid. De journalistiek dankt haar status en voorrechten aan haar functie om als waakhond van de democratie alle machtsvormen (inclusief de media) in onze samenleving kritisch te volgen en (samen met de burgers) weerwerk en tegenspraak te bieden.
Zonder tegenspraak is van democratie geen sprake. Dit besef is nog niet goed doorgedrongen tot onze lokale bestuurders, politici en journalistiek.
2 september 2014 at 12:19   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
U blijft herhalen. Ik wil hier nu echt vanaf. Wij weten het nu wel. De overheid is fout en de media en journalistiek laten zich voor haar kar spannen. U hebt dat nu ook op deze site voldoende keren gezegd en ik krijg klachten van – mogelijk in uw ogen ondemocratische – mensen over uw in steeds dezelfde langdradige bewoordingen gehulde aanmerkingen op de lokale media, die naar uw mening in strijd met de grondwet handelen. Wilt u daar nu mee ophouden, mede in het belang van de democratie, want anderen – die misschien aan de onderwerpen gerelateerde commentaren hebben, blijven erom weg.
2 september 2014 at 14:10   /   Beantwoorden  /

Robert van Waning
JB, u heeft zelf de discussie heropend. Als u mij ervan beschuldigt dingen met elkaar te verwarren, wilt u dan wel mijn verweer hiertegen plaatsen? Ik heb ook niet beweerd dat de overheid fout is etc.
Dat onafhankelijke journalistiek in Amstelveen niet als luis in de pels van de lokale politiek kan functioneren, had u zelf in uw artikel geschreven. Ik heb daaraan toegevoegd dat kritische burgers door de gemeentekrant worden uitgeschakeld.
2 september 2014 at 17:22   /   Beantwoorden  /

Johan Bos
Dat weten wij nu wel. Dichtbij is in uw ogen een gemeentekrant, in de mijne een uitgave van de Telegraaf. Maar zullen we daarover nu stoppen. De standpunten zijn duidelijk, lijkt me.
2 september 2014 at 17:4

Verbannen door Stand.NL (Standpunt NL) vanwege bezwaar tegen anonimiteit.

“Politici, bestuurders en journalisten praten en schrijven ook onder hun eigen naam. Dan mogen wij als burgers niet achter blijven.”
Deze reactie van mij werd op 4 november 2005 door de redactie van Standpunt NL verwijderd, omdat het niet zou slaan op hun stelling
‘In Nederland moet je kunnen zeggen wat je wilt”.

“Op internet is het zeer normaal om actief te zijn onder een schuilnaam. We denken dat het verplicht stellen van een voor- en achternaam teveel zou afschrikken om  deel te nemen aan het forum. [..] U heeft gemeend dit opnieuw in de dagstelling te moeten aandragen wat heeft geleid tot uw schorsing.”
(NCRV Forums, redactie van Stand.nl (Standpunt NL), 4 november 2005.)
Doorgaan met het lezen van “Verbannen door Stand.NL (Standpunt NL) vanwege bezwaar tegen anonimiteit.”

Het migratiedrama van VK Weblog

Lijst van mijn WordPress blogs

VK Weblog, het weblog van de Volkskrant waarop iedereen een weblog kon onderhouden en waarop ook iedereen kon reageren en met elkaar in discussie kon gaan, werd op 21 augustus 2011 opgeheven. Volgens Ombudsman Thom Meens van de Volkskrant waren de weblogs en de reacties daarop het eigendom van de bloggers. Toch deed de Volkskrant het hele zaakje over aan de uitgeverij Sanoma BV, zonder medeweten laat staan instemming van de bloggers. Dit was in strijd met hun eigendomsrechten op de teksten en afbeeldingen. Sanoma BV kreeg het weblog niet van de grond en liet het aan de VK bloggers over om hun teksten alsnog met veel gedoe veilig te stellen. 

Deze hele gang van zaken was in strijd met de eigendomsrechten van de bloggers op de inhoud van hun weblogs. De Volkskrant deed echter alsof zij boven de wet stond en zich niet hoefde te houden aan afspraken, toezeggingen en andermans eigendomsrechten. 

Hieronder staat mijn correspondentie met de Volkskrant waarin ik probeer om de teksten (blogs plus reacties en discussies) van mijn weblog ‘DONQUI’ te kunnen behouden. Ondanks het wangedrag van de Volkskrant is de correspondentie formeel correct gebleven. Mijn mails waren telkens afgesloten met ‘Vriendelijke groeten’ etc. maar om ruimte besparen is dat hieronder weggelaten.

Veel VK webloggers zijn er uiteindelijk op verschillende manieren maar met een gedeelde ergernis en frustratie in geslaagd om hun weblog ergens onder te brengen, veelal bij WordPress.

De ‘migratiesaga’ begint met een ‘belangrijke mededeling’ van Philippe Remarque, hoofdredacteur van de Volkskrant, en eindigt op 28 februari 2013 met de verzuchting van Bvp die acht jaar lang haar weblogs in vertrouwen had ondergebracht bij de Volkskrant:

“Tot mijn grote schrik en verbazing zijn al mijn weblogs echter nu al verdwenen. Ik ben heel boos en verdrietig. Na 8 jaar alles weg. :’-(  “

______________________________
“Belangrijke mededeling: het Volkskrant-blog gaat stoppen. Ik dank u hartelijk voor uw vertrouwen in het Volkskrant-blog in de afgelopen jaren.”
(P. Remarque, hoofdredacteur van de Volkskrant.)
______________________________

Van: Philippe Remarque – de Volkskrant
Verzonden: vrijdag 7 januari 2011 10:45
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: Belangrijke mededeling over VKblog

Beste Volkskrant-blogger,
Via deze mail wil ik u graag persoonlijk op de hoogte brengen van een wellicht vervelende mededeling: het Volkskrant-blog gaat stoppen. Per 1 maart zal de site niet meer toegankelijk zijn, en vervalt de mogelijkheid een weblog bij te houden onder de naam van de Volkskrant.
De reden hiervoor is dat wij het blog helaas niet meer de aandacht en technische ondersteuning kunnen bieden, die het vereist.
Om te voorkomen dat u al uw bijdragen na 1 maart niet meer kunt terugvinden, en u te stimuleren vooral te blijven schrijven, wil ik u graag wijzen op enkele gratis en toegankelijke blog-alternatieven op het web, zoals.
http://wordpress.com/
http://web-log.nl/
Wij onderzoeken nog mogelijkheden om blogs te kunnen bewaren. Mocht u zelf nog goed werkzame tools weten, dan roep ik u op deze de komende maand te delen met uw mede-bloggers in de reactiemogelijkheid onder het moderator-blog van de Volkskrant.
Ik dank u hartelijk voor uw vertrouwen in het Volkskrant-blog de afgelopen jaren.
Hoogachtend,
Philippe Remarque
Hoofdredacteur de Volkskrant

___________________________
“Vanaf dinsdag 23 augustus kunt u een weblog aanmaken op Weblog.nl. Nadat deze geactiveerd is, kunt u daar onder ‘Plugins’ uw volledige VKblog-archief overzetten.
Veel blogplezier bij Weblog.nl.”
____________________________

Beste Volkskrant-blogger,
Zoals we u begin dit jaar al vertelden, gaat VKblog stoppen. In de nacht van zondag 21 op maandag 22 augustus gaat VKblog offline.

Doorgaan met het lezen van “Het migratiedrama van VK Weblog”

Volkskrant-blogs al maanden offline door Web-log.nl

Volkskrant-blogs al maanden offline door Web-log.nl

Bron: http://webwereld.nl/nieuws/110682/volkskrant-blogs-al-maanden-offline-door-web-log-nl.html#

Gepubliceerd: Vrijdag 1 juni 2012
Auteur: Tonie van Ringelestijn

Gebruikers van VKblog, de oude blogdienst van de Volkskrant, hebben na negen maanden hun archieven nog niet terug. Sanoma’s Web-log.nl zou daarvoor zorgen.

Meer dan negen maanden na het sluiten van de weblogdienst van de Volkskrant, VKBlog, zijn de archieven van de weblogs nog altijd niet terug online. Dat had wel allang moeten gebeuren. De Volkskrant kwam overeen met Sanoma dat diens blogdienst Web-log.nl de oude VKblogs zou gaan hosten, maar zicht op een migratie is er nog niet.

Reden voor het aanhoudend offline blijven van de VKblogs is dat Web-log zelf te maken kreeg met een grootschalige migratie-malaise. De blogdienst van uitgeverij Sanoma moest onverwacht en met flinke mankementen over van Typepad naar WordPress. Daardoor waren vorig jaar alle blogs bij Web-log na maanden nog niet volledig hersteld en ging een deel van het materiaal van gebruikers verloren.

Import plug-in beloofd
Na het stopzetten van VKblog maakte uitgever De Persgroep van de Volkskrant bekend dat de gebruikers konden overstappen op Web-log.nl van Sanoma. De stekker ging er eind augustus 2011 uit, maar nog altijd zijn de weblogarchieven van VKBlog niet bij Web-log.nl ondergebracht. Aan de ‘volksbloggers’ is toegezegd dat zij hun Volkskrantblog zouden kunnen importeren in Web-log.nl met een speciale importplugin.
De helpdesk van Weblog.nl (tegenwoordig zonder streepje) liet VKblog-gebruikers deze week abusievelijk weten dat dit niet meer ging gebeuren. “We zouden alleen de mogelijkheid bieden om de Vkblogs te importeren bij Weblog.nl. Dit blijkt nu dus helaas niet mogelijk te zijn. We vinden het heel vervelend dat dit antwoord zo lang op zich heeft laten wachten”, aldus een helpdeskmedewerker.

Doorgaan met het lezen van “Volkskrant-blogs al maanden offline door Web-log.nl”

VK-Weblog dient niet voor kritiek op journalistiek. Of juist wel?

Geplaatst op 19 december 2005 19:07 door Robert van Waning
media –

Weblog dient niet voor kritiek op journalistiek. Of juist wel?

Alle ellende begint  met het onderdrukken van meningen, Bij voorbeeld door VK-columnist Bert Wagendorp en door VK-redacteuren Henk Müller en G-J Bogaerts. 

Bert Wagendorp heeft mij levenslang verbannen van zijn weblog. Dit gebeurde zonder enige aankondiging, laat staan motivering. Hieronder een weergave van de discussie die aan die beslissing voorafging.

Onrecht aandoen is vrij eenvoudig. Vaak is één woord of handeling al voldoende. Zich verweren tegen onrecht of proberen dit ongedaan te maken is een moeizaam, langdurig en meestal hopeloos proces.

Mijn bijdragen zijn altijd gericht op feiten, standpunten en argumenten, en bevatten geen scheldwoorden of onbehoorlijk taalgebruik.  Zij zijn wel kritisch en sommige mensen vinden het gezeur om niks. Mijn vraag is dan of het verboden is om kritisch te zijn en/of te zeuren?

Doorgaan met het lezen van “VK-Weblog dient niet voor kritiek op journalistiek. Of juist wel?”

‘Publiek debat’ in Amstelveen – 2018-1

Reacties RvW op:

Amstelveen.blog.nl stopt en wordt amstelveenblog.nl

Door Johan Bos op 1 april 2018 om 20:45, in de categorie Algemeen.

Omdat de Amstelveense firma Blog Online BV stopt met zogenoemde themablogs, wordt ook amstelveen.blog.nl opgeheven, maar gaat als amstelveenblog.nl gewoon door. Zonder punt tussen amstelveen en blog dus. Aan het nieuwe blog wordt hard gewerkt.
Via een niet eens van een persoonsnaam voorziene email (‘beste blogger’) liet het bedrijf van Ben Blog en diens zoon Ayalon weten dat er aan een slordige veertien jaar samenwerking een einde komt. Zaterdag is de laatste dag. Lokaal nieuws is in het vervolg te vinden op amstelveenblog.nl. Juridisch heeft het Amstelveense bedrijf zich aan de contractueel verplichte opzegtermijn gehouden. “Moreel is een toch wat ander verhaal”, vindt redacteur Johan Th. Bos. Hoewel in de mail van Blog Online stond dat de bloggers er met vragen en opmerkingen terecht konden, kreeg amstelveen.blog.nl geen antwoord op een reeks van mails en bleek het bedrijf ook telefonisch onbereikbaar. [..]
Kortom: Amstelveen blog zet er een punt achter. Die staat niet meer in het midden. http://www.amstelveenblog.nl is nu nog makkelijker te vinden.

Reacties (selectie):

App [schuilnaam van Robert van Waning, ivm verbanning door Johan Bos (vanwege een aanklacht bij het OM wegens smaad) gedwongen om een schuilnaam te gebruiken]
De gebruiksvoorwaarden van amstelveenblog.nl zal ik met belangstelling bestuderen. De betrouwbaarheid, geloofwaardigheid en het belang van het weblog hangt immers af van de handhaving daarvan.
Het VK Weblog van de Volkskrant werd destijds ook opeens opgeheven. De weblogs en de discussies werden met veronachtzaming van de auteursrechten verkwanseld aan Sanoma BV die het hele zaakje vervolgens met veel gestuntel verdonkeremaande. Dankzij alerte en kundige medebloggers konden mijn weblogs worden overgeheveld naar donqui.nl, een handig archief voor wie wat op mij wil aanmerken.
Meningsuitingen zijn bij marktpartijen niet in goede handen.
30 maart 2018 at 21:31 / Beantwoorden /

Doorgaan met het lezen van “‘Publiek debat’ in Amstelveen – 2018-1”

Klacht bij O.M. tegen Amstelveen.blog ivm laster, smaad cq belediging

Aan: Politie Amstelveen, De heer Frits Kraamwinkel, Operationeel expert GGP
Van: R.Ch. van Waning
Amstelveen, 20 april 2017

Betreft: Klacht bij het Openbaar Ministerie inzake laster, smaad cq belediging.

Hierbij dien ik een klacht in tegen de heer Johan Th. Bos (hierna: Johan Bos, Bos en op het weblog: JB), oud-journalist, blogger en beheerder van de website Amstelveeen.blog.nl, vanwege het bewust toelaten van lasterlijke beledigingen (‘antisemiet’) op zijn openbare (want voor iedereen toegankelijke) discussieforum.

‘Antisemiet’ is een lasterlijke beschuldiging van een onwaar feit die nooit wordt gestaafd (en ook niet kán worden gestaafd) aan de hand van uitlatingen en/of gedragingen van mij zelf, waar en wanneer dan ook. De bedoeling ervan is om mij te beschadigen en mij de mond te snoeren vanwege mijn meningsuitingen die sommige mensen niet welgevallig zijn.

Ik verafschuw iedere vorm van minachting en discriminatie van mensen vanwege hun afkomst of religie of om welke onveranderlijke reden dan ook. Ik verwerp antisemitisme en alle andere vormen en uitingen van racisme. Ik wil – met inachtneming van wet en fatsoen – in vrijheid mijn mening kunnen uiten over de vele manieren waarop de staat Israël de nakomelingen van de oorspronkelijke Arabische bewoners van het voormalige Palestina discrimineert, onderdrukt en berooft van land, huizen, etc. en van een toekomstperspectief.

Iedereen die dit doet, krijgt echter te maken met verdachtmakingen en persoonsgerichte kritiek.  Dit is wat oud-premier A.A.M. (Dries) van Agt hierover schreef in zijn boek
‘Een Schreeuw om Recht. De tragedie van het Palestijnse volk’:

“Sinds ik het wangedrag van de staat Israël jegens het Palestijnse volk luidop aan de orde heb gesteld, word ik door de protagonisten van die staat onder vuur genomen. Dat was te voorzien. Wie kaatst moet de bal verwachten. Het debat wordt echter vergiftigd wanneer er op de man wordt gespeeld.   Dat gebeurt wanneer pogingen worden ondernomen om mijn geloofwaardigheid als boodschapper aan te tasten, in plaats van te opponeren tegen de inhoud van de boodschap zelf.” (pag. 237)

En:

De vuigst denkbare betichting is die van een antisemiet te zijn.” (pag. 259)

Op het internet komt het Israëlisch-Palestijnse conflict regelmatig ter sprake. Aangezien ik onder mijn eigen naam deelneem aan die publieke debatten, heb ik een ruime ervaring opgedaan met wat oud-premier Van Agt beschrijft.

Doorgaan met het lezen van “Klacht bij O.M. tegen Amstelveen.blog ivm laster, smaad cq belediging”

Uitgelicht

‘Publiek debat’ in Amstelveen, 2017-2, vanaf 1/4/2017. (Verbannen.)

Archief van mijn bijdragen vanaf April 2017.
(Shortlink: https://wp.me/p1mUd8-1FJV )

Bijdragen RvW aan publiek debat in Amstelveen:
 2015-3   2016-1   2016-2   2016-3   2016-4    2017-1 , 2017-2

Censuur vooraf en uiteindelijk verbanning..
Het beleid van Amstelveen.Blog mbt reacties is eind maart 2017 ingrijpend gewijzigd:
Reacties worden eerst door Johan Bos inhoudelijk beoordeeld en pas na zijn toestemming onder diens artikel cq column geplaatst. Ook fatsoenlijke inhoudelijke on-topic reacties werden vanaf dat moment geweigerd. Soms duurt die censuur (zoek: #Censuur) vooraf meer dan vier uur. Van een open democratisch publiek debat is op die manier geen sprake meer. Daarmee is actieve deelname aan dit forum vrijwel zinloos is geworden.

Dat maakt het een beetje minder erg dat Johan Bos besloten heeft om mij van zijn forum te verbannen. In de discussie over het artikel Amstelvener in NIW: Van Agt is antisemiet’ had ik namelijk bezwaar gemaakt tegen anonieme lasterlijke aantijgingen die Bos pas verwijderde nadat ik had aangekondigd hierover een klacht in te dienen bij het Openbaar Ministerie. In verband met mijn verbanning kan ik niet meer onder mijn eigen naam reageren en deelnemen aan het lokale publieke debat op het enige forum in Amstelveen. Ik doe dat nu met de nickname ‘App’ en iedereen weet gelukkig dat ik dat ben. Ik houd namelijk niet van geheimzinnigheid.

Hieronder staan mijn bijdragen aan discussies over de volgende artikelen en columns op Amstelveen.blog v/a 1 april 2017
(Kopieer de titel en g
ebruik Ctrl+ F om de blogs+reacties te vinden.)

. Amstelvener in NIW: ‘Van Agt is antisemiet’ (15 april 2017)
. Eindelijk woningen op A3-tracé (12 april 2017)
. Raadsleden trekken aan dode paarden (10 april 2017)

Doorgaan met het lezen van “‘Publiek debat’ in Amstelveen, 2017-2, vanaf 1/4/2017. (Verbannen.)”