Publiek debat in Amstelveen, 2015-3.

Archief van mijn bijdragen vanaf  october  2015 t/m december 2015.

Bijdragen RvW aan publiek debat in Amstelveen in andere periodes:
2015-3  2016-1    2016-2   2016-3   2016-4    2017-1

“Mij  gaat het vooral om de waardering van het vrije debat als vehikel van maatschappelijke vooruitgang.” (Wouter Bos.)

Een krant die kritische meningen onderdrukt, heeft geen bestaansrecht.” (Van Thillo.).

Doorgaan met het lezen van “Publiek debat in Amstelveen, 2015-3.”

Mag een redactie onwelgevallige reacties verwijderen? Argumenten vóór en tegen.

Shortlink: http://wp.me/p1mUd8-1EPf

‘De Volkskrant mag lezersreacties verwijderen‘ .  Hierin stond een samenvatting van de beslissing van de Raad voor de Journalistiek inzake mijn klacht over het verwijderen van een reactie van mij op het hoofdredactioneel commentaar van 6 februari 2008. Dit werd als volgt ingeleid:

“Een geplaatste reactie op deze site is vergelijkbaar met plaatsing van een ingezonden brief in de papieren krant. Zoals het de redactie vrij staat een ingezonden brief niet te plaatsen in haar papieren krant, kan zij tevens een op de website verschenen lezersreactie verwijderen.”

Op dit artikel volgde een levendige discussie met in totaal 179 reacties. Deze zijn echter – net als het VK Weblog – door de krant verdonkeremaand en dus niet meer te vinden in het archief.Omdat ik ze destijds echter had geprint en nu ook heb gescand, zijn die reacties en discussiebijdragen hier te lezen.

In dit hoofdstuk staan de argumenten van voorstanders van vrijheid van meningsuiting. Wie wil weten van wie ze afkomstig zijn, kan de zoekfunctie gebruiken in bovengenoemd hoofdstuk waarin de complete discussie staat. Doorgaan met het lezen van “Mag een redactie onwelgevallige reacties verwijderen? Argumenten vóór en tegen.”

Reacties op uitspraak van RvdJ dat reactie op website gelijk is aan ingezonden brief.

Shortlink naar dit weblog

Op 23 mei 2008 had ik een klacht ingediend bij de Raad voor de Journalistiek omdat de redactie van de Volkskrant een reactie van mij op het hoofdredactioneel commentaar van 6 februari 2008 had verwijderd. (Zie: ..) De Raad oordeelde dat mijn klacht ongegrond was.

Op 25 augustus 2008 publiceerde de Volkskrant deze beslissing van de Raad integraal op haar website onder titel ‘De Volkskrant mag lezersreacties verwijderen. De beslissing werd als volgt samengevat:

“Een geplaatste reactie op deze site is vergelijkbaar met plaatsing van een ingezonden brief in de papieren krant. Zoals het de redactie vrij staat een ingezonden brief niet te plaatsen in haar papieren krant, kan zij tevens een op de website verschenen lezersreactie verwijderen.”

Op dit artikel volgde een levendige discussie met in totaal 179 reacties. Deze zijn echter niet meer te vinden via de zoekfunctie van het archief van de krant. Waarschijnlijk zijn ze verwijderd, zoals ook het totale Volkskrant Weblog met alle blogs en discussies is verdonkeremaand. Doorgaan met het lezen van “Reacties op uitspraak van RvdJ dat reactie op website gelijk is aan ingezonden brief.”

Smaad, laster en beledigingen verstoren publieke discussies.

Laster, smaad en persoonlijke beledigingen maken deelname aan openbare discussies onaantrekkelijk.

Het deelnemen aan het ‘publieke debat’ in openbare (want voor iedereen toegankelijke) reactie- en discussieruimten wordt niet alleen bemoeilijkt door redacties en (altijd anonieme) moderatoren die onwelgevallige meningsuitingen weigeren of verwijderen, maar ook door andere reageerders en discussieerders die door middel van smaad en laster trachten om je de mond te snoeren. Volgens de Huisregels of Gebruiksvoorwaarden van het forum is dit niet toegestaan, maar die regels worden vaak niet gehandhaafd. De reden hiervan kan zijn dat de beheerders denken dat ook laster en smaad onder de vrijheid van meningsuiting vallen, maar het kan ook zijn dat zij het wel prima vinden dat een kritische lastpak met dwarse ideeën het zwijgen wordt opgelegd.

Doorgaan met het lezen van “Smaad, laster en beledigingen verstoren publieke discussies.”

Verbannen door Dichtbij.

In april 2014 werd ik verbannen door de redactie van Dichtbij/Amstelland. Sindsdien verscheen de volgende mededeling als ik de webpagina van dit [inmiddels opgeheven] lokale medium bezocht:

“Je account is gebanned, je mag helaas geen reactie plaatsen. Voor meer informatie neem contact op met de redactie.”

Mijn herhaalde verzoeken aan de redactie van Dichtbij om meer informatie en om die onverdiende en onterechte verbanning op te heffen, werden niet beantwoord. Het lijkt wel alsof ik iets verschrikkelijks heb gedaan. Oordeel zelf.  Doorgaan met het lezen van “Verbannen door Dichtbij.”

Persvrijheid wordt misbruikt om meningsuitingen van burgers te onderdrukken.

Persvrijheid is er voor media en journalistiek. Die wordt dus goed bewaakt en beschermd, want daar zorgen zij zelf wel voor. Dit bleek ook wel uit het commentaar van de burgemeester op het voorval waarover Geertje Visser (http://redigeertje.wordpress.com) schreef in haar column op Dichtbij/Amstelland onder de titel `Disclaimer`..

In onze mediacratie is een goede relatie met de pers van levensbelang voor iedere politicus, bestuurder en ondernemer. Met die persvrijheid zit het in ons land dus wel goed.

Met het grondrecht van burgers op vrije meningsuiting (`behoudens ieders verantwoordelijkheid voor de wet`) is het in de praktijk een stuk beroerder gesteld. Deze vrijheid kan en mag namelijk willekeurig door redacties en (meestal anonieme) moderatoren worden beknot vanwege onwelgevalligheid, dus als een bepaalde uiting hun om een of ander reden niet bevalt. Bij voorbeeld als er kritiek wordt geleverd op een bevriende politicus of op de redactie.

Doorgaan met het lezen van “Persvrijheid wordt misbruikt om meningsuitingen van burgers te onderdrukken.”

Spamblogs saboteren het VK weblog. Wie zit daar achter?

Op de voorpagina van het VK Weblog staan steeds vaker en steeds meer ‘spamblogs’. Hieronder zet ik er een paar die ik zojuist (13/4, 15:45 uur) heb gekopieerd. Deze spamblogs zijn hinderlijk en zij maken het VK weblog onoverzichtelijk. Zij saboteren zelfs het VK weblog. Kennelijk zijn bepaalde mensen niet tevreden over de discussies die er worden gevoerd. Wie zou daar achter zitten? Hoewel directie en (hoofd)redactie van de Volkskrant het VK weblog als een last en misschien zelfs als een bedreiging zijn gaan beschouwen en zij er dus van af willen, heb ik zojuist aan de internetredactie gevraagd om dit niet te doen door middel van ‘Verelendung’ en afschrikking.

Spamblogs op voorpagina van VK weblog op 13 april 2011 om 15:45 uur:

Hiram liusingryce

Door tilolassay – woensdag 13 april 2011 14:20 – 0 reacties
Bachelors degree in psychology jobs Mahogany birthday e cards Fha and va bad credit mortgage loans Mortgage interest schedule Awesome hand job movie Honda garden master Down syndrome growth chart Northeast psychological association salem Microsoft office 2007 enterprise turkish version keygen onl

Doorgaan met het lezen van “Spamblogs saboteren het VK weblog. Wie zit daar achter?”

Verbannen vanwege kritiek op een column. Kan het gekker?

Eind november 2009 werd ik door de Volkskrant voor onbepaalde tijd verbannen uit de openbare ruimte voor publiek debat op haar website. Dit gebeurde zonder deugdelijke motivatie, zonder mogelijkheid van verweer en zonder opgave van strafduur. Dit is de manier waarop de Volkskrant als journalistiek medium in de praktijk omgaat met de vrijheid van (inhoudelijke en fatsoenlijke) meningsuiting van haar kritische lezers. Dit is de praktijk in onze zogenaamde ‘democratische rechtsstaat’. Ons belangrijkste, fundamentele en ‘onvervreemdbare’ recht op vrije expressie wordt niet beknot door de staat maar door de ‘vrije pers’ die misbruik maakt van haar middelen en mogelijkheden zonder dat daar een haan naar kraait.

De uitgebreide kroniek van mijn verbanning door de Volkskrant gedurende anderhalf jaar is te lezen op: ‘Verbannen door de Volkskrant vanwege meningsuiting’.

Doorgaan met het lezen van “Verbannen vanwege kritiek op een column. Kan het gekker?”

STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!

Als alle VK webloggers tegelijk een dergelijke koptekst maken en versturen, al of niet met daaronder een persoonlijke verklaring waarom volgens hem/haar het VK weblog behouden moet blijven, op zijn minst als raadpleegbaar archief met de bestaande url (zodat alle links die ernaar verwijzen, blijven werken) en het liefst in zijn huidige opzet en vorm, dan vormt de voorpagina van het VK weblog één grote aanklacht van de cynische en liefdeloze manier waarop wij worden gedumpt, al onze uitingen en discussies worden verdonkeremaand en al onze rechten (contractuele, auteursrechtelijke, democratische, grondwettelijke, etc.) worden veronachtzaamd.

Bovenstaande koptekst is natuurlijk voor verbetering vatbaar, zoals iedere opvatting, mening, standpunt en uiting. Het moet eruit zien als een Museumplein of Malieveld vol spandoeken:

STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!


STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!
Doorgaan met het lezen van “STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!”

Hoe zit het nu met de 'burgerjournalistiek'? Is die nu dood verklaard of heeft die nooit bestaan?

Hoe zit het nu eigenlijk met de ‘burgerjournalistiek’ of ‘civic journalism’? Bestaat die nog? Heeft die ooit bestaan?

Ik heb het begrip ‘burgerjournalistiek’ altijd opgevat als net zo’n oxymoron als ‘burgergeneeskunde’. Burgers zijn burgers en journalisten zijn journalisten, ‘and never the twain should meet’.

Toch is het jammer dat burgerjournalistiek – of die term nu goed of fout werd geïnterpreteerd – met het stoppen van het VK weblog dood verklaard lijkt te zijn.

In de reactieruimte onder het weblog ‘Op zoek naar symbiose’ van G-J Bogaerts van 30 juni 2006 schreef ik op 30 juni 2006 16:56 uur:

“GJB noemt de journalistiek ‘een servicegericht beroep’. Dat is niet te merken in situaties waarin burgers een beroep doen op begrip en medewerking van de journalistiek. De bejegening is dan meestal hooghartig, narrig en onwillig.

Met de term ‘civic journalism’ werd oorspronkelijk juist een journalisme bedoeld die de maatschappij en de politiek (weer) vanuit het standpunt van de burgers bekijkt en beoordeelt, en zichzelf niet verheft tot een soort ongekozen volksvertegenwoordiger, onbenoemd bestuurder en niet-beëdigde rechter.

Burgerjournalistiek in de oorspronkelijke betekenis van het woord is inderdaad wél servicegericht. De meeste journalisten voldoen echter niet aan dat criterium.

Doorgaan met het lezen van “Hoe zit het nu met de 'burgerjournalistiek'? Is die nu dood verklaard of heeft die nooit bestaan?”