Categorie: Media

'Ondertussen .. ' (Noam Chomsky & Ilan Pappé, 'Gaza in crisis'.)

“Meanwhile, the reality in the occupied territories changed as well – the settlement project expanded to such proportions that it simply accentuated the humilating nature of the new Israeli proposal for peace. [..]

The expansion of Israeli settlements, the enclaving of Palestinian ‘autonomous’ areas within the settlements, military bases, and highways were not combined with any solution for Jerusalem or the refugee problem. [..]

The new prescription was a lasting peace based on a Palestinian state stretching over 12 percent of historical Palestine, with no real sovereignty or economic independence and, of course, with no solution for the fate of Jerusalem or the refugee problem.

Again, the developing reality on the ground was grimmer than the words on pages. Gaza became a huge prison camp, bombarded and starved, with American official and civil society alike blindly standing by. But, who knows, they may still find a Palestinian who will call it an acceptable solution.”

(Uit: Noam Chomsky & Ilan Pappé, ‘Gaza in crisis’, 2010, pag 53 – 55)

Doorgaan met het lezen van “'Ondertussen .. ' (Noam Chomsky & Ilan Pappé, 'Gaza in crisis'.)”

'Afkeer van democratie is bij de elite de norm,' zegt Noam Chomsky.

Noam Chomsky zei in zijn lezing van afgelopen zondag in de Westerkerk:

“Ondersteuning van democratie is op papier het domein van ideologen en propagandisten. In de echte wereld is een afkeer van democratie bij de elite de norm. Het bewijs is overstelpend dat de democratie wordt gesteund voor zover de economische belangen van de elite niet worden geschaad – een conclusie die in serieuzere beschouwingen met tegenzin wordt erkend.”

Volgens Chomsky beschouwt een een overweldigende meerderheid van de Arabieren de VS en Israël als hun grootste en directe bedreiging. Slechts 10 procent van hen ziet Iran als een bedreiging. Dat is niet bepaald een standpunt dat door de opiniesectie van de VK wordt gedeeld, laat staan uitgedragen. In deze krant stond dan ook geen woord over de lezing van Noam Chomsky. Deze is wel (gedeeltelijk) te lezen in NRC Next van vanochtend (15/3) onder de titel De elite zit niet op democratie te wachten.’ Zolang het geld regeert, hoeft de Arabische bevolking zich geen illusies te maken, zegt Noam Chomsky.’ De volledige tekst is (in het Engels) te lezen op www.nrcnext.nl .

De manier waarop de VK dit weblog en de reacties op VK Opinie behandelt, bevestigt het oordeel van Noam Chomsky over de anti-democratische instelling van de elite.

Doorgaan met het lezen van “'Afkeer van democratie is bij de elite de norm,' zegt Noam Chomsky.”

STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!

Als alle VK webloggers tegelijk een dergelijke koptekst maken en versturen, al of niet met daaronder een persoonlijke verklaring waarom volgens hem/haar het VK weblog behouden moet blijven, op zijn minst als raadpleegbaar archief met de bestaande url (zodat alle links die ernaar verwijzen, blijven werken) en het liefst in zijn huidige opzet en vorm, dan vormt de voorpagina van het VK weblog één grote aanklacht van de cynische en liefdeloze manier waarop wij worden gedumpt, al onze uitingen en discussies worden verdonkeremaand en al onze rechten (contractuele, auteursrechtelijke, democratische, grondwettelijke, etc.) worden veronachtzaamd.

Bovenstaande koptekst is natuurlijk voor verbetering vatbaar, zoals iedere opvatting, mening, standpunt en uiting. Het moet eruit zien als een Museumplein of Malieveld vol spandoeken:

STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!


STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!
Doorgaan met het lezen van “STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!”

Hoe zit het nu met de 'burgerjournalistiek'? Is die nu dood verklaard of heeft die nooit bestaan?

Hoe zit het nu eigenlijk met de ‘burgerjournalistiek’ of ‘civic journalism’? Bestaat die nog? Heeft die ooit bestaan?

Ik heb het begrip ‘burgerjournalistiek’ altijd opgevat als net zo’n oxymoron als ‘burgergeneeskunde’. Burgers zijn burgers en journalisten zijn journalisten, ‘and never the twain should meet’.

Toch is het jammer dat burgerjournalistiek – of die term nu goed of fout werd geïnterpreteerd – met het stoppen van het VK weblog dood verklaard lijkt te zijn.

In de reactieruimte onder het weblog ‘Op zoek naar symbiose’ van G-J Bogaerts van 30 juni 2006 schreef ik op 30 juni 2006 16:56 uur:

“GJB noemt de journalistiek ‘een servicegericht beroep’. Dat is niet te merken in situaties waarin burgers een beroep doen op begrip en medewerking van de journalistiek. De bejegening is dan meestal hooghartig, narrig en onwillig.

Met de term ‘civic journalism’ werd oorspronkelijk juist een journalisme bedoeld die de maatschappij en de politiek (weer) vanuit het standpunt van de burgers bekijkt en beoordeelt, en zichzelf niet verheft tot een soort ongekozen volksvertegenwoordiger, onbenoemd bestuurder en niet-beëdigde rechter.

Burgerjournalistiek in de oorspronkelijke betekenis van het woord is inderdaad wél servicegericht. De meeste journalisten voldoen echter niet aan dat criterium.

Doorgaan met het lezen van “Hoe zit het nu met de 'burgerjournalistiek'? Is die nu dood verklaard of heeft die nooit bestaan?”

Het VK weblog verdient als uiting en als tijdsdocument een plaats in het archief van de krant.

Deelnemers van het weblog op de website van de Volkskrant ontvingen van hoofdredacteur Philippe Remarque, de ‘wellicht vervelende mededeling’ dat de krant per 1 maart a.s. gaat stoppen met het weblog op de website van de krant. Als het aan Remarque ligt, zullen de vele duizenden weblogs sinds 2005, met persoonlijke ervaringen en ontboezemingen, politieke opvattingen, kritieken, foto’s, films, geluidsfragmenten ook niet meer toegankelijk zijn. De krant biedt geen middelen en mogelijkheden aan voor het overhevelen en voortzetten van de weblogs in hun huidige vorm.

“De reden hiervoor is dat wij het blog helaas niet meer de aandacht en technische ondersteuning kunnen bieden, die het vereist,” schrijft Philippe Remarque aan de vele trouwe bloggers van zijn krant. En verder, ‘adding insult to injury‘:
“Ik dank u hartelijk voor uw vertrouwen in het Volkskrant-blog de afgelopen jaren.”

Remarque schreef nog net niet ‘Bekijk het maar’, maar het kwam er wel op neer.

Bij de opheffing van de weblogs en waarschijnlijk ook die van de reactieruimten en discussieplatforms op de website van de krant en bij de samenvoeging en verhuizing van de internetredacties spelen de belangen van de ‘gewone mensen’ geen rol van merkbare betekenis. Zij zijn dan misschien wel mensen, sociale wezens, burgers en lezers die als bloggers, reageerders en discussieerders deelnemen aan het fameuze ‘publieke debat’, maar voor de Volkskrant tellen zij voortaan alleen nog mee als betalende abonnees en als doelgroepen voor advertenties en reclamecampagnes.

Doorgaan met het lezen van “Het VK weblog verdient als uiting en als tijdsdocument een plaats in het archief van de krant.”

Ook een krant moet zich aan de (Grond)wet houden.

Of blogs, reacties en discussiebijdragen waar of onwaar zijn, van hoog of laag niveau of interessant of niet, mag geen verschil maken voor ieders grondwettelijk recht om ze als zijn of haar meningen te uiten.

Zelfs de vraag of anderen het eens zijn met bepaalde opvattingen en meningen, mag niet van invloed zijn op de mogelijkheden om ze op een openbaar platform te publiceren.

Sommige bloggers, reageerders en discussieerders vinden mijn protesten tegen mijn permanente verbanning ‘obsessief’ en ‘gezeur’. Moet ik mij dan maar bij mijn veroordeling neerleggen, ook als die aantoonbaar onterecht en zelfs (door de manier waarop) onrechtmatig is? De media besteden altijd veel aandacht aan gerechtelijke dwalingen. Wel, redacties dwalen ook wel eens. Soms zelfs opzettelijk.

Ruim een jaar geleden kreeg ik een ip-ban vanwege een kritische inhoudelijke reactie op een column waarin volgens mij sprake was van ‘framing’ *). Sindsdien kan ik thuis niet meer inloggen om te reageren of om mee te discussiëren. Daarvoor moet ik met mijn laptop naar openbare gelegenheden met WiFi en telkens opnieuw registreren met een nieuw e-mail adres en een nieuwe versie van mijn naam. Alleen omdat ik mijn mening had geuit. Is dit Nederland?

Doorgaan met het lezen van “Ook een krant moet zich aan de (Grond)wet houden.”

"Onze excuses voor het ongemak en vooral voor het beschamen van uw vertrouwen."

“Om te voorkomen dat u al uw bijdragen na 1 maart niet meer kunt terugvinden, en u te stimuleren vooral te blijven schrijven, wil ik u graag wijzen op enkele gratis en toegankelijke blog-alternatieven op het web,” schrijft hoofdredacteur Philippe Remarque, brenger van het slechte nieuws dat de VK de stekker eruit trekt.

Dit is in tegenspraak met zijn mededeling dat de site na 1 maart niet meer toegankelijk zal zijn. Dit betekent toch dat wij dan onze blogs niet meer kunnen terugvinden? Heeft hij enig benul hoeveel werk en tijd in die weblogs en alle discussies zit?

Deze beslissing en met name de ontbrekende voorziening voor een overdracht van alle teksten (blogs, foto’s, reacties en discussies) is de zoveelste daad van onzorgvuldigheid en onbetrouwbaarheid van de VK-redactie.

Doorgaan met het lezen van “"Onze excuses voor het ongemak en vooral voor het beschamen van uw vertrouwen."”

'Gedram' noemde VK's opiniechef het boek 'Oorlog als er vrede dreigt' van Anja Meulenbelt. Ach ja..

’Gedram van Anja’ noemde VK’s opiniechef Henk Müller het boek ‘Oorlog als er vrede dreigt’ van Anja Meulenbelt, dat gaat over Israël en ‘het Palestijnse probleem’.

Müller noemt die aanhalingstekens in de subtitel veelzeggend:

“De teneur is dat je zielige Palestijnen hebt die niets liever willen dan burgers te zijn van een democratische staat – en kwaadwillende Israëli’s die nog liever oorlog voeren dan Palestijnen hun rechten te geven.”

Volgens Henk Müller maakt Meulenbelt een ‘karikatuur van een complex probleem’:

“Niet dat ze niet af en toe een punt scoort, maar haar eenzijdig begrip maakt de lezer murw.”

Die ‘karikatuur’ is ondertussen wel toegelicht met 685 eindnoten en gebaseerd op een literatuurlijst die 489 bronnen omvat..

De manier waarop Müller het magistrale werk van Anja Meulenbelt afkraakte, riep  herinneringen op aan het vernietigende oordeel van VK-columniste Anet Bleich over het stevig gedocumenteerde boek ‘Beyond Chutzpah’ van Norman G. Finkelstein: “Broddelwerk.”

Doorgaan met het lezen van “'Gedram' noemde VK's opiniechef het boek 'Oorlog als er vrede dreigt' van Anja Meulenbelt. Ach ja..”

Als banneling mag je de Volkskrant zelfs niet lézen. Onvrijheid van meningsvorming?

In verband met mijn verbanning mag ik zelfs de opiniepagina’s van de Volkskrant op het internet niet lézen. Telkens als ik het adres van de opiniepagina (inclusief Commentaar en Columns) intyp, word ik door het systeem omgeleid naar de nieuwspagina.

Ook het archief van de Volkskrant is voor mij kennelijk geblokkeerd, want ik krijg alleen de eerste tien zoekresultaten te zien. Het archief is een normale service waarvan alle VK-abonnees gebruik mogen maken. En verder mag ik  ‘natuurlijk’ ook niet meer reageren op opiniestukken en deelnemen aan het publieke debat op de daarvoor bedoelde openbare discussieplatforms op de internetsite van de krant. Dit gaat wel erg ver. Ondertussen haalt de abonnementen-adminstratie nog wel steeds periodiek het volledige abonnementsgeld van mijn bankrekening..

Volgens de huidige moderator heeft de krant zelfs niet de mogelijkheid om het lezen van de opiniepagina’s te blokkeren, maar toch gebeurt dit. Ik kan die pagina’s overal vandaan lezen maar niet vanaf mijn eigen pc thuis. Het heeft dus wel degelijk te maken met mijn IP-ban. De huidige moderator kan en/of wil die verbanning niet opheffen omdat die door haar voorganger Henk Müller is opgelegd en die staat boven alle wetten. Volgens ombudsman Thom Meens heeft de blokkade niets te maken met mijn IP-ban maar zit er gewoon een ‘fout in het redactiesysteem’. Zo’n ombudsman is een geweldige steun voor burgers die door de macht worden gemangeld..

Doorgaan met het lezen van “Als banneling mag je de Volkskrant zelfs niet lézen. Onvrijheid van meningsvorming?”

Modetator of dicterator? Moderator is concierge, stadswacht, soms politie-agent, maar geen baas.

Gedachten zijn vrij. Meningen ook, maar dan wel binnen bepaalde grenzen. Die zijn deels wettelijk bepaald en deels afhankelijk van de omstandigheden. Sommige meningsuitingen zijn wettelijk verboden, andere zijn hoogstens onverstandig. Daartussen ligt nog een heel scala van enerzijds rechten en anderzijds beperkingen van vrije meningsuiting. In situaties waarin om welke reden dan ook beperkingen worden opgelegd aan dat grondrecht, dienen die voor alle betrokken partijen duidelijk te zijn. Dat de gebruiksvoorwaarden van de Volkskrant niet aan die eis voldoen, blijkt wel uit de discussie die hierover al vele jaren wordt gevoerd.

Hieronder geef ik een paar VK weblogs die hierover gaan.

Ik hoop dat de laatste woorden over deze omstreden kwestie nog niet zijn geschreven (of inmiddels al weer zijn verwijderd).

Waarom de Volkskrant niet vrij is om te censureren.
dinsdag 29 juni 2010 20:13 door Mihai Martoiu Ticu
Tags: vkblog, redactie vkblog, moderatie, volkskranblog
Kan de Volkskrant zomaar met hemelse almacht de scepter op het forum en weblog zwaaien? Ik denk van niet. Je zou kunnen zeggen dat de Volkskrant-site privébezit is van de krant. Wie betaalt bepaalt. Dat zou waar zijn als de site inderdaad een gesloten clubje zou zijn, met een beperkte deelnemende elite, met clubpasjes, conciërge en wachthonden. Dat is echter niet het geval.