Categorie: Journalistiek

Rechtsongelijkheid in het publieke debat. (Columnisten zijn slechts betaalde bloggers.)

Geachte Ombudsman,

U schrijft:

“U bent al vaker gewaarschuwd niet op de man te spelen. U hebt iets tegen Paul Brill, maar ik zie niet in waarom dat iedere keer weer moet worden uitgevent in de krant.”

Hopelijk bent u zo sportief om toe te geven dat u zich hebt vergist. Ik had namelijk de naam van Paul Brill in mijn reactie op het Commentaar van 31/3 helemaal niet genoemd! (Zie hieronder)

Als ik verbannen word vanwege mijn verdediging van de (door Henk Müller verwijderde) reactie van ‘Nachtbril’, dan is dit vergelijkbaar met het straffen van Abraham Moszkowicz voor de misdaden van zijn cliënten. Aan uw rechtsbesef schort echt wel het een en ander.

Wilt u alstublieft antwoord geven op mijn vraag waarom persoonlijke aanvallen bij columnisten een toelaatbare ‘stijlfiguur’ wordt gevonden (zie e-mail Henk Müller) terwijl reageerders erom kunnen worden verbannen? Die rechtsongelijkheid in het publieke debat is een interessant onderwerp voor een column van de Ombudsman.

Doorgaan met het lezen van “Rechtsongelijkheid in het publieke debat. (Columnisten zijn slechts betaalde bloggers.)”

Wat columnisten mogen, mogen reageerders zeker: In vrijheid hun mening uiten.

Van: henk müller [websiteredacteur van de Volkskrant]
Verzonden: dinsdag 31 maart 2009 22:05
Aan: Robert van Waning

Onderwerp: waarschuwing

Geachte Heer,

Ik ben de nieuwe websiteredacteur VK-opinie en heb gemeend dat u terug moest kunnen komen.

Ik waarschuw u.

Tot nu toe zijn uw reacties geen enkel probleem.

U valt Nachtbril bij, dat is uw goed recht, ik heb zijn bijdrage verwijderd omdat hij op de man speelt. U mag vinden wat u wil van het commentaar, maar het wordt door een aantal mensen geschreven, en ik kan u uit eigen ervaring zeggen dat dat niet per se Paul Brill is.

Als u het niet eens bent met het commentaar, geen probleem. Maar u gebruikt een ad hominem argument om het commentaar te bekritiseren. Als u meent op de man te moeten blijven spelen, ban ik u.

m vr gr
Henk Müller

Doorgaan met het lezen van “Wat columnisten mogen, mogen reageerders zeker: In vrijheid hun mening uiten.”

Censuur en verbanning: De terreur van de willekeur.

Shortlink: http://wp.me/p1mUd8-1ECi

De willekeur waarmee de Volkskrant inhoudelijke en fatsoenlijke kritiek (waarin dus niet wordt gedreigd of gediscrimineerd of zo) verwijdert en critici, dissidenten en opposanten verbant, gaat alle perken te buiten. Het wordt tijd om het censuur- en verbanningsbeleid van de opinieredactie te (laten) beoordelen aan de hand van de door haarzelf opgestelde Gebruiksvoorwaarden en Klachtenregeling. De ‘waakhond van onze democratie’ blijkt zelf namelijk lak te hebben aan regels van (mensen)recht, fatsoen en redelijkheid.

In de eerste alinea van de ‘Gebruiksvoorwaarden Volkskrantblog en Volkskrant websites’ staat:

“De Volkskrant heeft te allen tijde het recht uw account tijdelijk of permanent te blokkeren en/of een bepaalde gebruiker een account tijdelijk of permanent te ontzeggen, wanneer een gebruiker naar het oordeel van de Volkskrant in strijd handelt met deze voorwaarden of daartoe naar de mening van de Volkskrant een andere reden bestaat. De Volkskrant hanteert als richtlijn dat de gebruiker eerst 3 dagen wordt geschorst. Deze termijn kan met een week worden verlengd. Als de gebruiker na die termijn nog niet heeft voldaan aan de instructies van de Volkskrant, volgt een permanente blokkering van de account en/of wordt de gebruiker een account ontzegd. De Volkskrant kan van deze richtlijn afwijken.”

Met die laatste zin is meteen al de basis voor willekeur gelegd: De redactie mag immers altijd,zonder opgave van reden en dus ook zonder enige noodzaak of verantwoordingsplicht haar eigen regels negeren.

Doorgaan met het lezen van “Censuur en verbanning: De terreur van de willekeur.”

Geert Wilders' roem groeit dankzij het gebrek aan weerwerk, tegenspraak en rechtstreeks debat.

De truc van Geert Wilders is dat hij iedereen voortdurend óver hem laat praten en schrijven, zonder dat men de gelegenheid krijgt om hem tégen te spreken, of hem zelfs maar kritisch vragen te stellen.

Deze kunst heeft hij afgekeken van de journalistiek, de officieuze vierde politieke macht die zich (na zich te hebben losgemaakt van de burgerij) zonder enige legitimatie en verantwoording heeft gevoegd bij de Trias Politica.  Net als de journalistiek dankt Wilders zijn vrijwel onaantastbare positie immers aan het ontwijken van het directe debat en dus van rechtstreekse kritiek, weerwerk en tegenspraak.

Bij Wilders gaat alles via de band van de media. Die werken daar maar al te graag aan mee. Door Geert Wilders namelijk te laten groeien een steeds prominentere positie in de politieke arena, verzekeren de media zich van steeds hogere  oplage- en kijkcijfers, of het met Geert Wilders afloopt of niet.

Het algemeen maatschappelijk belang speelt bij dit spel geen rol van enige betekenis.

Doorgaan met het lezen van “Geert Wilders' roem groeit dankzij het gebrek aan weerwerk, tegenspraak en rechtstreeks debat.”

Waarheidsvinding mbt vliegtuigongeluk laat nu al te veel vragen open.

“Alles klopte, behalve de snelheid,” zo vatte Benno Baksteen van het Platform Duurzaam Vliegen (voorheen: Platform Nederlandse Luchtvaart) het neerstorten bij Zwanenburg van het toestel van Turkish Airlines lakoniek samen. ‘Adding insult to injury’, gebruikt de Volkskrant deze onzinnige opmerking als kop boven het artikel van VK-verslaggeefsters Maud Effting en Maartje Hoek over de voorlopige bevindingen van de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV) mbt de vliegramp.

Deze waarheidsvinding laat voor de hand liggende vragen onbeantwoord. Dat is niet zo verwonderlijk, als men daarvoor een luchtvaartlobbyist als Benno Baksteen raadpleegt.

Uit het onderzoek van de OVV blijkt namelijk juist dat er een heleboel dingen juist níet klopten:

Doorgaan met het lezen van “Waarheidsvinding mbt vliegtuigongeluk laat nu al te veel vragen open.”

Van Thillo: Een krant die kritische meningen onderdrukt, heeft geen bestaansrecht.

Shortlink: http://wp.me/p1mUd8-1ECa

‘Krenken moet kunnen’ schrijft Wouter Bos en de Volkskrant publiceert zijn verhaal zowel in de papieren krant als op de website van die huichelaars die hun lezers geen vrijheid van meningsuiting gunnen als het gaat om kritische reacties op artikelen en columns. Wouter Bos meent het vast goed, maar zijn verhaal zou geloofwaardiger zijn als hij het lef had gehad om de Volkskrant te noemen als voorbeeld hoe het níet moet. Die krant censureert immers onwelgevallige reacties van haar lezers.

Wouter Bos schrijft o.a.:

“Wie polarisatie omschrijft als het voeren van een debat op het scherpst van de snede zal haar veel positiever waarderen.”
[..]
Mij gaat het vooral om de waardering van het vrije debat als vehikel van maatschappelijke vooruitgang.
 [..]
Maar wie met consensus een debat in gaat, heeft geen debat, versluiert de keuzes, laat niet zien waar hij staat. Met consensus ga je een debat niet in, met consensus kom je er uit.
[..]
Omdat de vrijheid van meningsuiting compromisloos binnen de grenzen van wet en grondwet wordt verdedigd. Omdat de neiging tot zelfcensuur wordt ontmoedigd en veroordeeld. Omdat de rechten van minderheden om binnen de grenzen van de wet onwenselijke opvattingen te hebben, onwenselijke meningen uit te spreken en soms ook onwenselijke dingen te doen, onvoorwaardelijk verdedigd worden. Niet om het er dan bij te laten.

Maar omdat alleen in zo’n veilige omgeving het vrije debat niet als bedreigend, maar als verrijkend zal worden ervaren.”

Doorgaan met het lezen van “Van Thillo: Een krant die kritische meningen onderdrukt, heeft geen bestaansrecht.”

'Rivaliteit, vreemdgaan en alcohol' als aanbeveling voor het nieuwste product van de Volkskrant..

Op mijn VK weblog ‘Donqui’ flitst een hinderlijke reclame van de Volkskrant voor één van haar producten, de serie MADMEN:

“Nieuw van de makers van Sopranos. Hier nog niet op TV, al wel bij de Volkskrant!” Met als extra aanbeveling: “Het verhaal speelt zich af op een reclamebureau in New York, waar de werksfeer doordrenkt is van rivaliteit, vreemdgaan en alcohol.”

Toe maar.

Omdat ik regelmatig kritiek uitte op het sociaal-darwinisme van de Volkskrant ben ik nog steeds verbannen uit de reactie- en discussieruimtes op haar website. Het monddood maken van critici en dissidenten en het uitschakelen van de oppositie ‘klopt’ misschien wel volgens de evolutietheorie, maar niet volgens de regels van moraal, beschaving en recht waar onze samenleving zo prat op gaat.

‘Doordrenkt van rivaliteit, vreemdgaan en alcohol.’ Waar zijn  Balkenende, Rouvoet en Donner als je ze nodig hebt?

Doorgaan met het lezen van “'Rivaliteit, vreemdgaan en alcohol' als aanbeveling voor het nieuwste product van de Volkskrant..”

'Evolutietheorie klopt,' schrijft de Volkskrant. OK, maar christelijk en beschaafd is die niet.

‘Survival of the fittest’. Is dat niet precies het soort denken dat beschaafde mensen proberen te compenseren met concepties als universele mensenrechten (sociaal-)democratie, maatschappelijke solidariteit en gemeenschapsdenken?

“Evolutietheorie klopt,” schrijft de Volkskrant in haar Commentaar van 3 maart jl. Fijn, maar hoe blij moeten wij zijn dat een zo fascistoïde leer van geschiktheid en uitverkorenheid de ultieme waarheid omtrent ons leven en ons bestaan blijkt te bevatten?

Het denken dat gericht is op overleving van de eigen groep/soort door middel van natuurlijke selectie, leidt bij mensen in de eerste plaats tot concentratie op het eigen belang en tot obsessies als ‘Eigen Volk Eerst’. Beschaafde mensen proberen dat juist te verzachten en te compenseren met concepties als universele mensenrechten, (sociaal-)democratie, solidariteit en gemeenschapsdenken.

‘Blessed are the meek,‘ klinkt niet erg Darwinistisch.. Misschien zijn er nog andere dingen relevant dan het kloppen van een theorie.

Doorgaan met het lezen van “'Evolutietheorie klopt,' schrijft de Volkskrant. OK, maar christelijk en beschaafd is die niet.”

Schoenengooiers 'stilletjes' in de publiciteit dankzij vriendjesjournalistiek.

Het vaste duo Janny Groen en Annieke Kranenberg schrijft in de Volkskrant van vandaag (24/2) dat drie joodse jongeren zich “stilletjes tussen de actievoerders hadden gemengd” na afloop van de tumultueus verlopen bijeenkomst op zondagavond 22/2 jl in het Amsterdamse Apollohotel, waar de Israëlische legerwoordvoerder Ron Edelheit was ‘geschoend’.

De drie jongeren, waaronder Nathan Bouscher van ‘Gezellig Joods’ (mede-organisator van de omstreden lezing), wilden op die manier meer te weten te komen over de actie die de lezing van Ron Edelheit over de Israëlische aanval op Gaza behoorlijk in de war had geschopt.

Tijdens hun heimelijke missie in een café aan de Amsterdamse Ferdlnand Bolstraat, waar de pro-Palestijnse actievoerders elkaar na hun actie hadden getroffen, kwamen de joodse jongeren er onder andere achter dat dat de actievoerders juridisch advies hadden gevraagd aan een advocatenkantoor in Haarlem. Het gooien van schoenen is dan wel een vreedzame vorm van actievoeren, maar kennelijk wilde men zich indekken voor het geval iets of iemand daarbij zou worden geraakt.

Dit is in allerlei opzichten een mooi verhaal, dat echter wel een paar vragen openlaat:

1. Als de drie joodse jongeren zich ‘stilletjes’ hadden gemengd onder de actievoerders, hoe wisten de verslaggeefsters van de Volkskrant daar dan van? Waren zij ook in dat café waar de actievoerders bijeen waren, of hebben die drie jongens hen na afloop van hun missie gebeld en verslag uitgebracht van hun bevindingen? Kenden de verslaggeefsters Nathan Bouscher en zijn twee vrienden al van vóór deze gebeurtenis?

Doorgaan met het lezen van “Schoenengooiers 'stilletjes' in de publiciteit dankzij vriendjesjournalistiek.”

Forza Hollandia: Op naar Den Haag, via Hilversum!

fotofotofotofotofotofoto“Berlusconi blijft lachen,” schreef Eric Arends, VK-correspondent in Italië. Eergisteren had hij nog geschreven dat de Italiaanse minister-president in ernstige verlegenheid was gebracht door de veroordeling van de Engelse advocaat David Mills. Die had namelijk in ruil voor een forse betaling verklaringen afgelegd die Berlusconi vrijpleitten in twee corruptie- en fraudezaken.

‘Excuses,” schrijft Eric Arends vandaag in de Volkskrant. Hij had zich laten leiden door wat in een normale democratie zou gebeuren als een premier de straf voor zijn wandaden met corruptie kan afkopen. Publieke verontwaardiging en schande zouden zijn deel zijn, en zijn aftreden onafwendbaar. Italië is echter geen normale democratie, en zodoende is de baas van het land tegelijk de baas van de journalistieke media die hem kritisch zouden moeten volgen en beoordelen.

Marktwerking bestaat uit het kopiëren van andermans succes en daar vervolgens een eigen draai aan geven. Berlusconi’s succesvolle combinatie van commercie, media en politiek roept bijna om navolging. Ook in Nederland. Dus..

‘Op naar Hilversum!’ riep een stralende prinses Maxima de Nederlanders toe vanaf de voorpagina van De Telegraaf van 17 februari 2009. Ons meest geliefde fotomodel leek ‘de Krant van Wakker Nederland’ enthousiast te steunen op weg naar een toppositie in zowel de nationale journalistiek als politiek. Zo leek het althans. En zo is het dus ook, want vanaf 17 Februari 2009 zal de werkelijkheid het nieuws gaan volgen, en niet meer andersom. Zodra De Telegraaf onder de dekmantel van WNL de middelen en mogelijkheden van ons publieke bestel voor haar eigen doeleinden kan gaan inzetten, wordt het nieuws een politiek gegeven en wordt de politiek alleen journalistiek interessant als dit goed is voor de omzet.

Een management buy-out van onze democratie. Om minder gaat het niet.

Doorgaan met het lezen van “Forza Hollandia: Op naar Den Haag, via Hilversum!”