Categorie: Publiek debat

Critici de mond snoeren en de oppositie verbannen, dat is wat dictators en journalisten willen.

Het vermeende recht van vrije meningsuiting op het openbare (want voor iedereen toegankelijke) discussieforum van de Volkskrant blijkt in de praktijk ingrijpend te kunnen worden beperkt door anonieme moderatoren en hun dito medewerkers.Journalistieke redacties kunnen (en mogen zelfs) willekeurig ingrijpen in de toch al beperkte mogelijkheden die burgers hebben om journalisten de tegenspraak en de kritiek te bieden die hoort bij de ‘checks and balances’ die onze democratie transparant, evenwichtig, eerlijk en rechtvaardig en dus gezond moet houden.

De gewoonte om reageerders en discussieerders op websites van media steevast aan te duiden met generaliserende en ronduit denigrerende termen als ‘reaguurders’ en ‘trollen’ duidt er op dat zij door journalistiek bij voorkeur niet als vrije en volwaardige burgers worden beschouwd.

Kritische en onwelgevallige opvattingen en meningsuitingen (het ‘kind van de democratie’) worden door redacteuren en moderatoren eenvoudigweg met het badwater van inhoudsloos gescheld weggegooid. ‘Opgeruimd staat netjes’.

Maar is het ruimen van critici, dissidenten en opposanten wel zo netjes in humaan, moreel, democratisch en rechtsstatelijk opzicht?

Doorgaan met het lezen van “Critici de mond snoeren en de oppositie verbannen, dat is wat dictators en journalisten willen.”

Volkskrant, open uw vizier en benoem uw nieuwe identiteit en gewijzigde signatuur!

Vandaag (25/9) zette de Volkskrant zeven(!) opiniestukken over Joodse cq Israëlische kwesties ter openbare discussie op haar website:

– ‘Het raketschild en de Afghaanse connectie’, door Paul Brill (VK 18/9; gaat natuurlijk wéér over Iran en -Israël);
– ‘Goldstone laat kans op debat in Israël liggen’, door David Landau (VK 22/9).
– ‘Stop Iran voor het te laat is’, door Yanaï Bar e.a. (VK 23/9).
– ‘Waren superjoden Übermenschen?’, door Max Pam (VK 24/9).
– ‘Weerbarstig’, hoofdredactioneel Commentaar van 24/9 waarin de anonieme commentaarschrijver zich namens de Volkskrant uitspreekt tégen een bouwstop van de illegale Joodse nederzettingen in de door Israël bezet (en stelselmatig geannexeerd en gekoloniseerd) Palestijnse gebied.
– ‘Leugens over Joden’, door Nausicaa Marbe (VK 25/9).
– ‘VS bestrijden klimaatverandering fel’, door Fay Hartog Levin (VK, 22/9).

Het laatstgenoemde artikel lijkt niet in het rijtje thuis te horen, maar aangezien de VS altijd een Joodse ambassadeur naar Nederland sturen met het oog op de doorvoer van Amerikaans wapentuig via ons land naar Israël, moet alles wat die ambassadeur doet, zegt of schrijft, gezien worden in het licht van Israëlische p.r. en belangen.

Doorgaan met het lezen van “Volkskrant, open uw vizier en benoem uw nieuwe identiteit en gewijzigde signatuur!”

Valse beschuldigingen zijn bedoeld om eerlijke discussie over Israël/Palestina te saboteren.

De ‘War on Antisemitism‘ van Yochanan Visser, Ranta Pelle e.a. is een ‘phoney war’ die als voornaamste doel heeft het monddood maken van mensen die om welke legitieme reden dan ook kritiek hebben op Israël.

Diffamatie dmv stigmatisering is namelijk de meest effectieve manier gebleken is om zulke kritiek uit te schakelen als zijnde ‘ongepast’ en verdacht’. Wie wil of durft er immers te luisteren naar wat een ‘antisemiet’ te zeggen heeft? Het is dus zaak om critici tot ‘antisemieten’ te bombarderen, want dan durft niemand meer openlijk te discussiëren over wat Israël ondertussen allemaal in strijd met de interrnationale rechtsorde doet.

Op 27/8 jl verscheen een rapport over een onderzoek dat medewerkers van Yad Vashem Holocaust Researchcentrum en de Israel Facts Monitorgroep (olv Yochanan Visser) hadden gedaan naar antisemitische commentaren over Israël en het Midden-Oosten conflict die op het internet worden geplaatst. De uitkomsten van dit onderzoek waren volgens de Volkskrant kennelijk schokkend genoeg om in strijd met regels van journalistiek, democratie en fatsoen de titel en inhoud van een reeds gepubliceerd en uitgebreid becommentarieerd en bedisussieerd artikel (‘Stop polarisatie’) te wijzigen in
‘Anti-semitisme en polarisatie nemen toe’ .

De auteur van dit artikel was dezelfde persoon als die het ‘onderzoek’ had geleid en die zelf nota bene op provocerende wijze had deelgenomen aan de discussies waarin aan deelnemers ‘verdachte’ uitlatingen waren ontlokt: Yochanan Visser! Hij schrijft:

Doorgaan met het lezen van “Valse beschuldigingen zijn bedoeld om eerlijke discussie over Israël/Palestina te saboteren.”

'Israël Facts': Propaganda is geen opinie.

Het is niet eerlijk en m.i. zelfs principieel onjuist dat een lobbyclub van de Israëlische kolonistenbeweging zoals ‘Israël Facts Monotoring Group’ de opiniepagina van de Volkskrant mag gebruiken als platform voor propaganda ten behoeve van haar illegale en antihumanitaire doeleinden en activiteiten.

Een lobbyclub heeft als doel om in de publiciteit slechts één kant van een zaak te belichten met het oog op de behartiging van een bepaald particulier, commercieel of ideologisch belang. In het geval van ‘Israël Facts‘ is dat de illegale Israëlische kolonistenbeweging. Deze zorgt ervoor dat Israël van de bezette Westelijke Jordaanoever (‘de bezette Palestijnse gebieden’) geleidelijk zulke grote delen in bezit krijgt dat er niet genoeg onverdeeld grondgebied overblijft voor een leefbare Palestijnse staat. De etnische zuivering van Palestina gaat op deze en andere manieren dus gewoon door.

De erkenning van Israël die nu van de onderdrukte Palestijnen in Gaza en op de Westoever wordt verlangd, dient namelijk vooral om hen afstand te laten doen van hun wettelijke recht op terugkeer naar het land van hun voorouders. Ondertussen wordt van de Palestijnen die zich niet tijdens de ‘Nakba’ van 1948 uit hun land (het huidige Israël) hebben laten verdrijven, verwacht dat zij zich met een loyaliteitsverklaring neerleggen bij hun inferieure status in de Joodse staat. Zo wordt onder toeziend oog van de wereld de Joodse Utopie bewerkstelligd, ondanks het feit dat deze nauwelijks minder racistisch is dan het ooit terecht zo gehate apartheidsregime van Zuid-Afrika.

Het is de taak van lobbyclubs en thinktanks als de ‘Israël Facts Monitoring Group’ van Yochanan Visser om deze onfrisse gang van zaken door middel van rookgordijnen en afleidingsmanoeuvres te onttrekken aan het oordeel van de publieke opinie. Een platform als de opiniepagina van een zichzelf als ongebonden, onafhankelijk en betrouwbaar afficherende kwaliteitskrant is daarbij in publicitair opzicht goud waard.

Zo’n artikel is één van de ‘feiten op de grond’ waarmee Israël zijn verwerpelijke doel ten koste van de Palestijnen bereikt. En het kost geen cent!

Doorgaan met het lezen van “'Israël Facts': Propaganda is geen opinie.”

Volgens de Volkskrant hoort Israël bij 'de landen die de mensenrechten serieus nemen'.

“Maar met dit protest zijn landen die de mensenrechten serieus nemen, nog niet verlost van de ongemakkelijke vraag of het wel de moeite waard is om binnen de Verenigde Naties jarenlang te sleutelen aan nog meer teksten over racisme en discriminatie, die door de opeenstapeling van algemeenheden en tweeslachtige formuleringen eigenlijk weinig waarde hebben,” schreef de Volkskrant in haar hoofdredactioneel commentaar van vandaag, 22/4/2009.

Je moet zo’n gotspe maar uit je strot of uit je pen zien te krijgen.

In eerste instantie schreef ik de volgende reactie in de daartoe bestemde openbare ruimte op de website van deze onafhankelijke kwaliteitskrant:

“Hoe weinig waarde al die conferenties, slotverklaringen, resoluties en verdragen van de VN hebben, blijkt wel uit het feit dat de apartheidsstaat Israël ze allemaal aan zijn laars kan lappen en de oorspronkelijke bevolking van Palestina dus met politieke, militaire en financiële steun van de VS en met goedvinden van Europa zal kunnen blijven onderdrukken en discrimineren.”

Doorgaan met het lezen van “Volgens de Volkskrant hoort Israël bij 'de landen die de mensenrechten serieus nemen'.”

Rechtsongelijkheid in het publieke debat. (Columnisten zijn slechts betaalde bloggers.)

Geachte Ombudsman,

U schrijft:

“U bent al vaker gewaarschuwd niet op de man te spelen. U hebt iets tegen Paul Brill, maar ik zie niet in waarom dat iedere keer weer moet worden uitgevent in de krant.”

Hopelijk bent u zo sportief om toe te geven dat u zich hebt vergist. Ik had namelijk de naam van Paul Brill in mijn reactie op het Commentaar van 31/3 helemaal niet genoemd! (Zie hieronder)

Als ik verbannen word vanwege mijn verdediging van de (door Henk Müller verwijderde) reactie van ‘Nachtbril’, dan is dit vergelijkbaar met het straffen van Abraham Moszkowicz voor de misdaden van zijn cliënten. Aan uw rechtsbesef schort echt wel het een en ander.

Wilt u alstublieft antwoord geven op mijn vraag waarom persoonlijke aanvallen bij columnisten een toelaatbare ‘stijlfiguur’ wordt gevonden (zie e-mail Henk Müller) terwijl reageerders erom kunnen worden verbannen? Die rechtsongelijkheid in het publieke debat is een interessant onderwerp voor een column van de Ombudsman.

Doorgaan met het lezen van “Rechtsongelijkheid in het publieke debat. (Columnisten zijn slechts betaalde bloggers.)”

Wat columnisten mogen, mogen reageerders zeker: In vrijheid hun mening uiten.

Van: henk müller [websiteredacteur van de Volkskrant]
Verzonden: dinsdag 31 maart 2009 22:05
Aan: Robert van Waning

Onderwerp: waarschuwing

Geachte Heer,

Ik ben de nieuwe websiteredacteur VK-opinie en heb gemeend dat u terug moest kunnen komen.

Ik waarschuw u.

Tot nu toe zijn uw reacties geen enkel probleem.

U valt Nachtbril bij, dat is uw goed recht, ik heb zijn bijdrage verwijderd omdat hij op de man speelt. U mag vinden wat u wil van het commentaar, maar het wordt door een aantal mensen geschreven, en ik kan u uit eigen ervaring zeggen dat dat niet per se Paul Brill is.

Als u het niet eens bent met het commentaar, geen probleem. Maar u gebruikt een ad hominem argument om het commentaar te bekritiseren. Als u meent op de man te moeten blijven spelen, ban ik u.

m vr gr
Henk Müller

Doorgaan met het lezen van “Wat columnisten mogen, mogen reageerders zeker: In vrijheid hun mening uiten.”

Censuur en verbanning: De terreur van de willekeur.

Shortlink: http://wp.me/p1mUd8-1ECi

De willekeur waarmee de Volkskrant inhoudelijke en fatsoenlijke kritiek (waarin dus niet wordt gedreigd of gediscrimineerd of zo) verwijdert en critici, dissidenten en opposanten verbant, gaat alle perken te buiten. Het wordt tijd om het censuur- en verbanningsbeleid van de opinieredactie te (laten) beoordelen aan de hand van de door haarzelf opgestelde Gebruiksvoorwaarden en Klachtenregeling. De ‘waakhond van onze democratie’ blijkt zelf namelijk lak te hebben aan regels van (mensen)recht, fatsoen en redelijkheid.

In de eerste alinea van de ‘Gebruiksvoorwaarden Volkskrantblog en Volkskrant websites’ staat:

“De Volkskrant heeft te allen tijde het recht uw account tijdelijk of permanent te blokkeren en/of een bepaalde gebruiker een account tijdelijk of permanent te ontzeggen, wanneer een gebruiker naar het oordeel van de Volkskrant in strijd handelt met deze voorwaarden of daartoe naar de mening van de Volkskrant een andere reden bestaat. De Volkskrant hanteert als richtlijn dat de gebruiker eerst 3 dagen wordt geschorst. Deze termijn kan met een week worden verlengd. Als de gebruiker na die termijn nog niet heeft voldaan aan de instructies van de Volkskrant, volgt een permanente blokkering van de account en/of wordt de gebruiker een account ontzegd. De Volkskrant kan van deze richtlijn afwijken.”

Met die laatste zin is meteen al de basis voor willekeur gelegd: De redactie mag immers altijd,zonder opgave van reden en dus ook zonder enige noodzaak of verantwoordingsplicht haar eigen regels negeren.

Doorgaan met het lezen van “Censuur en verbanning: De terreur van de willekeur.”

Geert Wilders' roem groeit dankzij het gebrek aan weerwerk, tegenspraak en rechtstreeks debat.

De truc van Geert Wilders is dat hij iedereen voortdurend óver hem laat praten en schrijven, zonder dat men de gelegenheid krijgt om hem tégen te spreken, of hem zelfs maar kritisch vragen te stellen.

Deze kunst heeft hij afgekeken van de journalistiek, de officieuze vierde politieke macht die zich (na zich te hebben losgemaakt van de burgerij) zonder enige legitimatie en verantwoording heeft gevoegd bij de Trias Politica.  Net als de journalistiek dankt Wilders zijn vrijwel onaantastbare positie immers aan het ontwijken van het directe debat en dus van rechtstreekse kritiek, weerwerk en tegenspraak.

Bij Wilders gaat alles via de band van de media. Die werken daar maar al te graag aan mee. Door Geert Wilders namelijk te laten groeien een steeds prominentere positie in de politieke arena, verzekeren de media zich van steeds hogere  oplage- en kijkcijfers, of het met Geert Wilders afloopt of niet.

Het algemeen maatschappelijk belang speelt bij dit spel geen rol van enige betekenis.

Doorgaan met het lezen van “Geert Wilders' roem groeit dankzij het gebrek aan weerwerk, tegenspraak en rechtstreeks debat.”

Van Thillo: Een krant die kritische meningen onderdrukt, heeft geen bestaansrecht.

Shortlink: http://wp.me/p1mUd8-1ECa

‘Krenken moet kunnen’ schrijft Wouter Bos en de Volkskrant publiceert zijn verhaal zowel in de papieren krant als op de website van die huichelaars die hun lezers geen vrijheid van meningsuiting gunnen als het gaat om kritische reacties op artikelen en columns. Wouter Bos meent het vast goed, maar zijn verhaal zou geloofwaardiger zijn als hij het lef had gehad om de Volkskrant te noemen als voorbeeld hoe het níet moet. Die krant censureert immers onwelgevallige reacties van haar lezers.

Wouter Bos schrijft o.a.:

“Wie polarisatie omschrijft als het voeren van een debat op het scherpst van de snede zal haar veel positiever waarderen.”
[..]
Mij gaat het vooral om de waardering van het vrije debat als vehikel van maatschappelijke vooruitgang.
 [..]
Maar wie met consensus een debat in gaat, heeft geen debat, versluiert de keuzes, laat niet zien waar hij staat. Met consensus ga je een debat niet in, met consensus kom je er uit.
[..]
Omdat de vrijheid van meningsuiting compromisloos binnen de grenzen van wet en grondwet wordt verdedigd. Omdat de neiging tot zelfcensuur wordt ontmoedigd en veroordeeld. Omdat de rechten van minderheden om binnen de grenzen van de wet onwenselijke opvattingen te hebben, onwenselijke meningen uit te spreken en soms ook onwenselijke dingen te doen, onvoorwaardelijk verdedigd worden. Niet om het er dan bij te laten.

Maar omdat alleen in zo’n veilige omgeving het vrije debat niet als bedreigend, maar als verrijkend zal worden ervaren.”

Doorgaan met het lezen van “Van Thillo: Een krant die kritische meningen onderdrukt, heeft geen bestaansrecht.”