'Israël Facts': Propaganda is geen opinie.

Het is niet eerlijk en m.i. zelfs principieel onjuist dat een lobbyclub van de Israëlische kolonistenbeweging zoals ‘Israël Facts Monotoring Group’ de opiniepagina van de Volkskrant mag gebruiken als platform voor propaganda ten behoeve van haar illegale en antihumanitaire doeleinden en activiteiten.

Een lobbyclub heeft als doel om in de publiciteit slechts één kant van een zaak te belichten met het oog op de behartiging van een bepaald particulier, commercieel of ideologisch belang. In het geval van ‘Israël Facts‘ is dat de illegale Israëlische kolonistenbeweging. Deze zorgt ervoor dat Israël van de bezette Westelijke Jordaanoever (‘de bezette Palestijnse gebieden’) geleidelijk zulke grote delen in bezit krijgt dat er niet genoeg onverdeeld grondgebied overblijft voor een leefbare Palestijnse staat. De etnische zuivering van Palestina gaat op deze en andere manieren dus gewoon door.

De erkenning van Israël die nu van de onderdrukte Palestijnen in Gaza en op de Westoever wordt verlangd, dient namelijk vooral om hen afstand te laten doen van hun wettelijke recht op terugkeer naar het land van hun voorouders. Ondertussen wordt van de Palestijnen die zich niet tijdens de ‘Nakba’ van 1948 uit hun land (het huidige Israël) hebben laten verdrijven, verwacht dat zij zich met een loyaliteitsverklaring neerleggen bij hun inferieure status in de Joodse staat. Zo wordt onder toeziend oog van de wereld de Joodse Utopie bewerkstelligd, ondanks het feit dat deze nauwelijks minder racistisch is dan het ooit terecht zo gehate apartheidsregime van Zuid-Afrika.

Het is de taak van lobbyclubs en thinktanks als de ‘Israël Facts Monitoring Group’ van Yochanan Visser om deze onfrisse gang van zaken door middel van rookgordijnen en afleidingsmanoeuvres te onttrekken aan het oordeel van de publieke opinie. Een platform als de opiniepagina van een zichzelf als ongebonden, onafhankelijk en betrouwbaar afficherende kwaliteitskrant is daarbij in publicitair opzicht goud waard.

Zo’n artikel is één van de ‘feiten op de grond’ waarmee Israël zijn verwerpelijke doel ten koste van de Palestijnen bereikt. En het kost geen cent!

Wat Yochanan Visser van ‘Israël Facts’ telkenmale in zijn ‘opiniestukken’ in de Volkskrant schrijft, zijn professionele, doelbewuste verhullingen en verdraaiingen van een werkelijkheid die door deze krant juist aan de kaak zou moeten worden gesteld.

Zo ook weer in Vissers artikel ‘Van Agt en de zijnen dwalen’ in de VK van 5 juni jl, waarin hij zich keert tegen het pleidooi van een zestal Nederlandse oud-bewindslieden om voorwaarden te stellen aan de door Israël verlangde opwaardering van de relatie met de Europese Unie. Israël wil namelijk wél de voorkeursrechten maar niet de bijbehorende verplichtingen op het gebied van universele mensen- en burgerrechten. In zulke situaties moeten lobbyclubs hun geld waarmaken en free publicity is dan de goedkoopste en meest effectieve middel.

Dat Yochanan Visser de opiniepagina van de Volkskrant alleen maar gebruikt voor de propaganda van zijn lobbyclub en dus niet om zijn persoonlijke mening ter discussie aan te bieden, blijkt uit het feit dat zijn functie en de naam van zijn instituut worden vermeld. Dat is nog wel zo jofel van de Volkskrant. Door echter te weigeren om met reageerders in discussie te gaan, hoe inhoudelijk, feitelijk en deugdelijk hun bijdragen ook zijn, houdt Visser zich niet aan de regels van het democratische debat.

Als woordvoerder van ‘Israël Facts’ wil YochananVisser alleen  maar zijn koekoeksei kwijt in een krant die door honderdduizenden Nederlanders wordt gelezen. Hij wil ook maar één kant van nare kwestie belichten omdat zijn groepering daar belang bij heeft en omdat hij en zijn kompanen verder volkomen bedrijfsblind zijn voor de humanitaire ellende waarvoor zij medeverantwoordelijk zijn.

De stukken van Yochanan Visser zijn dus geen belangenloze uitingen van persoonlijke meningen maar advertenties c.q. ‘ingezonden mededelingen’ waarvoor zijn club lekker niet hoeft te betalen als die op de opiniepagina van de Volkskrant worden afgedrukt.

Yochanan Visser is natuurlijk vrij om op persoonlijk titel (en het liefst natuurlijk ook met het oog op het algemeen belang) zijn persoonlijke mening te uiten. Die luidt dan hopelijk anders dan de schaamteloze propaganda van de Israëlische kolonistenbeweging die zich behalve aan landroof ook schuldig maakt aan slavernij van goedkope Palestijnse arbeidskrachten die geen keus hebben en die niet onder het Israëlische arbeidsrecht en sociale voorzieningen vallen.

De Volkskrant stelt normaliter grenzen en voorwaarden aan de ‘credentials’ van de auteurs. Dat zou zij dus ook in dit geval moeten doen. Yochanan misbruikt mijn ochtendkrant voor de behartiging van illegale belangen. Daar maak ik bezwaar tegen.

Opiniepagina’s en hun reactie- en discussierubrieken zijn bedoeld als forum voor het openbare publieke debat. Een lobbyist als Yochanan Visser van ‘Israël Facts’ wíl echter helemaal niet discussiëren! Hij zal zich ook nooit door overtuigende feiten en betere argumenten laten overtuigen, want dat zou hem zijn baan kosten. Voor hem heeft een stuk op de opiniepagina louter de functie van ‘ingezonden mededelingen’ waar hij niet voor hoeft te betalen. Het is pure propaganda waarover niet te discussiëren valt.

Henk Müller, chef van de opinieredactie van de Volkskrant, speelt bij zijn keuze voor Yochanan Visser als vaste opiniemaker op de website van de Volkskrant niet de ongebonden, onafhankelijke, integere en betrouwbare rol die van een journalist mag worden verlangd. Daarbij moet hem wel worden toegegeven dat hij zelfs geen poging doet om zijn vooringenomenheid en partijdigheid te verhullen.

Zo gaf Müller in zijn column ‘Ondertussen op VK.NL/OPINIE van zaterdag 6 juni wél een woordelijke weergave van het artikel van Yochanan Visser van de ‘Israël Facts Monitoring Group’ maar níet van de kritische reacties op zijn voorspelbare verhaal. Visser en Müller zijn duidelijk twee handen op één buik. Zij maken samen dankbaar gebruik van de publicitaire mogelijkheden die hun kritiekloos ten dienste worden gesteld door de Volkskrant.

Hoe manipulatief VK’s opiniechef Henk Müller omgaat met meningen van kritische Volkskrantlezers, bleek wel in diens weergave van de discussie over ‘De Ondergang’ van Mark Rutte als gevolg van diens pleidooi voor onbelemmerde meningsuiting. Müller schrijft:

“Maar dat je openlijk aan de Holocaust mag twijfelen, is een blunder, aldus reageerders.”

Dit is een gotspe. Hiermee suggereerde Müller namelijk dat iedereen hier tegen het standpunt van Mark Rutte was. Verreweg de meeste reageerders waren het echter juist eens met Rutte dat ontkenners van de Holocaust zich in het publieke debat dienen te verantwoorden voor hun domheid of kwaadaardigheid en natuurlijk niet tegenover de strafrechter in een jarenlange procedure waarvan de uitkomst onzeker is.

Zoals gewoonlijk staan wij als burgers, lezers en reageerders machteloos tegenover dit soort journalistieke manipulatie van de publieke opinie.

De opiniepagina van een onafhankelijke krant mag niet dienen als gratis platform voor propaganda voor dubieuze zaken als de in alle opzichten illegale Israëlische kolonistenbeweging. Dit is mijn persoonlijke mening. Algemeen belang is mijn enige drijfveer en doel. Dit in tegenstelling tot wat de ‘Israël Facts Monitoring Group’ telkenmale bij monde van haar directeur mag verkondigen op de opiniepagina van de Volkskrant. Dat is namelijk louter agitatieve propaganda (‘agitprop’) voor iets waar de Volkskrant normaliter tegen gekant is, namelijk structurele schending van mensen- en burgerrechten.

‘Wélk volk?’ vraag je je dan af bij de naam van deze krant.

Zij die de etnische zuivering van Palestina ontkennen en de nog immer voortgaande verdrijving, discriminatie, bezetting en onderdrukking van de oorspronkelijke bevolking van Palestina goedpraten, uiten steeds scheldwoorden als ‘nazi’, Jodenhater’ en ‘antisemiet’. Op die manier ondermijnen zij met hun opvallend gebrek aan deugdelijke argumenten alleen maar het ‘uit wanhoop geboren bestaansrecht’ (A.B. Yehoshua) dat Israël ooit had in een deel van het land waar al eeuwen lang Palestijnen woonden.

Het vriendelijkste scheldwoord dat ik in de discussie over het laatste stuk van Yochanan Visser (‘Van Agt en de zijnen dwalen’, VK 5/6 jl) naar mijn hoofd kreeg, was ‘fluitketel’. Dat vatte ik op als een (weliswaar onbedoeld) compliment. Een fluitketel waarschuwt er immers voor om de zaak niet te laten droogkoken en zo door oververhitting kapot te laten gaan. Dat is namelijk precies wat in Palestina dreigt te gebeuren. De immer complimenteuze Yediddi had net zo goed ‘klokkenluider’ kunnen noemen. Dit is even vleiend en aanmoedigend als de herhaaldelijk gemaakte vergelijkingen met de oud-bewindslieden Dries van Agt, Hans van den Broek, Hans van Mierlo, Klaas de Vries, Frans Andriessen en Laurens-Jan Brinkhorst, die op 3 juni op de opiniepagina van de VK terecht hadden gepleit voor het stellen van voorwaarden aan de voorkeursbehandeling die Israël nu van de EU verlangt.

Ik word ook graag geassocieerd met Gretta Duisenberg, Anja Meulenbelt, Stan van Houcke en al die andere moedige mensen die humanitaire waarden en universele rechten zwaarder laten wegen dan hun eigen belang en voordeel. Want dat men zichzelf geen goed doet door te blijven wijzen op de wandaden van het Israëlische regime en op het onrecht dat de Palestijnen wordt aangedaan, dat is wel duidelijk.

Mensen als de oud-journaliste Eva M. Kellerman blijven ook maar herhalen dat ik zou sympathiseren met Hamas en Hezbollah. Als ik dan vraag waar en hoe ik dat dan ooit heb gedaan, blijft het stil. Logisch, want het is gewoon niet waar. Ongefundeerde aantijgingen vormen een gebruikelijke methode waarmee de goedpraters van Israëls wandaden hun opponenten diffameren en demoniseren. Het is overigens wél waar dat ik Hamas en Hezbollah niet zo blindelings en automatisch veroordeel als zij. Die politieke organisaties komen immers op voor de belangen van onderdrukte Palestijnen, en die hebben al zo weinig houvast.

Het is dus de wrange werkelijkheid dat verdedigers van Israel’s wandaden jegens zijn oorspronkelijke bevolking schaamteloos kunnen schrijven wat zij willen, tot smaad en openlijk racisme aan toe. Daarentegen krijgen mensen die datgene doen wat destijds had moeten gebeuren ter bescherming van gediscrimineerde, vervolgde en verjaagde en uiteindelijk vermoorde Joden, de vreselijkste verwijten en beschuldigingen naar hun hoofd.

Wie hier eenmaal (hoe onterecht ook) het stigma van ‘nazi’, Jodenhater’ en ‘antisemiet’ opgeplakt krijgt, raakt dat nooit meer kwijt. Dat is ook precies de bedoeling. Verdedigers van Israëlische mensenrechtenschendingen maken hiervan dankbaar misbruik om hun opponenten de mond te snoeren. Het publieke debat over ‘De Oneindige Oorlog’ (Stan van Houcke) zou enorm aan waarde en betekenis winnen als verdedigers van Israëls wandaden zich beperkten tot hetgeen hun opponenten wél hebben geschreven en kennelijk bedoelen.

Terecht klinkt nog vaak het verwijt aan de vorige generatie dat zij wegkeken toen de nazi’s Joden wegvoerden naar de vernietigingskampen. De geschiedenis van het wegkijken herhaalt zich nu op een navrante manier. Mensen die alleen maar wijzen op de universele rechten van de Palestijnen en op de stelselmatige schendingen door Israël van de volken-, mensen-, burger-, politieke- en oorlogsrechten van de Palestijnen, worden verketterd en gedemoniseerd. Dit is de wereld die door Israël op zijn kop werd gezet. Hopelijk niet meer voor al te lange tijd.

Auteur: robertvanwaning

"Mij gaat het vooral om de waardering van het vrije debat als vehikel van maatschappelijke vooruitgang." (Wouter Bos.) "Een krant die kritische meningen onderdrukt, heeft geen bestaansrecht." (Van Thillo.). Dit 'weblog' is voornamelijk een openbaar archief van mijn bijdragen aan het openbare publieke debat over lokale Amstelveense kwesties op Amstelveen.Blog van oud-journalist Johan Bos. De ervaring heeft mij namelijk geleerd dat reacties en bijdragen aan het publieke discussies op openbare (want voor iedereen toegankelijke) platforms willekeurig worden gecensureerd en zelfs volledig worden verwijderd als de inhoud de redacteur, de webbeheerder of dienstdoende (altijd anonieme) moderator onwelgevallig is, ook al was er geen enkele regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden geschonden. Dit heb ik meegemaakt op Stand.nl, op het Weblog van de Volkskrant, (kijk ook hier en hier) op Amstelveen Dichtbij en ook op Amstelveen.blog (Zoek met naar #Censuur). Wie bezwaar maakt tegen dit soort ongrondwettelijke inbreuken op de vrijheid van meningsuiting, kan zonder opgave van reden, zonder mogelijkheid van verweer of bezwaar en zonder opgave van strafduur voor onbepaalde tijd worden verbannen uit het reactie- en discussieforum. Ik ben op die manier voor korte of langere tijd en zelfs permanent verbannen geweest uit alle bovengenoemde fora waaraan ik heb deelgenomen aan de publieke discussies, zonder dat ik ooit anderen persoonlijk heb beledigd, bedreigd, belasterd of op andere manier regels had geschonden. Mijn opvattingen en meningen bevallen de redacties etc. kennelijk niet altijd. Zij maken graag misbruik van hun macht en van de mogelijkheid om onwelgevallige opinies te onderdrukken en zelfs om'lastige burgers' uit te schakelen van deelname aan het openbare discussies. Het 'publieke debat' geeft dan ook geen betrouwbare weergave van wat er onder burgers aan opvattingen en opinies leeft. In Nederland worden meningsuitingen niet gecensureerd door de overheid maar door redacties van journalistieke media. Laster, smaad en grove persoonlijke beledigingen zijn in de sociale media inmiddels zó gebruikelijk, dat aangiften daartegen bijna niet meer door het Openbaar Ministerie worden vervolgd. Zolang zij echter op grond van het het Wetboek van Strafrecht strafbaar zijn, zou dit - zeker in flagrante gevallen waarin mensen werkelijk erdoor worden beschadigd - wel moeten gebeuren. Anders moeten die artikelen uit het WvS worden geschrapt. In onderstaande discussies staan veel gevallen van laster of lasterlijke suggesties. U vindt die door met te zoeken naar #Laster of #Suggestie. Verwijderde reacties vindt door te zoeken naar 'XXX Verwijderd' Sommige daarvan heb ik aangemerkt als '#Censuur'.

4 thoughts on “'Israël Facts': Propaganda is geen opinie.”

  1. Hoezeer ik het verder ook inhoudelijk met je eens ben, niet met die eerste alinea. Dat is juist vrijheid van meningsuiting. Je MAG iets van één kant belichten. In andere woorden: Je mag iets opschrijven, en hoeft niet steeds te schrijven dat er ook mensen zijn die er anders over denken.

  2. Heb nu alles gelezen. Dat punt van die gratis propaganda deel ik gedeeltelijk. Maar omdat het om een politieke zaak gaat kan je het ook weer niet helemaal als reclame zien. En van de andere kant moeten politieke partijen hier ook betalen voor reclame. Ik weet het niet.
    Verder ben ik het wel met je eens. Die stigma’s die pro-Palestina-mensen opgeplakt krijgen zijn belachelijk. Maar tot nu toe heeft het wel de uitwerking die de pro-Israël-mensen willen helaas. De wereld blijft blind voor de wandaden van Israël. En het lijkt er op dat de politici die het verschil zouden kunnen maken dit niet willen. Misschien moeten die lobbyisten inderdaad geweerd worden van de opiniepagina’s van de kranten. Ook al is dat journalistiek gezien niet netjes. Het doel heiligt de middelen in dit geval?

  3. @ Robert van Waning
    Van mij werd vandaag de volgende reactie verwijderd van de VKopiniesite (Iraanse lente zet door van Bijan Moshaver, feitelijk zou ik dit onder een eerdere blogs van je moeten plaatsen inzake VK en Iran, maar dan weet ik niet of je dat nog leest):
    De situatie in Iran doet sterk denken aan die van 30 jaar geleden. Dertig jaar geleden werd via een referendum de islamitische republiek door de Iraanse bevolking in het leven geroepen, schijft Bijan Moshaver. Daar zijn nogal wat kanttekeningen bij te plaatsen. De grip van Khomeiny op de macht destijds was niet groot. In feite was er ook toen sprake van een enorme machtsstrijd binnen de facties (incl. democratische of misschien beter hervormingsgezinde). Trita Parsi stelt ergens dat de macht van de ayatollah’s pas groot werd toen Irak aanviel (The historical pattern in Iran has been that when attacked, people rally round the flag. We saw that in 1980 when Saddam Hussain invaded Iran. This was in a time that Iran was in great chaos. But then, Iraq invaded…) Irak werd gesteund door westerse landen, ook toen het gifgas inzette (met steun van Ronald Reagan, Frits Bolkestein enz.)
    Ook de retoriek van Ahmadinejad valt te vergelijken met de retoriek van Khomeiny (Khomeiny was erger). Het perfide machtspel (men denke ook aan het uitschakelen van Mossadeq in 1953 in Iran – die niets van Sjah’s of Ayatollah wilde weten – door CIA en MI5) kan niet beter uigedrukt worden als in de volgende woorden:
    "The Iranian president is a persian version of Hitler."
    – Israel deputy prime minister Shimon Peres, referring to Ahmadinejad..
    [Israël and the US need to establish] a broader strategic relationship with Iran
    Prime minister Shimon Peres to president Ronald Reagan, september 1986
    Beide uitspraken te vinden boven het eerste hoofdstuk "An eighthundred pound gorilla"
    in het uitstekende boek van Trita Parsi: Treachures alliances: the secret dealings of Israël, Iran and the US.http://books.google.com/books?id=dLfddQVmof4C&dq=Trita+Parsi&printsec=frontcover&source=bl&ots=tuiD_jJOKa&sig=_K9EOzMjcVO7f2Vj1Z_9PWdqsQo&hl=nl&ei=2V0-SsCWEYPZ-Qbt7tnADA&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=8
    Voor een korte biografie van Trita Parsi zie:http://www.tritaparsi.com/biography.htm
    Op therealnews.com vond ik nog een interview met Pepe Escobar, die op 15 juni al in Irak zat, waarvan hier een stukje:
    ESCOBAR: Well, let’s cut to the chase. What happened in Iran was basically a military coup. It’s not by accident that some bloggers, Iranian bloggers, are twittering that, you know, this looks like Chile, Pinochet 1973. The difference is the coup was applied by the Republican Guards with the connivance of the supreme leader. So what we have here is a war at the top between two very strong factions in an extremely complicated and fluid Iranian political system. On the side of [Mahmoud] Ahmadinejad, we have most of all the Republican Guards, who are now poised to, I would say, control most of the country. So we can say this is more or less a takeover over of Iran by the Republican Guards. Now they are state power. Allied with them they have the basiji militias. These are the volunteer militias that sprang up after the Iranian Revolution in ’79. They are volunteer, they are not regulated, and they respond directly to the supreme leader.
    Er is een transcript van het gehele interview.http://therealnews.com/t/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=74&jumival=3869
    Het volgende document geeft een heel goed inzicht (de rolverdeling in het huidige conflict worden goed duidelijk gemaakt) in de constitutionele machtsstructuur in Iran:http://www.dur.ac.uk/resources/iranian.studies/Policy%20Brief%201.pdf
    Onder druk van dit enorme verzet heeft de geestelijke leider Khamenei de Raad van de Hoeders, die de presidentskandidaten screenden op hun islamitisch en revolutionair gehalte, opdracht gegeven om eventuele ongeregeldheden te onderzoeken, schrijft schijft Bijan Moshaver.
    Volgens mij wordt dit onderzoek echter uitgevoerd door de “The Assembly of Experts for Constitution die ook wel de Guardian Council of the Constitution wordt genoemd. Dat is die raad bestaande uit 12 leden (en niet de 86 leden van de Raad van Hoeders):
    The Iranian constitution calls for the council to be composed of six Islamic jurists, "conscious of the present needs and the issues of the day to be selected" by the Supreme Leader of Iran, and six jurists, "specializing in different areas of law, to be elected by the Majlis from among the Muslim jurists nominated by the Head of the Judicial Power, (who, in turn, is also appointed by the supreme leader). Wikipedia
    De inzichten van Trita Parsi over de verhoudingen tussen Israël en Iran zijn interessant. De enige reden waarom de moderator van VK mijn reactie verwijderd heeft (m.i. gaf ik slechts informatie die in de reguliere journalistiek ontbreekt – dat is ook de reden waarom Trita Parsi zijn boek schreef) is dat mijn reactie "te lang" was (??)

  4. Propaganda is geen opinie, stelt u. Dat vraagt om het opdoeken van talloze Nederlandse overheidsdiensten die zich zeggen bezig te houden met voorlichting, maar in feite overheidspropaganda bedrijven. Die eenduidige communicatie wordt als een probleem erkend voor het vergaren van informatie. U maakt met uw oproep een hele bedrijfstak met honderden afdelingen communicatie brodeloos.
    Maar is pluriformiteit en een breed maatschappelijk debat -met een zogenaamd vlak speelveld (level playing field) voor allen- in de volle openbaarheid niet het enige antwoord? Laat het debat maar in alle dynamiek, breedte en felheid losbreken. Nederland met haar hoge onderwijsniveau en geslaagde emancipatie van minderheden heeft diverse mondige en betrokken deelnemers. Burgers die vanuit hun individualisme of gemeenschapsdenken redeneren en praten.
    Waarom oproepen tot een verbod? Dat lijkt onnodig en introduceert willekeur. Iedereen die in Nederland een mening geeft en niet oproept tot geweld moet een mening in alle vrijheid kunnen geven. Wellicht is uw kritiek op Visser gerechtvaardigd. Maar anderen zullen beweren dat hun kritiek op columnist A of vermeende lobbyist B even gerechtvaardigd is. Daar hebben ze in hun eigen logica gelijk in. Er is geen onafhankelijke rechter die dat toetst.
    Sommige reageerders of columnisten zullen in vaste dienst zijn van een organisatie of er op projectbasis voor werken. Sommigen zullen sympathiseren met een politiek doel of er losjes mee verbonden zijn. Da’s een glijdende schaal van betrokkenheid en verwevenheid.
    Zolang er geen register bestaat waarin alle lobbyisten, semi-lobbyisten en kwart-lobbyisten verplicht vermeld staan, zal een verbod willekeurig en aanvechtbaar zijn. Het is praktisch onuitvoerbaar. Waar trekt u de grens tussen een particuliere mening en een institutionele mening in dienst van een politiek of economisch doel?
    Laten we daarom niet het paard achter de wagen spannen met een verbod. De beste remedie tegen verkeerde meningen is de zon van de openbaarheid. Beter dan de duisternis waar meningen broeien en op termijn tot een veenbrand kunnen leiden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s