Categorie: Publiek debat

Verbannen vanwege kritiek op een column. Kan het gekker?

Eind november 2009 werd ik door de Volkskrant voor onbepaalde tijd verbannen uit de openbare ruimte voor publiek debat op haar website. Dit gebeurde zonder deugdelijke motivatie, zonder mogelijkheid van verweer en zonder opgave van strafduur. Dit is de manier waarop de Volkskrant als journalistiek medium in de praktijk omgaat met de vrijheid van (inhoudelijke en fatsoenlijke) meningsuiting van haar kritische lezers. Dit is de praktijk in onze zogenaamde ‘democratische rechtsstaat’. Ons belangrijkste, fundamentele en ‘onvervreemdbare’ recht op vrije expressie wordt niet beknot door de staat maar door de ‘vrije pers’ die misbruik maakt van haar middelen en mogelijkheden zonder dat daar een haan naar kraait.

De uitgebreide kroniek van mijn verbanning door de Volkskrant gedurende anderhalf jaar is te lezen op: ‘Verbannen door de Volkskrant vanwege meningsuiting’.

Doorgaan met het lezen van “Verbannen vanwege kritiek op een column. Kan het gekker?”

STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!

Als alle VK webloggers tegelijk een dergelijke koptekst maken en versturen, al of niet met daaronder een persoonlijke verklaring waarom volgens hem/haar het VK weblog behouden moet blijven, op zijn minst als raadpleegbaar archief met de bestaande url (zodat alle links die ernaar verwijzen, blijven werken) en het liefst in zijn huidige opzet en vorm, dan vormt de voorpagina van het VK weblog één grote aanklacht van de cynische en liefdeloze manier waarop wij worden gedumpt, al onze uitingen en discussies worden verdonkeremaand en al onze rechten (contractuele, auteursrechtelijke, democratische, grondwettelijke, etc.) worden veronachtzaamd.

Bovenstaande koptekst is natuurlijk voor verbetering vatbaar, zoals iedere opvatting, mening, standpunt en uiting. Het moet eruit zien als een Museumplein of Malieveld vol spandoeken:

STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!


STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!
Doorgaan met het lezen van “STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!”

'Ongepaste diplomatie' van ambassadeur VS: incidenteel of structureel?

De onthullingen van WikiLeaks over de actieve beïnvloeding door de Amerikaanse ambassade van onze buitenlandse beleid, kwam voor mij niet als een verrassing. Bekende feiten kunnen echter nog altijd onthutsen.

De Amerikaanse ambassadeurs van de afgelopen jaren hebben sterke banden met Israël. Op zichzelf is daar niets tegen, maar bij de vierde Joods-Amerikaanse  ambassadeur in successie mag een mens zich toch wel afvragen of dat bewuste keuzen en aanstellingen zijn? Zo niet, dan is het allemaal gewoon toevallig. Prima. Als met die opvallende overeenkomst echter bewust een bepaald doel wordt gediend, dan mag dat best wel tot kritische journalistieke vragen leiden, vind ik. Israël heeft tenslotte een eigen ambassadeur in Den Haag en die zit ook niet bepaald stil.

Onze media hebben altijd een beeld geschetst waarin de Amerikaanse ambassadeur naast de belangenbehartiging tbv Amerikaanse burgers en bedrijven in ons land voornamelijk een sociale en ceremoniële functie vervult ter bevordering van de innige banden op cultureel gebied tussen de VS en Nederland. Kerstdiners, Nieuwjaarsborrels, opening van tentoonstellingen, bezoekjes aan culturele instellingen en manifestaties, dat soort werk.

Dat gezellige plaatje bleek niet compleet. Moeten wij nu op WikiLeaks wachten om er achter te komen of dit opzettelijk was of niet?

Doorgaan met het lezen van “'Ongepaste diplomatie' van ambassadeur VS: incidenteel of structureel?”

Hoe zit het nu met de 'burgerjournalistiek'? Is die nu dood verklaard of heeft die nooit bestaan?

Hoe zit het nu eigenlijk met de ‘burgerjournalistiek’ of ‘civic journalism’? Bestaat die nog? Heeft die ooit bestaan?

Ik heb het begrip ‘burgerjournalistiek’ altijd opgevat als net zo’n oxymoron als ‘burgergeneeskunde’. Burgers zijn burgers en journalisten zijn journalisten, ‘and never the twain should meet’.

Toch is het jammer dat burgerjournalistiek – of die term nu goed of fout werd geïnterpreteerd – met het stoppen van het VK weblog dood verklaard lijkt te zijn.

In de reactieruimte onder het weblog ‘Op zoek naar symbiose’ van G-J Bogaerts van 30 juni 2006 schreef ik op 30 juni 2006 16:56 uur:

“GJB noemt de journalistiek ‘een servicegericht beroep’. Dat is niet te merken in situaties waarin burgers een beroep doen op begrip en medewerking van de journalistiek. De bejegening is dan meestal hooghartig, narrig en onwillig.

Met de term ‘civic journalism’ werd oorspronkelijk juist een journalisme bedoeld die de maatschappij en de politiek (weer) vanuit het standpunt van de burgers bekijkt en beoordeelt, en zichzelf niet verheft tot een soort ongekozen volksvertegenwoordiger, onbenoemd bestuurder en niet-beëdigde rechter.

Burgerjournalistiek in de oorspronkelijke betekenis van het woord is inderdaad wél servicegericht. De meeste journalisten voldoen echter niet aan dat criterium.

Doorgaan met het lezen van “Hoe zit het nu met de 'burgerjournalistiek'? Is die nu dood verklaard of heeft die nooit bestaan?”

'Gedram' noemde VK's opiniechef het boek 'Oorlog als er vrede dreigt' van Anja Meulenbelt. Ach ja..

’Gedram van Anja’ noemde VK’s opiniechef Henk Müller het boek ‘Oorlog als er vrede dreigt’ van Anja Meulenbelt, dat gaat over Israël en ‘het Palestijnse probleem’.

Müller noemt die aanhalingstekens in de subtitel veelzeggend:

“De teneur is dat je zielige Palestijnen hebt die niets liever willen dan burgers te zijn van een democratische staat – en kwaadwillende Israëli’s die nog liever oorlog voeren dan Palestijnen hun rechten te geven.”

Volgens Henk Müller maakt Meulenbelt een ‘karikatuur van een complex probleem’:

“Niet dat ze niet af en toe een punt scoort, maar haar eenzijdig begrip maakt de lezer murw.”

Die ‘karikatuur’ is ondertussen wel toegelicht met 685 eindnoten en gebaseerd op een literatuurlijst die 489 bronnen omvat..

De manier waarop Müller het magistrale werk van Anja Meulenbelt afkraakte, riep  herinneringen op aan het vernietigende oordeel van VK-columniste Anet Bleich over het stevig gedocumenteerde boek ‘Beyond Chutzpah’ van Norman G. Finkelstein: “Broddelwerk.”

Doorgaan met het lezen van “'Gedram' noemde VK's opiniechef het boek 'Oorlog als er vrede dreigt' van Anja Meulenbelt. Ach ja..”

Modetator of dicterator? Moderator is concierge, stadswacht, soms politie-agent, maar geen baas.

Gedachten zijn vrij. Meningen ook, maar dan wel binnen bepaalde grenzen. Die zijn deels wettelijk bepaald en deels afhankelijk van de omstandigheden. Sommige meningsuitingen zijn wettelijk verboden, andere zijn hoogstens onverstandig. Daartussen ligt nog een heel scala van enerzijds rechten en anderzijds beperkingen van vrije meningsuiting. In situaties waarin om welke reden dan ook beperkingen worden opgelegd aan dat grondrecht, dienen die voor alle betrokken partijen duidelijk te zijn. Dat de gebruiksvoorwaarden van de Volkskrant niet aan die eis voldoen, blijkt wel uit de discussie die hierover al vele jaren wordt gevoerd.

Hieronder geef ik een paar VK weblogs die hierover gaan.

Ik hoop dat de laatste woorden over deze omstreden kwestie nog niet zijn geschreven (of inmiddels al weer zijn verwijderd).

Waarom de Volkskrant niet vrij is om te censureren.
dinsdag 29 juni 2010 20:13 door Mihai Martoiu Ticu
Tags: vkblog, redactie vkblog, moderatie, volkskranblog
Kan de Volkskrant zomaar met hemelse almacht de scepter op het forum en weblog zwaaien? Ik denk van niet. Je zou kunnen zeggen dat de Volkskrant-site privébezit is van de krant. Wie betaalt bepaalt. Dat zou waar zijn als de site inderdaad een gesloten clubje zou zijn, met een beperkte deelnemende elite, met clubpasjes, conciërge en wachthonden. Dat is echter niet het geval.

Moderator, wat hebben wij aan ons recht van vrije meningsuiting zonder de mogelijkheid daartoe?

Geachte Moderator,
Vanwege mijn kritiek op de gebruiksvoorwaarden heeft u mij onlangs geblokkeerd van uw weblog. Daarom kan ik helaas alleen op deze manier reageren op wat u daar schreef:

“Voor alle andere bloggers verandert er helemaal niets. Er kan nog net zoveel gezegd en gedaan worden als vroeger, mits binnen de gebruikersregels.”

Die gebruiksvoorwaarden gunnen u als moderator echter het recht om ten allen tijde en zonder opgave van reden reacties, bijdragen en weblogs te verwijderen. Als één partij alle rechten, alle ruimte en alle mogelijkheden opeist, hoeveel blijft er dan nog over voor de anderen?

Hoeveel recht, vrijheid en mogelijkheid hebben wij burgers nog om dingen te schrijven die de redactie niet bevallen?

Het weblog vormt geen onderdeel van de krant als journalistiek product. Het is opgezet en bedoeld als openbaar forum voor publieke debat, omdat de initiatiefnemers beseften dat de journalistiek (en dus ook deze krant) niet de wijsheid in pacht heeft, niet per definitie altijd gelijk heeft, niet in een ivoren toren moet leven, en vooral ook niet het monopolie over de publieke meningsvorming mag uitoefenen.

Doorgaan met het lezen van “Moderator, wat hebben wij aan ons recht van vrije meningsuiting zonder de mogelijkheid daartoe?”

Verbanning dient meestal om kritiek uit te schakelen. Leve de democratie. Leve het publieke debat.

In het weblog ‘ Metabloggen en netiquette’ van de Volkskrantmoderator van 21/6 jl citeerde Thera op 21-06-2010 22:14 met instemming wat oud-VK-moderator Geert-Jan Bogaerts eens had geschreven in een reactie op het weblog ‘Volkskrant Pedoblog?’ van Jos Goedmakers:
 
“Staat u mij toe ons uitgangspunt uit te leggen. Het principiële punt dat we natuurlijk maken is dat wij het recht verdedigen van eenieder om zijn opinie te uiten, hoe verwerpelijk we die uiting ook vinden. Vrij naar Voltaire: ik zal sterven voor uw recht om uw mening te uiten, maar ik zal uw mening bevechten tot de dood erop volgt.
Daar zit nog iets anders aan vast. We zijn het Volkskrantblog een jaar geleden begonnen vanuit de gedachte dat de journalistiek zich in een ivoren toren bevond, en dat er bij onze lezers en sitebezoekers een toenemende behoefte bestaat om terug te praten. De journalistiek heeft niet de waarheid in pacht.
Nou staan er op dat Volkskrantblog – naast heel veel moois – ook afschuwelijke dingen, waarmee wij nooit, in wat voor vorm dan ook, geassocieerd zouden willen worden.
Jammer; dat is een consequentie van de openheid die we betrachten. En het zou buitengewoon slap zijn om dat platform in te trekken alleen omdat er dingen gepubliceerd worden die wij niet door de beugel vinden kunnen. Juist om die redenen zijn gebruiksvoorwaarden en het recht zo belangrijk. Ik zou dat niet legalistisch willen noemen, wel principieel.”

Doorgaan met het lezen van “Verbanning dient meestal om kritiek uit te schakelen. Leve de democratie. Leve het publieke debat.”

Is Israël 'frontlinie tegen oprukkend islamisme' of juist bruggehoofd van westers imperialisme?

Yochanan Visser, propagandist van het Israëlische imperialisme en kolonialisme, schrijft: in zijn artikel ‘De Frontlinie’ op de opiniepagina van de website van de Volkskrant van vandaag (24/4)
http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/5647/ :

“PVV voorman Wilders noemt Israël vaak de frontlinie. Hij doelt dan op het oprukkende islamisme dat voor Wilders synoniem is aan islam. [..] Een frontlinie in de strijd tegen islamisme is Israël zeker. Het land bevindt zich in het hart van wat in de islam wordt aangeduid als dar al islam, het grondgebied van islam.”

Wie dit goed leest, ziet dat in het Midden-Oosten niet het islamisme oprukt, maar juist het westen dat Israël tot zijn zwaar bewapende, kolonialistische, agressieve, expansieve en kolonialistische bruggehoofd heeft gemaakt?

“Daarnaast is ten gevolge van de radicalisering van segmenten van de islamitische wereld een acute dreiging ontstaan voor het voortbestaan van de Joodse staat. Dat heeft de laatste 4 jaar voor twee oorlogen gezorgd tegen Hizbollah en Hamas.”

Maar wie heeft oorspronkelijk dit conflict en de daarmee samenhangende wederzijdse dreigingen doen ontstaan? De islamitische Arabieren die samen met Joden en christenen al in dat gebied woonden of de separatistische zionisten die met veel geweld een joods-westerse natie-staat stichtten in een overwegend Arabisch-islamitische omgeving? Dat is op zijn minst een kip-en-ei verhaal waarin de schuld niet op zo vanzelfsprekende wijze bij ‘het oprukkende islamisme’ gelegd kan worden.

Doorgaan met het lezen van “Is Israël 'frontlinie tegen oprukkend islamisme' of juist bruggehoofd van westers imperialisme?”

Censuur en gescheld zijn geliefde wapens van de Israël Lobby. En stigmatisering, natuurlijk.

Hierbij mijn laatste reactie op het ‘Open blog’ van E.T. Aangezien in een rechtsstaat op iedere aantijging met een verweer moet kunnen worden geantwoord, geef ik die noodgedwongen dus maar hier.

E.T. schreef op 01-04-2010 22:27
@Robert,
[E.T. citeert RvW:]
“De ware geschiedenis is dat er in het kader van de etnische zuivering van Palestina sinds 1948 Joodse dorpen naast cq bovenop (de resten van) Palestijnse dorpen werden gebouwd, alles natuurlijk geheel in overeenstemming met het Joodse convenant met hun god.”

a. Hoe is dit een reactie op wat ik schreef? Heeft er geen bal mee te maken.
b. Er is geen etnische zuivering uitgevoerd in 1948 (er wonen meer dan een miljoen Arabieren in Israel, als je gelijk zou hebben zou dat niet het geval kunnen zijn).
c. 1948 gebeurde in overeenstemming met de VN.

Doorgaan met het lezen van “Censuur en gescheld zijn geliefde wapens van de Israël Lobby. En stigmatisering, natuurlijk.”