Categorie: Meningsuiting

Gaza: Zo maakt Israël een volk van de Palestijnen.

Israël maakt nu van de geschiedenis van de Joden de toekomst van de Palestijnen. Als rechtvaardiging van voortgaande onderdrukking dient het verzet van de verjaagden en onderdrukten: Het is hun eigen schuld, ook al kunnen zij weinig veranderen aan hun lot en ook al zou ieder mens zich onder zulke omstandigheden verzetten. Het resultaat zal zijn een steeds sterker volk, waar eerst nog slechts sprake was van verjaagde, geminachte, angstige en onderdrukte vluchtelingen.

Joden weten als geen ander dat een volk niet louter ontstaat door een gezamenlijke ontwikkeling maar met name door het ondergaan van een gemeenschappelijk lot. Niets smeedt een volk zo sterk aaneen als gezamenlijk verzet tegen tegenslag en onderdrukking.

Israël creëert met de onderdrukking van de Palestijnen opzettelijk tegenslagen en vijanden. Het gemeenschappelijke lot van het Joodse volk is dan geen onontkoombare oorzaak meer, maar een bewust gekozen middel tot behoud van de ellende teneinde het Jodendom in stand te houden en om niet als volk en als natie uiteen te vallen. Doorgaan met het lezen van “Gaza: Zo maakt Israël een volk van de Palestijnen.”

'Hoofdbrekens' zijn een onschuldige kwaal vergeleken met de gevolgen van luchtvervuiling.

“[De Europese normen voor de concentraties fijnstof] bezorgen vooral bestuurders in een dichtbevolkt land als Nederland veel hoofdbrekens,” meent de Volkskrant.
(VK Commentaar, 12-01-2009.)

Ondertussen bezorgen overschrijdingen van acceptabel geachte normen voor luchtvervuiling met fijnstof, roet, benzeen, NOx en andere schadelijke narigheid die door verbranding van fossiele grondstoffen in onze longen terechtkomt veel mensen heel wat ergere dingen dan alleen ‘hoofdbrekens’.

De voornaamste taak van bestuurders is het zorgen voor veiligheid en het welzijn van de burgers die daarvoor van hen afhankelijk zijn. Lichamelijke gezondheid is het voornaamste gebied waarop veiligheid en welzijn in gevaar komen als gevolg van schadelijk handelen door medeburgers, bedrijven en bestuurders.

Doorgaan met het lezen van “'Hoofdbrekens' zijn een onschuldige kwaal vergeleken met de gevolgen van luchtvervuiling.”

Gaza-ontkenners: Kijk!

foto

Bron van de foto: http://palestinian.ning.com/photo/white-phosphorus

Als de Israëlische warlords Hamas dan eenmaal op aandringen van VK-columniste Nausicaa Marbe van de kaart hebben geveegd, heeft zij dan misschien ook nog een even afdoende ‘oplossing’ bedacht voor de vele Palestijnen die destijds op Hamas hebben gestemd en die die beweging nog steeds om velerlei redenen steunen? Ook uitroeien dan maar?

Bert Wagendorp schreef in zijn column ‘Jaarwisseling’ (VK, 3/1 jl):

“Oudejaarsnacht in de Gazastrook, dat was pas heftig. Zelden zo’n vuurwerk gezien en overal branden. Maar ze hadden daar ook geen Commissie Overlast Jaarwisseling (COJ), dus dan vraag je erom.”

Doorgaan met het lezen van “Gaza-ontkenners: Kijk!”

Tegengif voor Israëlische oorlogspropaganda in de Volkskrant.

“Tribal nationalism always insists that its own people is surrounded by “a world of enemies”,
schreef Hannah Arendt in haar boek ‘The Origins of Totalitarianism‘.

Tot welke extremen van vernietigingsdrang dit kan leiden, toont Israël met zijn bombardement van het dichtbevolkte Gaza als ‘zelfverdediging’ tegen de Palestijnen die hun verzet tegen de bezetting, onderdrukking, annexatie (landroof) en kolonisatie van hun land maar niet willen opgeven.

‘Israël moet Hamas definitief verslaan,‘ schrijven Michael B. Oren en Yossi Klein Halevi in een groot artikel op de opiniepagina van de Volkskrant.

Omdat ik door de opinieredactie nog steeds verbannen ben van de reactie- en discussieruimten op de website van de Volkskrant verschaf ik u op deze plaats het noodzakelijke tegengif tegen deze oorlogspropaganda, waarin de vernietiging van Gaza de enige weg naar een tweestatenoplossing en een onderdeel van het vredesproces wordt genoemd.

Hieronder staat de tekst van de nieuwsbrief van 31 december 2008 van het ‘Information Clearing House’ van Tom Feely. Ik doe tevens een oproep om u te abonneren op deze nieuwsbrief en om een vrijwillige bijdrage te storten ter instandhouding ervan.

Hoe noodzakelijk het is dat de journalistiek tegenspraak krijgt, wordt in deze dagen immers weer pijnlijk duidelijk.

Doorgaan met het lezen van “Tegengif voor Israëlische oorlogspropaganda in de Volkskrant.”

Die stinkende schoen past alleen Arie Elshout zelf.

De Irakezen zijn schuldig aan het geweld dat zij elkaar aandoen. Dat is althans de mening van Arie Elshout, huisdealer van Bushdoctrines bij de Volkskrant. De door Elshout vaardig geformuleerde opvatting is geheel in lijn met de verdoezeling door deze krant van alles wat er zo duidelijk mis gaat in het Midden-Oosten, maar wat wij toch heus anders moeten zien. Desnoods met oogkleppen.

In verband met mijn verbanning die ondanks de onrechtmatigheid ervan en ondanks alle inspanningen en toezeggingen van de Ombudsman maar niet wordt opgeheven, kan ik niet op de column van Arie Elshout reageren op de daartoe geëigende plaats, de reactieruimte. Daarom doe ik het maar in dit notitieboekje dat niet bepaald een openbare plek is voor publiek debat over maatschappelijke en politieke kwesties. Terwijl de journalistiek het maatschappelijk forum voor politiek debat domineert door het te monopoliseren, krijgen burgers weblogs om ze bezig en dus zoet te houden.

Hierbij de reactie die natuurlijk thuishoort op hetzelfde forum als waarop Arie Elshout zijn enormiteiten mag en kan uitkramen:

Doorgaan met het lezen van “Die stinkende schoen past alleen Arie Elshout zelf.”

Mensenrechten, ook voor Volkskrantlezers?

shortlink: http://wp.me/p1mUd8-1EBs

‘Mensenrechten, ook voor Zimbabwanen?‘luidt de titel van het commentaar van vandaag, 10 december 2008 (de Dag van de Mensenrechten). De Volkskrant schrijft daarin o.a.

“Op tal van plekken in de wereld zullen vandaag verheven woorden worden gesproken over de mensenrechten. Het is immers precies zestig jaar geleden dat door de lidstaten van de Verenigde Naties de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens werd aangenomen.
Menig spreker zal dit memorabele besluit omschrijven als een unieke triomf voor de menselijke beschaving.  Er zal ongetwijfeld in overweging worden gegeven dat de mensheid zich moet blijven inspannen voor ‘de komst van een wereld waarin de mensen vrijheid van meningsuiting en geloof zullen genieten en vrij zullen zijn van vrees en gebrek’, zoals de preambule van de Verklaring van 10 december 1948 verkondigt.
Helaas zullen al die verheven woorden soms ietwat schril klinken. Niet omdat in grote delen van de wereld de eerbied voor de ‘inherente waardigheid en onvervreemdbare rechten van de mens’ – nog zo’n fraaie frase uit de preambule – nog altijd ver is te zoeken.
Niemand kan in ernst verwachten dat conflicten en tegengestelde belangen zich zo eenvoudig laten elimineren, dat uiteenlopende interpretaties over het primaat van diverse mensenrechten zo gemakkelijk zijn te overbruggen. Het menselijk tekort laat zich nu eenmaal niet opheffen met een sonore beginselverklaring. [..]”

In de voor reacties en discussie bestemde openbare ruimte onder het Commentaar op de website van de Volkskrant schreef ik op 10-12-2008 13:01 de volgende reactie:

Doorgaan met het lezen van “Mensenrechten, ook voor Volkskrantlezers?”

RvdJ: De Volkskrant mag ook rechtmatige reacties verwijderen. Deel 3: Paul Brill, Israël en Iran.

Bijlage bij de Klacht bij de Raad voor de Journalistiek ivm verwijdering van reactie op het Commentaar van de Volkskrant.

(Reacties welkom op Deel 2: Het Pleidooi )

Zoekwoorden “Paul Brill Israël Iran” in archief van de Volkskrant

Een reactie van mij op een hoofdredactioneel Commentaar van de Volkskrant werd verwijderd omdat ik daarin Paul Brill (columnist, (anonieme) commentaarschrijver, recensent en verslaggever van de Volkskrant) op goede gronden een ‘Israël-columnist’ had genoemd. Ik baseerde mijn betiteling op de vele columns, artikelen en recensies van Paul Brill, waarin hij steevast de situatie in het Midden-Oosten vanuit Israëlisch perspectief beoordeelt en (daarom) Iran demoniseert. Hij lijkt op deze manier onze geesten rijp te willen maken voor het volgende Amerikaans-Israëlische militaire avontuur, namelijk het bombarderen van Iran.

Wat heeft Paul Brill toch met Israël? Of tegen Iran? Of is dat dezelfde vraag? Zoeken op de lemma’s “paul brill iran” en “paul brill israël” in het archief van de Volkskrant levert in ieder geval een overstelpende hoeveelheid columns, recensies en achtergrondverhalen over Israël en tégen Iran op. Een greep hieruit:

Praten over Israël. – 24 oktober 2003 “Sommige critici van Israël beseffen het kennelijk nog niet, maar ze hebben al lang de overhand. Kritiek op Israël is veel meer en vogue dan steun aan Israël.

Doorgaan met het lezen van “RvdJ: De Volkskrant mag ook rechtmatige reacties verwijderen. Deel 3: Paul Brill, Israël en Iran.”

RvdJ: De Volkskrant mag ook rechtmatige reacties verwijderen. Deel 2: Pleidooi.

Toelichting op de klacht bij de Raad voor de Journalistiek ivm verwijdering van reactie op het Commentaar van de Volkskrant.

(Reacties welkom.)

Datum  : 27 Juni 2008
Betreft : R.Ch. Van Waning / de Volkskrant
Inzake : Censuur.
Motto   : Kritiek op de pers moet niet alleen mogen, maar ook kunnen.

PLEITNOTA

Geachte Leden van de Raad voor de Journalistiek,

Deze klacht draait om een aantal vragen:

–  Mag een krant zichzelf nog wel onafhankelijk noemen als zij zich stelselmatig leent voor behartiging van andere belangen dan het algemeen belang en kritiek daarop de mond snoert?

–  Moeten journalisten zich niet net als alle andere actoren in het democratische bestel onderwerpen aan de checks and balances die de democratie gezond, en dus transparant, evenwichtig en rechtvaardig houden?

–  Mogen burgers kritiek uiten op journalisten? Zo ja: Waar en hoe? En gelden daarbij nog andere dan wettelijke voorwaarden?

–  Mogen achtergronden, bindingen en belangen die merkbaar van invloed zijn op de keuzen van onderwerpen en bronnen van een journalist en zelfs op zijn opinies daarover, betrokken worden in de beoordeling van zijn werk?

Doorgaan met het lezen van “RvdJ: De Volkskrant mag ook rechtmatige reacties verwijderen. Deel 2: Pleidooi.”

RvdJ: De Volkskrant mag ook rechtmatige reacties verwijderen. Deel 1: De Klacht.

Klacht bij de Raad voor de Journalistiek ivm verwijdering van reactie op het Commentaar van de Volkskrant.

(Reacties welkom op Deel 2, Het pleidooi. )

Van: Robert C. van Waning.
Aan: Raad voor de Journalistiek
Amstelveen, 23 mei 2008

KLACHT       Tegen de Redactie van de Volkskrant
Wegens       Censuur van een kennelijk onwelgevallige mening.

Geachte Leden van de Raad voor de Journalistiek,

Hierbij dien ik een klacht in tegen de Redactie van de Volkskrant in verband met de verwijdering van mijn bijdrage van 6 februari 2008 aan de discussie op de website van de Volkskrant naar aanleiding van het hoofdredactioneel commentaar.

Na een weergave van de feiten zal ik hieronder toelichten waarom deze censuur een schending betekent van mijn vrijheid van meningsuiting en van mijn enige mogelijkheid tot deelneming aan een publiek debat op een daartoe bestemde plaats, zonder dat ik daarbij enige regel van wet, fatsoen en zelfs niet van de ‘spelregels’ overtreed. Het verwijderen van onwelgevallige meningen door de Volkskrant heeft een geschiedenis, en (als er niets verandert) ook een toekomst. Deze censuur is een symptoom van veranderingen in de journalistieke opvattingen en wellicht identiteit van deze krant. Die veranderingen komen tot uiting in de opinievorming en haar de bejegening van kritische lezers.

Doorgaan met het lezen van “RvdJ: De Volkskrant mag ook rechtmatige reacties verwijderen. Deel 1: De Klacht.”

Einde discussie: De IP-ban als 'totaaloplossing' voor onwelgevallige kritiek.

Een discussie op voet van gelijkheid is de eerlijkste, rechtvaardigste en meest democratische vorm van communicatie. Eline Walda van ‘STOP COMMUNICATION’ blijkt daar anders over te denken. Zij prefereert namelijk een IP-ban boven een inhoudelijke reactie op serieuze kritiek.

Adviseert Eline Walda haar klanten ook zulke ‘totaaloplossingen’ als het hun op de markt even niet meezit? In het door haarzelf geschreven Profiel op haar Volkskrantblog staat immers: “In 2006 ben ik voor mijzelf begonnen. One Stop Marketing Shop biedt ondernemers een totaaloplossing op het gebied van marketing en marketingcommunicatie. Van een onderbouwd advies over de meest effectieve marketing- of communicatiestrategie tot een concreet plan en implementatie hiervan.”

Dat belooft wat, althans tot de praktijk het tegendeel bewijst.

Het begon allemaal met mijn eerste bezoek van het weblog van Eline Walda op het Volkskrant-weblog, getiteld ‘Bijzondere vrouwen (1) – Ofra Chaza'” Ik had wel vaak Eline’s reacties op weblogs van anderen en haar bijdragen aan discussies al wel vaak gelezen. Daar zat steeds zo’n consequente en zodoende herkenbare lijn in, dat ik vermoedde uit welke hoek de wind woei en wat ik op haar eigen weblog kon verwachten. Toen ik dus een paar dagen geleden de titel van haar weblog zag in de lijst van recente weblogs, dacht ik: “O jé, daar gaan we weer.” En jawel hoor.

Doorgaan met het lezen van “Einde discussie: De IP-ban als 'totaaloplossing' voor onwelgevallige kritiek.”