Categorie: Media

Moderator, wat hebben wij aan ons recht van vrije meningsuiting zonder de mogelijkheid daartoe?

Geachte Moderator,
Vanwege mijn kritiek op de gebruiksvoorwaarden heeft u mij onlangs geblokkeerd van uw weblog. Daarom kan ik helaas alleen op deze manier reageren op wat u daar schreef:

“Voor alle andere bloggers verandert er helemaal niets. Er kan nog net zoveel gezegd en gedaan worden als vroeger, mits binnen de gebruikersregels.”

Die gebruiksvoorwaarden gunnen u als moderator echter het recht om ten allen tijde en zonder opgave van reden reacties, bijdragen en weblogs te verwijderen. Als één partij alle rechten, alle ruimte en alle mogelijkheden opeist, hoeveel blijft er dan nog over voor de anderen?

Hoeveel recht, vrijheid en mogelijkheid hebben wij burgers nog om dingen te schrijven die de redactie niet bevallen?

Het weblog vormt geen onderdeel van de krant als journalistiek product. Het is opgezet en bedoeld als openbaar forum voor publieke debat, omdat de initiatiefnemers beseften dat de journalistiek (en dus ook deze krant) niet de wijsheid in pacht heeft, niet per definitie altijd gelijk heeft, niet in een ivoren toren moet leven, en vooral ook niet het monopolie over de publieke meningsvorming mag uitoefenen.

Doorgaan met het lezen van “Moderator, wat hebben wij aan ons recht van vrije meningsuiting zonder de mogelijkheid daartoe?”

Verbanning dient meestal om kritiek uit te schakelen. Leve de democratie. Leve het publieke debat.

In het weblog ‘ Metabloggen en netiquette’ van de Volkskrantmoderator van 21/6 jl citeerde Thera op 21-06-2010 22:14 met instemming wat oud-VK-moderator Geert-Jan Bogaerts eens had geschreven in een reactie op het weblog ‘Volkskrant Pedoblog?’ van Jos Goedmakers:
 
“Staat u mij toe ons uitgangspunt uit te leggen. Het principiële punt dat we natuurlijk maken is dat wij het recht verdedigen van eenieder om zijn opinie te uiten, hoe verwerpelijk we die uiting ook vinden. Vrij naar Voltaire: ik zal sterven voor uw recht om uw mening te uiten, maar ik zal uw mening bevechten tot de dood erop volgt.
Daar zit nog iets anders aan vast. We zijn het Volkskrantblog een jaar geleden begonnen vanuit de gedachte dat de journalistiek zich in een ivoren toren bevond, en dat er bij onze lezers en sitebezoekers een toenemende behoefte bestaat om terug te praten. De journalistiek heeft niet de waarheid in pacht.
Nou staan er op dat Volkskrantblog – naast heel veel moois – ook afschuwelijke dingen, waarmee wij nooit, in wat voor vorm dan ook, geassocieerd zouden willen worden.
Jammer; dat is een consequentie van de openheid die we betrachten. En het zou buitengewoon slap zijn om dat platform in te trekken alleen omdat er dingen gepubliceerd worden die wij niet door de beugel vinden kunnen. Juist om die redenen zijn gebruiksvoorwaarden en het recht zo belangrijk. Ik zou dat niet legalistisch willen noemen, wel principieel.”

Doorgaan met het lezen van “Verbanning dient meestal om kritiek uit te schakelen. Leve de democratie. Leve het publieke debat.”

Is Israël 'frontlinie tegen oprukkend islamisme' of juist bruggehoofd van westers imperialisme?

Yochanan Visser, propagandist van het Israëlische imperialisme en kolonialisme, schrijft: in zijn artikel ‘De Frontlinie’ op de opiniepagina van de website van de Volkskrant van vandaag (24/4)
http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/5647/ :

“PVV voorman Wilders noemt Israël vaak de frontlinie. Hij doelt dan op het oprukkende islamisme dat voor Wilders synoniem is aan islam. [..] Een frontlinie in de strijd tegen islamisme is Israël zeker. Het land bevindt zich in het hart van wat in de islam wordt aangeduid als dar al islam, het grondgebied van islam.”

Wie dit goed leest, ziet dat in het Midden-Oosten niet het islamisme oprukt, maar juist het westen dat Israël tot zijn zwaar bewapende, kolonialistische, agressieve, expansieve en kolonialistische bruggehoofd heeft gemaakt?

“Daarnaast is ten gevolge van de radicalisering van segmenten van de islamitische wereld een acute dreiging ontstaan voor het voortbestaan van de Joodse staat. Dat heeft de laatste 4 jaar voor twee oorlogen gezorgd tegen Hizbollah en Hamas.”

Maar wie heeft oorspronkelijk dit conflict en de daarmee samenhangende wederzijdse dreigingen doen ontstaan? De islamitische Arabieren die samen met Joden en christenen al in dat gebied woonden of de separatistische zionisten die met veel geweld een joods-westerse natie-staat stichtten in een overwegend Arabisch-islamitische omgeving? Dat is op zijn minst een kip-en-ei verhaal waarin de schuld niet op zo vanzelfsprekende wijze bij ‘het oprukkende islamisme’ gelegd kan worden.

Doorgaan met het lezen van “Is Israël 'frontlinie tegen oprukkend islamisme' of juist bruggehoofd van westers imperialisme?”

Reacties van lezers: Democratische en onaantastbare meningsuitingen of verwaarloosbare bagger?

“Volgens de rechter moet de samenleving kunnen vertrouwen op volledige en integere archivering, ook online. Het uit het archief halen van verhalen omdat ze negatief zijn, is daar strijdig mee. [..] Verwijdering van de verhalen [over Luzac] zou de integriteit en volledigheid van media-archieven aantasten. Zo wordt de deur opengezet voor geschiedvervalsing. Bovendien zou afbreuk worden gedaan aan de reputatie van media als integere en betrouwbare bron van nieuws.
 
‘De kerntaak van de media is immers het aan de kaak stellen van misstanden. Die kerntaak zou ernstig worden beperkt wanneer media hun archieven na verloop van tijd zouden moeten opschonen tot louter positief nieuws,’ aldus de rechter. [..] .. ‘de samenleving moet kunnen vertrouwen op een volledige en integere (online) archivering’. Dat beschikbaar maken van nieuws in archieven noemt de rechter ‘een belangrijke secundaire taak’ van de media, naast de primaire taak van publieke waakhond. Verwijdering van rechtmatige artikelen, alleen omdat ze een negatieve lading hebben, gaat dus te ver.“

(Wilco Dekker, ‘Luzac verliest zaak tegen Volkskrant’, VK 1 april 2010.)

Naar aanleiding hiervan vraag ik mij af hoe een rechter zou oordelen over het willekeurig verwijderen van keurige maar kritische reacties van lezers op opiniestukken op de website van de Volkskrant.

Wie nu kijkt op het weblog ‘Bagger op het blog’ dd 27/3 jl van Thom Meens, Ombudsman van de Volkskrant’ (http://www.vkblog.nl/bericht/307590 ) zal zien dat daarop 145 reacties zouden zijn gekomen. In werkelijkheid waren dat er veel meer. De voorlaatste keer dat ik keek, waren er meer dan 225 reacties. 1/3 daarvan is echter door de ombudsman verwijderd. Dat waren lang niet allemaal ‘Geen Stijl’-achtige bagger-reacties waren, maar deels ook keurig geformuleerde kritiek op wat Thom Meens in zijn hoedanigheid van ombudsman had geschreven en deels op zijn functioneren als ombudsman in het algemeen. Kennelijk houdt ombudsman Thom Meens niet van kritiek en vindt hij dat hij het recht heeft om die te verwijderen. Hierdoor vormen de overgebleven in de voor lezerreacties bestemde ruimte op de website van de Volkskkrant geen getrouwe afspiegeling meer van de meningen die lezers hebben over
zijn column en/of zijn functioneren als ombudsman.

In feite komt dit neer op ‘het verwijderen van rechtmatige artikelen, alleen omdat ze een negatieve lading hebben’. Het is niet alleen een vorm van geschiedvervalsing maar bovenal een ontoelaatbare inperking van het recht van burgers om hun mening te uiten op een daartoe speciaal ingericht openbaar forum voor publiek debat.

De reactieruimtes op de websites van kranten zijn, in tegenstelling tot de rubriek voor ‘Ingezonden Brieven’ van de papieren edities, geen onderdeel van het journalistieke produkt van de krant waarvoor de redactie journalistieke verantwoordelijkheid draagt.

Tot dusver lijkt niemand zijn vingers te willen branden aan de vraag welke democratische en juridische status moet worden toegekend aan het nieuwe fenomeen van de on-line reactie- en discussieruimtes op de websites van kranten. Iedere redactie modereert die dan ook op een andere wijze, maar geen van alle zijn zij bereid om daarover publieke verantwoording af te leggen.

Doorgaan met het lezen van “Reacties van lezers: Democratische en onaantastbare meningsuitingen of verwaarloosbare bagger?”

Critici de mond snoeren en de oppositie verbannen, dat is wat dictators en journalisten willen.

Het vermeende recht van vrije meningsuiting op het openbare (want voor iedereen toegankelijke) discussieforum van de Volkskrant blijkt in de praktijk ingrijpend te kunnen worden beperkt door anonieme moderatoren en hun dito medewerkers.Journalistieke redacties kunnen (en mogen zelfs) willekeurig ingrijpen in de toch al beperkte mogelijkheden die burgers hebben om journalisten de tegenspraak en de kritiek te bieden die hoort bij de ‘checks and balances’ die onze democratie transparant, evenwichtig, eerlijk en rechtvaardig en dus gezond moet houden.

De gewoonte om reageerders en discussieerders op websites van media steevast aan te duiden met generaliserende en ronduit denigrerende termen als ‘reaguurders’ en ‘trollen’ duidt er op dat zij door journalistiek bij voorkeur niet als vrije en volwaardige burgers worden beschouwd.

Kritische en onwelgevallige opvattingen en meningsuitingen (het ‘kind van de democratie’) worden door redacteuren en moderatoren eenvoudigweg met het badwater van inhoudsloos gescheld weggegooid. ‘Opgeruimd staat netjes’.

Maar is het ruimen van critici, dissidenten en opposanten wel zo netjes in humaan, moreel, democratisch en rechtsstatelijk opzicht?

Doorgaan met het lezen van “Critici de mond snoeren en de oppositie verbannen, dat is wat dictators en journalisten willen.”

Volkskrant, open uw vizier en benoem uw nieuwe identiteit en gewijzigde signatuur!

Vandaag (25/9) zette de Volkskrant zeven(!) opiniestukken over Joodse cq Israëlische kwesties ter openbare discussie op haar website:

– ‘Het raketschild en de Afghaanse connectie’, door Paul Brill (VK 18/9; gaat natuurlijk wéér over Iran en -Israël);
– ‘Goldstone laat kans op debat in Israël liggen’, door David Landau (VK 22/9).
– ‘Stop Iran voor het te laat is’, door Yanaï Bar e.a. (VK 23/9).
– ‘Waren superjoden Übermenschen?’, door Max Pam (VK 24/9).
– ‘Weerbarstig’, hoofdredactioneel Commentaar van 24/9 waarin de anonieme commentaarschrijver zich namens de Volkskrant uitspreekt tégen een bouwstop van de illegale Joodse nederzettingen in de door Israël bezet (en stelselmatig geannexeerd en gekoloniseerd) Palestijnse gebied.
– ‘Leugens over Joden’, door Nausicaa Marbe (VK 25/9).
– ‘VS bestrijden klimaatverandering fel’, door Fay Hartog Levin (VK, 22/9).

Het laatstgenoemde artikel lijkt niet in het rijtje thuis te horen, maar aangezien de VS altijd een Joodse ambassadeur naar Nederland sturen met het oog op de doorvoer van Amerikaans wapentuig via ons land naar Israël, moet alles wat die ambassadeur doet, zegt of schrijft, gezien worden in het licht van Israëlische p.r. en belangen.

Doorgaan met het lezen van “Volkskrant, open uw vizier en benoem uw nieuwe identiteit en gewijzigde signatuur!”

Valse beschuldigingen zijn bedoeld om eerlijke discussie over Israël/Palestina te saboteren.

De ‘War on Antisemitism‘ van Yochanan Visser, Ranta Pelle e.a. is een ‘phoney war’ die als voornaamste doel heeft het monddood maken van mensen die om welke legitieme reden dan ook kritiek hebben op Israël.

Diffamatie dmv stigmatisering is namelijk de meest effectieve manier gebleken is om zulke kritiek uit te schakelen als zijnde ‘ongepast’ en verdacht’. Wie wil of durft er immers te luisteren naar wat een ‘antisemiet’ te zeggen heeft? Het is dus zaak om critici tot ‘antisemieten’ te bombarderen, want dan durft niemand meer openlijk te discussiëren over wat Israël ondertussen allemaal in strijd met de interrnationale rechtsorde doet.

Op 27/8 jl verscheen een rapport over een onderzoek dat medewerkers van Yad Vashem Holocaust Researchcentrum en de Israel Facts Monitorgroep (olv Yochanan Visser) hadden gedaan naar antisemitische commentaren over Israël en het Midden-Oosten conflict die op het internet worden geplaatst. De uitkomsten van dit onderzoek waren volgens de Volkskrant kennelijk schokkend genoeg om in strijd met regels van journalistiek, democratie en fatsoen de titel en inhoud van een reeds gepubliceerd en uitgebreid becommentarieerd en bedisussieerd artikel (‘Stop polarisatie’) te wijzigen in
‘Anti-semitisme en polarisatie nemen toe’ .

De auteur van dit artikel was dezelfde persoon als die het ‘onderzoek’ had geleid en die zelf nota bene op provocerende wijze had deelgenomen aan de discussies waarin aan deelnemers ‘verdachte’ uitlatingen waren ontlokt: Yochanan Visser! Hij schrijft:

Doorgaan met het lezen van “Valse beschuldigingen zijn bedoeld om eerlijke discussie over Israël/Palestina te saboteren.”

'Israël Facts': Propaganda is geen opinie.

Het is niet eerlijk en m.i. zelfs principieel onjuist dat een lobbyclub van de Israëlische kolonistenbeweging zoals ‘Israël Facts Monotoring Group’ de opiniepagina van de Volkskrant mag gebruiken als platform voor propaganda ten behoeve van haar illegale en antihumanitaire doeleinden en activiteiten.

Een lobbyclub heeft als doel om in de publiciteit slechts één kant van een zaak te belichten met het oog op de behartiging van een bepaald particulier, commercieel of ideologisch belang. In het geval van ‘Israël Facts‘ is dat de illegale Israëlische kolonistenbeweging. Deze zorgt ervoor dat Israël van de bezette Westelijke Jordaanoever (‘de bezette Palestijnse gebieden’) geleidelijk zulke grote delen in bezit krijgt dat er niet genoeg onverdeeld grondgebied overblijft voor een leefbare Palestijnse staat. De etnische zuivering van Palestina gaat op deze en andere manieren dus gewoon door.

De erkenning van Israël die nu van de onderdrukte Palestijnen in Gaza en op de Westoever wordt verlangd, dient namelijk vooral om hen afstand te laten doen van hun wettelijke recht op terugkeer naar het land van hun voorouders. Ondertussen wordt van de Palestijnen die zich niet tijdens de ‘Nakba’ van 1948 uit hun land (het huidige Israël) hebben laten verdrijven, verwacht dat zij zich met een loyaliteitsverklaring neerleggen bij hun inferieure status in de Joodse staat. Zo wordt onder toeziend oog van de wereld de Joodse Utopie bewerkstelligd, ondanks het feit dat deze nauwelijks minder racistisch is dan het ooit terecht zo gehate apartheidsregime van Zuid-Afrika.

Het is de taak van lobbyclubs en thinktanks als de ‘Israël Facts Monitoring Group’ van Yochanan Visser om deze onfrisse gang van zaken door middel van rookgordijnen en afleidingsmanoeuvres te onttrekken aan het oordeel van de publieke opinie. Een platform als de opiniepagina van een zichzelf als ongebonden, onafhankelijk en betrouwbaar afficherende kwaliteitskrant is daarbij in publicitair opzicht goud waard.

Zo’n artikel is één van de ‘feiten op de grond’ waarmee Israël zijn verwerpelijke doel ten koste van de Palestijnen bereikt. En het kost geen cent!

Doorgaan met het lezen van “'Israël Facts': Propaganda is geen opinie.”

Volgens de Volkskrant hoort Israël bij 'de landen die de mensenrechten serieus nemen'.

“Maar met dit protest zijn landen die de mensenrechten serieus nemen, nog niet verlost van de ongemakkelijke vraag of het wel de moeite waard is om binnen de Verenigde Naties jarenlang te sleutelen aan nog meer teksten over racisme en discriminatie, die door de opeenstapeling van algemeenheden en tweeslachtige formuleringen eigenlijk weinig waarde hebben,” schreef de Volkskrant in haar hoofdredactioneel commentaar van vandaag, 22/4/2009.

Je moet zo’n gotspe maar uit je strot of uit je pen zien te krijgen.

In eerste instantie schreef ik de volgende reactie in de daartoe bestemde openbare ruimte op de website van deze onafhankelijke kwaliteitskrant:

“Hoe weinig waarde al die conferenties, slotverklaringen, resoluties en verdragen van de VN hebben, blijkt wel uit het feit dat de apartheidsstaat Israël ze allemaal aan zijn laars kan lappen en de oorspronkelijke bevolking van Palestina dus met politieke, militaire en financiële steun van de VS en met goedvinden van Europa zal kunnen blijven onderdrukken en discrimineren.”

Doorgaan met het lezen van “Volgens de Volkskrant hoort Israël bij 'de landen die de mensenrechten serieus nemen'.”

De financiële journalistiek popelt om de volgende luchtbel te kunnen opblazen.

Aan de koppen en teksten op de Economie-pagina’s valt af te lezen dat financiële verslaggevers en redacteuren zitten te popelen om de beurskoersen eindelijk weer eens lekker te laten exploderen, net als de vorige keren.

Toch zouden zij in het vervolg wat terughoudender moeten zijn met hun aanmoedigingen tot hernieuwd gokgedrag in de beurscasino’s. Tenslotte ligt daar de grondoorzaak van de huidige financiële, economische en weldra wellicht maatschappelijke crisis. Zonder de mediagekte rondom de financiële handel en zonder de daardoor aangewakkerde beurs-, optie- en bonusgekte  had de huizengekte nooit zo’n omvang kunnen nemen.

Op dit moment lees ik het boek ‘Bankroet’ van  NRC-redacteuren Egbert Kalse en Daan van Lent. Ondanks de soms wat verwarrende chronologie kan ik u dit van harte aanbevelen. Alle bekende namen en begrippen (waarvan de meeste mensen de werkelijke betekenissen niet kennen) worden in hun grote verband geplaatst en geduid. Mijn grootste kritiek op dit boek is echter dat het zo duidelijk door journalisten is geschreven: Zij weten van de prins geen kwaad. En die schuldige prinsen, dat zijn de journalisten zelf.

Van alle oorzaken van de kredietcrisis noemen ook Kalse en Van Lent niet de belangrijkste aanjagers ervan: Dat zijn de media met hun hitsige beurspagina’s en -rubrieken. Die zijn er immers mede verantwoordelijk voor dat de handel in ‘financiële producten’ steeds meer gericht was op de (ultra)korte termijn van ‘het feest kan weer beginnen’, ‘nu instappen’,’de boot niet missen’, ‘de beurzen beleven nieuwe records’ en het ‘winst pakken’. Het zijn ook de media die de vele consumptieve methoden propageren om al dat geld weer massaal over de balk te kunnen gooien.

Doorgaan met het lezen van “De financiële journalistiek popelt om de volgende luchtbel te kunnen opblazen.”