Categorie: Media

Etnomarketing is OK. Etnojournalistiek niet.

Na jaren van ontzuiling zien wij deze nu toch weer terugkeren, maar nu in een vorm die diepere wortels heeft en dus hardnekkiger én gevaarlijker zal blijken te zijn dan de vorige. De multiculturalisering en etnificering van onze samenleving leidt tot het institutionaliseren van scheidslijnen tussen bevolkingsgroepen op grond van criteria die tot voor kort (terecht!) ondenkbaar en onbespreekbaar waren, namelijk behalve religie nu ook nationaliteit, etniciteit, groepscultuur en zelfs genetische eigenschappen.

Dit heeft allerlei gevolgen op veel maatschappelijke terreinen, maar ik wil hier graag even stilstaan bij de vraag of de toename van etnojournalistiek even logisch, onvermijdelijk en wenselijk is als etnomarketing.

Doorgaan met het lezen van “Etnomarketing is OK. Etnojournalistiek niet.”

Eigen Netwerk Eerst.

Gans het netwerk schiet te hulp om Maurice de Hond te verdedigen tegen vuige aantijgingen over zijn ‘vermeende partijdigheid’. Ook de Volkskrant vergeet in zulke noodgevallen spontaan haar kritische onafhankelijkheid.

Na verleden week eerst Rob Oudkerk een duwtje in de goede richting (Den Haag) te hebben gegeven, moest echt alles uit de kast om eer en handel van Connie van Breukhoven te redden. En nu was het dus Maurice de Hond die het even moeilijk had en wat publicitaire steun kon gebruiken. De opiniepeiler is weer helemaal terug aan het front, en daar schieten ze soms met scherp.

U kent hem wel, de man die zich rechtstreeks bemoeit met de politiek en die aan tafel van Frits Barend zo hartstochtelijk kan betogen over het failliet van de vertegenwoordigende democratie. Hij heeft zelf nogal uitgesproken opvattingen over politiek en maatschappij, en heeft met zijn ‘gebrek aan begeerte’  (businesspartner Hedy d’Ancona) ondertussen ‘behoorlijk wat geld verdiend’. Nou, díe man moest duidelijk een steuntje in de rug hebben van de Volkskrant.

Na een lange inleiding over herkomst en achtergrond schrijft Bart Jungmann dat het joods-zijn in de opvoeding van Maurice de Hond absolúút niet werd benadrukt. Dat kon van dít verhaal bepaald niet gezegd worden..

Doorgaan met het lezen van “Eigen Netwerk Eerst.”

De waakhond van onze democratie is vals

Lezer Dr. Jan Berden uit Abcoude schreef aan de hoofdredacteur van NRC Handelsblad:

“Ik moet steeds constateren dat de media er op uit zijn de overheid in een kwaad daglicht te stellen. Helaas zie ik steeds vaker dat ook deze zogenoemde kwaliteitskrant met de meute meedoet. Waar blijft uw journalistieke verantwoordelijkheid?”
(De lezer schrijft, 19/11 jl)

Hoofdredacteur Jensma antwoordde in zijn rubriek: “Ik kan me daar niet in vinden.”

Einde discussie? Ja, want journalisten discussiëren niet. Het is al heel wat als zij überhaupt reageren. Een politicus of bestuurder zou hier natuurlijk nooit mee wegkomen. Voor de journalistiek gelden in onze democratie echter andere regels. De belangrijkste is: Wij bepalen zelf onze regels, voorwaarden en verantwoordelijkheden. En: Wij hoeven tegenover niemand verantwoordelijkheid af te leggen, behalve misschien soms tegenover onze collega’s als die zo dom en oncollegiaal zijn om hun eigen nest te bevuilen. Doorgaan met het lezen van “De waakhond van onze democratie is vals”

Commentaargroep, wie bent u eigenlijk?

Met het risico van ‘blogknuffelen’ (term van Alib) wil ik de Commentaargroep (wie dat ook mogen zijn) graag bedanken en complimenteren voor hun beslissing om hun weblog vrij te geven voor rechtstreekse reacties. En nu maar hopen dat veel lezers op constructieve wijze deze vrijheid én mogelijkheid van meningsuiting zullen benutten om de Volkskrant het openlijke weerwoord te bieden dat nog te vaak ontbreekt.

Het gebrek aan tegenspraak en aan mogelijkheden tot openlijke kritiek op de journalistiek vormt immers een zwakke plek in het stelsel van checks and balances dat onze democratie evenwichtig, transparant en fit moet houden.

Nu het Commentaar eindelijk is vrijgegeven voor rechtstreekse reacties, heb ik een volgende wens voor de Commentaargroep: Maak u bekend, open uw vizier en laat uw lezers weten wie het hoofdredactionele Commentaar schrijft. Want wat is de waarde van een mening waar niemand persoonlijk verantwoordelijkheid voor wil nemen? Hoe kunnen lezers beoordelen hoe onafhankelijk en betrouwbaar een commentaarschrijver werkelijk is, als zij geen verbanden kunnen leggen tussen de teksten die hij/zij schrijft?

Doorgaan met het lezen van “Commentaargroep, wie bent u eigenlijk?”

'Hun' moet blijven.

Het persoonlijke voornaamwoord ‘hun’ dreigt te verdwijnen omdat steeds meer mensen (en zeker niet de domsten) voor de derde naamval meervoud steeds vaker ‘hen’ zeggen en schrijven als het eigenlijk ‘hun’ moet zijn. Hoe zou dat komen? Zijn mensen bang voor ‘hun’ omdat het zo vaak verkeerd wordt gebruikt: ‘Hun zeggen’ ipv ‘zij zeggen’. Of is een hen-virus verantwoordelijk voor al die hun-angst?

Is het erg dat ‘hun’ verdwijnt. Neu, niet echt. Maar ik vind het wel jammer. Bekijk de volgende spijkers op laag water en oordeel zelf of u ‘hun’ in stand wilt houden.

Waar ‘HUN’ had moeten staan:

“Het voelt fijn HEN van dienst te zijn, maar laten wij er alsjeblieft niet meer van maken.”(Danielle Pinedo, NRC, 24 dec 2005)

“Wij schamperen niet op de auteurs van het stuk, integendeel, wij zijn HEN dankbaar.
(Jan Mulder, VK 20 dec 2005)

De Belastingdienst stuurt HEN halverwege het jaar een voorlopige aanslag.”
(Leonoor Meijer, VK 16 dec 2005)

“Wat HEN is overkomen, onschuldig veroordeeld worden, kan nog steeds gebeuren.”
(Margreet Vermeulen, VK 12 dec 2005)

Doorgaan met het lezen van “'Hun' moet blijven.”

'Multiculturele samenleving' was niet democratisch gelegitimeerd.

Op 4 januari 2005 stuurde ik een brief naar Dr. Kees Schuyt (lid van de WRR en columnist van de Volkskrant) over zijn standpunt mbt het multiculturalisme. Hoewel dit volgens sommige publicisten (zoals onlangs Paul Brill) het ‘leidende beginsel’ is voor onze maatschappij, krijg je nooit antwoord op de vraag wat deze ideologie eigenlijk behelst. Ook dit keer niet. Het onderwerp blijft onbespreekbaar. Toch raar, voor een ‘centraal politieke doelstelling’. Ik had geschreven:

“Geachte heer Schuyt,
Hartelijk dank voor uw reactie en (gedeeltelijke) uitleg. Ik vroeg u echter niet waarom u niet ‘het grote integratievraagstuk’ in uw column hebt opgelost, maar waarom u geen aandacht hebt besteed aan de waarschijnlijke gevolgen van een zó ingrijpend samenlevingsexperiment dat zowel democratische legitimatie als maatschappelijk draagvlak ontbeert.

“De ‘multiculturele samenleving’ werd ook in de Volkskrant vaak ‘een centrale politieke doelstelling’ genoemd. Ondertussen is deze doelstelling nooit helder geformuleerd in partijprogramma’s of andere politieke of journalistieke publicaties. De burgers van ons land is ook nimmer in duidelijke bewoordingen werd uitgelegd wat de opinie- en beleidselite met dit samenlevingsexperiment voor ogen stond.

“Zelfs nu nog is men het niet eens over de wezenlijke verschillen tussen een ‘multiculturele’ en een ‘gewone’ samenleving.

Doorgaan met het lezen van “'Multiculturele samenleving' was niet democratisch gelegitimeerd.”

Eigen Volk Anders?

In de Volkskrant van 2 november jl. stond een artikel over een rabbijn die in Amsterdam en in bijzijn van premier Balkenende had verklaard dat leden van zijn Eigen Volk alleen met andere leden van het Eigen Volk moeten trouwen en alleen Eigen Volk-gezinnen mogen stichten. Zij mogen dus niet mengen met Andere Volken. Eigen Volk-kinderen mogen alleen naar Eigen Volk-scholen waar zij alleen Eigen Volk-onderwijs mogen ontvangen. Als dat niet gebeurt, gaat de identiteit van het Eigen Volk verloren en pleegt het ‘spirituele zelfmoord’.

Ik was benieuwd of hier nog reacties op zouden komen in de brievenrubriek, maar nee. Dat is raar, want volgens mag mag men zulke dingen zelfs niet dénken.

Op dezelfde dag kon op het forum van Standpunt NL gediscussieerd worden over over de stelling “In Nederland moet je alles kunnen zeggen wat je wilt”. Eén van de discussies ging over Phlip Dewinter. Die werd natuurlijk een fascist en racist genoemd, omdat hij openlijk pleit voor behoud van identiteit, waarden, tradities, samenlevingscultuur etc. van zijn Eigen Volk, de Vlamingen. De verontwaardiging over de opvattingen van Dewinter doet wat selectief aan in het licht van de kennelijke acceptatie van bovenstaande rabbinale boodschap.

Mag een leidsman in Nederland inderdaad alles zeggen wat hij wil, mits het maar in Eigen Kring gebeurt? Maar mogen die opvattingen dan wel worden gepubliceerd, of moeten zij binnenskamers blijven? En wat doet onze minister-president dan bij zo’n gelegenheid?

Doorgaan met het lezen van “Eigen Volk Anders?”

Beursnieuws op Radio1 doet meer kwaad dan goed – Brief aan NOS, 30/8/2001

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 30 augustus 2001 18:50
Aan: NOS / Radio 1
Onderwerp: Beursnieuws op publieke zenders doet meer kwaad dan goed

“Dat hoef je bijna niet meer te noemen, iedere dag,” zei Paul Laseur, financieel redacteur van de NOS in de beursrubriek op Radio 1, 30-08-01, 18:30 uur, over een bepaalde koersontwikkeling.

Vraag:
Hoe veel nieuws brengt het beursnieuws? En hoeveel moet daarvan de volgende dag weer worden teruggenomen?

Stelling:
Het dagelijkse beurs- en financiële nieuws op de radio doet meer kwaad dan goed.

Toelichting:
Continu beursnieuws op de radio verhoogt het hypige karakter van een proces waarvoor juist rustig overleg op basis van volledige en evenwichtige informatie nodig is:

Deelname aan bedrijven. De grillige koersontwikkelingen van de afgelopen jaren en maanden waren niet gebaseerd op reële macro-economische gegevens en bewegingen, maar op hype, emotie, angst en hebzucht.

Belangen van economie en bedrijfsleven zijn hiermee niet gediend. Alleen die van beurshandelaren. Sponsoren die misschien het beursnieuws op de publieke radiozenders?

Vriendelijke groet,
Robert van Waning

Van: Henk van Hoorn
Verzonden: donderdag 30 augustus 2001 21:32
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: RE: Beursnieuws op publieke zenders doet meer kwaad dan goed

U bent niet erg origineel, meneer Van Waning.

Van Hoorn, vorige week in Broadcast Magazine:

JH: Is er niet te veel non-nieuws? Dat weer, de files en die Nasdaq

HvH: Ja. Een tijd lang was dat beursnieuws grote mode. Toen het goed ging. Het is voor een groot deel non-nieuws. Het zegt weinig over hoe het nou echt met een land gaat. Het is het communiqué van het casino in Scheveningen, bij wijze van spreken. Als je het op de keper beschouwt, zou je het weg kunnen laten. Toch interesseert het een grote groep mensen. En het weer is ongeveer het belangrijkste wat mensen bezighoudt.

Beursnieuws op publieke zenders is free publicity voor aandelenhandel – Brief aan AVRO, 6/6/2001.

Van: Robert van Waning
Verzonden: woensdag 6 juni 2001 17:21
Aan: Radio1 AVRO Opdemid
Onderwerp: Aan: Dick Klees (Beursrubriek is ook free publicity)

Geachte heer Klees,

Beursberichten op de publieke radio is ook een succesvolle vorm van free publicity. Zelfs 1/10 % koersverschil met gisteren heet daar al nieuws, als er verder niets aan de hand is. De enigen die hiervan profiteren zijn de aandelenhandelaars, niet het bedrijfsleven.

Continu beursnieuws via radio, TV en internet verhoogt het casino-karakter van aandelenmarkt. Het is de vraag of de zakelijke belangen van het bedrijfsleven hiermee gediend zijn. Bedrijven zien door al het ge-hype de waarde van hun aandelen met hele procenten stijgen en dalen, zonder dat daar enige intrinsieke reden voor bestaat. Het grillige, emotionele karakter van de aandelenbeurs maakt financiële planning moeilijker, omdat koersbewegingen compleet onvoorspelbaar zijn geworden.

De aandelenhandelaars hebben belang bij al die onrust en non-issues, want zij verdienen als echte makelaars zowel bij verkoop als aankoop.

Doorgaan met het lezen van “Beursnieuws op publieke zenders is free publicity voor aandelenhandel – Brief aan AVRO, 6/6/2001.”

Beursberichten op Radio1 versterken het hype-karakter van aandelenhandel – Brief aan KRO, 5/6/2001.

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 5 juni 2001 15:27
Aan: Radio1 KRO Opdemid
Onderwerp: Is het hype-karakter van aandelenmarkt in het belang van het bedrijfsleven?

Continu beursnieuws via radio, TV en internet verhoogt het hype-karakter van aandelenmarkt. Het is de vraag of de zakelijke belangen van het bedrijfsleven hiermee gediend zijn. Bedrijven zien door al het ge-hype de waarde van hun aandelen met hele procenten stijgen en dalen, zonder dat daar enige intrinsieke reden voor bestaat. Het grillige, emotionele karakter van de aandelenbeurs maakt financiële planning moeilijker, omdat koersbewegingen compleet onvoorspelbaar zijn geworden.

De aandelenhandelaars hebben belang bij al die onrust, want zij verdienen als echte makelaars zowel bij verkoop als aankoop.

Doorgaan met het lezen van “Beursberichten op Radio1 versterken het hype-karakter van aandelenhandel – Brief aan KRO, 5/6/2001.”