Categorie: Censuur

Mag een redactie onwelgevallige reacties verwijderen? Argumenten vóór en tegen.

Shortlink: http://wp.me/p1mUd8-1EPf

‘De Volkskrant mag lezersreacties verwijderen‘ .  Hierin stond een samenvatting van de beslissing van de Raad voor de Journalistiek inzake mijn klacht over het verwijderen van een reactie van mij op het hoofdredactioneel commentaar van 6 februari 2008. Dit werd als volgt ingeleid:

“Een geplaatste reactie op deze site is vergelijkbaar met plaatsing van een ingezonden brief in de papieren krant. Zoals het de redactie vrij staat een ingezonden brief niet te plaatsen in haar papieren krant, kan zij tevens een op de website verschenen lezersreactie verwijderen.”

Op dit artikel volgde een levendige discussie met in totaal 179 reacties. Deze zijn echter – net als het VK Weblog – door de krant verdonkeremaand en dus niet meer te vinden in het archief.Omdat ik ze destijds echter had geprint en nu ook heb gescand, zijn die reacties en discussiebijdragen hier te lezen.

In dit hoofdstuk staan de argumenten van voorstanders van vrijheid van meningsuiting. Wie wil weten van wie ze afkomstig zijn, kan de zoekfunctie gebruiken in bovengenoemd hoofdstuk waarin de complete discussie staat. Doorgaan met het lezen van “Mag een redactie onwelgevallige reacties verwijderen? Argumenten vóór en tegen.”

Reacties op uitspraak van RvdJ dat reactie op website gelijk is aan ingezonden brief.

Shortlink naar dit weblog

Op 23 mei 2008 had ik een klacht ingediend bij de Raad voor de Journalistiek omdat de redactie van de Volkskrant een reactie van mij op het hoofdredactioneel commentaar van 6 februari 2008 had verwijderd. (Zie: ..) De Raad oordeelde dat mijn klacht ongegrond was.

Op 25 augustus 2008 publiceerde de Volkskrant deze beslissing van de Raad integraal op haar website onder titel ‘De Volkskrant mag lezersreacties verwijderen.‘ De beslissing werd als volgt samengevat:

“Een geplaatste reactie op deze site is vergelijkbaar met plaatsing van een ingezonden brief in de papieren krant. Zoals het de redactie vrij staat een ingezonden brief niet te plaatsen in haar papieren krant, kan zij tevens een op de website verschenen lezersreactie verwijderen.”

Op dit artikel volgde een levendige discussie met in totaal 179 reacties. Deze zijn echter niet meer te vinden via de zoekfunctie van het archief van de krant. Waarschijnlijk zijn ze verwijderd, zoals ook het totale Volkskrant Weblog met alle blogs en discussies is verdonkeremaand. Doorgaan met het lezen van “Reacties op uitspraak van RvdJ dat reactie op website gelijk is aan ingezonden brief.”

Smaad, laster en beledigingen verstoren publieke discussies.

Laster, smaad en persoonlijke beledigingen maken deelname aan openbare discussies onaantrekkelijk.

Het deelnemen aan het ‘publieke debat’ in openbare (want voor iedereen toegankelijke) reactie- en discussieruimten wordt niet alleen bemoeilijkt door redacties en (altijd anonieme) moderatoren die onwelgevallige meningsuitingen weigeren of verwijderen, maar ook door andere reageerders en discussieerders die door middel van smaad en laster trachten om je de mond te snoeren. Volgens de Huisregels of Gebruiksvoorwaarden van het forum is dit niet toegestaan, maar die regels worden vaak niet gehandhaafd. De reden hiervan kan zijn dat de beheerders denken dat ook laster en smaad onder de vrijheid van meningsuiting vallen, maar het kan ook zijn dat zij het wel prima vinden dat een kritische lastpak met dwarse ideeën het zwijgen wordt opgelegd.

Doorgaan met het lezen van “Smaad, laster en beledigingen verstoren publieke discussies.”

Verbannen door Dichtbij.

In april 2014 werd ik verbannen door de redactie van Dichtbij/Amstelland. Sindsdien verscheen de volgende mededeling als ik de webpagina van dit [inmiddels opgeheven] lokale medium bezocht:

“Je account is gebanned, je mag helaas geen reactie plaatsen. Voor meer informatie neem contact op met de redactie.”

Mijn herhaalde verzoeken aan de redactie van Dichtbij om meer informatie en om die onverdiende en onterechte verbanning op te heffen, werden niet beantwoord. Het lijkt wel alsof ik iets verschrikkelijks heb gedaan. Oordeel zelf.  Doorgaan met het lezen van “Verbannen door Dichtbij.”

Persvrijheid wordt misbruikt om meningsuitingen van burgers te onderdrukken.

Persvrijheid is er voor media en journalistiek. Die wordt dus goed bewaakt en beschermd, want daar zorgen zij zelf wel voor. Dit bleek ook wel uit het commentaar van de burgemeester op het voorval waarover Geertje Visser (http://redigeertje.wordpress.com) schreef in haar column op Dichtbij/Amstelland onder de titel `Disclaimer`..

In onze mediacratie is een goede relatie met de pers van levensbelang voor iedere politicus, bestuurder en ondernemer. Met die persvrijheid zit het in ons land dus wel goed.

Met het grondrecht van burgers op vrije meningsuiting (`behoudens ieders verantwoordelijkheid voor de wet`) is het in de praktijk een stuk beroerder gesteld. Deze vrijheid kan en mag namelijk willekeurig door redacties en (meestal anonieme) moderatoren worden beknot vanwege onwelgevalligheid, dus als een bepaalde uiting hun om een of ander reden niet bevalt. Bij voorbeeld als er kritiek wordt geleverd op een bevriende politicus of op de redactie.

Doorgaan met het lezen van “Persvrijheid wordt misbruikt om meningsuitingen van burgers te onderdrukken.”

STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!

Als alle VK webloggers tegelijk een dergelijke koptekst maken en versturen, al of niet met daaronder een persoonlijke verklaring waarom volgens hem/haar het VK weblog behouden moet blijven, op zijn minst als raadpleegbaar archief met de bestaande url (zodat alle links die ernaar verwijzen, blijven werken) en het liefst in zijn huidige opzet en vorm, dan vormt de voorpagina van het VK weblog één grote aanklacht van de cynische en liefdeloze manier waarop wij worden gedumpt, al onze uitingen en discussies worden verdonkeremaand en al onze rechten (contractuele, auteursrechtelijke, democratische, grondwettelijke, etc.) worden veronachtzaamd.

Bovenstaande koptekst is natuurlijk voor verbetering vatbaar, zoals iedere opvatting, mening, standpunt en uiting. Het moet eruit zien als een Museumplein of Malieveld vol spandoeken:

STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!


STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!
Doorgaan met het lezen van “STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!”

'Gedram' noemde VK's opiniechef het boek 'Oorlog als er vrede dreigt' van Anja Meulenbelt. Ach ja..

’Gedram van Anja’ noemde VK’s opiniechef Henk Müller het boek ‘Oorlog als er vrede dreigt’ van Anja Meulenbelt, dat gaat over Israël en ‘het Palestijnse probleem’.

Müller noemt die aanhalingstekens in de subtitel veelzeggend:

“De teneur is dat je zielige Palestijnen hebt die niets liever willen dan burgers te zijn van een democratische staat – en kwaadwillende Israëli’s die nog liever oorlog voeren dan Palestijnen hun rechten te geven.”

Volgens Henk Müller maakt Meulenbelt een ‘karikatuur van een complex probleem’:

“Niet dat ze niet af en toe een punt scoort, maar haar eenzijdig begrip maakt de lezer murw.”

Die ‘karikatuur’ is ondertussen wel toegelicht met 685 eindnoten en gebaseerd op een literatuurlijst die 489 bronnen omvat..

De manier waarop Müller het magistrale werk van Anja Meulenbelt afkraakte, riep  herinneringen op aan het vernietigende oordeel van VK-columniste Anet Bleich over het stevig gedocumenteerde boek ‘Beyond Chutzpah’ van Norman G. Finkelstein: “Broddelwerk.”

Doorgaan met het lezen van “'Gedram' noemde VK's opiniechef het boek 'Oorlog als er vrede dreigt' van Anja Meulenbelt. Ach ja..”

Modetator of dicterator? Moderator is concierge, stadswacht, soms politie-agent, maar geen baas.

Gedachten zijn vrij. Meningen ook, maar dan wel binnen bepaalde grenzen. Die zijn deels wettelijk bepaald en deels afhankelijk van de omstandigheden. Sommige meningsuitingen zijn wettelijk verboden, andere zijn hoogstens onverstandig. Daartussen ligt nog een heel scala van enerzijds rechten en anderzijds beperkingen van vrije meningsuiting. In situaties waarin om welke reden dan ook beperkingen worden opgelegd aan dat grondrecht, dienen die voor alle betrokken partijen duidelijk te zijn. Dat de gebruiksvoorwaarden van de Volkskrant niet aan die eis voldoen, blijkt wel uit de discussie die hierover al vele jaren wordt gevoerd.

Hieronder geef ik een paar VK weblogs die hierover gaan.

Ik hoop dat de laatste woorden over deze omstreden kwestie nog niet zijn geschreven (of inmiddels al weer zijn verwijderd).

Waarom de Volkskrant niet vrij is om te censureren.
dinsdag 29 juni 2010 20:13 door Mihai Martoiu Ticu
Tags: vkblog, redactie vkblog, moderatie, volkskranblog
Kan de Volkskrant zomaar met hemelse almacht de scepter op het forum en weblog zwaaien? Ik denk van niet. Je zou kunnen zeggen dat de Volkskrant-site privébezit is van de krant. Wie betaalt bepaalt. Dat zou waar zijn als de site inderdaad een gesloten clubje zou zijn, met een beperkte deelnemende elite, met clubpasjes, conciërge en wachthonden. Dat is echter niet het geval.

Critici de mond snoeren en de oppositie verbannen, dat is wat dictators en journalisten willen.

Het vermeende recht van vrije meningsuiting op het openbare (want voor iedereen toegankelijke) discussieforum van de Volkskrant blijkt in de praktijk ingrijpend te kunnen worden beperkt door anonieme moderatoren en hun dito medewerkers.Journalistieke redacties kunnen (en mogen zelfs) willekeurig ingrijpen in de toch al beperkte mogelijkheden die burgers hebben om journalisten de tegenspraak en de kritiek te bieden die hoort bij de ‘checks and balances’ die onze democratie transparant, evenwichtig, eerlijk en rechtvaardig en dus gezond moet houden.

De gewoonte om reageerders en discussieerders op websites van media steevast aan te duiden met generaliserende en ronduit denigrerende termen als ‘reaguurders’ en ‘trollen’ duidt er op dat zij door journalistiek bij voorkeur niet als vrije en volwaardige burgers worden beschouwd.

Kritische en onwelgevallige opvattingen en meningsuitingen (het ‘kind van de democratie’) worden door redacteuren en moderatoren eenvoudigweg met het badwater van inhoudsloos gescheld weggegooid. ‘Opgeruimd staat netjes’.

Maar is het ruimen van critici, dissidenten en opposanten wel zo netjes in humaan, moreel, democratisch en rechtsstatelijk opzicht?

Doorgaan met het lezen van “Critici de mond snoeren en de oppositie verbannen, dat is wat dictators en journalisten willen.”

Valse beschuldigingen zijn bedoeld om eerlijke discussie over Israël/Palestina te saboteren.

De ‘War on Antisemitism‘ van Yochanan Visser, Ranta Pelle e.a. is een ‘phoney war’ die als voornaamste doel heeft het monddood maken van mensen die om welke legitieme reden dan ook kritiek hebben op Israël.

Diffamatie dmv stigmatisering is namelijk de meest effectieve manier gebleken is om zulke kritiek uit te schakelen als zijnde ‘ongepast’ en verdacht’. Wie wil of durft er immers te luisteren naar wat een ‘antisemiet’ te zeggen heeft? Het is dus zaak om critici tot ‘antisemieten’ te bombarderen, want dan durft niemand meer openlijk te discussiëren over wat Israël ondertussen allemaal in strijd met de interrnationale rechtsorde doet.

Op 27/8 jl verscheen een rapport over een onderzoek dat medewerkers van Yad Vashem Holocaust Researchcentrum en de Israel Facts Monitorgroep (olv Yochanan Visser) hadden gedaan naar antisemitische commentaren over Israël en het Midden-Oosten conflict die op het internet worden geplaatst. De uitkomsten van dit onderzoek waren volgens de Volkskrant kennelijk schokkend genoeg om in strijd met regels van journalistiek, democratie en fatsoen de titel en inhoud van een reeds gepubliceerd en uitgebreid becommentarieerd en bedisussieerd artikel (‘Stop polarisatie’) te wijzigen in
‘Anti-semitisme en polarisatie nemen toe’ .

De auteur van dit artikel was dezelfde persoon als die het ‘onderzoek’ had geleid en die zelf nota bene op provocerende wijze had deelgenomen aan de discussies waarin aan deelnemers ‘verdachte’ uitlatingen waren ontlokt: Yochanan Visser! Hij schrijft:

Doorgaan met het lezen van “Valse beschuldigingen zijn bedoeld om eerlijke discussie over Israël/Palestina te saboteren.”