Klacht bij O.M. tegen Amstelveen.blog ivm laster, smaad cq belediging

Aan:
Politie Amstelveen
De heer Frits Kraamwinkel, Operationeel expert GGP

Van:
R.Ch. van Waning

Amstelveen, 20 april 2017

Betreft: Klacht bij het Openbaar Ministerie inzake laster, smaad cq belediging.

Hierbij dien ik een klacht in tegen de heer Johan Th. Bos (hierna: Johan Bos, Bos en op het weblog: JB), oud-journalist, blogger en beheerder van de website Amstelveeen.blog.nl, vanwege het bewust toelaten van lasterlijke beledigingen (‘antisemiet’) op zijn openbare (want voor iedereen toegankelijke) discussieforum.

‘Antisemiet’ is een lasterlijke beschuldiging van een onwaar feit die nooit wordt gestaafd (en ook niet kán worden gestaafd) aan de hand van uitlatingen en/of gedragingen van mij zelf, waar en wanneer dan ook. De bedoeling ervan is om mij te beschadigen en mij de mond te snoeren vanwege mijn meningsuitingen die sommige mensen niet welgevallig zijn.

Ik verafschuw iedere vorm van minachting en discriminatie van mensen vanwege hun afkomst of religie of om welke onveranderlijke reden dan ook. Ik verwerp antisemitisme en alle andere vormen en uitingen van racisme. Ik wil – met inachtneming van wet en fatsoen – in vrijheid mijn mening kunnen uiten over de vele manieren waarop de staat Israël de nakomelingen van de oorspronkelijke Arabische bewoners van het voormalige Palestina discrimineert, onderdrukt en berooft van land, huizen, etc. en van een toekomstperspectief.

Iedereen die dit doet, krijgt echter te maken met verdachtmakingen en persoonsgerichte kritiek.  Dit is wat oud-premier A.A.M. (Dries) van Agt hierover schreef in zijn boek
‘Een Schreeuw om Recht. De tragedie van het Palestijnse volk’:

“Sinds ik het wangedrag van de staat Israël jegens het Palestijnse volk luidop aan de orde heb gesteld, word ik door de protagonisten van die staat onder vuur genomen. Dat was te voorzien. Wie kaatst moet de bal verwachten. Het debat wordt echter vergiftigd wanneer er op de man wordt gespeeld.   Dat gebeurt wanneer pogingen worden ondernomen om mijn geloofwaardigheid als boodschapper aan te tasten, in plaats van te opponeren tegen de inhoud van de boodschap zelf.” (pag. 237)

En:

De vuigst denkbare betichting is die van een antisemiet te zijn.” (pag. 259)

Op het internet komt het Israëlisch-Palestijnse conflict regelmatig ter sprake. Aangezien ik onder mijn eigen naam deelneem aan die publieke debatten, heb ik een ruime ervaring opgedaan met wat oud-premier Van Agt beschrijft.

‘Antisemiet’ is één van de ernstigste beschuldigingen die men in ons land kan krijgen. Dit kost je niet alleen je goede naam maar ook je nachtrust en je gezondheid. Je geloofwaardigheid wordt erdoor aangetast, waardoor je niet meer serieus wordt genomen als deelnemer aan het openbare politieke debat dat een essentieel onderdeel vormt van een democratische rechtsstaat. Aan vrije deelname daaraan hecht ik daarom veel waarde. Gezien de ernst van de beschuldiging is het van algemeen belang dat de zware beschuldiging van antisemitisme en Jodenhaat niet lichtvaardig wordt geuit.

Joden hebben hier ook belang bij, want échte antisemieten profiteren van het feit dat de beschuldiging van antisemitisme na zoveel ‘Cry wolf!’ niet meer serieus wordt genomen.

OMSTANDIGHEDEN

De heer Johan Th. Bos heeft als oud-journalist op het internet een weblog Amstelveen.blog.nl. Hierop schrijft hij artikelen en columns schrijft over lokale Amstelveense kwesties. Dit Amstelveen.blog is aangesloten bij Blog.nl BV dat de advertenties werft en het systeem beheert. Bos’ artikelen zijn gebaseerd op persberichten van de gemeente, weblogs van lokale bestuurders en raadsleden en op advertorials van lokale bedrijven en horeca.

Lezers kunnen op de website van Bos reageren op alles wat hij schrijft en op reacties van andere lezers. Op die manier ontstaan discussies die soms best heftig kunnen zijn en daarbij een hatelijk persoonlijk karakter krijgen. De meeste reageerders schrijven onder één of meer schuilnamen. Men weet dus vaak niet met wie men te maken heeft. Vooral bij persoonsgerichte kritiek ervaar ik die anonimiteit als oneerlijk en laf.

Johan Bos beoordeelt sinds enige tijd alle ingekomen reacties en plaatst die pas na zijn goedkeuring. Voordien verschenen reacties en discussiebijdragen altijd meteen op de website.

Op 5 april 2017 om 19:59u schreef Johan Bos over de toestemming die hij aan iedere reactie moet geven:
“[Een reactie] Gaat tegenwoordig al weg voordat iemand het kan zien, omdat ik toestemming moet geven.(http://amstelveen.blog.nl/wijknieuws/2017/03/29/gemeenteraad-komt-praten-met-wijk-kkp#comment-235304)

Enkele reageerders hebben het al vele jaren op mij gemunt vanwege mijn kritische meningen over het Israëlische nederzettingenbeleid en over de nu al tientallen jaren durende onderdrukking van de Palestijnen, nakomelingen van de oorspronkelijke Arabische bewoners van Palestina dat thans is opgedeeld in Israël, de door Israël bezette ‘Palestijnse gebieden’ (de Westoever) en het door Israël geblokkeerde Gaza.

Iedere keer als iemand mij een ‘antisemiet’ noem, vraag ik hem/haar om antisemitische gedragingen of uitingen van mij te noemen. Meestal blijft het dan stil, maar soms wordt er verwezen naar andere websites waarop ik vanwege mijn meningsuitingen over de Israëlische bezetting etc. ook een ‘antisemiet’ word genoemd, maar ook daar zonder enig bewijs van die misdadige instelling.

Aangezien de lasterlijke beledigingen nooit werden onderbouwd, vroeg ik iedere keer aan beheerder Johan Bos om ze te verwijderen. Dat deed hij vaak wel en soms niet.

Op 6 juli 2016 negeerde Bos weer eens een verzoek van mij tot verwijdering van een valse beschuldiging door ‘PeterPC’. Toen was voor mij de maat vol.

DE FEITEN

Op 5 juli 2016 schreef ‘PeterPC’ de volgende reactie op het forum van Johan Bos:
“Jeetje Van Waning, ook andere dan de normale luizen in jouw pels alhier zien jou ook als een antisemiet.”

Op 6 juli 2016 stuurde ik aan Johan Bos een email (Bijlage  1.):
‘Laatste verzoek om verwijdering van smadelijke aantijgingen’.

Nadat Johan Bos aan dat dringende verzoek had voldaan, ging het een tijdje goed.

Op 30 november 2016 om 16:36u was het ‘Headbanger’ die schreef (Bijlage 2.):
Je staat te boek als NSB-er en als antisemiet’.

NB: Dit is dezelfde formulering als die reageerder P.G. van Faassen gebruikte op 18 april 2017 om 18:26u. (Zie Bijlage 4.) Er zijn veel aanwijzingen dat de heer Van Faassen verschillende schuilnamen gebruikt, zoals ‘Headbanger’, ‘PeterPC’, ‘expat’, ‘Tinus Trekveer’ etc., maar zeker weten kan je dat nooit. Het wordt altijd verontwaardigd tegengesproken. Johan Bos houdt zich van de domme, al suggereert hij te weten wie er achter alle schuilnamen zitten.

Op 1 december 2016 schreef ik aan Johan Bos per email (Bijlage 2.):
‘Laatste verzoek, tevens laatste waarschuwing inzake belediging, smaad en/of laster op uw weblog’.

Hierin schreef ik o.a.:

“Als u deze lasterlijke aantijgingen niet terstond verwijdert, laat u mij geen andere mogelijkheid dan aangifte te doen tegen u, ‘PeterPC’ (PG van Faassen) en ‘Headbanger’ (wiens identiteit u bekend is) wegens belediging, smaad en/of laster.”

Op 1 december 2016 antwoordde Johan Bos hierop per email:
“See you in Court.”.

Op 2 december 2016 schreef ik aan Johan Bos per email (Bijlage 2):
“Ze mogen mij dood wensen of voor gek verklaren, maar ze mogen mij niet zomaar een NSB-er of een antisemiet noemen. Begrijpt u het verschil een beetje?”

Op 3 december 2016 schreef ik aan Johan Bos per email (Bijlage 2):
“Ik accepteer inderdaad geen zware beschuldigingen van misdadigheid die nergens op gebaseerd zijn.”

Johan Bos verwijderde uiteindelijk de lasterlijke opmerking van Van Faassen.

In april 2017 was het weer mis. Johan Bos had in zijn weblog een beschamend en beschadigend artikel geschreven, getiteld ‘Amstelvener in NIW: “Van Agt is antisemiet” (Bijlage 3.). Het ging over Remi de Lieme die in het NIW (Nieuw Israëlitisch Weekblad) oud-premier Dries van Agt een ‘antisemiet’ had genoemd.

Op 18 april 2017 om 10:04u schreef reageerder P.G. van Faassen over mij in een reactie (Bijlage 3. en 4.:
“Ik ben zo blij dat je nu eindelijk toegeeft dat je een antisemiet bent. Het duurde wel even.”

Op 18 april 2017 om 18:26u schreef dezelfde P.G. van Faassen over mij in een reactie (Bijlage 3. en 4.):
“Je staat te boek als antisemiet door je uitspraken.”

Op 19 april 2017 omstreeks 08:55u schreef ik in een reactie(Bijlage 4.)
“Wélke uitspraken, Van Faassen? Ondanks je wanhopige research kan je niet één antisemitische uitlating of gedraging van mij noemen. Het verbaast me dat Ellejellens voor jou nog geen passende typering heeft gevonden.
@JB, hierbij maak ik bezwaar tegen Van Faassens lasterlijke aantijgingen louter om mij te beschadigen en de mond te snoeren. U bent mede verantwoordelijk voor laster en smaad op uw forum.”

Johan Bos plaatste deze reactie niet, negeerde ook mijn verzoek en liet de aantijging staan. Gelukkig had ik van deze reactie een afschrift gemaakt en per email naar mijzelf gestuurd (Bijlage 5.). Ik deed dit regelmatig, omdat Johan Bos niet alle reacties goedkeurt en plaatst. Wie zelf geen afschrift heeft gemaakt, weet dan niet meer wat hij/zij heeft geschreven.

Op 19 april 2017 schreef ik daarom aan Johan Bos per email (Bijlage 4.)
Klacht bij het OM wegens lasterlijke aantijgingen op Amstelveen.blog.
Hierin schreef ik hem o.a.:
“Ik maakte bezwaar tegen Van Faassens ongefundeerde (en dus lasterlijke) beschuldiging van antisemitisme. U plaatste mijn bezwaar niet, terwijl u de beschuldiging wél liet staan.
Op donderdag a.s. [20 april 2017, rvw] om 13:00u zal ik hierover op het politiebureau van Amstelveen een klacht tegen u en uw weblog indienen bij het Openbaar Ministerie.”
Onder deze email had ik de gewraakte reacties met data en tijdstip geplaatst.

Op 20 april 2017 heeft Johan Bos de lasterlijke aantijgingen alsnog van zijn website verwijderd en mij per email een verbanning aangezegd.

BIJKOMENDE OVERWEGINGEN

  1. Aan laster en smaad in internetdiscussies dienen duidelijke grenzen te worden gesteld.

Aangezien de heer Johan Bos ook dit keer niet had voldaan aan mijn verzoek om verwijdering van de lasterlijke beledigingen maar dit pas deed na mijn zoveelste dreigement met een klacht tegen hem bij het Openbaar Ministerie, is voor mij de maat vol.  Het betekent namelijk dat Bos bij een volgende keer weer lasterlijke aantijgingen zal goedkeuren en op zijn forum zal plaatsen en die pas zal verwijderen na (dreigement met) een aanklacht bij het OM terwijl ondertussen de aantijging enige dagen voor iedereen zichtbaar blijft en zodoende zijn schadelijke werk doet.

  1. Sommige beheerders van internetfora kennen niet de grenzen van meningsuiting.

De heer Bos vindt zelf dat beledigende, smadelijke en lasterlijke aantijgingen tot ieders vrijheid van meningsuiting behoren, ondanks de beschadiging die zij aan personen doen. Ik ben hierover enkele malen met hem in discussie gegaan, zowel op zijn forum Amstelveen.blog als per private email.

Op 7 december 2016 had ik bij voorbeeld in een email aan Johan Bos gevraagd (Bijlage 6.):
“Mogen Van Faassen cs mij dus wel zomaar een antisemiet noemen, maar mag ik mij daartegen niet verweren met feiten en argumenten?”

Op 7 december 2016 antwoordde Johan Bos hierop per email (Bijlage 6.):
“Inderdaad ben ik voor vrijheid van meningsuiting en dan ook voor het oprekken van de blijkbaar wettelijke grenzen, waarmee trouwens cabaretiers en journalisten steeds meer in conflict komen.”

  1. Anonieme hetzers en stalkers zijn op internetfora in het voordeel.

Het is niet de eerste keer dat ik vanwege mijn meningen over de Israëlische bezetting, nederzettingenpolitiek etc. op een discussieforum wordt geconfronteerd met nare suggesties, verdachtmakingen en lasterlijke beschuldigingen. Op het openbare discussieforum van Amstelveen Dichtbij beschuldigde dezelfde P.G. van Faassen (volgens mij dezelfde persoon als mijn vaste stalker ‘PeterPC’ etc.) mij ook regelmatig van antisemitisme. Op een bepaald moment schreef hij op dat forum zelfs dat ik in de Tweede Wereldoorlog niet te vertrouwen was geweest en dat ik ongetwijfeld Joden en verzetsstrijders zou hebben aangegeven. Toen ik hiertegen bezwaar maakte bij ‘community manager’ Jantine van Hoven van het Amstelveen Dichtbij, besloot die om míj te verbannen teneinde van het gezeur af te zijn!

Anonieme reageerders zijn op internetfora in het voordeel, omdat zij geen persoonlijke verantwoording dragen voor hun kwetsende en beschadigende uitingen. Als de grond onder hun voeten te heet wordt, nemen zij gewoon een andere schuilnaam.

  1. Zelfs een Dries van Agt kan zich niet verweren tegen deze laster en smaad.

Het artikel van Johan Bos op Amstelveen.blog was op zichzelf niet lasterlijk, want hij vertelde alleen wat iemand anders over Van Agt had beweerd. Aangezien Bos graag nog steeds als journalist wil worden  beschouwd en behandeld, mogen zijn artikelen worden beoordeeld aan de hand van journalistieke maatstaven. Dan vallen een paar dingen op:

  1. Johan Bos vraagt zich niet af op grond van welke concrete uitingen of gedragingen van oud-premier Dries van Agt door Amstelvener Remi de Lieme in het NIW een ‘antisemiet’ wordt genoemd. Voor journalisten geldt de regel dat zij beschuldigingen op zijn minst moeten (laten) staven.
  2. Johan Bos en het N.I.W. gunden Van Agt geen wederhoor zodat hij zich niet kon verweren tegen deze zwartmakerij.
  3. De kop boven het stuk deed eigenlijk al het kwalijke werk. Zelfs wie de moeite nam om het artikel te lezen, ontkwam niet meer aan de mening die hier met grote letters als een feitelijke waarheid werd geponeerd. De stelling dat Van Agt een antisemiet is, werd op Amstelveen.blog op vier(!) verschillende plaatsen herhaald: Boven het artikel, in de kader ‘Recente Berichten’ en ‘Deze week HOT’ en in een regel onder de naam van het weblog. Iets wat met zo’n stelligheid wel vier keer op één pagina wordt herhaald, dat móet wel waar zijn..

Van Agt schrijft hierover in zijn boek ‘Een Schreeuw om Recht’ het volgende:

‘Daarbij komt nog dat bijna iedereen in ons land er beducht voor is te worden beticht van antisemitisme. Uitspraken die – je weet maar nooit – dat verwijt zouden kunnen oproepen doen we maar niet. Geharnaste verdedigers van de staat Israël en zijn regering hanteren dat verwijt om kritiek op het gedrag van die regering te smoren. Gelukkig zijn er heel wat mensen in ons land – steeds meer – die zich door die aantijging niet langer ervan laten weerhouden uiting te geven aan hun verontwaardiging over het wangedrag van de staat Israël: schendingen van geldend internationaal recht en van fundamentele mensenrechten. Ook Joodse Nederlanders laten herhaaldelijk bewogen protesten horen. In de Stichting Een Ander Joods Geluid hebben zij zich merendeels verenigd. [Het Steuncomité Israëlische Vredes- en Mensenrechten Organisaties (SIVMO)] belegt bijeenkomsten waarin Israël met dezelfde maat wordt gemeten als andere staten die als democratisch en aan het recht onderhorig te boek willen staan.’

Als zelfs iemand als Van Agt feitelijk weerloos is tegen ernstige aanrandingen van zijn reputatie, wat kan een gewoon persoon daartegen dan doen? En zo woekert het kwaad van pesten, stalken en belasteren op het internet onbelemmerd voort, want vrijwel niemand heeft de middelen en mogelijkheden om een medium aan te pakken.  En toch moet iemand dat soms maar eens doen. Bij deze.

  1. Deelname aan het publieke debat op openbare discussiefora is voor veel mensen een diepe behoefte.

Wie een indruk wil krijgen van de manier waarop en de mate waarin ik meedoe aan openbare discussies op het internet, kan dat zien op mijn weblog Donqui.nl (http://www.donqui.nl) dat dienst doet als openbaar archief van al mijn bijdragen eigen weblog. Daar staan ook mijn bijdragen aan het lokale publieke debat op Amstelveen.blog. U kunt dan vaststellen dat ik zelf nooit scheld of mensen persoonlijk beledig of vals beschuldig. Daarvoor vind ik de democratische functie van publieke debatten op het internet te waardevol.

 

BIJLAGEN:

Belediging strafrecht
Bron: https://www.ls-advocatenstrafrecht.nl/smaad-laster-belediging

Wat is smaad
Smaad is het moedwillig zwartmaken van een ander en een zwaarder delict dan belediging. Dit zwartmaken kan geschieden via een geschrift (smaadschrift), of mondeling maar bijvoorbeeld ook op Facebook. Voor strafbaarheid van smaad is het vereist dat u anders dan uit noodzakelijke verdediging of uit goede trouw, iemand beschuldigt van iets, waarbij het niet eenvoudig vast te stellen is of deze feiten onwaar zijn. Zelfs wanneer u de waarheid aan het licht stelt, kan u strafbaar zijn.
Op smaad staat en maximale gevangenisstraf van zes maanden of een geldboete van de derde categorie. Pleegt u smaad via een geschrift (via teksten of afbeeldingen), dan is de maximale straf één jaar cel of een boete van de derde categorie.

Wat is laster
Laster is het moedwillig iemand beschuldigen van een onwaar feit. Het verschil tussen smaad en laster is dus dat het bij laster altijd gaat om beweerde feiten die niet waar zijn. Dus enkel wanneer u iemands goede naam aantast door onware feiten bent u strafbaar op grond van laster. Wanneer u de waarheid vertelt en iemands goede naam aantast, kan dit smaad zijn. Op het plegen van laster is een maximale straf gesteld van twee jaren gevangenisstraf of een boete van de vierde categorie.

Aangifte smaad en laster
Er kan sprake zijn van een strafbaar feit waarvan aangifte gedaan kan worden. Wil jij aangifte doen van smaad en laster of beschuldigt iemand jou en vraagt een schadevergoeding? Vraag advies aan een strafrechtadvocaat.

Smaad, smaadschrift
Bron: http://www.strafrechtadvocatennetwerk.nl/advocaat/64-advocaat/205-smaad-smaadschrift-straffen-advocaat

Smaad of smaadschrift is opzettelijk iemands anders eer of goede naam aanranden, met het doel om daar ruchtbaarheid aan te geven. Het verschil tussen smaad en smaadschrift is duidelijk. Indien de smadelijke uitlatingen worden verspreid door geschriften of afbeeldingen is er sprake van smaadschrift.
Het verschil tussen smaad en laster is dat bij laster aanvullend bewezen moet worden dat de verdachte wist dat de smadelijke uitlatingen in strijd met de waarheid zijn.
Indien u wordt verdacht van smaad is het altijd aan te raden om voor het verhoor bij de politie een advocaat te raadplegen. Smaad klinkt op zich als een simpel feit, en voor smaad worden doorgaans geen hoge straffen opgelegd, maar de dikwijls leidt een veroordeling wegens smaad ook tot een civielrechtelijke aansprakelijkheid waarbij u verplicht kunt worden om (immateriele) schadevergoeding te betalen. Een advocaat kan u adviseren over uw procespositie, of u moet zwijgen, of juist beter kunt verklaren, en wat u dan wel en niet kunt verklaren.
Onze advocaten staan overigens ook slachtoffers van smaad en smaadschrift bij als benadeelde partij in een strafzaak of voor civielrechtelijke aansprakelijkheid en schadevergoeding in rechte

Smaad en smaadschrift in de wet

Smaad en smaadschrift is strafbaar gesteld in artikel 261 Wetboek van strafrecht (Sr.):

Artikel 261 – smaad en smaadschrift
1. Hij die opzettelijk iemands eer of goede naam aanrandt, door telastlegging van een bepaald feit, met het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven, wordt, als schuldig aan smaad, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden of geldboete van de derde categorie.
2. Indien dit geschiedt door middel van geschriften of afbeeldingen, verspreid, openlijk tentoongesteld of aangeslagen, of door geschriften waarvan de inhoud openlijk ten gehore wordt gebracht, wordt de dader, als schuldig aan smaadschrift, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of geldboete van de derde categorie.
3. Noch smaad, noch smaadschrift bestaat voor zover de dader heeft gehandeld tot noodzakelijke verdediging, of te goeder trouw heeft kunnen aannemen dat het te last gelegde waar was en dat het algemeen belang de telastlegging eiste.

MEER INFORMATIE SMAAD EN LASTER
http://www.smaad-laster-advocaat.nl/

Vrijheid van meningsuiting vs smaad en laster

Bij de beantwoording van die vraag spelen er twee fundamentele rechten een rol: enerzijds het recht op vrijheid van meningsuiting (artikel 10 EVRM) en anderzijds het recht op bescherming van eer en goede naam (artikel 8 EVRM). Het antwoord op de vraag welk van deze beide rechten in het onderhavige geval zwaarder weegt, moet worden gevonden door een afweging van alle ter zake dienende omstandigheden van het geval. Bij de vraag of een uitlating in strijd is met de in het maatschappelijk verkeer betamelijke zorgvuldigheid staan in beginsel twee hoogwaardige belangen tegenover elkaar:
aan de ene kant:
het belang dat individuele burgers niet door uitlatingen, bijvoorbeeld op het internet, worden blootgesteld aan lichtvaardige verdachtmakingen of beschuldigingen;
aan de andere kant:
het belang van het aan de kaak stellen van mogelijke misstanden, zodat deze, door onbekendheid bij het publiek, kunnen blijven voortbestaan.

Een ieder heeft het recht om gedachten en gevoelens van welke inhoud dan ook, te uiten. Dat betekent ook dat een ieder de vrijheid heeft zich op negatieve wijze over iemand anders uit te laten, ook als die uitlatingen een beschuldiging aan het adres van een ander inhouden. Dat recht om vrijelijk zijn mening te uiten, vindt zijn begrenzing in het geval daarmee iemands eer en goede naam op onrechtmatige wijze wordt aangetast. Of daarvan sprake is, hangt af van de in onderling verband te beschouwen omstandigheden.

Vrijheid van meningsuiting vs smaad en smaadschrift
Bron: http://smaad-laster-advocaat.nl/vrijheid-van-meningsuiting-vs-smaad-en-smaadschrift/

Enerzijds
het recht van klager op bescherming van zijn eer en goede naam – in het verlengde van zijn recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer, bedoeld in art.8, eerste lid, van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) -,
anderzijds
het recht van beklaagde op vrijheid van meningsuiting, eveneens gegarandeerd in het EVRM (art. 10, eerste lid).

Eerst dient de reikwijdte van beide conflicterende grondrechten ten opzichte van elkaar te worden vastgesteld voordat in een belangenafweging kan worden nagegaan welk recht het wint van het andere (HR 6 januari 1995, NJ 1995, 422, Het Parool/G-arrest).
In de Europese en Nederlandse rechtspraak is algemeen aanvaard dat de vrijheid van meningsuiting, zeker van een politicus, doorgaans zwaarder weegt dan het recht op bescherming van iemands eer en goede naam, zij het niet in absolute zin.
Deze uitingsvrijheid mag op grond van het tweede lid alleen dan beperkt worden indien die beperking noodzakelijk is in een democratische samenleving, mits bovendien voorzienbaar en geregeld bij wet met het oog op daarvoor in aanmerking komende belangen. De bescherming van de eer en goede naam van personen is in dit verband een legitiem belang. De eer en goede naam worden in het tweede lid van art. 10 EVRM genoemd en bovendien vindt de eer en goede naam mede bescherming onder art. 8 EVRM. De eer en goede naam worden gerekend tot de persoonlijke levenssfeer. Dit blijkt uit een uitspraak van 15 november 2007 van het EHRM, waarin onder meer de volgende overweging voorkomt:

“The Court considers that a person’s reputation, even if that person is criticised in the context of a public debate, forms part of his or her personal identity and psychological integrity and therefore also falls within the scope of his or her ‘private life’. Article 8 therefore applies.”
(ie EHRM 15 november 2007, nr. 12556/03 (Pfeifer tegen Oostenrijk), EHRC 2008, 6,).

Beoordelingskader
Het toetsingsmodel verloopt volgens vaste Straatsburgse rechtspraak als volgt:
de eerste vraag is of een nationale veroordeling een inbreuk behelst op het recht van vrije meningsuiting.
de tweede vraag is of deze beperking bij wet is voorzien.
Vervolgens is de vraag of een van de doelen in art. 10, tweede lid, EVRM wordt gediend.

Wanneer het doel is vastgesteld komt aan de orde of de inbreuk op de vrijheid van meningsuiting door middel van een veroordeling noodzakelijk is in een democratische samenleving, in dit geval gezien het belang van bescherming van de eer en goede naam. In een geval waarin meer EVRM-/grondrechten in het geding zijn, is het vertrekpunt dat aan het ene hoogwaardige recht/belang niet uit zichzelf voorrang toekomt boven het andere.

Op basis van een afweging van de relevante omstandigheden van het betrokken geval dient de rechter vast te stellen ten aanzien van welk recht een inbreuk moet worden aanvaard en in welke mate die inbreuk toelaatbaar is te achten (de eisen van de noodzaak en proportionaliteit van de inbreuk). Wanneer de vraag of de beperking noodzakelijk is wordt toegespitst op het belang van de bescherming van de goede naam of rechten van anderen, dan wordt daarbij acht geslagen op de positie die iemand in de samenleving inneemt (vgl. EHRM 7 december 1976, nr. 5493/72, (Handyside tegen het Verenigd Koninkrijk), NJ 1978/236). Een strafrechtelijke bestrijding van smaad of smaadschrift is niet vanzelfsprekend, maar toelaatbaar. In EHRM 23 april 1992, nr. 11798/85, (Castells tegen Spanje), NJ 1994/102 overwoog het Europese hof dat:

“It remains open to the competent authorities to adopt, in their capacity as guarantors of public order, measures, even of criminal nature, intended to react appropriately and without excess to defamatory accussations devoid of foundation or formulated in bad faith” (par. 46).

Uitingsvrijheid in debat / uiten van beschuldigingen

In de jurisprudentie van het Straatsburgse hof komt als vanzelfsprekend naar voren dat de uitingsvrijheid in het publieke debat bijzondere bescherming verdient. Het in de openbaarheid kunnen presenteren van een kritiek op justitieel onderzoek in de zin dat de verkeerde persoon voor een ernstig feit is veroordeeld, past bij het fundamentele recht op de vrijheid van meningsuiting. Die vrijheid van meningsuiting is geen vrijplaats voor het ongehinderd rondstrooien van beschimpingen, maar forse kritiek op personen is zeker mogelijk. Zo mag een publicist als onderdeel van een alternatieve toedracht van een ernstig misdrijf, waarvan hij overtuigd is, niet bij herhaling een voor het publiek identificeerbare persoon als de in zijn ogen werkelijke schuldige aanwijzen en zijn partner als degene die hem een vals alibi verschafte (HR 14 juni 2011, ECLI:NL:HR:2011:BP0287).

De vrijheid van meningsuiting mag worden ingeperkt ten behoeve van de bescherming van de eer en goede naam van personen. Het door het EHRM toegepaste toetsingskader is hier steeds van belang.

Smaad
Bron: http://www.wetrecht.nl/smaad/

Beledigingen in het Strafrecht
Belediging bestaat in veel vormen, waaronder de eenvoudige belediging, laster en smaad. Dit artikel gaat over smaad: wat is het precies, hoe hoog is de straf die je kunt krijgen, is poging tot smaad ook strafbaar en hoe zit het met recidive?

Smaad
Smaad is een vorm van belediging volgens de wetgever. Smaad is namelijk het opzettelijk iemands eer of goede naam aanranden door telastelegging van een bepaald feit, met het doel om daaraan ruchtbaarheid te geven. Kortom: er is sprake van smaad als iemand opzettelijk ‘slechte’ dingen zegt over een ander, met als doel dat anderen dit ter ore komt en deze persoon in een slecht daglicht wordt gesteld.

Net als de eenvoudige belediging, wordt smaad enkel vervolgd wanneer iemand aangifte doet. Smaad is een zogenaamd ‘klachtdelict’. Uitzondering op dit beginsel is smaad tegen het openbaar gezag, een openbaar lichaam of instelling én smaad tegen een ambtenaar in functie. Bij smaad tegen overledenen moeten bloedverwanten aangifte doen als ze willen dat vervolging plaatsvindt.
Daarnaast is er geen strafbaarheid wanneer de pleger heeft gehandeld tot noodzakelijke verdediging. Ook kan iemand niet voor smaad veroordeeld worden wanneer hij te goeder trouw had kunnen aannemen dat het te laste gelegde feit waar was én het in het algemeen belang was dat dit te laste werd gelegd.
Overigens zal een belediging die niet onder smaad of smaadschrift valt vaak onder het delict eenvoudige belediging vallen.

Smaadschrift
Naast smaad bestaat er smaadschrift. Smaadschrift is smaad die wordt gepleegd door middel van afbeeldingen of geschriften die worden tentoongesteld of aangeslagen. Ook smaad in geschriften die worden voorgelezen vallen onder smaadschrift.
Net als smaad, wordt smaadschrift enkel vervolgd wanneer er aangifte wordt gedaan door het slachtoffer van dit misdrijf. Ook is er, net als bij smaad, geen strafbaarheid wanneer de pleger heeft gehandeld tot noodzakelijke verdediging en wanneer hij te goeder trouw had kunnen aannemen dat het feit waar was en het feit in het algemeen belang te laste werd gelegd.

De hoogte van de straf voor smaad en smaadschrift
De wetgever heeft voor smaad een maximumstraf van zes maanden gevangenisstraf of een geldboete van de derde categorie (7.800 euro) gesteld. Voor smaadschrift is de straf hoger: daar staat een maximumstraf van één jaar gevangenisstraf op. Smaad of smaadschrift tegenover overledenen levert een maximumstraf van drie maanden gevangenisstraf op.
Uiteraard hangt de definitieve straf af van de omstandigheden van het geval. Zo zal smaad of smaadschrift tegen een ambtenaar, bewaker, ordehandhaver of toezichthouder een hogere strafeis door het Openbaar Ministerie opleveren. Ook smaad of smaadschrift die te maken hebben met discriminatie zullen een zwaardere strafeis opleveren. In de regel zal een veroordeling ook daadwerkelijk een hogere straf opleveren.
Ook de maximumstraf is in geval van smaad(schrift) tegen het openbaar gezag, een openbaar lichaam of een openbare instelling met 1/3 verhoogd. Dit geldt ook wanneer het delict zich richt tegen een ambtenaar in functie of tegen het hoofd of een lid van de regering van een bevriende staat.

Recidive: meerdere malen smaad(schrift) plegen

Wanneer iemand recidivist is, of voor de rechter staat voor het meerdere malen plegen van smaad of smaadschrift, kan hij rekenen op een hogere straf. Ook kan dit gevolgen hebben voor de maximumstraf die de rechter kan opleggen.
Wanneer iemand een aantal malen smaad(schrift) heeft gepleegd, zal de rechter in de strafmaat uiteraard rekening houden met het feit dat het delict meer dan één keer is gepleegd. Daarnaast moet er worden gekeken of het feit één voortgezette handeling was, of dat het afzonderlijke feiten waren. In het laatste geval is de maximumstraf voor smaad of smaadschrift met 1/3 verhoogd.
Wanneer iemand al eerder is veroordeeld voor smaad of smaadschrift en daarna opnieuw hiervoor een veroordeling krijgt, wordt de maximumstraf ook met 1/3 verhoogd indien de nieuwe veroordeling binnen vijf jaar volgt. Daarnaast zal de daadwerkelijke straf hoger liggen omdat een rechter rekening houdt met het reeds bestaande strafblad en een eventuele voorwaardelijke straf alsnog uitgezeten zal moeten worden.

Schadevergoeding bij smaad
In veel gevallen is er bij smaad ook daadwerkelijk reputatieschade. Dat wil zeggen, er is schade opgetreden aan bijvoorbeeld de goede naam van het slachtoffer. In een strafrechtelijke procedure zal de strafrechter echter meestal geen schadevergoeding voor reputatieschade toewijzen omdat de schade niet gemakkelijk vast te stellen is (zoals bijvoorbeeld bij een afgebroken autospiegel wel het geval is).
Het is echter wél mogelijk om voor dergelijke schade smartengeld te vorderen in een civiele procedure. Het is aan te raden om een jurist te raadplegen om te bekijken of er in uw geval schadevergoeding gevorderd kan worden.

Smaad – Conclusie

Smaad is het opzettelijk aanranden van iemands eer of goede naam door telastelegging van een bepaald feit, met het doel om daaraan ruchtbaarheid te geven. Smaadschrift is het plegen van smaad met geschriften of afbeeldingen. Beiden worden slechts vervolgd wanneer er aangifte wordt gedaan. De straf kan oplopen tot meer dan een jaar gevangenisstraf. Ook poging tot smaad(schrift) is strafbaar. Recidive zal meestal met een zwaardere straf worden gestraft.
Ondanks dat smaad en smaadschrift geen zware delicten lijken te zijn, kan een rechter er toch flinke straffen voor geven. Daarom is het verstandig om een juridisch specialist te raadplegen wanneer een dagvaarding op de mat valt.

Laster
http://www.wetrecht.nl/laster/

Artikelen Strafrecht
Er zijn een aantal vormen van belediging: eenvoudige belediging, smaad en laster. Van deze drie is laster het zwaarste misdrijf. Dit artikel gaat over dit delict: Wat is laster precies? Welke straf kan iemand krijgen voor laster? Hoe zit het met ‘poging tot’ en recidive?

Laster
Iemand kan gestraft worden voor laster wanneer hij smaad of smaadschrift pleegt, terwijl hij weet dat het te laste gelegde feit in strijd met de waarheid is. Dit te laste gelegde feit hoeft niet per se strafbaar te zijn, het kan ook iets anders zijn dat het slachtoffer in een slecht daglicht stelt.
Gemakkelijker gezegd: iemand kan worden gestraft voor laster wanneer hij iemands goede naam beschadigt doordat hij die persoon ergens van beschuldigt, terwijl hij weet dat dit niet waar is. Denk bijvoorbeeld aan iemand die posters ophangt waarop staat: “Piet Jansen is een verkrachter” of “Jan Pietersen is vreemd gegaan met een collega” terwijl hij weet dat dit niet waar is.
Een veroordeling wegens laster kan nooit plaatsvinden wanneer de verdachte iemand heeft beschuldigd van een feit waarvoor hij onherroepelijk is veroordeeld door de strafrechter. Van de andere kant is een onherroepelijke vrijspraak ook bewijs dat het feit niet waar is. Wanneer er een strafrechtelijke vervolging (tegen het slachtoffer van laster) reeds heeft aangevangen, wordt de zaak wegens laster uitgesteld totdat er een onherroepelijke uitspraak in de zaak van het slachtoffer is.
Laster wordt overigens over het algemeen enkel vervolgd wanneer er aangifte is gedaan.

De hoogte van de straf voor laster

Laster is de zwaarste vorm van de misdrijven die onder belediging vallen. Dit uit zich ook in de zwaarste maximumstraf: 2 jaar gevangenisstraf of een geldboete van de vierde categorie (19.500 euro). Daarnaast kan ontzetting van bepaalde rechten worden uitgesproken in het geval van laster (dit is niet mogelijk in geval van smaad of eenvoudige belediging). In het geval van laster houdt dat in dat het bekleden van (bepaalde) ambten en het dienen in het leger net meer mogelijk is voor de veroordeelde. Uiteraard is de daadwerkelijke straf afhankelijk van de omstandigheden van het geval.

Recidive: meerdere malen laster plegen
Als er meerdere malen laster wordt gepleegd, heeft dat vaak gevolgen voor de straf en soms ook voor de maximumstraf.
Als iemand voor de rechter staat omdat hij meerdere malen laster heeft gepleegd, zal de rechter kijken naar of dit één handeling was, of meerdere afzonderlijke handelingen. Is dit laatste het geval, dan is de maximumstraf met 1/3 verhoogd. Daarnaast zal de rechter uiteraard de straf aanpassen aan het feit dat het delict niet één maal, maar meerdere malen is gepleegd.
Wanneer iemand reeds een veroordeling heeft voor laster, kan dat ook gevolgen hebben voor de straf. Staat hij namelijk binnen vijf jaar wederom voor de rechter voor een soortgelijk delict, dan is de maximumstraf met 1/3 verhoogd. Daarnaast zal de rechter ook hier rekening houden met de omstandigheden van het geval. In dit geval houdt dat in dat de dader waarschijnlijk een hogere straf zal krijgen omdat hij al eerder is veroordeeld. Ook een eventueel voorwaardelijke straf zal worden omgezet naar een onvoorwaardelijke straf.

Schadevergoeding bij laster
Wanneer er laster is gepleegd, heeft de benadeelde vaak imagoschade geleden. In de strafzaak is het meestal onmogelijk om via een zogenaamde ‘voeging benadeelde partij’ schadevergoeding te vorderen, omdat de schade niet gemakkelijk vast te stellen is. De strafrechter verwijst de benadeelde dan door naar de civiele rechter om een schadevergoeding te verkrijgen.
Bij de civiele rechter kan op grond van onrechtmatige daad een schadevergoeding, ook wel smartengeld genoemd, worden gevorderd. Wilt u weten of een vordering tot schadevergoeding in uw geval zinvol is, dan is het raadzaam om een jurist in te schakelen om te bekijken wat de mogelijkheden zijn.

Laster – Conclusie
Laster is het zwaarste delict dat onder ‘belediging’ valt. Het is het opzettelijk beschadigen van iemands goede naam door hem opzettelijk ten onrechte te beschuldigen van een bepaald feit. Laster kan in beginsel bestraft worden met maximaal 2 jaar gevangenisstraf. Dit kan oplopen tot 2 jaar en 8 maanden wanneer er sprake is van recidive of het belasteren van bepaalde speciale personen.
Doordat de straffen op laster hoog kunnen uitpakken, is het verstandig om bij een verdenking contact juridische hulp te zoeken.

 

 

Publiek debat in Amstelveen, 2016-3.

Archief van mijn bijdragen van  september t/m oktober 2016.

“Mij gaat het vooral om de waardering van het vrije debat als vehikel van maatschappelijke vooruitgang.” (Wouter Bos.)
Een krant die kritische meningen onderdrukt, heeft geen bestaansrecht.” (Van Thillo.).

Bijdragen RvW aan publiek debat in Amstelveen:
  2015-3   2016-1   2016-2    2016-3   2016-4    2017-1   2017-2 

Verder lezen Publiek debat in Amstelveen, 2016-3.

Het VK Weblog werd verdonkeremaand: Te kritisch?

VK Weblog, het weblog van de Volkskrant waarop iedereen een weblog kon onderhouden en waarop ook iedereen kon reageren en met elkaar in discussie kon gaan, werd op 21 augustus 2011 opgeheven. Volgens de Ombudsman van de Volkskrant waren de weblogs en de reacties daarop het eigendom van de bloggers. Toch deed de Volkskrant het hele zaakje over aan de uitgeverij Sanoma BV. Die kreeg het niet van de grond en verdonkeremaande zomaar alle teksten. Foetsie..

VK Weblog, het weblog van de Volkskrant waarop iedereen een weblog kon onderhouden en waarop ook iedereen kon reageren en met elkaar in discussie kon gaan, werd op 21 augustus 2011 opgeheven. Volgens de Ombudsman van de Volkskrant waren de weblogs en de reacties daarop het eigendom van de bloggers. Toch deed de Volkskrant het hele zaakje over aan de uitgeverij Sanoma BV. Die kreeg het niet van de grond en verdonkeremaande zomaar alle teksten. Foetsie..

Hieronder staat mijn correspondentie met de Volkskrant waarin ik (vergeefs) heb geprobeerd om de teksten (blogs plus reacties en discussies) van mijn weblog ‘DONQUI’ terug te krijgen.

‘VK Weblog stopt’ [in 2011]

Beste Volkskrant-blogger,

Zoals we u begin dit jaar al vertelden, gaat VKblog stoppen. In de nacht van zondag 21 op maandag 22 augustus gaat VKblog offline.

Verder lezen Het VK Weblog werd verdonkeremaand: Te kritisch?

Spamblogs saboteren het VK weblog. Wie zit daar achter?

Op de voorpagina van het VK Weblog staan steeds vaker en steeds meer ‘spamblogs’. Hieronder zet ik er een paar die ik zojuist (13/4, 15:45 uur) heb gekopieerd. Deze spamblogs zijn hinderlijk en zij maken het VK weblog onoverzichtelijk. Zij saboteren zelfs het VK weblog. Kennelijk zijn bepaalde mensen niet tevreden over de discussies die er worden gevoerd. Wie zou daar achter zitten? Hoewel directie en (hoofd)redactie van de Volkskrant het VK weblog als een last en misschien zelfs als een bedreiging zijn gaan beschouwen en zij er dus van af willen, heb ik zojuist aan de internetredactie gevraagd om dit niet te doen door middel van ‘Verelendung’ en afschrikking.

Spamblogs op voorpagina van VK weblog op 13 april 2011 om 15:45 uur:

Hiram liusingryce

Door tilolassay – woensdag 13 april 2011 14:20 – 0 reacties
Bachelors degree in psychology jobs Mahogany birthday e cards Fha and va bad credit mortgage loans Mortgage interest schedule Awesome hand job movie Honda garden master Down syndrome growth chart Northeast psychological association salem Microsoft office 2007 enterprise turkish version keygen onl

Verder lezen Spamblogs saboteren het VK weblog. Wie zit daar achter?

'Afkeer van democratie is bij de elite de norm,' zegt Noam Chomsky.

Noam Chomsky zei in zijn lezing van afgelopen zondag in de Westerkerk:

“Ondersteuning van democratie is op papier het domein van ideologen en propagandisten. In de echte wereld is een afkeer van democratie bij de elite de norm. Het bewijs is overstelpend dat de democratie wordt gesteund voor zover de economische belangen van de elite niet worden geschaad – een conclusie die in serieuzere beschouwingen met tegenzin wordt erkend.”

Volgens Chomsky beschouwt een een overweldigende meerderheid van de Arabieren de VS en Israël als hun grootste en directe bedreiging. Slechts 10 procent van hen ziet Iran als een bedreiging. Dat is niet bepaald een standpunt dat door de opiniesectie van de VK wordt gedeeld, laat staan uitgedragen. In deze krant stond dan ook geen woord over de lezing van Noam Chomsky. Deze is wel (gedeeltelijk) te lezen in NRC Next van vanochtend (15/3) onder de titel De elite zit niet op democratie te wachten.’ Zolang het geld regeert, hoeft de Arabische bevolking zich geen illusies te maken, zegt Noam Chomsky.’ De volledige tekst is (in het Engels) te lezen op www.nrcnext.nl .

De manier waarop de VK dit weblog en de reacties op VK Opinie behandelt, bevestigt het oordeel van Noam Chomsky over de anti-democratische instelling van de elite.

Verder lezen 'Afkeer van democratie is bij de elite de norm,' zegt Noam Chomsky.

STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!

Als alle VK webloggers tegelijk een dergelijke koptekst maken en versturen, al of niet met daaronder een persoonlijke verklaring waarom volgens hem/haar het VK weblog behouden moet blijven, op zijn minst als raadpleegbaar archief met de bestaande url (zodat alle links die ernaar verwijzen, blijven werken) en het liefst in zijn huidige opzet en vorm, dan vormt de voorpagina van het VK weblog één grote aanklacht van de cynische en liefdeloze manier waarop wij worden gedumpt, al onze uitingen en discussies worden verdonkeremaand en al onze rechten (contractuele, auteursrechtelijke, democratische, grondwettelijke, etc.) worden veronachtzaamd.

Bovenstaande koptekst is natuurlijk voor verbetering vatbaar, zoals iedere opvatting, mening, standpunt en uiting. Het moet eruit zien als een Museumplein of Malieveld vol spandoeken:

STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!


STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!
Verder lezen STOPZETTING VAN HET VK WEBLOG IS EEN SCHANDE!

Hoe zit het nu met de 'burgerjournalistiek'? Is die nu dood verklaard of heeft die nooit bestaan?

Hoe zit het nu eigenlijk met de ‘burgerjournalistiek’ of ‘civic journalism’? Bestaat die nog? Heeft die ooit bestaan?

Ik heb het begrip ‘burgerjournalistiek’ altijd opgevat als net zo’n oxymoron als ‘burgergeneeskunde’. Burgers zijn burgers en journalisten zijn journalisten, ‘and never the twain should meet’.

Toch is het jammer dat burgerjournalistiek – of die term nu goed of fout werd geïnterpreteerd – met het stoppen van het VK weblog dood verklaard lijkt te zijn.

In de reactieruimte onder het weblog ‘Op zoek naar symbiose’ van G-J Bogaerts van 30 juni 2006 schreef ik op 30 juni 2006 16:56 uur:

“GJB noemt de journalistiek ‘een servicegericht beroep’. Dat is niet te merken in situaties waarin burgers een beroep doen op begrip en medewerking van de journalistiek. De bejegening is dan meestal hooghartig, narrig en onwillig.

Met de term ‘civic journalism’ werd oorspronkelijk juist een journalisme bedoeld die de maatschappij en de politiek (weer) vanuit het standpunt van de burgers bekijkt en beoordeelt, en zichzelf niet verheft tot een soort ongekozen volksvertegenwoordiger, onbenoemd bestuurder en niet-beëdigde rechter.

Burgerjournalistiek in de oorspronkelijke betekenis van het woord is inderdaad wél servicegericht. De meeste journalisten voldoen echter niet aan dat criterium.

Verder lezen Hoe zit het nu met de 'burgerjournalistiek'? Is die nu dood verklaard of heeft die nooit bestaan?