Auteur: robertvanwaning

"Mij gaat het vooral om de waardering van het vrije debat als vehikel van maatschappelijke vooruitgang." (Wouter Bos.) "Een krant die kritische meningen onderdrukt, heeft geen bestaansrecht." (Van Thillo.). Dit 'weblog' is voornamelijk een openbaar archief van mijn bijdragen aan het openbare publieke debat over lokale Amstelveense kwesties op Amstelveen.Blog van oud-journalist Johan Bos. De ervaring heeft mij namelijk geleerd dat reacties en bijdragen aan het publieke discussies op openbare (want voor iedereen toegankelijke) platforms willekeurig worden gecensureerd en zelfs volledig worden verwijderd als de inhoud de redacteur, de webbeheerder of dienstdoende (altijd anonieme) moderator onwelgevallig is, ook al was er geen enkele regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden geschonden. Dit heb ik meegemaakt op Stand.nl, op het Weblog van de Volkskrant, (kijk ook hier en hier) op Amstelveen Dichtbij en ook op Amstelveen.blog (Zoek met naar #Censuur). Wie bezwaar maakt tegen dit soort ongrondwettelijke inbreuken op de vrijheid van meningsuiting, kan zonder opgave van reden, zonder mogelijkheid van verweer of bezwaar en zonder opgave van strafduur voor onbepaalde tijd worden verbannen uit het reactie- en discussieforum. Ik ben op die manier voor korte of langere tijd en zelfs permanent verbannen geweest uit alle bovengenoemde fora waaraan ik heb deelgenomen aan de publieke discussies, zonder dat ik ooit anderen persoonlijk heb beledigd, bedreigd, belasterd of op andere manier regels had geschonden. Mijn opvattingen en meningen bevallen de redacties etc. kennelijk niet altijd. Zij maken graag misbruik van hun macht en van de mogelijkheid om onwelgevallige opinies te onderdrukken en zelfs om'lastige burgers' uit te schakelen van deelname aan het openbare discussies. Het 'publieke debat' geeft dan ook geen betrouwbare weergave van wat er onder burgers aan opvattingen en opinies leeft. In Nederland worden meningsuitingen niet gecensureerd door de overheid maar door redacties van journalistieke media. Laster, smaad en grove persoonlijke beledigingen zijn in de sociale media inmiddels zó gebruikelijk, dat aangiften daartegen bijna niet meer door het Openbaar Ministerie worden vervolgd. Zolang zij echter op grond van het het Wetboek van Strafrecht strafbaar zijn, zou dit - zeker in flagrante gevallen waarin mensen werkelijk erdoor worden beschadigd - wel moeten gebeuren. Anders moeten die artikelen uit het WvS worden geschrapt. In onderstaande discussies staan veel gevallen van laster of lasterlijke suggesties. U vindt die door met te zoeken naar #Laster of #Suggestie. Verwijderde reacties vindt door te zoeken naar 'XXX Verwijderd' Sommige daarvan heb ik aangemerkt als '#Censuur'.

Tribalisme bedreigt journalistieke integriteit en verziekt het publieke debat.

Naar aanleiding van het artikel ‘Waar blijft de verontwaardiging over antisemitische cartoons?’ (door Rosa van der Wieken en Evelyn Markus van Network on Antisemitism, de Volkskrant 03-04-2008)  schreef ik vanmiddag de volgende bijdrage aan de discussie:

 “Zoals bij vrijwel alles wat zich in en rond het jodendom afspeelt, kenmerkte ook dit artikel en deze discussie zich door een hoge mate van selectiviteit. De vraag wie er wel of niet bij hoort, bepaalt tevens wie wel of geen recht van spreken heeft.

Auteurs Evelyn Markus en Rosa van der Wieken van Network on Antisemitism hebben niet alleen dat recht maar zij kregen van de Volkskrant ook uitgebreid de mogelijkheid. Zij maakten daarvan op zodanig selectieve wijze gebruik dat een deel van de werkelijkheid buiten beeld dreigde te raken. Zo schreven Markus en Van der Wieken naar aanleiding van een verklaring van de protestantse kerk dat ‘godsdiensten nooit de bedoeling hebben om geweld te plegen’ dat zowel het christendom als de islam eeuwenlang hun religie met geweld hebben verbreid.

Ook hier was datgene wat zij níet schreven het meest interessant:

Doorgaan met het lezen van “Tribalisme bedreigt journalistieke integriteit en verziekt het publieke debat.”

Verdediging van 'ABC-NL', de NL-versie van Algemeen Beschaafde Cultuur, is een zaak van ons allen.

Verdedigde onze Koningin inderdaad louter ‘christelijke waarden’, zoals de Volkskrant schreef in haar hoofdredactionele commentaar (Commentaar VK 27/12/2007) ? Als deze opvatting inderdaad zowel de bedoeling van de Koningin als de geest van de Volkskrant weerspiegelt, dan werkt deze pretentie inderdaad behoorlijk polariserend, zoals Nausikaa Marbe in haar column van vandaag opmerkt.

Zijn het echter wel zulke exclusieve ‘christelijke waarden’ die de Koningin verdedigt?

Zijn dingen als democratische en rechtsstatelijke beginselen, eerbied voor gemeenschappelijke wetten en regels, subculturele verscheidenheid, op begrip- en respectvolle wijze rekening houden met andere groepsculturen, fatsoenlijke omgang met andere mensen en hun groeperingen, sociale vaardigheden, beschaafde omgangsvormen, aandacht voor de ander en het algemeen belang, maatschappelijke betrokkenheid, gemeenschapszin, sociale cohesie en meer van dat moois en wenselijks inderdaad voorbehouden aan christelijke samenlevingen? Deze gedachte zou getuigen van een superieure arrogantie jegens andere culturen.

Doorgaan met het lezen van “Verdediging van 'ABC-NL', de NL-versie van Algemeen Beschaafde Cultuur, is een zaak van ons allen.”

De journalistiek schuift telkens haar verantwoordelijkheid af.

De media speelden een aanjagende, aanklagende en veroordelende rol in ‘Mabelgate’, de tot politieke affaire opgeblazen mediahype die er uiteindelijk toe zou leiden dat prins Johan Friso en zijzelf van troonsopvolging werden uitgesloten. Tot deze conclusie kwam De Nederlandse Nieuwsmonitor na een gedegen onderzoek. (VK, 19/12 jl)

Zoals gewoonlijk wentelt de journalistiek haar verantwoordelijkheid af op ‘de politiek’. Met de kop “Politiek hielp bij hype” vatte de Volkskrant immers de inhoud van het artikel samen, terwijl het voor de journalistiek zo pijnlijke rapport toch heus voornamelijk ging over de berichtgeving door de media (inclusief de ‘kwaliteitspers’) waarin vooroordelen als feiten waren gepresenteerd terwijl zij nooit ondubbelzinnig waren vastgesteld.

De hoofdredacteur van deze krant schreef onlangs dat zijn redactie wilde leren van gemaakte beoordelingsfouten. Die kop wekt de indruk dat dat leerproces moeizaam verloopt.

Doorgaan met het lezen van “De journalistiek schuift telkens haar verantwoordelijkheid af.”

MobiMeter maakt automobilisten bewust van ALLE kosten van IEDERE kilometer. 'Gratis' tanken.

Teneinde mensen voortdurend volledig bewust te maken van álle kosten die gemoeid zijn met de kilometers die zij gemotoriseerd afleggen, moet iedere vorm van éénmalige betaling (vooraf of achteraf) worden afgeschaft., dus niet alleen de bvb en de motororijtuigbelasting etc., maar ook ook het tanken.

Omdat door de automobilist geen direct verbad wordt ervaren tussen tussen de prijs van een volle tank benzine, diesel of LPG en het feitelijke rijden (zeker niet als voor het tanken met pinpas, creditcard of benzinepas-van-de-zaak wordt betaald), moet er ook voor het tanken worden betaald op een worden op een manier die de automobilist VOORTDUREND confronteert met de VOLLEDIGE kosten-per-kilometer.

De brandstof moet dus niet worden betaald op het moment dat men tankt, maar worden door een ‘MOBIMETER’ berekend tijdens het rijden. De benzinestations declareren de door hen geleverde brandstoffen bij MOBICOST.NL, een (semi)overheidsinstantie.

Doorgaan met het lezen van “MobiMeter maakt automobilisten bewust van ALLE kosten van IEDERE kilometer. 'Gratis' tanken.”

De Volkskrant moet nu een nieuwe reden bedenken om Iran van de kaart te laten vegen.

Nadat de neocons van de Volkskrant in de afgelopen jaren een oorlogshetze tegen Iran hadden gevoerd vanwege de vermeende ontwikkeling van atoomwapens, had deze krant vandaag (net als The New York Times) best mogen openen met het nieuws dat 16(!) Amerikaanse geheime diensten eendrachtig hebben vastgesteld dat Iran daar al in 2003 mee is gestopt.

Maar nee hoor, dit verheugende bericht staat weggestopt ergens op een buitenlandpagina en ook in het Commentaar wordt er met geen woord over gerept. Dit is ronduit beschamend.

De Volkskrant zal nu een nieuwe reden moeten bedenken om Iran van de kaart te willen laten vegen door degenen die daartoe over een Goddelijke vrijbrief zeggen te beschikken

Die automatische kennisgeving van ‘Nieuwe reactie’ kan praktischer.

Bloggers die hebben aangegeven op de hoogte te willen blijven van nieuwe reacties op bepaalde VK Weblogs, ontvangen automatische e-mails in hun IN-box. Als Onderwerp staat er dan: “Nieuwe reactie op een bijdrage aan het Volkskrant-weblog.”

Doorgaan met het lezen van “Die automatische kennisgeving van ‘Nieuwe reactie’ kan praktischer.”

Misleidende koppen en weggelaten zinnen onthullen geheime agenda.

‘Angst voor Iran bracht Arabieren naar Annapolis,’ meldt de kop van een artikel in de Volkskrant van vandaag (28 nov). Dit blijkt geen betrouwbare weergave van de strekking van het oorspronkelijke verhaal uit The New York Times.

De Volkskrant shopt graag selectief bij de grote Amerikaanse collega en zielsverwant, omdat daarin nog wel eens goed nieuws uit het Midden-Oosten te vinden is. Zo was ook het verhaal van verleden week dat 20.000 Irakezen (een half procent (no less!) van de ruim vier miljoen verdreven en gevluchte Irakezen) op dit moment weer naar huis gaat, afkomstig van de Amerikaanse collega’s. In bewerkte vorm, natuurlijk, want dat van die 4 miljoen was weggehaald uit de oorspronkelijke tekst omdat de lezers van Volkskrant daar kennelijk niet aan herinnerd mochten worden.

Ook dit keer loonde het weer de moeite om het oorspronkelijke artikel te lezen:

Doorgaan met het lezen van “Misleidende koppen en weggelaten zinnen onthullen geheime agenda.”

De Volkskrant weet wel raad met slecht nieuws: Verwijderen, filteren, censureren, manipuleren, etc.

“Wie weet raad met iets beter nieuws uit Irak?” vroeg VK-columnist en -commentator Paul Brill zich af in zijn column van 22 nov jl.  De dag ervoor had de Volkskrant namelijk goed nieuws uit Irak gemeld door een artikel uit The New York Times van 20 nov. over te nemen. Niet integraal, natuurlijk, want er stond ook slecht nieuws in het artikel van Damien Cave en Alissa J. Rubin.

Zo bleek uit de oorspronkelijke zin waarin de NYT-verslaggevers schrijven over de 20.000 inwoners van Bagdad die naar hun eigen huis zijn teruggekeerd een belangrijk tussenzinnetje te zijn weggehaald, namelijk ‘[this is] a fraction of the more than 4 million who fled nationwide“. Kennelijk paste dit tragische gegeven niet in het goede nieuws dat de Volkskrant graag over Irak wil brengen.

Bij de Volkskrant weet men dankzij Paul Brill en zijn medestanders wel raad met goed nieuws uit Irak..

Doorgaan met het lezen van “De Volkskrant weet wel raad met slecht nieuws: Verwijderen, filteren, censureren, manipuleren, etc.”

Van Zanen faalde dubbel: als partijvoorzitter van de VVD en als burgemeester van Amstelveen.

Van Zanen faalde dubbel: Als partijvoorzitter van de VVD en als (afwezige) burgemeester van Amstelveen.

Als inwoner van Amstelveen vind ik dit laatste natuurlijk het ergste. Onze stad heeft genoeg problemen om de volle aandacht van een kundige en toegewijde burgemeester te verdienen.

Irak: Goed nieuws is belangrijker dan betrouwbare berichtgeving.

‘Overwinning op de angst en terreur” en ‘Voorzichtige terugkeer van ontheemden’ meldden de koppen boven een ‘reportage’ die de Volkskrant op 21 november jl (gedeeltelijk) had overgenomen van een artikel uit The New York Times van 20 november jl.

De teneur van het artikel was al meteen duidelijk: Het gaat goed in Irak, en de voorstanders van de invasie (zoals de adjunct hoofdredacteur en een paar redacteuren, columnisten, commentatoren en correspondenten) hebben dus tóch gelijk gekregen.

Dat is goed nieuws met het oog op de voorgenomen oorlog tegen Iran, waartoe nu de geesten van Volkskrantlezers rijp worden gemaakt door o.a. VK-columnisten John Vinocur en Paul Brill.  Volgens deze heren is de keuzen nu tussen ‘bommen vóór Iran of bommen óp Iran’. Zij geloven nog steeds in ‘militaire oplossingen’. Logisch, met al dat goede nieuws uit Irak, Palestina en Uruzgan.

Doorgaan met het lezen van “Irak: Goed nieuws is belangrijker dan betrouwbare berichtgeving.”