Categorie: Censuur

De mededeling "Reactie is geredigeerd" is overbodig en zelfs storend.

Geachte Redactie,

Ik ben erg blij met de mogelijkheid om typ- en taalfouten in reacties en bijdragen te corrigeren, maar die mededeling “Reactie is geredigeerd” is overbodig en zelfs storend. Het staat toch ook niet onder ieder artikel in uw krant?

Het is ook beter voor de leesbaarheid van reacties om een ‘regel wit’ tussen de kop en de tekst te plaatsen. (Meestal vergeet ik dat en als dan alsnog die extra ‘Return’ tussenvoeg, staat er weer dat de tekst is ‘geredigeerd’.)

Vriendelijke groet,
Robert van Waning.

Partijdige journalistiek manipuleert de werkelijkheid in woord én beeld.

Fotograaf Hans Aarsman reageerde vanochtend (15 aug.) op het artikel van mediaprofessor Henri Beunders in de Volkskrant van 14/8 jl. Diens verhaal kwam er kortweg op neer dat fotografen met islamitische namen hun foto’s altijd zodanig bewerken dat zij de opvattingen van de makers bevestigen en hun politieke doelstellingen ondersteunen.

“Ideologische vooringenomenheid belemmert nog steeds een professionele werkwijze,” schreef Beunders. Zijn verdachtmakingen bleven ongefundeerd en waren dermate generaliserend en stigmatiserend van aard dat ik verbaasd was door de publicatie ervan in de Volkskrant.

Toch ben ik het eens met wat hij schreef. Echter niet met betrekking tot over islamitische fotografen (daar heb ik geen kijk op), maar over Nederlandse en Amerikaanse verslaggevers, redacteuren, commentatoren en presentatoren, zodra het over het Midden-Oosten gaat. Dit is in de afgelopen maand weer pijnlijk duidelijk geworden. De oorlog tussen Israël en Hezbollah kent geen neutrale partij, met dien verstande dat wie kritisch staat tegen de ene partij daarmee niet per definitie vóór de andere partij is.

Islamieten lijken nu voor veel Nederlandse publicisten de rol te vervullen die joden destijds hadden voor de nazi’s: Verantwoordelijk voor alle denkbare en ondenkbare kwaad, en vogelvrij voor de meest vuige beschuldigingen.

Doorgaan met het lezen van “Partijdige journalistiek manipuleert de werkelijkheid in woord én beeld.”

“.. volledig vernietigen de mannen, vrouwen en kinderen van elke stad.”

“Gij moet alle bewoners van het land voor u uit drijven .. en u moet de bewoners van hun land verjagen en daar gaan wonen .. en het land door loting onder uw geslachten verdelen door vererving.”

(God tot de Joden. Numeri 33, 52-54.)

“.. volledig vernietigen de mannen, vrouwen en kinderen van elke stad.”

(Deuteronomium 3,6.)

“.. en zij verbrandden al de steden waarin zij woonden, en al hun fraaie kastelen.”

(Numeri 31,10)

“Meer dan 400 Palestijnse dorpen werden tijdens en na de oorlog door het Israëlische leger verwoest om het voor vluchtelingen onmogelijk te maken om terug te keren.”

(Susan Nathan, ‘De andere kant van Israël’, 2005, pag. 29.)

Doorgaan met het lezen van ““.. volledig vernietigen de mannen, vrouwen en kinderen van elke stad.””

Het 'Verdonk-criterium' voor weblogs en reacties van i-burgers.

Na een aantal instemmende reacties van bloggers en zelfs van een columnist, stel ik voor om voor de beoordeling van de aanvaardbaarheid van weblogs en reacties op artikelen, columns en commentaren het ‘Verdonk-criterium te hanteren:

“Een weblog of reactie op een artikel, column, commentaar of programma is aanvaardbaar (en mag dus niet worden verwijderd of bestraft) als die niet nóg kritischer, grover, onaangenamer of onredelijker is dan wat columnisten, commentatoren, redacteuren en analisten van de Volkskrant hebben geschreven over minister Rita Verdonk.”

Vergelijking van de inhoud, toon en strekking van weblogs en reacties met wat de Volkskrant allemaal over Verdonk heeft geschreven, maakt hopelijk een einde aan het meten met (minstens) twee maten bij de beoordeling of een tekst qua inhoud, toon en strekking naar gangbare en geaccepteerde normen als aanvaardbaar kan worden beschouwd en dus niet mag worden verwijderd of bestraft met verbanning van de auteur.

Doorgaan met het lezen van “Het 'Verdonk-criterium' voor weblogs en reacties van i-burgers.”

Wat Blokker mag, mag een Blogger ook.

Het weblog en ook de reactieruimte onder het Commentaar zijn publieke ‘muurkranten’ die door burgers naar eigen inzicht en in hun eigen worden mogen worden ingevuld, mits zij zich houden aan een paar simpele Gebruiksvoorwaarden c.q. Spelregels.

De Volkskrant heeft de plicht om haar toezegging tot het verlenen en mogen gebruiken van deze publicatiemogelijkheid na te komen op grond van een overeenkomst die stilzwijgend tot stand is gekomen op het moment dat iemand op het aanbod van de Volkskrant ingaat en zich houdt aan de regels en voorwaarden.

Als de Volkskrant een reactie verwijdert, pleegt zij contractbreuk en schendt ook nog eens het fundamentele burgerrecht op vrije meningsuiting op een door de Volkskrant aangeboden en beheerd PUBLIEK FORUM.

Het is een hardnekkig misverstand dat men zich zelfs op het eigen VK Weblog en in de reactieruimte onder het Commentaar als gast dient te gedragen en te uiten en rekening moet houden met gevoeligheden en taboes van de Volkskrant.

Doorgaan met het lezen van “Wat Blokker mag, mag een Blogger ook.”

Volkskrant onderdrukt kritiek, oppositie en dissidentie.

Wie zich niet interesseert voor journalistieke vormen van censuur en de bestrijding daarvan, moet dit vooral niet lezen. Voor geïnteresseerden is het wellicht een aardige kroniek. De voornaamste betekenis van dit weblog is echter het op een rijtje krijgen van een reeks ingrijpende gebeurtenissen die mijn mogelijkheden tot vrije meningsuiting ernstig hebben aangetast en die mij motiveren om door te gaan met mijn verzet tegen deze censuur, willekeur en machtsmisbruik. Instemming en populariteit is niet mijn streven, maar wel rechtvaardigheid en de verdediging van fundamentele burgerrechten tegen aantastingen door journalisten die hun plaats en de daarbij horende (rechts)plichten niet kennen en die op die manier burgers vervreemden van de journalistiek als betrouwbare waakhond van onze democratische rechtsstaat.

Deze weblog wordt vervolgd door: Wat Blokker mag, mag een Blogger ook: Ongezouten kritiek leveren.)

‘Academische vrijheid’ is minder logisch dan het burgerrecht op vrije meningsuiting.
 Het commentaar van de Volkskrant van 21 juni jl (‘Academische vrijheid’) ging over het verbod dat de Utrechtse hoogleraar Pieter W. van der Horst had gekregen om in zijn afscheidsrede bepaalde onwelgevallige passages uit te spreken.

De commentaarschrijver vond dat de rector magnificus van de Universiteit van Utrecht, prof. Gispen, een berisping verdiende als zou blijken dat hij censuur had gepleegd. De (anonieme) commentator schreef: “Mag een hoogleraar in zijn afscheidscollege reppen van ‘griezels als Gretta en Dries (wier achternamen ik uit weerzin weiger uit te spreken)’? Mag een universitair instituut een rapport publiceren, waarin kritiek wordt uitgeoefend op het college van bestuur?”

Doorgaan met het lezen van “Volkskrant onderdrukt kritiek, oppositie en dissidentie.”

Verbanning van kritische VK-bloggers is in strijd met Gebruiksvoorwaarden. En niet alleen daarmee..

VK Weblog-chef G-J Bogaerts deelde mij op maandagochtend 10/4 mee dat de ‘permanente verbanning’ die hij mij afgelopen vrijdag 7/4 had opgelegd, met onmiddellijke ingang was opgeheven. Ik was juist bezig om mijn reactie op het hele gebeuren op een rijtje te zetten in een reactie op vragen van VK-blogger Leo. Alles draaide om de vraag of de Gebruiksvoorwaarden van het Volkskrant Weblog wel de mogelijkheid bieden aan de Chef Internetredactie om een kritische VK-blogger tijdelijk of permanent de toegang tot zijn eigen weblog te blokkeren teneinde hem definitief de mond te snoeren.

Dit hele verhaal lijkt nu achterhaald, maar ik vrees dat dit niet het geval zal blijken te zijn. Bogaerts wekt namelijk niet de indruk dat hij iets heeft geleerd van deze pijnlijke les. Hij gaf mij vanochtend in zijn e-mail namelijk ‘een laatste waarschuwing’. Zolang een VK-blogger echter nog niet één keer de Gebruiksvoorwaarden heeft geschonden, slaat dat natuurlijk helemaal nergens op.

Het merkwaardige van het hele geval is niet zozeer de grillige eigenmachtigheid van GJB (want die was bekend en ook dit keer weer bevestigd), maar het feit dat de mogelijkheid van verbanning van je eigen persoonlijke weblog helemaal niet in de Gebruiksvoorwaarden wordt genoemd. Het is dan ook niet zeker dat zo’n (tijdelijke of levenslange) verbanning juridisch stand zou houden, zeker niet als die wordt opgelegd in verband met iets wat een VK-blogger op het weblog van een andere VK-blogger heeft geschreven en wat bovendien niet in strijd was met de Gebruiksvoorwaarden.

Doorgaan met het lezen van “Verbanning van kritische VK-bloggers is in strijd met Gebruiksvoorwaarden. En niet alleen daarmee..”

CIDI: Centrum voor Intensieve Desinformatie over Israel.

Terwijl Israël volgens mensenrechtenorganisatie B’tselem de Westoever stilletjes heeft geannexeerd en op die manier twee miljoen Palestijnen feitelijk de toegang tot hun landbouwgronden en boomgaarden in de vruchtbare Jordaanvallei blokkeert (Ha’aretz en NRC Handelsblad 14/2, de Volkskrant 16/2), mag CIDI-directeur Ronnie Naftaniël zich op de Forum-pagina van de Volkskrant druk maken over het bezoek van onze minister van Buitenlandse Zaken aan koning Abdoellah van Saoedi-Arabië. (de Volkskrant, 16/2/2006)

Naftaniël noemt die reis in zijn artikel ‘onvoldoende gerechtvaardigd’. Dat ben ik met hem eens, maar om andere redenen. Minister Bot had namelijk onmiddellijk zijn bezoek moeten afbreken nadat hem de onaanvaardbare ontwikkelingen in Palestina ter ore waren gekomen. Hij had er onmiddellijk naar toe moeten gaan om de solidariteit van Nederland met het onderdrukte en hongerende Palestijnse volk te betuigen en om te protesteren tegen de onmenselijke houding van de Israëlische regering.

Hieronder zal ik een paar opmerkingen van Ronnie Naftaniël in het licht zetten van de situatie die Israël voor de Palestijnse bevolking heeft gecreëerd, om duidelijk te maken wat de letters CIDI in werkelijkheid betekenen: “Centrum voor Intensieve Desinformatie over Israel”.

Doorgaan met het lezen van “CIDI: Centrum voor Intensieve Desinformatie over Israel.”

De willekeur regeert op het weblog van de Volkskrant.

Na de plotselinge blokkade van mijn bijdragen aan de weblog van Bert Wagendorp (zie het verslag elders op mijn weblog) had ik een bericht geplaatst op de weblog van moderator G-J Bogaerts over de mogelijkheid om berichten van bepaalde ip-nummers te blokkeren.

Ik bedankte daarin G-J namens Bert Wagendorp voor deze fantastische nieuwe mogelijkheid waar Bert meteen ook dankbaar gebruik had gemaakt. Ik citeerde tevens de tekst van de mededeling die ik op mijn scherm kreeg (“waarschijnlijk misbruik”) en de acht renenen waarom de journalistiek te weinig wordt gecontroleerd en bekritiseerd in vergelijking tot de checks and balances waaraan de overige actoren in het democratisch krachtenveld onderworpen zijn en die onze maatschappij rechtvaardig, transparant en evenwichtig houden.

Met uitzondering van de journalistiek dus.

Doorgaan met het lezen van “De willekeur regeert op het weblog van de Volkskrant.”

Weblog dient niet voor kritiek op journalistiek. Of juist wel?

Alle ellende begint  met het onderdrukken van meningen. 

Bert Wagendorp heeft mij levenslang verbannen van zijn weblog. Dit gebeurde zonder enige aankondiging, laat staan motivering. Hieronder een weergave van de discussie die aan die beslissing voorafging.

Onrecht aandoen is vrij eenvoudig. Vaak is één woord of handeling al voldoende. Zich verweren tegen onrecht of proberen dit ongedaan te maken is een moeizaam, langdurig en meestal hopeloos proces.

Mijn bijdragen zijn altijd gericht op feiten, standpunten en argumenten, en bevatten geen scheldwoorden of onbehoorlijk taalgebruik.  Zij zijn wel kritisch en sommige mensen vinden het gezeur om niks. Mijn vraag is dan of het verboden is om kritisch te zijn en/of te zeuren?

Doorgaan met het lezen van “Weblog dient niet voor kritiek op journalistiek. Of juist wel?”