Categorie: Economie

Het gildegewijze pensioensysteem is in strijd met flexibilisering – Brief aan Francine Gieskes (D66)

Van: Robert van Waning [mailto:rvwaning@seaportbeach.nl]
Verzonden: woensdag 1 mei 2002 19:12
Aan: TK D66 Giskes, Francine
CC: Radio1 NOS Journaal
Onderwerp: Stelsel van bedrijfstaksgewijze pensioenopbouw stamt uit tijd van gilden en ambachten

Geachte mevrouw Giskes,

Om vele redenen ben ik het eens met uw kritiek op de wijze waarop pensioenfondsen nog steeds worden beheerd en bestuurd. In het veelgeroemde Nederlandse pensioenstelsel gaat er meer fout dan u in uw korte gesprek met Ab Pilgram (?) van NOS Radio 1 Journaal van vandaag (1 mei 2002) kon of wilde aangeven.

Vrijwel dagelijks hoor ik van mijn vrouw (pensioenjuriste) achtergrondverhalen over de gang van zaken bij besturen van pensioenfondsen. Ik ben blij dat mijn geld daar in ieder geval niet verspild wordt. In verband met mijn warrige arbeidsverleden heb ik vrijwel geen pensioen in het vooruitzicht. Gezien alle verspilling kan ik daar niet rouwig om zijn, nu ik het zelf heb kunnen opbouwen.

Het gildegewijze pensioensysteem is immers in strijd met flexibilisering. Nu arbeid steeds flexibeler wordt, blijft het systeem van pensienopbouw daarbij achter. Flexibilisering van arbeid betekent nu nog dat dat voor al die vrijheid in keuze van baan en carriere een hoge prijs betaald moet worden met een tegenvallende pensioenuitkering. Een groot deel van de premies gaat op aan allerlei structurele en frictiekosten, bijvoorbeeld van overheveling van het ene pensioenfonds naar het andere.

Bedrijfstakgewijze pensioenopbouw is uit de tijd. De branchegebondenheid van pensioenopbouw stamt uit de tijd van de ambachten en categorale vakbonden. Dit systeem heeft geen band meer met de werkelijkheid. Mensen blijven tegenwoordig immers niet meer hun hele leven werkzaam in dezelfde bedrijfstak.

Doorgaan met het lezen van “Het gildegewijze pensioensysteem is in strijd met flexibilisering – Brief aan Francine Gieskes (D66)”

Bedrijfstakgewijze pensioenopbouw is uit de tijd – Brief aan Adriaan Hiele (NRC Handelsblad)

From: Robert van Waning
To: Red NRC Hiele, Adriaa

Sent: Friday, February 01, 2002 12:50 PM

Subject: Kale kikker kan geen rente betalen, en pensioensysteem kost veel koffie

Geachte heer Hiele,

Met belangstelling en veel plezier lees ik altijd uw verhalen en adviezen. Ze zijn vrijwel nooit op mijn situatie, maar dat mag mijn pret niet drukken.

Zo heb ik geen aandelen, geen pensioen en wel drie huizen (appartementen), waarvan ik een bewoon en twee (gemeubileerd) verhuur. Vooral dit laatste zult u wel erg onverstandig vinden. Toch ben ik blij dat ik niet vijftien jaar geleden heb geluisterd naar een advies om vooral te huren. Dankzij de verhuur was het niet erg dat mijn inkomen vrij laag was en ook niet dat ik verder geen pensioen heb.

Naast een forse waardevermeerdering leverden de verhuurde appartementen jaarlijks minimaal 8 procent van hun waarde aan huur op (na aftrek van kosten). U zult mij niet horen klagen.

Vorige week schreef u over een ‘onwillige vader’ met wie het slecht schenken zou zijn. Ik was het daarmee niet eens, omdat u er geen rekening mee hield dat de kinderen na hun afstuderen kennelijk meer verdienden dan hun vader. Waarom zou hij die veelverdienende academici dan toch 7 procent rente moeten betalen voor een fiscale constructie die alleen diende om de studiekosten van zijn kinderen te kunnen bekostigen? Die kinderen moeten zich een beetje schamen. En u ook, trouwens, voor dit harde oordeel.

Over het Nederlandse pensioensysteem ben ik minder positief dan velen.

Doorgaan met het lezen van “Bedrijfstakgewijze pensioenopbouw is uit de tijd – Brief aan Adriaan Hiele (NRC Handelsblad)”

Beursnieuws op Radio1 doet meer kwaad dan goed – Brief aan NOS, 30/8/2001

Van: Robert van Waning
Verzonden: donderdag 30 augustus 2001 18:50
Aan: NOS / Radio 1
Onderwerp: Beursnieuws op publieke zenders doet meer kwaad dan goed

“Dat hoef je bijna niet meer te noemen, iedere dag,” zei Paul Laseur, financieel redacteur van de NOS in de beursrubriek op Radio 1, 30-08-01, 18:30 uur, over een bepaalde koersontwikkeling.

Vraag:
Hoe veel nieuws brengt het beursnieuws? En hoeveel moet daarvan de volgende dag weer worden teruggenomen?

Stelling:
Het dagelijkse beurs- en financiële nieuws op de radio doet meer kwaad dan goed.

Toelichting:
Continu beursnieuws op de radio verhoogt het hypige karakter van een proces waarvoor juist rustig overleg op basis van volledige en evenwichtige informatie nodig is:

Deelname aan bedrijven. De grillige koersontwikkelingen van de afgelopen jaren en maanden waren niet gebaseerd op reële macro-economische gegevens en bewegingen, maar op hype, emotie, angst en hebzucht.

Belangen van economie en bedrijfsleven zijn hiermee niet gediend. Alleen die van beurshandelaren. Sponsoren die misschien het beursnieuws op de publieke radiozenders?

Vriendelijke groet,
Robert van Waning

Van: Henk van Hoorn
Verzonden: donderdag 30 augustus 2001 21:32
Aan: Robert van Waning
Onderwerp: RE: Beursnieuws op publieke zenders doet meer kwaad dan goed

U bent niet erg origineel, meneer Van Waning.

Van Hoorn, vorige week in Broadcast Magazine:

JH: Is er niet te veel non-nieuws? Dat weer, de files en die Nasdaq

HvH: Ja. Een tijd lang was dat beursnieuws grote mode. Toen het goed ging. Het is voor een groot deel non-nieuws. Het zegt weinig over hoe het nou echt met een land gaat. Het is het communiqué van het casino in Scheveningen, bij wijze van spreken. Als je het op de keper beschouwt, zou je het weg kunnen laten. Toch interesseert het een grote groep mensen. En het weer is ongeveer het belangrijkste wat mensen bezighoudt.

Beursnieuws op publieke zenders is free publicity voor aandelenhandel – Brief aan AVRO, 6/6/2001.

Van: Robert van Waning
Verzonden: woensdag 6 juni 2001 17:21
Aan: Radio1 AVRO Opdemid
Onderwerp: Aan: Dick Klees (Beursrubriek is ook free publicity)

Geachte heer Klees,

Beursberichten op de publieke radio is ook een succesvolle vorm van free publicity. Zelfs 1/10 % koersverschil met gisteren heet daar al nieuws, als er verder niets aan de hand is. De enigen die hiervan profiteren zijn de aandelenhandelaars, niet het bedrijfsleven.

Continu beursnieuws via radio, TV en internet verhoogt het casino-karakter van aandelenmarkt. Het is de vraag of de zakelijke belangen van het bedrijfsleven hiermee gediend zijn. Bedrijven zien door al het ge-hype de waarde van hun aandelen met hele procenten stijgen en dalen, zonder dat daar enige intrinsieke reden voor bestaat. Het grillige, emotionele karakter van de aandelenbeurs maakt financiële planning moeilijker, omdat koersbewegingen compleet onvoorspelbaar zijn geworden.

De aandelenhandelaars hebben belang bij al die onrust en non-issues, want zij verdienen als echte makelaars zowel bij verkoop als aankoop.

Doorgaan met het lezen van “Beursnieuws op publieke zenders is free publicity voor aandelenhandel – Brief aan AVRO, 6/6/2001.”

Beursberichten op Radio1 versterken het hype-karakter van aandelenhandel – Brief aan KRO, 5/6/2001.

Van: Robert van Waning
Verzonden: dinsdag 5 juni 2001 15:27
Aan: Radio1 KRO Opdemid
Onderwerp: Is het hype-karakter van aandelenmarkt in het belang van het bedrijfsleven?

Continu beursnieuws via radio, TV en internet verhoogt het hype-karakter van aandelenmarkt. Het is de vraag of de zakelijke belangen van het bedrijfsleven hiermee gediend zijn. Bedrijven zien door al het ge-hype de waarde van hun aandelen met hele procenten stijgen en dalen, zonder dat daar enige intrinsieke reden voor bestaat. Het grillige, emotionele karakter van de aandelenbeurs maakt financiële planning moeilijker, omdat koersbewegingen compleet onvoorspelbaar zijn geworden.

De aandelenhandelaars hebben belang bij al die onrust, want zij verdienen als echte makelaars zowel bij verkoop als aankoop.

Doorgaan met het lezen van “Beursberichten op Radio1 versterken het hype-karakter van aandelenhandel – Brief aan KRO, 5/6/2001.”

Aandelencasino: Geen zeepbel, maar pyramidespel – Brief aan de Volkskrant, 5/3/2000.

Van: rvwaning
Verzonden: zondag 5 maart 2000 22:38
Aan: Redactie de Volkskrant
Onderwerp: Aan: Flip Vuijsje (Geen zeepbel, maar een pyramidespel)

Geachte Redactie,

De onstuimige groei van sommige ICT-fondsen doet velen denken aan een zeepbel die ieder moment uit elkaar kan spatten. De vergelijking met pyramidefondsen en kettingbrieven ligt veel meer voor de hand: De initiatiefnemers worden schatrijk, vroege kopers verdienen ook nog heel behoorlijk, maar de velen die er laat in stappen, de kleine particuliere ‘beleggers’ (liever: spelers, gokkers), verliezen hun inleggeld.

Veel huidige beleggers gokken gretig op superwinsten lang voordat van winsten sprake kan zijn. Dit brengt meer op dan casino of paardenraces. Koersexplosies die wel gebaseerd zijn op winstverwachtingen, zijn in tegenspraak met de belofte van een mondiale markt waarin levendige concurrentie exorbitante winsten doet wegsmelten.Deze beleggers rekenen op onvoorstelbare koers/winst-verhoudingen. Zij rekenen erop dat de globalisering niet zal leiden tot volmaakte concurrentie, maar juist tot monopolistische situaties waarin alle essentiële posities in handen zijn van een beperkt aantal spelers. Op deze gedoodverfde winnaars zet men zijn geld in. Ook dit is casino-kapitalisme pur sang en geen heilzaam en sociaal liberalisme in een volmaakte wereldmarkt.

Er is weinig nieuws onder de zon. Die “Nieuwe Economie” doet denken aan situaties van vóór de grote revoluties.

Doorgaan met het lezen van “Aandelencasino: Geen zeepbel, maar pyramidespel – Brief aan de Volkskrant, 5/3/2000.”

Nieuwe economie is oud (en slecht) nieuws – Brief aan de Volkskrant, 22/2/2000.

Van: rvwaning]
Verzonden: dinsdag 22 februari 2000 11:46
Aan: Redactie de Volkskrant
Onderwerp:  (Re: “De kudde van Greenspan”, VK, 22/02/2000)

Geachte Redactie,

Veel van de huidige winstverwachtingen en de koersexplosies waartoe zij leiden, zijn in tegenspraak met wat men zou verwachten in een mondiale markt waarin de concurentie optimaal is. Een wereldmarkt die zijn heilzame werk naar behoren verricht, doet exorbitante winsten teniet door toenemende concurrentie. Dat is echter niet waarvan men kennelijk uitgaat.

Kopers van aandelen met onvoorstelbare koers/winst-verhoudingen en lage winstdelingen baseren hun verwachtingen op een markt waarin sommige spelers alle kaarten in handen krijgen. Daar zet men zijn geld vrijwel blindelings op in. Dit is casino-kapitalisme pur sang, niks heilzaam en sociaal liberalisme. Er is weinig nieuws onder de zon. Die “Nieuwe Economie” doet denken aan situaties van vóór de grote revoluties. Socialisten aller landen wordt wakker!.

Doorgaan met het lezen van “Nieuwe economie is oud (en slecht) nieuws – Brief aan de Volkskrant, 22/2/2000.”

De markt is geen ideologie maar harde werkelijkheid – brief aan de Volkskrant – 2AUG1996

REDACTIE DE VOLKSKRANT                                                                                  AFSCHRIFT
Postbus 1002
t.a.v. Journaille

Amsterdam, 5 augustus 1996

De markt is geen ideologie maar harde werkelijkheid
(Dirk-Jan van Baar in de Volkskrant, 2-8-1996)

Geachte redactie,

Een ideologie is het beginsel, het doel en de drijfkracht waarmee men een stelsel nastreeft en in stand wil houden. Zo kan ook het streven naar chaos een ideologie zijn die bij welslagen een nieuwe werkelijkheid oplevert, goedschiks of kwaadschiks. De ideologen zullen die werkelijkheid beschouwen als een beloning voor hun inspanningen. De nadelen en schaduwzijden vormen de prijs die nu eenmaal voor alles betaald moet worden, zij het vaak door anderen voor wie de ideologie oorspronkelijk ook niet was bedoeld. Dit maakt haar in de ogen van haar volgelingen alleen maar nóg doelmatiger en aantrekkelijker. Wij hebben dit niet gezien bij het communisme. De eerste tekenen van een soortgelijke ontwikkeling doen zich nu voor bij het soort kapitalisme dat blind op de optimaliserende werking van de geglobaliseerde markt vertrouwt.

De historicus Dirk-Jan van Baar kan vast beginnen aan een studie van deze interessante parallellen. Allerlei disciplines houden zich bezig met de toekomst maar een geschiedschrijver kan zich comfortabel bedienen van wijsheid achteraf, tenzij hij zich begeeft op het glibberige en onvoorspelbare pad van de economie. Dit doet Van Baar met zijn lofzang op de markt.

Ook de wens om het ordenend en verdelend vermogen van de markt ten volle te benutten, is wel degelijk een ideologie. De markt kan dan zelf normloos zijn, de beslissing om de samenleving over te leveren aan haar volle werking is dat bepaald niet. Overal waar het maatschappelijke darwinisme de wrede kop (weer) opsteekt, is de markt doelmatig gebleken. Waar vruchtbare grond als gevolg van ontbossing en erosie in vernietigende overstromingen naar de zee spoelt, waar drinkbaar water is vergiftigd en vervuild, waar de lucht niet meer veilig is om in te ademen en waar omgevings­herrie een ooit rustige omgeving onleefbaar maakt, daar kan de markt zich pas echt ontwikkelen. Daar kan immers eindelijk een prijs gevraagd worden voor zaken die ooit als vanzelfsprekend in overvloed voorhanden waren en alles wat niets met de markt te maken heeft en haar onbekommerde werking zou kunnen verstoren, is uitgeschakeld.

Doorgaan met het lezen van “De markt is geen ideologie maar harde werkelijkheid – brief aan de Volkskrant – 2AUG1996”