Wat heeft de Volkskrant toch met Israël en Jodendom?

Het lijkt wel of het voormalige tijdschrift ‘Joods Journaal’ de Volkskrant heeft overgenomen en nu dagelijks verschijnt.

Vandaag, 24 maart 2011 staan er op de internetpagina’s van VK Opinie vier artikelen over Joodse en/f Israëlische onderwerpen. Beter is het om op te merken dat er vandaag sléchts vier van zulke stukken staan. Vaak is het namelijk (veel) meer. Voor een krant die zichzelf nog steeds afficheert als onafhankelijk, ongebonden, algemeen-journalistiek, neutraal en betrouwbaar is dat disproportioneel veel.

Misschien wordt het toch tijd dat de Volkskrant (waarop ik al vele jaren geabonneerd ben) zich tot haar nieuwe gewijzigde identiteit en signatuur bekent. Dat zou wel zo transparant en eerlijk zijn. Toen deze krant nog nauw verbonden was aan de rooms-katholieke vakbeweging werd daar tenslotte ook niet schimmig over gedaan.

‘De pathologische prioriteiten van Mo Rabbae.’

Door Asher Ben Avraham

“De VPRO heeft vorig jaar geleden een documentaire gemaakt over de PVV en de veronderstelde financiële banden van deze partij met de Israëlische regering en de “joodse lobby” in de Verenigde Staten. Deze documentaire is vervolgens allerwegen neergesabeld als een wanstaltig, suggestief stukje riooljournalistiek. [..] De Joodse machtshonger en geldzucht is nu door Mo voorzien van een geniepig en planmatig anti-Islam programma. En Geert Wilders is niet meer dan een zetbaas van Israël.

[De link naar http://opinie.volkskrant.nl/artikel/show/id/8117/ werkt niet meer.]

Verder lezen Wat heeft de Volkskrant toch met Israël en Jodendom?

'Ongepaste diplomatie' van ambassadeur VS: incidenteel of structureel?

De onthullingen van WikiLeaks over de actieve beïnvloeding door de Amerikaanse ambassade van onze buitenlandse beleid, kwam voor mij niet als een verrassing. Bekende feiten kunnen echter nog altijd onthutsen.

De Amerikaanse ambassadeurs van de afgelopen jaren hebben sterke banden met Israël. Op zichzelf is daar niets tegen, maar bij de vierde Joods-Amerikaanse  ambassadeur in successie mag een mens zich toch wel afvragen of dat bewuste keuzen en aanstellingen zijn? Zo niet, dan is het allemaal gewoon toevallig. Prima. Als met die opvallende overeenkomst echter bewust een bepaald doel wordt gediend, dan mag dat best wel tot kritische journalistieke vragen leiden, vind ik. Israël heeft tenslotte een eigen ambassadeur in Den Haag en die zit ook niet bepaald stil.

Onze media hebben altijd een beeld geschetst waarin de Amerikaanse ambassadeur naast de belangenbehartiging tbv Amerikaanse burgers en bedrijven in ons land voornamelijk een sociale en ceremoniële functie vervult ter bevordering van de innige banden op cultureel gebied tussen de VS en Nederland. Kerstdiners, Nieuwjaarsborrels, opening van tentoonstellingen, bezoekjes aan culturele instellingen en manifestaties, dat soort werk.

Dat gezellige plaatje bleek niet compleet. Moeten wij nu op WikiLeaks wachten om er achter te komen of dit opzettelijk was of niet?

Verder lezen 'Ongepaste diplomatie' van ambassadeur VS: incidenteel of structureel?