Verbanning van kritische VK-bloggers is in strijd met Gebruiksvoorwaarden. En niet alleen daarmee..

VK Weblog-chef G-J Bogaerts deelde mij op maandagochtend 10/4 mee dat de ‘permanente verbanning’ die hij mij afgelopen vrijdag 7/4 had opgelegd, met onmiddellijke ingang was opgeheven. Ik was juist bezig om mijn reactie op het hele gebeuren op een rijtje te zetten in een reactie op vragen van VK-blogger Leo. Alles draaide om de vraag of de Gebruiksvoorwaarden van het Volkskrant Weblog wel de mogelijkheid bieden aan de Chef Internetredactie om een kritische VK-blogger tijdelijk of permanent de toegang tot zijn eigen weblog te blokkeren teneinde hem definitief de mond te snoeren.

Dit hele verhaal lijkt nu achterhaald, maar ik vrees dat dit niet het geval zal blijken te zijn. Bogaerts wekt namelijk niet de indruk dat hij iets heeft geleerd van deze pijnlijke les. Hij gaf mij vanochtend in zijn e-mail namelijk ‘een laatste waarschuwing’. Zolang een VK-blogger echter nog niet één keer de Gebruiksvoorwaarden heeft geschonden, slaat dat natuurlijk helemaal nergens op.

Het merkwaardige van het hele geval is niet zozeer de grillige eigenmachtigheid van GJB (want die was bekend en ook dit keer weer bevestigd), maar het feit dat de mogelijkheid van verbanning van je eigen persoonlijke weblog helemaal niet in de Gebruiksvoorwaarden wordt genoemd. Het is dan ook niet zeker dat zo’n (tijdelijke of levenslange) verbanning juridisch stand zou houden, zeker niet als die wordt opgelegd in verband met iets wat een VK-blogger op het weblog van een andere VK-blogger heeft geschreven en wat bovendien niet in strijd was met de Gebruiksvoorwaarden.

Doorgaan met het lezen van “Verbanning van kritische VK-bloggers is in strijd met Gebruiksvoorwaarden. En niet alleen daarmee..”

De term 'joods-christelijk' is innerlijk tegenstrijdig én in strijd met art. 1 Grondwet.

De Commentaargroep van de Volkskrant schrijft vandaag (22/3) dat het neoconservatieve gedachtegoed vooral in de VS opgang maakt. Daarbij veronachtzaamt hij dat elementen uit dit tribaal-religieuze gedachtecomplex ook worden ondersteund door zijn/haar eigen Volkskrant. Bijvoorbeeld met betrekking tot geaccepteerde vormen van eigen-volk-eerst, de preventieve oorlog tegen Irak en de hetze en agitprop tegen Iran ter voorbereiding van de volgende onuitgelokte aanvalsoorlog. Ook over de straffeloze schending van allerlei internationale verdragen door Israël zal men zelden een afkeurend neoconservatief geluid horen.

Volgens de commentator vormt het door Wilders gewraakte grondwetsartikel een door de hele bevolking gedeelde kernwaarde van onze samenleving. Dit standpunt wordt niet alleen door geen enkel onderzoek gestaafd, maar het is ook in strijd met de essentie van het door de Volkskrant onderschreven multiculturisme. Dit laat (groepen van) mensen immers juist vrij in het zélf bepalen van hun groepswaarden en -normen. De schaduwzijde van dit multiculturisme werd op 19 mei 2003 Volkskrantverslaggever Eric Arends goed verwoord toen hij schreef over de vooruitzichten van Irak:

“Wat nation buiding zo moeilijk maakt, zeggen de kenners, is dat verschillende bevolkingsgroepen niet zomaar erkennen dat ze met elkaar in één staat zullen moeten samenleven. Bovendien vertrouwen ze er niet op dat de regering hun belangen zal behartigen. Bosnië is wat dat betreft een goed voorbeeld.”

Doorgaan met het lezen van “De term 'joods-christelijk' is innerlijk tegenstrijdig én in strijd met art. 1 Grondwet.”