Yoram Stein: Overeenkomst tussen joden en moslims is hun wens om van elkaar te verschillen.

Een vergelijking tussen Joden en Moslims, zoals Yoram Stein die zegt te maken in zijn artikel ‘Het grote verschil tussen joden en moslims’ (VK Forum, 6 maart), is alleen verhelderend als dit open en eerlijk gebeurt. Stein doet daartoe geen merkbare poging. Waarom publiceert de Volkskrant deze gotspe waarin geen herkenbare werkelijkheid te ontdekken valt?

Joden kennen dan misschien geen officiële ‘doctrine van de Jihad’, zoals Yoram Stein opmerkt, maar die hebben zij kennelijk ook niet nodig. Zij komen namelijk een heel eind in de bestrijding van hun vijanden met behulp van hun overgeleverde overtuiging van etnische superioriteit en een daarop gebaseerde praktijk van (desnoods gewelddadig) etnisch exclusivisme. Joodse Zionisten hebben daaraan een genocidale uitvoering gegeven bij de etnische zuivering van Palestina, die sinds 1947 eigenlijk niet meer is gestopt. (Renate Rubinstein had het in 1967 over ‘die stomme Exodus’ van Palestijnse gezinnen die met hun schamele bezittingen over de Allenby-brug vluchtten naar hun thuisloze toekomst. En nog steeds komt aan hun ellende maar geen eind.)

Militante, nationalistische en racistische Joden hebben Palestina van de kaart geveegd door niet-Joodse bewoners van het land te terroriseren, te martelen, te vermoorden, en bij honderdduizenden uit hun (naderhand verwoeste) huizen, dorpen, stadswijken en landbouwgronden te verdrijven naar vluchtelingenkampen waarin zij en hun nakomelingen zelfs nu nog in erbarmelijke, uitzichtloze omstandigheden moeten leven. Deze schanddaad tegen de menselijkheid is tot nu toe door een invloedrijke lobby met succes onttrokken aan kritische beoordeling en berechting, maar mede dankzij de moedige onafhankelijkheid van historici als Ilan Pappe (‘The Ethnic Cleansing of Palestine‘) en Yakov M. Rabkin (‘In Naam van de Thora‘) zal uiteindelijk ook deze doofpotdeksel worden gelicht.

Dat het hiervoor hoog tijd is, blijkt wel uit het verhaal van Yoram Stein. Hij stelt daarin een ‘gedachte-experiment’ voor, waarin joden in plaats van moslims wereldwijd terroristische aanslagen hadden gepleegd. Stein weet wat er dan zou gebeuren: “Ten eerste zou het overgrote deel van de joden zich massaal en luidkeels tegen hun moordzuchtige broeders en zusters keren.’ O ja? En waar bleven dan de luidkeelse protesten na de massale methodische moordpartijen op Palestijnen die op alle mogelijk manieren uit Palestina moesten worden weggezuiverd? Waar bleef de schaamte over de teloorgang van het joodse streven naar morele volmaaktheid? Was het wel een wijze en in de joodse traditie passende beslissing om het streven naar broederlijk samenwonen met de buren, waar ook ter wereld, in te ruilen voor een wereldse opvatting van ‘heldendom’ die steden wil innemen en daarover wil heersen? (Rabkin, p. 187)

Volgens Stein zou joods terrorisme er verder toe leiden dat men het ‘gerechtvaardigd en zelfs noodzakelijk’ zou vinden om de joodse religie kritisch te onderzoeken. Ook dat klinkt niet waarschijnlijk. Tot dusver wordt namelijk zelfs Joodse historici het leven en werken in Israël onmogelijk gemaakt zodra zij na intensief wetenschappelijk onderzoek komen tot onwelgevallige conclusies over de manieren waarop joden zich tegenover niet-joodse bewoners van Palestina hebben gedragen. Daarbij werden immers bewust, planmatig, methodisch en massaal álle denkbare vormen van terrorisme toegepast op veelal onschuldige burgers. (Eind 1947 besloot de Haveadah Hamyeazet (de ´Consultant Committee´ olv David Ben-Goerion) dat verder geen onderscheid zou worden gemaakt tussen mannen en vrouwen omdat dit de geplande operatie van etnische zuivering van Palestina onnodig ingewikkeld zou maken.)

Aan het eind van zijn verhaal schimpt Yoram Stein op ‘de beschaafde westerse publieke opinie’ die haar ogen sluit voor de gevaren van het moslimterrorisme. Het aantal slachtoffers dat het moslimterrorisme heeft opgeëist, is echter een splinter vergeleken met de balk van onmenselijk daderschap waarmee Zionistische terroristen het collectieve geweten van het jodendom hebben belast, zolang althans de bedenkers en daders niet (postuum) zijn berecht en zolang joodse Israëliërs de door hen verdreven bewoners van Palestina niet als volwaardige mensen beschouwen en behandelen.

Wetenschap is een manier om het eens te worden. Religie duidelijk niet, en etnische superioriteitswaan natuurlijk nog minder, want dat leidt pas écht tot onoverbrugbare kloven tussen bevolkingsgroepen, volkeren en landen.

Een groot verschil tussen joden en moslims ligt in de etnische (in feite: genetische) exclusiviteit van het jodendom tegenover de etnische neutraliteit van de islam. De overeenkomst tussen beide groeperingen is hun wens om ook in alle andere opzichten van elkaar te verschillen.

Mensen moeten, om te beginnen, de hoop dat God even veel van al Zijn schepselen houdt met elkaar willen delen. Deze overeenkomst zou al veel ‘grote verschillen’ doen verdwijnen. De volgende stap in onze evolutie is hopelijk een universeel besef dat de mens per definitie God niet kan begrijpen en verklaren. Of men in een God gelooft of niet, maakt dan ook niet meer uit, zolang het respect voor onze gemeenschappelijke natuurlijke herkomst en omgeving maar blijft bestaan.

Tegen die tijd moet de Volkskrant Yoram Stein nog maar eens uitnodigen voor een artikel over de verschillende vormen van groepsverdwazing die dan nog overgebleven zijn. Zolang die niet racistisch van aard zijn of anderszins in strijd met de wet en universele mensen- en burgerrechten, kan men zich er alleen maar over verbazen.

(Laatste bewerking: Woensdag 7 maart 2007, 11:20 uur.)

Auteur: robertvanwaning

"Mij gaat het vooral om de waardering van het vrije debat als vehikel van maatschappelijke vooruitgang." (Wouter Bos.) "Een krant die kritische meningen onderdrukt, heeft geen bestaansrecht." (Van Thillo.). Dit 'weblog' is voornamelijk een openbaar archief van mijn bijdragen aan het openbare publieke debat over lokale Amstelveense kwesties op Amstelveen.Blog van oud-journalist Johan Bos. De ervaring heeft mij namelijk geleerd dat reacties en bijdragen aan het publieke discussies op openbare (want voor iedereen toegankelijke) platforms willekeurig worden gecensureerd en zelfs volledig worden verwijderd als de inhoud de redacteur, de webbeheerder of dienstdoende (altijd anonieme) moderator onwelgevallig is, ook al was er geen enkele regel van wet, fatsoen of gebruiksvoorwaarden geschonden. Dit heb ik meegemaakt op Stand.nl, op het Weblog van de Volkskrant, (kijk ook hier en hier) op Amstelveen Dichtbij en ook op Amstelveen.blog (Zoek met naar #Censuur). Wie bezwaar maakt tegen dit soort ongrondwettelijke inbreuken op de vrijheid van meningsuiting, kan zonder opgave van reden, zonder mogelijkheid van verweer of bezwaar en zonder opgave van strafduur voor onbepaalde tijd worden verbannen uit het reactie- en discussieforum. Ik ben op die manier voor korte of langere tijd en zelfs permanent verbannen geweest uit alle bovengenoemde fora waaraan ik heb deelgenomen aan de publieke discussies, zonder dat ik ooit anderen persoonlijk heb beledigd, bedreigd, belasterd of op andere manier regels had geschonden. Mijn opvattingen en meningen bevallen de redacties etc. kennelijk niet altijd. Zij maken graag misbruik van hun macht en van de mogelijkheid om onwelgevallige opinies te onderdrukken en zelfs om'lastige burgers' uit te schakelen van deelname aan het openbare discussies. Het 'publieke debat' geeft dan ook geen betrouwbare weergave van wat er onder burgers aan opvattingen en opinies leeft. In Nederland worden meningsuitingen niet gecensureerd door de overheid maar door redacties van journalistieke media. Laster, smaad en grove persoonlijke beledigingen zijn in de sociale media inmiddels zó gebruikelijk, dat aangiften daartegen bijna niet meer door het Openbaar Ministerie worden vervolgd. Zolang zij echter op grond van het het Wetboek van Strafrecht strafbaar zijn, zou dit - zeker in flagrante gevallen waarin mensen werkelijk erdoor worden beschadigd - wel moeten gebeuren. Anders moeten die artikelen uit het WvS worden geschrapt. In onderstaande discussies staan veel gevallen van laster of lasterlijke suggesties. U vindt die door met te zoeken naar #Laster of #Suggestie. Verwijderde reacties vindt door te zoeken naar 'XXX Verwijderd' Sommige daarvan heb ik aangemerkt als '#Censuur'.

8 thoughts on “Yoram Stein: Overeenkomst tussen joden en moslims is hun wens om van elkaar te verschillen.”

  1. Marlène, de Volkskrant doet steeds minder moeite om een schijn van onafhankelijkheid, objectiviteit, integriteit en betrouwbaarheid op te houden. De beslissing om de joodse propaganda van Yoram Stein te publiceren, wettigt de vraag of de neutrale vlag van de Volkskrant nog wel haar ideologische lading dekt.
    VK-correspondent Alex Burghoorn schreef op 26/2 jl: "Aan het einde van de zomeroorlog in Libanon hebben de ambtenaren van premier Olmert per e-mail een voorlichtingspakket aan alle Taglit-alumni verstuurd om de overwegingen van Israël uit te leggen en hen te helpen de pr-strijd op hun campus te winnen." Die pr-strijd wordt in ieder geval heel duidelijk niet alleen op de campus gevoerd.
    Alex Burghoorn schreef dat Taglit/Birthright Israel ieder jaar zo’n 20 duizend jongeren uitnodigt om op kosten van de regering-Olmert en een paar filantropen Israël te bezoeken, zodat zij daarna ‘als krachtige Joden’ kunnen terugkeren naar het land waar zij wonen. Zullen zij zich daar inderdaad ‘massaal en luidkeels’ keren tegen joodse broeders en zusters die in naam van het zionisme of jodendom terreurdaden plegen, zoals Yoram Stein beweerde? Of juist niet?Reactie is geredigeerd

  2. Ali, je kunt Yoram Stein proberen te vragen wat je wilt, maar je krijgt toch geen antwoord. Deze blog is de tekst van een brief die ik naar de Volkskrant had gestuurd, maar die werd natuurlijk niet afgedrukt. Het betekent dat Yoram Stein kan schrijven wat hij wil, maar dat niemand de gelegenheid krijgt om hem tegen te spreken of zelfs maar vragen te stellen. Zo gaan die dingen in een mediacratie waarin some animals are more equal than others. De joodse religieuze geschriften bevatten trouwens wel degelijk ‘jihad-achtige’ opdrachten tot vernietiging van vijandige volken. De etnische zuivering van Palestina is daar een uitvoerig van. Deze planmatige, structurele en methodische schending van mensenrechten wordt echter consequent buiten beeld gehouden.

  3. Koran, bijbel, talmoed, als het gaat over hoe je met andersdenkenden om moet gaan komen ze allemaal op hetzelfde neer. Zo af en toe twijfel ik of het wel om religies gaat, het zijn slechts kapstokken. Moslimstrijders roepen Allah Akbar!, IDF staat tegen hun tanks aan te bidden, christenen schrijven ‘happy ramadan’ op hun bommen…
    Tegen joden, moslims, christenen, hindi, heb ik niks Religie vind ik een privézaak, net als seksuele voorkeur. Maar het blijft toch een geweldige kapstok.

  4. Ik begrijp religies gewoon niet. Dat kan ook niet, want zij beroepen zich op een god die per definitie voor mensen niet te begrijpen is. Anders was hijzij een mens.
    God dient als kapstok, knuppel, hefboom, beloning, dreigement, raadsel, verklaring, geschenkengever, rechter, beul, en voor al het andere wat mensen maar van pas komt. God is een echte multitool. Religies zijn de veeltalige gebruiksaanwijzingen waar niemand iets aan heeft.
    Die monotheïstische religies zijn helemaal onbegrijpelijk. Als er één gelijk heeft, hebben de andere allemaal ongelijk. Voor mij zitten zij er allemaal naast. Zonde van al die moeite en vergeefs aandacht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s