'Hun' moet blijven.

Het persoonlijke voornaamwoord ‘hun’ dreigt te verdwijnen omdat steeds meer mensen (en zeker niet de domsten) voor de derde naamval meervoud steeds vaker ‘hen’ zeggen en schrijven als het eigenlijk ‘hun’ moet zijn. Hoe zou dat komen? Zijn mensen bang voor ‘hun’ omdat het zo vaak verkeerd wordt gebruikt: ‘Hun zeggen’ ipv ‘zij zeggen’. Of is een hen-virus verantwoordelijk voor al die hun-angst?

Is het erg dat ‘hun’ verdwijnt. Neu, niet echt. Maar ik vind het wel jammer. Bekijk de volgende spijkers op laag water en oordeel zelf of u ‘hun’ in stand wilt houden.

Waar ‘HUN’ had moeten staan:

“Het voelt fijn HEN van dienst te zijn, maar laten wij er alsjeblieft niet meer van maken.”(Danielle Pinedo, NRC, 24 dec 2005)

“Wij schamperen niet op de auteurs van het stuk, integendeel, wij zijn HEN dankbaar.
(Jan Mulder, VK 20 dec 2005)

De Belastingdienst stuurt HEN halverwege het jaar een voorlopige aanslag.”
(Leonoor Meijer, VK 16 dec 2005)

“Wat HEN is overkomen, onschuldig veroordeeld worden, kan nog steeds gebeuren.”
(Margreet Vermeulen, VK 12 dec 2005)

Doorgaan met het lezen van “'Hun' moet blijven.”

'Multiculturele samenleving' was niet democratisch gelegitimeerd.

Op 4 januari 2005 stuurde ik een brief naar Dr. Kees Schuyt (lid van de WRR en columnist van de Volkskrant) over zijn standpunt mbt het multiculturalisme. Hoewel dit volgens sommige publicisten (zoals onlangs Paul Brill) het ‘leidende beginsel’ is voor onze maatschappij, krijg je nooit antwoord op de vraag wat deze ideologie eigenlijk behelst. Ook dit keer niet. Het onderwerp blijft onbespreekbaar. Toch raar, voor een ‘centraal politieke doelstelling’. Ik had geschreven:

“Geachte heer Schuyt,
Hartelijk dank voor uw reactie en (gedeeltelijke) uitleg. Ik vroeg u echter niet waarom u niet ‘het grote integratievraagstuk’ in uw column hebt opgelost, maar waarom u geen aandacht hebt besteed aan de waarschijnlijke gevolgen van een zó ingrijpend samenlevingsexperiment dat zowel democratische legitimatie als maatschappelijk draagvlak ontbeert.

“De ‘multiculturele samenleving’ werd ook in de Volkskrant vaak ‘een centrale politieke doelstelling’ genoemd. Ondertussen is deze doelstelling nooit helder geformuleerd in partijprogramma’s of andere politieke of journalistieke publicaties. De burgers van ons land is ook nimmer in duidelijke bewoordingen werd uitgelegd wat de opinie- en beleidselite met dit samenlevingsexperiment voor ogen stond.

“Zelfs nu nog is men het niet eens over de wezenlijke verschillen tussen een ‘multiculturele’ en een ‘gewone’ samenleving.

Doorgaan met het lezen van “'Multiculturele samenleving' was niet democratisch gelegitimeerd.”

‘Multiculturele samenleving’ in 1991: Waar was Paul Scheffer?

In september 1991 (!) plaatste NRC Handelsblad mijn kritiek op de zogenaamde multiculturele samenleving over drie kolommen af:

“ONVREDE OVER ONBEHEERSTE GROEI GEEN XENOFOBIE”.

“De jaarlijkse toestroom van alleen al veertigduizend gezinsherenigers is meer dan hun nieuwe woonbuurten op een beetje leuke manier kunnen verwerken. Voordat men daar aan welke vorm en mate van hun integratie kan toekomen, zal toch eerst de groei van hun aantal tot inpasbare proporties moeten worden beperkt. [..] Niet alleen over de gewenste mate van integratie maar zelfs over de inhoud van dat begrip zelf voert men een bittere discussie over de hoofden van de direct-betrokkenen.

“Het automatisme van de gezinshereniging maakt een bewust en menswaardig toelatingsbeleid voor de werkelijk ernstige gevallen (de politieke vluchtelingen) veel lastiger. De haast en de onmatigheid bij het nastreven van de multiculturele en multi-etnische samenleving leiden in de concentratiegebieden tot het tegendeel van het beleden ideaal.

Doorgaan met het lezen van “‘Multiculturele samenleving’ in 1991: Waar was Paul Scheffer?”

Eigen Volk Anders?

In de Volkskrant van 2 november jl. stond een artikel over een rabbijn die in Amsterdam en in bijzijn van premier Balkenende had verklaard dat leden van zijn Eigen Volk alleen met andere leden van het Eigen Volk moeten trouwen en alleen Eigen Volk-gezinnen mogen stichten. Zij mogen dus niet mengen met Andere Volken. Eigen Volk-kinderen mogen alleen naar Eigen Volk-scholen waar zij alleen Eigen Volk-onderwijs mogen ontvangen. Als dat niet gebeurt, gaat de identiteit van het Eigen Volk verloren en pleegt het ‘spirituele zelfmoord’.

Ik was benieuwd of hier nog reacties op zouden komen in de brievenrubriek, maar nee. Dat is raar, want volgens mag mag men zulke dingen zelfs niet dénken.

Op dezelfde dag kon op het forum van Standpunt NL gediscussieerd worden over over de stelling “In Nederland moet je alles kunnen zeggen wat je wilt”. Eén van de discussies ging over Phlip Dewinter. Die werd natuurlijk een fascist en racist genoemd, omdat hij openlijk pleit voor behoud van identiteit, waarden, tradities, samenlevingscultuur etc. van zijn Eigen Volk, de Vlamingen. De verontwaardiging over de opvattingen van Dewinter doet wat selectief aan in het licht van de kennelijke acceptatie van bovenstaande rabbinale boodschap.

Mag een leidsman in Nederland inderdaad alles zeggen wat hij wil, mits het maar in Eigen Kring gebeurt? Maar mogen die opvattingen dan wel worden gepubliceerd, of moeten zij binnenskamers blijven? En wat doet onze minister-president dan bij zo’n gelegenheid?

Doorgaan met het lezen van “Eigen Volk Anders?”